Naked Lunch (1991)

Gisteren uit de aanbiedingenbakken van de FRS gevist. Zeer toffe film, erg weird. Alleen was mijn insectenfobie hier niet echt handig...

Surrealisme is sowieso iets waar ik erg weg van ben; onbelemmerd het leven uiteen scheuren, binnenstebuiten keren en in al zijn absurditeit laten zien. En Cronenberg doet dit erg goed in zijn werk .

Binnenkort nog een keer kijken, oh en het boek lezen. Ben ik nu wel benieuwd naar.

Cronenberg geeft zelf ook al in het interview op dvd aan dat hij graag hoort dat mensen de verbanden tussen zijn films zien. Voor mij staat deze film nog het meest in verband met Existenz. En de sfeer is weer beklemmend en apart. Erg interessant zijn ook bepaald dingen die terugkeren later in de film. iedere keer als de schrijver een duizendpoot ziet moet hij flink hoesten Ben er nog niet helemaal uit wat dit in de context van het verhaal betekent... 4 sterren

De beste Cronenberg die ik tot nu toe gezien heb. Lekker bizarre film!

Geweldige film. Eén lange droom/trip waar je in meegezogen wordt. Fantastische sfeer, een setting waarin typemachines die in grote kakkerlakken veranderen niet belachelijk zijn, maar volledig geloofwaardig (en dat is toch een knappe prestatie van Cronenberg).

Nou, dit zegt me toch echt niks. Een langdradig, saai verhaal over een mompelende aan insectenpoeder verslaafde schrijver die twee keer zijn/een vrouw neerschiet die een glas op d'r hoofd zet??? Over het algemeen vind ik Cronenberg wel goed maar dit zegt en doet mij niks. Saai, saai, saai...

Deze film zei me ook helemaal niets, maar ik vond m erg leuk .

Ik moet zeggen dat ik lang problemen heb gehad met deze film en het een van de mindere Cronenbergs vond. Maar na het zien van de fantastische Criterion DVD en het horen van het audio comm, ben ik gelukkig om, en vind ik ook dit een van Cronenebeg vele toppers.

Een stuk minder toegankelijk dan zijn andere (veelal ook al ontoegankelijke) films en heel bizar, maar wel heel intrigerend, ontroerend en origineel.

Ik heb een of andere gare Nederlandse dvd, maar ook ik heb hem met plezier gekeken. Het is mij niet eens allemaal duidelijk, maar de sfeer en de absurde voorvallen maken het kijken naar de film voor mij tot een bijzondere ervaring.

Geen touw aan vast te knopen, maar desondanks intrigerend.

Ik heb het boek nooit gelezen, maar ik heb ooit begrepen dat de schrijver (William Burroughs) zelf toen hij het schreef ook behoorlijk aan de drugs zat?!

Ik ben zelf verder niet zo bekend met het werk van David Cronenberg, maar na het zien van deze film ga ik toch eens wat meer van hem bekijken.

Ben ook heel benieuw naar zijn nieuwe film, a history of violence met Viggo Mortensen, Ed Harris en William Hurt, gebaseerd op de gelijknamige graphic novel van John Wagner.

Cronenberg doet mij gemiddeld weinig.

Tsukamoto is een groot fan van de beste man, en de vergelijking is niet ver te zoeken. Thematisch dan vooral. Ook Cronenberg verstopt de thema's die hij wil aansnijden in weirde, absurde verpakkingen. Op zich hebben de films van beide regisseurs een soort van B-film uitstraling, al vind je dat aan de uiteindelijke films niet meer terug.

En toch kan een Cronenberg mij vaak niet bekoren. Hier wel gelukkig. De weirdness werkt, en weet een voldoende interessante sfeer te scheppen. De visuele flair mag dan wel ontbreken, en de soundtrack is bij momenten vreselijk, maar de film blijft boeien. Veel puzzelstukken vallen nog niet op hun plaats, maar daar is het mij verder ook niet om te doen. Misschien qua trivia wel leuk om te weten of Cronenberg hier echt een centraal idee heeft achtergestoken, of enkel een vertaling van het boek naar het witte doek heeft gebracht ?

Anyway, amusante film, krijg ik weer wat meer zin van om andere Cronenbergs alsnog te kijken. 3.5*. De geniaal bulderende Tsukamoto cinema is het niet, maar dat neem ik hem verder niet kwalijk

Ik kan je erg de criterion collectie editie aanraden, niet alleen is de transfer schitterend, ook het audio commentaar is erg verhelderend. Cronenberg heeft het leven van Burroughs en zijn boek Naked Lunch een beetje door elkaar gemixt, wat gezien de surrealistische setting van het boek goed verdedigbaar is.

Aha, bedankt voor de uitleg . In ieder geval een pak leuker dan een woord voor woord bewerking lijkt me.

