• 15.761 nieuwsartikelen
  • 178.096 films
  • 12.215 series
  • 33.986 seizoenen
  • 647.146 acteurs
  • 199.025 gebruikers
  • 9.373.066 stemmen
Avatar
 
banner banner

La Chiave (1983)

Drama / Erotiek | 109 minuten
2,56 26 stemmen

Genre: Drama / Erotiek

Speelduur: 109 minuten

Alternatieve titels: The Key / De Sleutel

Oorsprong: Italië

Geregisseerd door: Tinto Brass

Met onder meer: Frank Finlay, Stefania Sandrelli en Franco Branciaroli

IMDb beoordeling: 5,4 (3.616)

Gesproken taal: Italiaans

Releasedatum: 29 november 1984

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot La Chiave

"TOO HOT for Italian cinemas! Judges close down all theatres screening "THE KEY"!"

Een bejaarde kunsthistoricus (Frank Finlay) en zijn jongere, voor preuts doorgaande echtgenote (Stefania Sandrelli) hitsen elkaar op door hun erotische dagboeken te laten slingeren. Een en ander vindt plaats tegen het broeierige decor van Venetiaanse 'palazzi' onder het fascisme.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Dogie Hogan

Dogie Hogan

  • 13381 berichten
  • 788 stemmen

20 mei a.s. : Blu-ray release.


avatar van de grunt

de grunt

  • 4336 berichten
  • 1576 stemmen

genieten


avatar van Fransman

Fransman

  • 3022 berichten
  • 2267 stemmen

Zou zo maar een aardige film kunnen zijn. Misschien wel een van de betere van Tinto Brass. Een goed verhaal (van een Japanner!), spelend in 1940 in Venetië toen het fascisme in Italië nog oppermachtig was en de betere kringen zich er thuis bij voelden. Zoiets is cinematografisch altijd een uitdaging voor een regisseur. Stefania Sandrelli is een plaatje met haar prachtige tieten en een mooi kontje. Frank Finlay is een respectabel acteur. Verder weet Tinto Brass natuurlijk wel hoe je een film moet maken.

Het verhaal gaat over een oudere kunstprofessor, die gefascineerd is door het lichaam van zijn jongere vrouw, dat hij het liefst bekijkt als ze slaapt. Maar hij is ook jaloers en verdenkt haar er van vreemd te gaan met hun toekomstige schoonzoon Laszlo. Beiden schrijven hun hartsgeheimen in hun dagboeken en de titel La Chiave verwijst naar de sleutel van de kast waarin ze hun dagboeken bewaren. Die sleutel laten ze slingeren want eigenlijk hopen ze dat de ander hun dagboek leest. Maar zeker zijn ze daar niet van.

Aardige uitgangspunten, maar de film komt maar niet van de grond. Na een uur kabbelt het nog steeds van gebeurtenisje naar gebeurtenisje en van kibbelarijtje naar kibbelarijtje. En kibbelen kunnen die Italianen. Dat is zowat de nationale uitvinding daar. Wat dat lezen van elkaars dagboeken nou precies uithaalt wordt niet helemaal duidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat de jaloerse professor niet tegen de spanningen is opgewassen en het loodje legt. Op het moment dat hij na zijn laatste rustplaats wordt gevaren houdt Mussolini een geruchtmatige redevoering waarin hij de vijanden van Italië de oorlog verklaart. Een indrukwekkend moment en het enige hoogtepunt van de film.


avatar van Theunissen

Theunissen

  • 12268 berichten
  • 5513 stemmen

Deze film speelt zich af in het hoogtepunt van het Benito Mussolini tijdperk en is best langdradig en eigenlijk ook wat saai.

Hoewel het verhaal zeker niet slecht is en hetzelfde geldt voor de uitvoering (zeker qua visuel aspect), kon de film me als geheel niet echt boeien. Dat kwam mede omdat ik dit soort films vooral toch kijk vanwege de erotiek en dat kwam er in deze film wat bekaaid vanaf (zeker in het eerste gedeelte van het verhaal) en was ook eentonig. Zo valt er zeker genoeg te zien van de zeer fraaie hoofdrolspeelster Stefania Sandrelli (o.a. plast ze in een steegje, en krijgt ze een soort van verdovingsspuitje waarna de bejaarde echtgenote haar gaat uitkleden en betasten, ook maakt hij er foto's van. Die scene was tevens het hoogtepunt van de film) in de rol van Teresa Rolfe, maar meestal zijn het maar korte scenes die wel visueel fraai in beeld zijn gebracht. Zeker de fraaie rondingen van hoofdrolspeelster Stefania Sandrelli. Er wordt ook behoorlijk wat gepraat en gediscussieerd in deze film, maar daar zit ik eigenlijk niet echt op te wachten in een dergelijke film.

Het laatste gedeelte van de film waarbij Frank Finlay (als de bejaarde echtgenote) vrouwenlingerie draagt en het doet met zijn vrouw en vlak daarna een beroerte krijgt waaraan hij uiteindelijk zal sterven, was wel aardig. Zeker de scene erna met zijn doodskist in een Venetiaanse gondel waarna Benito Mussolini een speech voert (de oorlogsverklaring) aan het volk. Zowel Frank Finlay en Stefania Sandrelli doen het leuk in deze film, maar daar is ook alles mee gezegd en Stefania Sandrelli is eigenlijk ook de enige reden om deze film helemaal uit te kijken.

Al met al vond ik dit toch zeker een wat tegenvallende film van Tinto Brass en ik heb hem ook regelmatig wat zitten vooruit te spoelen.


avatar van Fransman

Fransman

  • 3022 berichten
  • 2267 stemmen

Deze film eens in de herhaling gegooid en dit keer ben ik iets positiever dan ik in 2014 was. Hoewel, het is nog steeds geen geweldig goede film. Hoef aan mijn commentaar van destijds dan ook niets af te doen. Ik was nu wat gevoeliger voor de rol van Frank Finlay. De ouder wordende man die nog van alles wil (vooral met zijn jonge vrouw), maar die ook de dood naderbij ziet komen. Die angst, het verzet ertegen en de berusting laat hij zien in subtiele gebaren.

Dat dagelijks leven van de gegoede klasse onder het fascisme wordt toch nadrukkelijker in beeld gebracht dan ik dacht. Fraai zijn ook de beelden van een wat mistig Venetië, gelukkig zonder de toeristische plaatjes. Bonus is natuurlijk Stefania Sandrelli, die werkelijk alles laat zien wat ze te bieden heeft, inclusief hairy armpits , hoewel die niet nadrukkelijk in beeld komen. Oké, de film is traag, maar zeker ook erotisch. Ik doe er een halfje bij.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12893 berichten
  • 7675 stemmen

De filmografie van de (nog altijd) mooie Stefania Sandrelli beslaat inmiddels zo’n zes decennia. Vooral het begin van haar carrière kent schitterende hoogtepunten, zoals o.a. Divorzio all'Italiana (1961), Sedotta e Abbandonata (1964) en Il Conformista (1970), enz. Ik heb die allemaal gezien.

Deze samenwerking met Tinto Brass is zonder twijfel een dieptepunt in de carrière van Sandrelli. Het is een film met een kinderlijk verhaaltje, dat enkel dient om inmiddels antiek aandoende pornoplaatjes aan elkaar te rijgen. Zonde dat Stefania Sandrelli zich daartoe heeft laten verleiden. Mutatis mutandis geldt dat ook voor Frank Finlay.