Naked Lunch (1991)

Tja, wat zal ik hier nou van zeggen. De logica in deze film ontbrak bij mij ook een beetje. De schrijver die z'n vrouw vermoordt, een typmachine die in een pratende kakkerlak veranderd en een groen monster waar de schrijver in het café tegen praat. Nee, ik kon er niet veel wijs uit worden. Gewoon té vaag, naar mijn mening. Voor nu 2*.

Cronenberg geeft zelf ook al in het interview op dvd aan dat hij graag hoort dat mensen de verbanden tussen zijn films zien. Voor mij staat deze film nog het meest in verband met Existenz. En de sfeer is weer beklemmend en apart. Erg interessant zijn ook bepaald dingen die terugkeren later in de film. iedere keer als de schrijver een duizendpoot ziet moet hij flink hoesten Ben er nog niet helemaal uit wat dit in de context van het verhaal betekent... 4 sterren

Cronenberg doet mij gemiddeld weinig.

Tsukamoto is een groot fan van de beste man, en de vergelijking is niet ver te zoeken. Thematisch dan vooral. Ook Cronenberg verstopt de thema's die hij wil aansnijden in weirde, absurde verpakkingen. Op zich hebben de films van beide regisseurs een soort van B-film uitstraling, al vind je dat aan de uiteindelijke films niet meer terug.

En toch kan een Cronenberg mij vaak niet bekoren. Hier wel gelukkig. De weirdness werkt, en weet een voldoende interessante sfeer te scheppen. De visuele flair mag dan wel ontbreken, en de soundtrack is bij momenten vreselijk, maar de film blijft boeien. Veel puzzelstukken vallen nog niet op hun plaats, maar daar is het mij verder ook niet om te doen. Misschien qua trivia wel leuk om te weten of Cronenberg hier echt een centraal idee heeft achtergestoken, of enkel een vertaling van het boek naar het witte doek heeft gebracht ?

Anyway, amusante film, krijg ik weer wat meer zin van om andere Cronenbergs alsnog te kijken. 3.5*. De geniaal bulderende Tsukamoto cinema is het niet, maar dat neem ik hem verder niet kwalijk

Eindeloos fascinerende film. Geen flauw idee wat het allemaal betekend maar het is vanaf de eerste minuut genieten geblazen.

Ontzettend grappig, vooral door het fantastische spel van Peter Weller. Hij speelt het allemaal zo ontzettend serieus en lijkt alles in de film geheel te accepteren. Sowieso voelen de acteurs het onbegrijpelijke script erg goed aan, Ian Holm, Roy Scheider, Judy Davis, ze spelen allemaal erg goed.

De score past ook perfect bij de film, vooral Coleman's solo's zijn schitterend.

Verhoogd naar 4,5*

Gave film, met een verhaal waar amper een touw aan vast te knopen is. De film draait gelukkig veel meer om sfeer en is zodoende erg geslaagd. Erg vermakelijke onzin, alweer van Cronenberg. Eentje om vaker te zien. 4 sterren.

Ik zag nog maar erg weinig van Cronenberg, maar van die paar die ik zag vond ik dit wel de leukste. Toffe film die me nog niet niet helemaal te pakken had, er is ruimte voor verhoging dus, maar die me wel wist te boeien. De sfeer is apart. Het heeft soms wel wat van een film-noir, maar wel een geschifte. Veel maffe humor ook. Zoals Mister Blonde hierboven ook al zegt: eentje om over een tijdje nog eens te zien.

3.5*

William S. Burroughs was een junk die onder invloed van hallucinerende middelen allerlei bijzondere en fascinerende dingen schreef. Ook vaak met een waarheid of gedachten die niet erg gewaardeerd werden in zijn land Amerika. Naked lunch is een verhaal dat geschreven is onder invloed van insecticide. Een fantasieverhaal over allerlei samenzweringen waarbij geheime agenten vermomd als insecten verstopt zitten in de schrijfmachine van de schrijver. Zijn opdracht is om zijn vrouw te vermoorden.

Ik heb ook een cd van William Burroughs met allerlei verhalen. Als je af en toe een los nummer speelt is dat vaak heel boeiend en fascinerend. Echter een hele cd achter elkaar is wat te veel van het goede. En dat is met deze film eigenlijk ook. Het is een fascinerend verhaal, erg mooi gefilmd met mooi licht en mooie speciale effecten. Een spannende atmosfeer en heerlijke jazzmuziek van Ornette Coleman. Maar het is ook allemaal wel wat veel om in één keer te bevatten. Ik zal de film wel wat vaker moeten gaan zien denk ik.

