The Illusionist (2006)

Sterke rol weer van Norton, was een enigszins romantische film maar vond het niet storend.

Boeiende film.

Mooie trucs + illusies en goed acteerwerk van Giamatti, maar verder vond ik het best wel tegenvallen.

Zeker als je vergelijkt met The Prestige.

Erg mooie film met een mooi decor. Edward Norton is ,zoals we gewend zijn, briljant!.

Een film die je niet gemist mag hebben. Een vergelijking met 'The Prestige' is overbodig. Geniet van beide!

Prachtig, romantisch 'sprookje' over een illusionist dat zich afspeelt in Wenen meer dan een eeuw geleden. Je vraagt je voortdurend af of wat je ziet echt is of een illusie. Gelukkig wordt die vraag op het einde van de film beantwoord. Meeslepend gefilmd met een mooie aankleding en ook mooie muziek. Ook een uistekende cast die het totaalplaatje compleet maakt.

Wel aardig, niet erg indrukwekkend.

Lijkt inderdaad op een sprookje, de illusietrucs zijn anders wel heel mooi. Ook een mooi liefdesverhaal, al zakte de romantiek na de zogezegde dood van de hertogin wat in elkaar.

Alles is zogenaamd een truc en nergens komen er bovennatuurlijke krachten mee kijken. Helaas wordt van al dat "wauws" erg weinig uitgelegd, hoe kan dat zwaard in de grond blijven steken als hij nergens de tijd had om bijvoorbeeld een electromagneet te plaatsen onder de vloer met al die beveiliging. Het levert wel allemaal mooie beelden op, maar om het dan als pure truc te zien is het helemaal niet meer geloofwaardig.

Dat terzijde vond ik het een mooie film. Ook een goede rol van Jessica Biel.

Een goede film, waarin vooral Edward Norton bewijst dat hij een steengoed acteur is. Hij draagt de film voor de volle 100%, wat de film zeker ten goede komt (al wil ik niet zeggen dat de rest van de cast het niet goed doet, integendeel). De trucs van Eisenheim werden leuk in beeld gebracht, zodat ik ook daarover zeker niets negatiefs kan zeggen. Het was eerder het verhaal waar ik niet meteen wild van werd. Om 1 of andere reden sprak het me gewoon niet echt aan, het feit dat ik al niet echt een fan ben van romantische films zal daar zeker niet vreemd aan zijn. Maar desondanks dit, kon ik de film zeker nog wel appreciëren. Met name het einde, dat ik zeker niet zag aankmen, heeft daartoe bijgedragen.

Het kan niet anders dan dat ik deze film met The Prestige moet vergelijken, want de films kwamen toen qua thematiek toen toch wel erg veel overeen. Nu ik beide films op een avond heb gezien moet ik in ieder geval zeggen dat Nolan's werk met gemak The Illusionist qua script, cast, cinematografie en soundtrack overtreft, waar The Illusionist niet verder dan 'vermakelijk' komt.

De cast is nog geeneens heel erg slecht, vooral Sewell en Giamatti doen het erg goed, maar het zijn toch die flauwe accenten waar Norton en Biel het mee moeten doen die na een kwartier al heel erg op de zenuwen werken. Qua script is het ook niet veel beter, slechts de twist op het einde redt de film van de grijze middelmaat. Qua goocheltrucjes is het allemaal aardig, maar teveel gericht op echte magie, dan op trucage, waardoor het hele serieuze karakter ook behoorlijk verloren gaat. Tel daar dan ook nog eens een matige soundtrack en vrij saaie regie bij op en het is voor mij duidelijk welke van de twee films de beste is.

The Illusionist verveelt echter nergens en duurt gelukkig niet te lang, waardoor het eindproduct best aan te zien is. Het hoge cijfer verbaast me echter nog steeds, want ik heb geen moment het idee gehad naar iets echt bijzonders te kijken.

Degelijke film. Ik zag de twist ook niet aankomen terwijl het zo voor de hand lag.. Wat denk ik vooral te danken is aan het sterke acteerwerk van Rufus Sewell als de kroonprins en Paul Giamatti als inspecteur.
Wat ik vooral miste was het totale gebrek aan hartstocht bij Biel en Norton, dat blijft wel erg oppervlakkig, waardoor het risico wat ze nemen niet invoelbaar is.

