menu

Tampopo (1985)

Alternatieve titels: Paardenbloem | Dandelion | タンポポ

mijn stem
3,67 (188)
188 stemmen

Japan
Komedie
114 minuten

geregisseerd door Jûzô Itami
met Tsutomu Yamazaki, Nobuko Miyamoto en Ken Watanabe

In deze film over de geneugten van voedsel gaat het hoofdverhaal over de chauffeur Goro die de stad binnentrekt als een moderne 'Shane' om Tampopo te helpen om een perfect fast-food noodles restaurant op te zetten. Gewoven in dit verhaal zitten een aantal kleinere verhalen over het belang van voedsel: van een gangster die hete seks combineert met voedsel tot een oude dame die een winkeleigenaar terroriseert met haar dwangneurose om hard in het voedsel te knijpen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7tw4usxr66A

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,0
Wat een heerlijkheidje

avatar van Thiver
3,5
Pas goed over de helft besefte ik me pas dat dit eigenlijk een make-overfilm is, alleen niet met een vrouw als lijdend voorwerp maar een restaurant. Slim gedaan, want make-overfilms hebben vrijwel altijd de problematische insteek dat ‘verbeterde’ vrouwen met hun nieuwe uiterlijk en/of stijl eindelijk in smaak vallen bij mannen die hen voorheen nooit opmerkten. Bij restaurants is een dergelijke metamorfose heel wat beter te verdragen, omdat die juist bestaan bij de gratie van de bezoekers. En het aardige aan Tampopo is dat aan de kern van het restaurant niets wordt veranderd; het is enkel de uitvoering die wordt geperfectioneerd. Wat dan wel weer schuurt, is het gegeven dat het restaurant gepersonifieerd wordt door een vrouw wiens kookkunsten vijf mannen moeten zien te bekoren. Een daarvan ontwikkelt zelfs romantische gevoelens voor haar wanneer zij zich ontwikkeld heeft tot serieus te nemen kokkin. Pygmalion anyone? Desondanks zeer smakelijk.

3,5
"Liefde gaat door de maag", zo vat ik de heerlijk absurdistische arthouse klassieker Tampopo maar even samen. Maar "zien eten doet eten" is net zo goed passend, want na het zien van Tampopo was de verleiding wel erg groot om naar mijn favoriete restaurant in de stad te snellen (niet gedaan overigens).
Tampopo is de hoofdpersoon in de film, een weduwe die haar zoontje opvoedt en een kleine uitspanning bestiert waar zij het bekende Japanse noedelgerecht Ramen serveert. Helaas blijft de klandizie weg en zodoende krijgt Tampopo hulp van een stel 'cowboys' om uiteindelijk de lekkerste Ramen van de stad te kunnen serveren.
Altijd lastig om oudere films op waarde te schatten, maar Tampopo heeft mij aardig kunnen bekoren. Er zit een aantal heel grappige scenes in de film en de makers hebben/hadden duidelijk een grote voorliefde voor voedsel en alles wat met eten te maken heeft. Er zit veel vaart in de film, waarbij de scenes kort maar krachtig zijn. Keerzijde is dat het soms wat fragmentarisch aandoet en dat sommige scenes weinig toevoegen aan de plot, maar er wat bijgesleept lijken te zijn. Desalniettemin mag Tampopo gerust een tijdloos document genoemd worden.

avatar van joolstein
4,0
Op MM zag ik dat deze film uit 1985 weer in de bioscoop ging draaien en na het lezen van het plot en wat reactie werd ik nieuwsgierig. Het ik moet zeggen het is een bijzonder vreemd allegaartje van veel verschillende filmgenres (western, gangster, Franse cinema, slapstick) met als hoofdthema; "Eten."

Als opzet lijkt de film op een Western maar dan één zonder echte cowboy's en gaat het over het maken (en genieten) van ramen (Japanse noedels) Tampopo (paardenbloem) onderneemt met de hulp van twee truckers Goro en Gun (gekleed als John Wayne) een zoektocht naar de perfecte ramen en ondertussen leren en zien we alle bijkomstige rituelen. Tevens worden via een aantal andere verhaallijnen alle dagelijkse, erotische, eigenaardige, levensverlengende en levensbedreigende eigenschappen van eten gepresenteerd. Waarbij de erotische verhaal meerdere keren terugkeert in de vorm van dezelfde wit pak geklede yakuza en zijn liefje, die voedsel op een zeer erotische wijze nuttigen en beleven.