Erg teleurstellende Cronenberg. Over het algemeen overheerst een beetje het "tof gemaakt, maar niet m'n ding" gevoel. Heb de film met veel moeite uitgezeten want er was werkelijk geen enkele scène die me enigszins kon boeien en als liefhebber van Cronenberg doet dat toch een beetje pijn. Peter "RoboCop" Lee doet het verder wel aardig, maar dat was voor mij niet genoeg om me in de film te trekken. Sowieso heb ik weinig met vage fantasy waarin hallucinaties, sprekende dieren en gespleten persoonlijkheden de hoofdingrediënten vormen. Cronenberg kan veel beter. Snel vergeten dit...

Niet helemaal mijn smaak maar verhaal was ook beetje warrig.

Peter doet het wel prima.

Het is wel mooi gemaakt,

3 sterren

Ik ben geen echte fan van Cronenburg moet ik toegeven, maar wou toch enkele films van hem kans geven om juist te kunnen beoordelen. The fly viel wel mee en Dead Zone, Rabid en Videodrome konden er nog wel door. Eastern Promises was al een verbetering en History of violence wil ik nog een kans geven.

Fantasy blijft een genre dat me niet altijd ligt, tenzij het echt wel mooi in beeld gebracht is. Naked lunch kan me niet echt smaken, al moet ik toegeven dat sommige scènes me wel bijblijven. Het is een klassieker in z'n repertoire met een hoop fantasy. Maar echt genieten kan ik er niet van en af en toe is het gewoon saai of erger ik me zelfs aan. Ieder z'n ding zeker?

Een tech-noir waarin typmachines tot leven komen en de hoofdpersoon bizarre opdrachten geven, pas wanneer je er de naam "Cronenberg" aan toevoegt begint het in je hoofd op een zinnig idee te lijken. En zelfs wanneer hij het heeft verfilmd blijft het een apart geheel. Naked Lunch is een bijzonder facinerende tech-noir die er (vooral voor Cronenberg's doen) erg goed uit ziet. ik was erg gecharmeerd van de creature design en de waanzinnige vervreemde logica die goed wordt gehanteerd in de film. Ik ben erg benieuwd wat ik er van vind bij herziening.

Cronenberg is wel een held ja.

Zijn onuitputtelijke creativiteit moet hier wel tot het hoogtepunt gekomen zijn. Verwacht niet te veel logica, dan ben je bij Cronenberg in het algemeen, en Naked Lunch in het bijzonder niet aan het goeie adres in ieder geval. Al die designs van 'kakkerlak-typmachines' en alle andere wezens zijn ronduit fantastisch. Ook een erg smerige film. Het verhaaltje is van secundair belang maar wat lastig te volgen. Een iets hoger tempo zou de film vermoedelijk wel goed hebben gedaan denk ik.

Ronduit bizar en intrigerend geheel, wat helaas wat vlotter had gemogen om een echt goed cijfer te krijgen. Dan vond ik The Fly en Videodrome toch wel een stukje beter, maar alsnog alle lof voor al deze creativiteit.

3.5*

Mijn god, wat een film heeft Cronenberg weer afgeleverd, ik dacht dat eXistenZ al raar was, Naked Lunch doet er nog een stapje boven op.
De film heeft een erg vreemde sfeer, de jaren 50 zijn wel goed vorm gegeven en de acteurs doen hun werk prima.
De film begint vrij traag, maar als je eenmaal de 1e pratende kakkerlak tegenkomt blijf je de rest van de film ook met 1 grote "what the fuck" zitten. De vreemdste wezens komen voorbij, met als hoogtepunt de pratende typmachine kakkerlakken en die wezens waar die mensen dat pus uit hun rietje zuigen dat op hun hoofd zit. Leverde toch erg vaak de lachers op m'n hand.

Helaas gaat de film hier ook een beetje de mist in, veel scenes waren ook saai en toen de aftiteling draaide na een lange zit van 2 uur had ik eigenlijk geen flauw idee waar ik naar had gekeken.

Geen topper, wel leuk om deze vreemde Cronenberg is gezien te hebben.

3*

Ik moet deze film toch maar een keer met ondertiteling zien, want ik snapte er gisteravond geen hol van.

Ook vond ik de spastische muziek in het begin van de film heel erg storend, en werd het mij een beetje te langdradig.

Voorlopig even geen beoordeling, omdat ik de film niet echt snapte.

Of zoals de mannen van Jiskefet het goed wisten te verwoorden: Raarrrrrrrrr!

Een soort Man Who Wasn't There meets Angel Heart, maar dan duidelijk van Cronenberg's hand.

Zoals ik van tevoren wel een beetje verwachtte, was dit wel wat voor mij. Heerlijk absurd. Echter jammer dat het niet de gehele speelduur weet te overtuigen. Saaie momenten kan ik het eigenlijk niet noemen, maar toch glipte de aandacht bij vlagen wel eens weg.