Mooie film. Mysterieus sfeertje. Decor, 19e eeuws Wenen is heel mooi. En Norton speelt zeer goed.

Had wat mij betreft toch nog wat mystieker/occulter mogen zijn.
Begint lekker mysterieus tegen het occulte aan. Norton, als een soort Raspoetin. het eind suggereert dan weer dat alles toch echt wel trucage is geweest wat afbreuk doet aan het occulte sfeertje

Tegenvaller. Acteerwerk is niet erg bijzonder (o.a. Norton op automatische piloot, maar uitgezonderd Sewell, die best goed was), cliché dialogen en een erg voorspelbaar verhaal en einde, zeker v/a het moment dat Sophie 'vermoord' werd.

Daarbij voegt de poging om de film een ouderwets sfeertje te geven door beeldfilters en scène-overgangen ook niet veel toe. Ten slotte was er geen chemie tussen Norton en Biel, waardoor de geloofwaardigheid van hun band de dieperik inzonk.

2*

Helemaal mee eens. Ik dacht destijds dat ik The Illusionist aan het kijken was, maar het was toen een andere goochelaarsfilm, The Prestige. Beste fout die ik gemaakt heb.

Fijn acteerwerk, sterke dialogen, een vleugje drama en een fantastische ontknoping. Edward Norton is de erg goed gecast als Eisenheim, en ook Rufus Sewell is prima gecast en is zeker op dreef als de onsymphatieke Leopold. De muziek is toepasselijk en is erg mooi. Wat mij betreft is 'The illusionist' een regelrechte topper, één van de betere in het genre zelfs.

Mooie film met warme kleuren en een soort schemer soms wat het mysterieuze extra benadrukt. Het verhaal loopt vrij klassiek, maar de sfeer wordt wel op niveau gehouden. Ik moet sommige eerdere gebruikers hier volgen dat er weinig chemie was tussen Norton en Biel. De rest doet het wel zeer goed. Weinig verrassingen dus, maar een aangename sfeer die de film omhoog trekt.

Niet goed.

Ik ben meestal wel een sucker voor films met illusionisten in de hoofdrol, maar The Illusionist zit vol met trucs die overduidelijk voortkomen uit een computer. Weg magie. Wat ik juist graag zie bij dit soort films is dat er net zoals in de werkelijkheid een gevoel van nieuwsgierigheid ontstaat als de man op het podium zijn act uitvoert. Dat hele gevoel ontstaat niet als je gaat lopen goochelen met computereffecten die je met gemak kan onderscheiden van de werkelijkheid. Op dat punt doet The Prestige het al beter.

Niet alleen dat stoorde mij aan The Illusionist, ook het matige verhaallijntje kon mij niet bekoren en ik vond het einde echt afschuwelijk. 'Wat een ontknoping'. Ja... nee, niet dus. Niet dat ik had zien aankomen, maar het deed hartstikke goedkoop aan, een moment van verbazing creëren bij de kijker terwijl die daar helemaal geen behoefte meer aan had, althans, ik niet en al helemaal niet op de manier waarop The Illusionist het bracht.

2*

Erg mooie film met mooie beelden, alleen word hier het verhaal van illusionist meer neergezet als een paranormaal begaafd iemand, en niet die van een originele illusionist.

Vind het fantasiegehalte iets te hoog waardoor ik hem iets over de top vind.

Ik ken The Prestige ook nog van de illusionisten films, maar die vind ik gewoon een klasse beter en een hoger niveau hebben.

Nietemin heb ik toch erg genoten van deze film, maar meer dan een 3* a 3.5* kan ik er toch echt niet aan kwijt.