De film is niet zo 1,2,3 in een hokje te plaatsen, echter vond ik het een zeer fijne sensuele, obscene en komische film over onze relatie tussen eten, seks en de dood, soms zelfs getoond in dezelfde scène.

avatar van Donkerwoud
4,0
Mocht Mel Brooks met 'Blazing Saddles' (1973) meer interesse hebben in noodles, suggestieve seksuele handelingen met rauwe etenswaren en de Japanse grootstad, dan zou zijn klassieker zoiets zijn geworden als 'Tampopo' (1985). Het is alweer een tijd geleden dat ik zo ongegeneerd van mijn bioscoopstoel rolde van het lachen, omdat een komedie precies die balans weet te vinden tussen sterke grappen, schunnigheden, slapstick en de soort algehele vreemdheid waar Japanse cineasten om bekend staan. De personages zijn ook zulke leuke archetypes. Of het de blijmoedige Gorô (Tsutomu Yamazaki) is die met cowboyhoed, grote riem, leren laarzen en Amerikaanse truck- en met een tronie die uit dezelfde mannenrots lijkt gehouwen als die van Clint Eastwood - een noodlijdend noodle-zaakje bestiert. Of de vrolijke wervelwind Tampopo (Nobuko Miyamoto) die dan weer ingetogen en dan weer hyperactief door het beeld raast. Of de yakuza-baas Man in White Suit (Kôji Yakusho) die de hele film eetseks heeft of keurig de clichés volgt van een gangsterdrama, terwijl hij verder geen enkele andere functie in de verhaallijn heeft dan dat hij de vierde wand breekt. En dan al die andere sketches eromheen waarin etenswaren zowel de sociale etiquette als de machtsverschillen tussen personages blootleggen. Waarschuwing vooraf voor de gevoelige eter: er wordt á la Sergio Leone veel ingezoomd op etende mensen. Kan traumatisch zijn!

avatar van mjk87
4,0
Iets dat me altijd opvalt bij Aziatische films is dat eten een centrale plaats inneemt, veel meer dan in de Amerikaanse of Europese cinema. En dan is er dus deze film die eten echt als algeheel thema heeft. En ik kreeg er trek van.

De film kent een centraal verhaal over een vrouw die goede ramen wil maken, verder een gangster die met zijn aantrekkelijke vriendin seks heeft en dingen met eten doet en daarnaast een hele rits losse sketches die rond eten zijn opgebouwd. En die sketches zijn vaak absurd, zoals een tafel spaghetti slurpende vrouwen, een haast overleden vrouw die nog moet koken, en iets met een eidooier (ik denk niet dit ooit eerder gezien te hebben). Het is geen komedie die me doet schaterlachen, wel één voor een fijne glimlach. En dat maakt gewoon dat het een fijne film is om te zien.

Verder is de heel heel erg jaren 80 visueel. Niet per se mooi, wel opvallend gebruik van zoom, een techniek die je tegenwoordig nauwelijks meer ziet. En allicht duurt de film net wat te lang. Maar voor de originaliteit naar boven afgerond: 4,0*.

avatar van Baboesjka
4,5
Fijne film zeg! Ik heb me prima vermaakt en ondanks de lange speelduur, bleef het boeiend van begin tot eind. Erg origineel, soms erg sensueel en ook komisch en eetlust opwekkend. Goed acteerwerk. Een zeer memorabele film, wat mij betreft. 4,5*

avatar van Drulko Vlaschjan
3,5
Ik had vrij veel en snel gegeten voor ik naar deze film ging en nog Aziatisch ook (zij het op zijn Hollands: rijst met wat groenten, klappermelk en een paar eetlepels groene currypasta uit een potje), zodat ik, anders dan wat je hier vaak leest, juist helemaal niet verlekkerd naar al die noodlesoepjes zat te kijken maar met enig afgrijzen.

Ik trek het toch al niet goed hoe die Japanners eten. Dat geslurp. Ik weet natuurlijk wel dat dat ook maar cultureel bepaald is (dat werd mooi neergezet in die pasta-scène), maar ik kan mij er moeilijk overheen zetten. En dan dat vlees! Ik eet geen vlees. Gatver. Gore film eigenlijk. Maar wel vermakelijk. Fijne opzet vooral, met al die sketches tussendoor.

Dat schildpadje trouwens, dat was nep, toch? Ja, dat was nep. Gelukkig maar.

avatar van mikey
4,0
geplaatst:
Grappige western flick, nu in een japanse stad. Waarom western? I dont know. misschien omdat het verhaal lijkt op die van once upon a time in the west. En eentje draagt een cowboyhoed en rijdt in een grote truck. Toch speelt het verhaal zich af rond een ramen vreetschuur (saloon) waarin een niet al te beste kokkin door steeds meer rare mannen wordt begeleid in haar zoektocht naar een gepast recept voor de noodles, de bouillon en zo. Ondertussen wat maffe tussendoortjes die wat anekdotes behandelen in luxe restaurants. Hoe je seks met voedsel combineert en het maken van een rijstomelet. De sketches zijn tamelijk hilarisch. Beetje als in monty phyton-lachwekkend. Beste was die van een irritante jongeman doe met zijn kennis van de franse keuken zijn directie doet flippen. Bijzonder goed gefilmd. Prachtige shots. Ondanks de grote stad, lijkt het alsof je in de woestijn bevindt. Beetje postapocalyptisch zelfs. Erg geestig.

avatar van kos
3,5
kos
geplaatst:
Absoluut fijn filmpje, die op meerdere niveaus werkt.

Als komedie, als eetfilm om jezelf aan te verlekkeren, als romantiek en als gewoon tamelijk bizar verhaaltje over de perfecte Ramensoep.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:33 uur

geplaatst: vandaag om 11:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.