Overigens is de monoloog in de auto werkelijk geniaal. Samen met de monoloog in Sabu's Unlucky Monkey (haal ik in dat filmtopic ook aan), één van de meest gedenkwaardige die ik het afgelopen jaar zag.

3.5*

Surrealistische Noir.

Horrorkoning Cronenberg heeft iets met vreemde creaturen, het moge duidelijk zijn. Dat het bij deze film daaruit voortvloeiende absurdisme regelmatig de logica uit het Film Noir-achtige detectiveplot zuigt is niet altijd even prettig. Toch zijn het vooral de bakken vol sfeer, heerlijke dialogen en datzelfde surrealisme wat de kijkervaring voldoende bijzonder maakt.

Goed.

Cronenberg, mijn favoriete regisseur zal het wel nooit worden. De man heeft een aantal prima films gemaakt, maar dolenthousiast heeft hij mij met zijn werk nog niet gekregen. En net als eXistenZ kon ook Naked Lunch mij nauwelijks bekoren. Enerzijds had ik gedacht dat het hele surrealistische gebeuren me wel iets zou doen. En eerlijk is eerlijk, de film bevat een paar erg geestige creaties en treffende dialogen. Lekker vreemd en over-the-top. Maar op deze kleine momenten na deed het me allemaal bijzonder weinig. Kleurloze karakters, een plot dat op geen moment ook maar een beetje wilde boeien (en me tegen het einde helemaal koud liet) en visueel ook niet bepaald memorabel. Die paar leuke momenten brachten de boel wat mij betreft zeker niet in evenwicht, het maakte de film enkel iets makkelijker uit te zitten.

1,5 sterren.

Niet voor iedereen weggelegd. Wie van surrealisme en symboliek houdt, zal plezier beleven aan de vertaling van de beelden die Cronenberg gebruikt naar de realiteit. Mensen die van realisme en logica houden laten Naked Lunch best varen. De film is een semi-biografie van William Burroughs, in wiens getormenteerde geest Cronenberg duikt, en het is aangeraden om iets over de man zelf te lezen om de film beter te kunnen vatten.

Burroughs onderdrukte homoseksualiteit, zijn lage zelfbeeld ( zichzelf met een aars vergelijken is toch wel heel extreem ), het vernietigend schuldgevoel na het ongelukkig doden van zijn vrouw, zijn druggebruik en afwijkende neiging tot perversiteiten worden op surrealistische wijze in beeld gebracht en proberen zijn mentale toestand te beschrijven op het moment dat hij het verhaal Naked Lunch schreef. Al bij al beschouwd vond ik het naast alle weirdness een deprimerende kijk op een man die zich vrijwillig heeft opgesloten in zijn eigen geest om zichzelf te vergeten.

De eerste keer dat ik deze film zag, werd ik al meteen onwel van de muziek en de vieze groene kleur die over het beeld heen hing. En toen moest ik nog een uur of twee zien door te komen. Hoewel deze film zeer zeker een echte klassieker is, moet je er wel van houden. En dat doe ik dus niet. Hoewel ik niets tegen het absurdistische heb is deze film vooral langdradig en ontzettend traag. Oké, het acteerwerk is prima (ook de typemachine) en de sfeer is prima neergezet, maar echt...het verhaal, niet door te komen. Tegen het eind heb ik het dan ook helemaal gehad.Pluspunt is wel dat je beter de film kunt kijken dan het boek kunt lezen. Daar is helemaal niets meer van te snappen. Zou er ook een verfilming zijn van Burrough's boek Nova Express? Dat zou me wat zijn.

Bij momenten best wel aardig, maar Cronenberg slaagde er bij een eerste kijkbeurt geen seconde in om me echt mee te krijgen. Ik raakte nooit ondergedompeld in de film en net als user Goodfella miste ik vooral sfeer, waardoor het ook voor mij een behoorlijk afstandelijke kijkervaring werd. Af en toe wel intrigerend en Peter Weller staat echt geweldig te acteren. Daarom toch nog 2,5*.

Nog eens wat oude werk van Cronenberg op de kop kunnen tikken en dit was ook weer vrij bizar.

Naked Lunch deed me hier en daar een beetje denken aan Existenz, maar dan ipv amfibieen, insecten. Dit keer gaat het dus over een hallucinerende man en daar weet Cronenberg ook weer een mooie draai aan te geven: een typmachine dat een kakkerlak is, hoe verzin je het? Ook die pratende insect was vrij bijzonder. De settings van Tangier waren ook wel opmerkelijk. Het speelde zich in de jaren 50 af, maar door de naam "Interzone" klinkt het gelijk al erg SF achtig. De settings waren dan nog wel erg aan de goedkope kant hier en daar. Peter Weller was ook nog best ok trouwens. Al heel lang niks meer van die man gezien.