Na het zien van The Prestige was ik erg benieuwd naar The Illusionist. Beide magisch, maar compleet verschillend. Burger's naam deed me ook een belletje rinkelen, zijn visueel hoogstandje Limitless heb ik dit jaar ook van genoten. Deze film had een heel andere sfeer. Een simpel verduisterd decor dat me doet denken aan een oude BBC detective. Niet speciaal, oppervlakkige keuze eerder, maar het werkt wel. Burger zet ermee een scherp en kalm toontje neer waarmee Norton, een van mijn favoriete acteurs, geweldig speelt. Giamatti kende ik hiervoor nog niet, wel degelijk een naam om te onthouden. De verhaallijn van The Illusionist is waar ik een beetje afhaak. Sommige trucs, ondanks uitleg aan het einde, kon ik letterlijk niet geloven en deden de anderen te min. Richting het einde volgt een goede opbouw, helaas had ik er iets meer van verwacht dan wat in mijn ogen 'een logisch einde' leek. Dat haalt nog niet weg dat The Illusionist een klasse film is op vele andere manieren en heb ik er nog steeds van genoten bij het kijken. Het deed helaas met mij persoonlijk niet zo veel. 3 sterren, plus een half voor Giamatti en Norton. Geweldige chemistry.

Een tijdje geleden The Prestige gezien en dacht dat deze film hetzelfde ging zijn, maar het is een totaal andere film geworden: Terwijl in The Prestige alle trucs worden uitgelegd, wordt dit in deze film niet gedaan.

Het verhaal is ook totaal anders: In The Prestige gaat het over twee rivaliserende goochelaars en dit is eerder een liefdesverhaal met een goochelaar.

'k Vond hem zeker de moeite om te bekijken, vooral voor het einde. Jammer genoeg als je eenmaal alles doorhebt, zal een tweede maal de film waarschijnlijk minder goed meevallen, alhoewel het natuurlijk wel een goed verhaal is.

Zeker eens bekijken.

In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat in tegenstelling tot anderen ik sewell vrij matig vond in deze film. Als badguy vond ik hem saai, en weinig overtuigend. Norton en met name giamatti daarentegen vond ik zeer sterk in respectievelijk de rol van illusionist, en corrupte commissaris.

Het verhaal viel me wat tegen. Er wordt wat veel ingespeeld op echte magie in plaats van trucs, wat de geloofwaardigheid van het verhaal an sich verminderd. Ook ging de climax mij veel te snel. die minuut die daar aan is besteed is vrij wazig, en gaat te snel om voor de kijker te verwerken en bevatten. Meer tekst en uitleg is hier wel op zijn plaats
Hoewel de film duidelijk doelt op de presentatie van een romantisch drama, is de romantiek in de film erg schaars waardoor de chemie (die er wel is tussen Biel en Norton) niet goed naar voren komt, en daardoor zorgt de ontknoping niet voor het beoogde effect.

Voor mij persoonlijk had naast het romantische aspect ook het politieke aspect wat groter mogen worden uitgemeten. Er is teveel gefixeerd op de magie in de film Er zijn we krijgen wel 1 keer een nieuwe geest te zien voor er weer iets gebeurd DIt maakt de film vrij oppervlakkig en 1dimensionaal.

op basis van het script vind ik deze film geen voldoende.
de prestaties van de cast zorgen voor een extra ster
en nog een halve erbij voor Edward Norton. (Deze kerel moet zo veel meer grote rollen krijgen)

3.5*

Ik denk dat ik deze film nu voor de derde keer zie. Kreeg vanmiddag spontaan zin in een herziening, ook al omdat het zeker twee jaar geleden was dat ik hem voor het laatst gezien had.

Kon me nog iets herinneren van de twist die de film aan het eind heeft. Niet helemaal meer, dus het was nog wel iets nieuw voor me.
Dat deze film vaak vergeleken wordt met 'The Prestige' kan ik me wel iets voorstellen, al is het enige wat ze beiden gemeen hebben dat het over illusionisme gaat. Verder valt er geen vergelijking te maken.

Edward Norton is goed op dreef als illusionist Eisenheim. Belangrijk voor een film als deze is dat de hoofdrolspeler goed gecast moet zijn, anders maakt het de film in één klap al mislukt. Gelukkig laat Norton zien dat hij deze rol aan kan en dat hij overtuigt als de mysterieuze Eisenheim.
Het verhaal is mysterieus en wordt pas aan het eind duidelijk. De film is dan ook het sterkst als je hem voor de eerste keer ziet. Aangezien het voor mij al een herziening is, is de spanning bij de meeste scenes er al af. Vooral het middengedeelte kon me minder bekoren dan de voorgaande keren.
Maar bij het zien van de twist merkte ik pas weer hoe de vork in de steel zat en gaf me het wel een voldaan gevoel.
Heb geen spijt van de derde kijkbeurt en laat de score van 3,5 ster dan ook gewoon staan!