Maar die 3.5* is zeker geen DVDaanschaf waard. Daarvoor moet er minstens nog een * bijkomen

Persoonlijk vind ik dit één van de beste Cronenberg films ooit. Verdomd jammer dat hij gestopt is met het maken van krankzinnige films. Mijn absolute Nr. 1 wat betreft "Crazy F**ed-Up Movies"

Grappig als je weet dat de schrijver, voor ie het boek geschreven heeft, vanuit de VS naar Mexico is getrokken, omdat ie in de VS gezocht werd voor drugsbezit, in Mexico verder experimenteerde met veel drugs en andere gektes, daar (nog steeds in Mexico) ook min of meer per ongeluk zijn vrouw dood schoot tijdens een vreemd spelletje, vluchtte naar Marokko (in die tijd nog een soort vrijhaven) en in Marokko een relatie met jonge jongens begon...

Eindeloos fascinerende film. Geen flauw idee wat het allemaal betekend maar het is vanaf de eerste minuut genieten geblazen.

Ontzettend grappig, vooral door het fantastische spel van Peter Weller. Hij speelt het allemaal zo ontzettend serieus en lijkt alles in de film geheel te accepteren. Sowieso voelen de acteurs het onbegrijpelijke script erg goed aan, Ian Holm, Roy Scheider, Judy Davis, ze spelen allemaal erg goed.

De score past ook perfect bij de film, vooral Coleman's solo's zijn schitterend.

Verhoogd naar 4,5*

Alweer een zeer moeilijke en goede film van Cronenberg.

Ik begrijp er nog geen kloot van, maar hier en daar snapte ik toch wel de tweede betekenis van dingen.

Briliante muziek! 4.0 (kan verhoogd/verlaagd worden)

De film is ook een in mijn ogen wat rare vermenging van een soort van autobiografie van Burroughs en zijn meest omstreden werk "Naked Lunch". Aangezien "Naked Lunch" me niet te verfilmen lijkt had Cronenberg beter "Junky" van Burroughs kunnen verfilmen dat bevat interessantere autobiografische elementen, vind ik. Beetje een tegenvaller voor mij deze film.

Een hele vage en zeer moeilijk te volgen film.

Maar op 1 of andere manier boeide de film mij wel.

Alle onmogelijke en bizarre dingen in 1 film stoppen en je krijgt naked lunch.

Had van deze film heel wat anders verwacht maar wel leuk om een keer te kijken!

3,5 sterren!

Gave film, met een verhaal waar amper een touw aan vast te knopen is. De film draait gelukkig veel meer om sfeer en is zodoende erg geslaagd. Erg vermakelijke onzin, alweer van Cronenberg. Eentje om vaker te zien. 4 sterren.

Ik zag nog maar erg weinig van Cronenberg, maar van die paar die ik zag vond ik dit wel de leukste. Toffe film die me nog niet niet helemaal te pakken had, er is ruimte voor verhoging dus, maar die me wel wist te boeien. De sfeer is apart. Het heeft soms wel wat van een film-noir, maar wel een geschifte. Veel maffe humor ook. Zoals Mister Blonde hierboven ook al zegt: eentje om over een tijdje nog eens te zien.

3.5*

William S. Burroughs was een junk die onder invloed van hallucinerende middelen allerlei bijzondere en fascinerende dingen schreef. Ook vaak met een waarheid of gedachten die niet erg gewaardeerd werden in zijn land Amerika. Naked lunch is een verhaal dat geschreven is onder invloed van insecticide. Een fantasieverhaal over allerlei samenzweringen waarbij geheime agenten vermomd als insecten verstopt zitten in de schrijfmachine van de schrijver. Zijn opdracht is om zijn vrouw te vermoorden.

Ik heb ook een cd van William Burroughs met allerlei verhalen. Als je af en toe een los nummer speelt is dat vaak heel boeiend en fascinerend. Echter een hele cd achter elkaar is wat te veel van het goede. En dat is met deze film eigenlijk ook. Het is een fascinerend verhaal, erg mooi gefilmd met mooi licht en mooie speciale effecten. Een spannende atmosfeer en heerlijke jazzmuziek van Ornette Coleman. Maar het is ook allemaal wel wat veel om in één keer te bevatten. Ik zal de film wel wat vaker moeten gaan zien denk ik.

Naked Lunch is onverfilmbaar, en ook deze poging van Cronenberg slaagt in dat opzicht niet. In its own right is het echter een amusante film; lekker vaag en beklemmend, maar de krankzinnigheid van Burroughs' boek haalt t allemaal lang niet. 3,5*

Een apart filmpie met een leuke sfeer. Echter jazz behoort nou niet echt tot mijn favoriete genre dus het was even inkomen. Toch was het vermakelijk, deze psychedelische trip die gaanderweg steeds meer aan kracht wint.