Maar verder een weer eigenaardige film van Cronenberg, ook weer met zo'n typisch abrupt einde.

3,0*

Wat een onzin, gekke film, larie

Gooi maar in me pet of op de schroothoop..

1,5

Een getroubleerde schrijver en typemachines in de vorm van pratende kakkerlakken in een Midden Oosten-setting., yeah ! Dat is ongeveer waar Naked Lunch gaat. Dit is de meest vervreemdende Cronenberg die ik tot nu toe heb gezien. Wat vleselijke horror zit er ook tussen, dus met de beelden kon ik me nog wel vermaken. Maar goed ben toch meer een liefhebber van een iets meer samenhangend verhaal en dat was hier niet zo te bekennen.

'Naked Lunch' kent een aantal heerlijk vage scenes en heeft met Peter Weller een lekker droogkomisch hoofdpersonage in huis, echter pakte het geheel met niet. Tot nu toe moet de prent het vooral hebben van wat goede losstaande momenten. Qua setting zit het goed en de muziek past prima in het fijne sfeertje, maar ik kon er als geheel erg weinig mee. Verwacht wel dat dit een filmpje is die kan blijven hangen.

Cronenberg is een unieke filmmaker maar hij ligt me niet echt. Deze Naked Lunch is aan de ene kant een typische Cronenberg met kevers die uit hun aars praten en andere vage ranzigheid, maar het is ook een verfilming van het werk en het leven van Burroughs, die ik, al heb ik nooit een boek van hem gelezen, altijd wel een interessant figuur heb gevonden door zijn invloed op o.a. Sonic Youth. Door deze film is mijn interesse in zijn literaire werk overigens niet bepaald toegenomen, al vind ik van mezelf dat ik het wel een keer 'moet' proberen.

Veel vage toestanden, af en toe grappige stukjes, maar helemaal boeien deed het me eerlijk gezegd niet. Het laatste deel in Tanger duurt ook wat te lang. Het audio commentaar van Cronenberg is wel verhelderend, al heeft hij er het laatste half uur kennelijk niet meer zo'n zin in.

Cronenberg waagde zich aan de verfilming van het boek van William Burroughs. Onverfilmbaar volgens velen naar verluidt. Ik vond het alvast moeilijk om een bepaalde lijn in het plot te krijgen, om maar niet te zeggen dat ik er niet zo heel veel van begreep. Zeer vaag allemaal met bizarre scènes. Ik was nog mee met de idee dat Bill Lee met zijn beroep als verdelger weinig aanzien had bij vrienden en familie. En na wat jolijt verliest hij er ook zijn job door. Vanaf dan kom je een in rollercoaster terecht van absurde en hallucinerende scènes zonder veel logica.

Misschien had ik beter ook wat dope genomen vooraleer ik me hieraan waagde. Gewaagd is het allemaal, maar ik had ook liever wat meer houvast gekregen via een makkelijker te volgen plotverhaal. Nu was het ondanks de rare wendingen moeilijk om er de aandacht bij te houden.

Bizar

Je kan vanalles lezen in deze film van Cronenberg, gebaseerd op het onverfilmbare boek van Burrough. Het is gek om te stellen dat het misschien zelfs helemaal nergens over gaat. Wie zijn Benway en Frost en wat is de Interzone? Bestaat het eigenlijk wel? Onsamenhangend en gek, maar wel sterk. Indrukwekkende dialogen, vooral die tussen Frost en Weller. Goeie Weller die me met z'n hoed af en toe deed denken aan Murphy in Oppenheimer.

Cronenberg met een losgeslagen en soms ronduit goor werk. Hij heeft hier qua creativiteit eigenlijk het onmogelijke gepresteerd. Knappe verfilming over een film die zich afspeelt in de donkere krochten van de menselijke psyche.

De beruchte regisseur David Cronenberg levert een project af dat zijn naam overtuigend uitademt. Naked Lunch is op-en-top Cronenberg, doordrenkt met praktische effecten, excentrieke personages en een bijzonder ambitieuze inhoud. Problematisch is dat de visuele invulling buiten de effecten om nogal kaal en simplistisch oogt, met ietwat lelijk ingerichte locaties en weinig betrokken camerawerk. Het acteerwerk is bovendien weinig imposant, enkel Robert A. Silverman (een vaste naam binnen de films van Cronenberg) als Hans weet iets van zijn verschijning te maken. Het onvoorspelbare verhaal heeft genoeg aantrekkingskracht, maar toch was het klokkijken geblazen eenmaal de registers opengaan in de eigenaardige finale.