Vermakelijk. Norton bewijst zich weer als groots acteur.
Film kijkt prettig weg, mede door de perfecte sfeer en de constante spanning.

Toch kwam het voor mij niet uit de lucht vallen dat Sophie nog gewoon leefde. Met een film als deze en het bijhorende genre weet je dat niets is wat het lijkt. De vraag was alleen 'hoe'.
Het wordt op het einde allemaal leuk uitgelegd, en op zich heb ik een redelijk voldaan gevoel.

Al blijven we met één vraag zitten: Hoe creëerde Eisenheim de geesten!?!

Aardige film over de illusionist Eisenheim. De film wordt goed opgebouwd, waarbij vooral de optredens van Eisenheim de moeite waard zijn. Goed acteerwerk van Norton en Giamatti. De film blijft boeien en is erg sfeervol. Minpunt is dat uiteindelijk lang niet alle trucs worden uitgelegd, dat is geen ramp, maar het had de film nog wat beter kunnen maken.

Echt een hele mooie film!! Goede acteurs ook! Dit soort films liggen me wel, vind ik helemaal geweldig.. Weten mensen ook nog soortgelijke films die ook een leuk/goed verhaal hebben?

the Prestige?

Had ik al gezien, was het vergeten te melden.. nog iets anders?

De tegenhanger van The Prestige toentertijd, had hem nog niet gezien, maar hij leek me altijd wel de moeite waard.

Uiteindelijk wel een aardig filmpje. Neemt meer de romance als uitgangspunt, maar werkt dat niet helemaal lekker uit, waardoor het toch weer vooral de plottwist is waar de grootste aandacht naar toe gaat.

Jammer genoeg is het allemaal een beetje dubieus hoe de geliefden er uiteindelijk vandoor gaan. Meer dan dit is het eigenlijk niet; Ze kennen elkaar als tieners, zijn vrienden en een beetje verliefd. 15 jaar later komen ze elkaar tegen, en na een wilde nacht willen ze met elkaar vandoor. Typischer dan typische vluchtige filmromance, nergens gebaseerd op de werkelijkheid, waardoor het allemaal nogal willekeurig is als je het mij vraagt.
Dan werkt de film toe naar de climax die dan wel weer grappig is. Het verloop naar het einde was dusdanig lauw zodat je eigenlijk wel een climax/plottwist kan verwachten. Die komt er dan ook, en is best aardig maar nergens echt denderend.

Eigenlijk qua script niet zo'n al te sterke film m.a.w., maar de pluspunten worden ook ergens anders vandaag gehaald. Het sfeertje is erg fijn, en vooral de performances op het podium vallen in positieve zin op. Verder zijn de rollen van Norton en Giamatti zoals verwacht sterk. Ook ziet de film er vrij mooi uit, zitten vooral een paar hele nette scenes in het bos in die meer dan de moeite waard zijn.

Al met al best leuk voor een keertje, The Prestige is iets spectaculairder in opzet, deze wat meer ingetogen en romantischer. Vond eerstgenoemde nog wel wat beter, kent iets meer pluspunten. Als je iets subtielers wil is The Illusionist meer een aanrader.

3*

Een echte 'nadenkfilm' zoals ik ze graag noem. Ik kan er maar niet aan uitgekeken raken. Iedere keer als je hem kijkt krijg je weer nieuwe informatie over zijn grote escape. Als je van wat moeilijkere films houdt zou ik deze zeker kijken.

Ik was een beetje teleurgesteld door de voorspelbarheid.

Verder zijn er volgens mij niet echt films in dit genre die de moeite waard zijn. Ik vrees dat als je meer magie wilt zien, je het verder moet doen met Harry Potter en Hans Klok, want beter dan de twee eerder genoemde zul je niet snel vinden.

Wauw, eindelijk weer eens een echt goeie film!

En waarom gelijk vergelijken met The Prestige (die ook geweldig is trouwens) maar deze film is op zichzelf al hartstikke goed, mooie acteerprestaties en ook goed in elkaar gezet!

Prachtig, een aanrader!