3,5*

Toch weer een heel andere Cronenberg; daar waar hij vaak als lijdend onderwerp het menselijke lichaam vs. invloed van techniek liet zien wordt het hier toch echt ongrijpbaar...

Ik heb een zwak voor vooral die 'concept'-films van hem (sja; smerig woord ik weet...) Videodrome en eXistenZ vind ik ondanks de soms wat slordige uitwerking heerlijke films!

Maar nu ik erover nadenk; drugs kun je ook zien als een (technisch; immers door mensen gemaakt) middel om het lichaam te beinvloeden...

Bij het zien van Naked Lunch toch maar losgelaten het te willen snappen. Heerlijk avondje gehad; alleen op de bank met wat bier...

...en dat lijkt dan ineens heel wat!

3,5*

Erg teleurstellende Cronenberg. Over het algemeen overheerst een beetje het "tof gemaakt, maar niet m'n ding" gevoel. Heb de film met veel moeite uitgezeten want er was werkelijk geen enkele scène die me enigszins kon boeien en als liefhebber van Cronenberg doet dat toch een beetje pijn. Peter "RoboCop" Lee doet het verder wel aardig, maar dat was voor mij niet genoeg om me in de film te trekken. Sowieso heb ik weinig met vage fantasy waarin hallucinaties, sprekende dieren en gespleten persoonlijkheden de hoofdingrediënten vormen. Cronenberg kan veel beter. Snel vergeten dit...

Ik moet zeggen dat ik je ervaring enigzins herkenbaar vind. Al zag ik 'm de eerste keer onder hele andere omstandigheden (drede film Weekend of Terror). Maar het komt heus wel goed. Het is niet wat je verwacht, maar er it zoveel in. Kijk 'm nog eens en het zal je zeker beter bevallen. Ik geloof inmiddels zelf dat er zelfs 5* inzitten.

Ik geloof best dat een waardering bij herziening positiever uitvalt, maar dan heb je wel een soort motivatie nodig om die film te willen herzien. Op dit moment heb ik werkelijk niets waaraan ik me kan optrekken. En dat vind ik oprecht spijtig, want iemand als Cronenberg is toch zeker de man die telkens iets interessants in z'n films weet te verwerken. En Cronenberg doet het volgens mij niet eens zo slecht (ook al kan hij volgens mij beter), maar het scenario spreekt me gewoon voor geen meter aan.

Zojuist voor het eerst bekeken; ken het boek niet.

Klasse surrealistische film. Zoveel diepere lagen van betekenis. Semiotisch hoogstandje!

In het begin wordt duidelijk gemaakt door Bill dat al je rationele gedachtes verdelgt moeten worden (voor het kijken van de film). Toch wil ik een poging doen om tot een duidelijke analyse te komen. Met mijn uitleg zul je waarschijnlijk heel anders en met meer inzicht naar de film gaan kijken. Hou je vast:

Het thema is verlangen en ondergang hieraan. Het moge duidelijk zijn dat veel in het onderbewustzijn van Bill afspeeld. Zou een goede studie voor Carl Jung geweest zijn.

Goed. Het komt er simpel op neer dat de insecticide heroine is: Metafoor. Veel metaforen en symboliek in de film...

Bill Lee is geen insectenverdelger, hij zit aan de drugs.

Joan en Bill zitten beiden aan de drugs.

Schiet hij zijn vrouw twee keer dood in de film met de William Tell routine? De kogel uit het wapen gaat niet naast, hetzelfde met het injecteren van de drugs. Je gaat dood aan de drugs, zelfde als met een kogel uit een wapen. Symbool voor de dood.

Tom Frost legt uit dat zijn vrouw langzaam dood gaat, hetzelfde geldt voor de vrouw van Bill, dit is immers dezelfde vrouw. Wanneer Tom vanuit zijn onderbewustzijn gaat praten, waarbij zijn lippen niet gelijk lopen met de woorden die hij zegt (het is moeilijker te volgen op deze manier) vertelt hij de echte waarheid. Het bewustzijn en onderbewustzijn van Bill zijn verwisseld, hij kan moeilijk vat krijgen op zijn bewustzijn. Tom verteld dat hij langzamerhand Joan aan het vermoorden is. De huishoudster Favela is ingehuurd om Joan dodelijk ziek te maken dmv 'heksentovenarij'. Hij geeft haar ook medicijnen en drugs en neemt haar gezondheid en zelfvertrouwen weg. Favela zorgt voor het binnenkomen van de drugs.

Hieruit haal ik dat Bill en Tom dezelfde peroon is. Tom is het onderbewustzijn van Bill.

Bill en Joan groeien uit elkaar naarmate zij meer aan de drugs gaan. Ze gaan meer en meer een eigen (fantasie)leventje leiden. Hij bevind zich in zijn hoofd in een ver land Arabië, Bill is van de kaart. Hij denkt dat hij in een mooi warm land is, hij is ver weg (ook in zijn hoofd). Veel speelt zich af in het hoofd van Bill.

De dokter Benway helpt Bill mee aan zijn ondergang. Op het eind komt Bill de dokter weer tegen en is hij een drugsbaas. Hij wilt dat Bill de leider wordt van zijn drugsdeals, als een drugskoerier. De huishoudster/heks Favela is hetzelfde als de dokter. Beiden zorgen voor het binnenkomen van drugs. De dokter is dus een 'tovenaar' en heeft Bill en Joan volledig in zijn hand. Hij is hun meester en Bill en Joan zijn de junkies en de slaven van zijn drugs en gaan op het einde van de film zorgen voor het dealen hierin, ze gaan voor hem werken.

Over de insecten:

Deze worden verdelgt maar happen juist naar de insecticide en raken er vol van.

In de auto tegen het einde legt Bill de evolutie van de mens uit. Eerst eette en poepte de mens door hetzelfde gat. Later begon de mens ook te praten en ontstond er een mond. De kakkerlak/insect doet alles door zijn anus. Wanneer je aan de drugs raakt wordt je zelf een rondkruipend insect waarbij je woorden uitpoept. Mens is insect wanneer het zijn verlangens en verslavingen niet onder controle heeft. De verdorvenheid.

Deze anale verbanden hebben ook een verband met de homoscene in de film, bijv wanneer Kiki (de gigolo) en Yves Cloquet (de pooier) seks hebben, transformeren ze naar insecten. De 'interzone' boys zijn Cloquets gigolos en Cloquet wil dat Bill zich daarbij aan gaat sluiten, hij wil dat Bill voor hem gaat werken. Joan en Tom/Bill brachten bezoeken aan de 'Interzone' boys/gigolos. Langzamerhand worden zij in hun greep genomen. Hij krijgt ook een ticket voor 'interzone': hij raakt overal steeds dieper in verstrengeld.

Ook Joan raakt in de business. Wanneer ze over de markt lopen, komen ze langs een bordeel, waar Favela en de andere meisjes zitten. Joan sluit zich daarbij aan. Alles is op de markt te koop, ook seks.

Uit een typemachine komen de uitingen van de mens (iets van je af schrijven), van wat er in Bill afspeeld (dus ook vanuit de insect). Het verhaal van de hele film typt Bill uit op zijn typemachine en krijgt hij door een anus naar zich teruggegooid, in de zin van feedback van wat Bill intypt.

Zijn twee vrienden Martin en Hank komen Bill in slechte staat tegen, maar komen wel tot de ontdekking dat Bill een geniaal verhaal aan het schrijven. Wel zien ze dat hij zwaar hallucineerd. Zijn twee vrienden willen dat hij zijn boek 'Naked lunch' afmaakt, en helpen hem niet met zijn verslaving. Zij zien de drugs als zijn artistieke input en willen hier een graantje uit slaan door later zijn boek uit te geven.

Dan hebben we nog Hans, ook hij is een verslaafde en werkt voor 'dokter' drugsbaas Benway, hij zit op het einde naast een vrouw te lurken aan een ranzig beest, zijn verlangens, zijn drugs. Zo krijg je een inzage in de toekomst van Bill en Joan. Zo zullen zij er binnenkort ook aan toe zijn. Op het einde gaat er een nieuwe poort open voor Bill en Joan, die niet veel goeds zal gaan brengen.

Zo, dat maakt de film een stuk helderder lijkt me.

Ik ga de film nog een keer opnieuw kijken hoor

Bedoel je 'Pull my Daisy'? Ik heb die film nooit gezien, maar als ik me goed herinner was die gemaakt door Ginserg, Kerouac en Norman Mailer. Ik weet niet meer of Burroughs er ook bij betrokken was.

Burroughs heeft een aantal zeer experimentele korte films gemaakt in samenwerking met Brion Gysin, die zijn verzameld op een Italiaanse DVD die ik nog ergens moet hebben....

Er zijn gesproken woord opnamen van Burroughs te downloaden van Ubuweb, op zijn minst zijn lp kant van de dubbel lp 'You're the guy I want to share my money with' (op de andere kanten staat vroeg werk van Laurie Anderson en prachtige poezie-met-echoapparaat van John Giorno, bij liefhebbers van de ongezellige film misschien bekend als de slapende man in 'Sleep' van Andy Warhol), misschien meer. Ik heb die nog op vinyl, de vierde kant is zo'n mystery disc met drie groeven naast elkaar (zodat je als je hem opzet niet weet wat je krijgt) met een bijdrage van elk.

Niet helemaal mijn smaak maar verhaal was ook beetje warrig.

Peter doet het wel prima.

Het is wel mooi gemaakt,

3 sterren