Zwartboek (2006)

Ben het er niet mee eens. Er wordt te gemakkelijk overheen gestapt wat de mensen allemaal meemaken. We praten hier over de eerste paar minuten van de film. Ze heeft (voor zover ik weet) nog niets meegemaakt. En dan is er nog een verschil tussen 'lachen alsof er niets gebeurd is' of het 'emotioneel niet kunnen uiten' en het dus gewoon opkroppen.

Niet weten of je familie nog leeft óf geconfronteerd worden met de dood van je onderduikfamilie (waar ze sowieso al niet veel mee heeft, let op de eetscène in het begin) ... Dit alles ook nog ten tijde van een oorlog, een periode waarin je je leven nooit zeker bent - zeker als jodin - waarin je al zo'n 4½ jaar in onzekerheid leeft over het leven van je naasten, van jezelf en hoe dan ook in eerste instantie zélf moet zien te overleven ... Het lijkt me allemaal moeilijk te vergelijken met een normale situatie.

De film is zeker niet heilig, ik heb al eerder aangegeven dat ik ook wat problemen heb met een aantal zaken:

- de brandweer die wel heel snel is.

- het einde dat wat snel gaat.

Zoals eerder gezegd, nergens blijkt dat het verkeerd is afgelopen na die inslag van die bom.

Die brandweer is erg wel heel erg snel bij ja. De bom valt: boem! en 5 seconden later is er duitse brandweer.

Ik heb trouwens nog geen film in mijn leven gezien waar ik helemaal niets op aan te merken heb, ook niet bij mijn favoriet. Er zijn altijd wel keuzes in een film die ik zelf raar vind.

Fouten? Laten we maar weer eens benadruken dat het hier geen wiskunde is en dat één wel iets fout vindt, wat de ander niet als fout interpreteert. Dat houdt de boel wel lekker levendig, erg leuk.

Het lijkt me toch vrij simpel. Er valt een bom op een boerderij waarin zoals we zagen een gezin met 5 kinderen woont. Als we NIET zien dat er overlevenden zijn, mag je ervan uitgaan dat er doden zijn. Aangezien de boer des huizes een joodse een onderduik adres aanbiedt en ze prima overweg kan met de kinderen, komt het nogal bot over dat ze er niet van onder de indruk is. Op het moment zelf heeft het wel de impact (ze wil in paniek naar de boerderij lopen maar wordt tegengehouden) maar een schnitt later kan ze alweer vrolijk een liedje zingen. Waarom zingt ze in die scène niet een lied waarin ze "iets" van emotie kan leggen. Doet niets aan de scène af EN het geeft haar een menselijk gezicht. Nu komt ze me onmenselijk over en dat lijkt me niet de bedoeling.

En er zijn een aantal fouten die gewoon fouten zijn. Zo staat er een verkeerde datum op het arrestatie formulier. Een fout die toch door de makers gezien en gecorrigeerd had kunnen worden.
Maar goed... dit voorbeeld is mischien idd muggenziften.

Deze film begint veelbelovend, en zoals wel vaker bij Verhoeven heb ik hem met een zekere gretigheid uitgekeken. Maar aan het eind werd me toch weer te veel van-dik-hout, zoals ik dat gewend ben van Verhoeven en Soeteman. De Tweede Wereldoorlog als spannend jongensboek, met aan het eind een heuse 'ontknoping', ach ja... Psychologisch is het allemaal niet zo overtuigend.

Er zijn ook wel wat pluspunten. Carice van Houten heeft de uitstraling van een echte filmactrice (geen wonder dat ze nu lijkt door te breken in Hollywood). Het personage van de SD-man is interessant, omdat hij niet meteen in te delen is als 'goede' of 'slechte' Duitser. En het karakter van Halina Reijn vond ik erg grappig: ze waait met alle winden mee, maar blijft sympathiek.

Dat van die datum is grappig om te zien, had ik nog nergens gelezen. Ik wist allen van de sigaret en de beveiligscamera en het electriciteitskastje.

Nog nooit gezien en nog nooit over gehoord, die datum. Geestig...

Was het Soetehoeven's idee om haar gebrek aan emotie te verklaren door daar een diepgaande psychologische reden voor te bedenken? Haar reden om het verzet in te gaan diepgeworteld te laten zijn? De verliefdheid die ze voor de vijand voelt laten uitspelen en als major obstakel te laten fungeren in het verhaal? Of al deze onverwerkte trauma's aan het einde een waaridge afsluiting te geven?

...

Denk het niet. Ik denk dat het een plot-gedreven verhaal is waar veel vaart inzit, seks gelukkig functioneel (hoewel ook hier en daar typisch Soetemans-plat is) en bar weinig psychologie. Niets mis mee, maar not my cup of tea, tenzij het plot geniaal is.

Om maar even aan te geven dat ik weldegelijk "goed kijk"...

Maar ja... heb sinds kort ook een bril.

De categorie is voor iedereen anders.

Ik ga binnenkort toch maar eens een film van jou kijken. Ik zag Swingers voorbij komen op ZDF zonder dat ik wist dat ie van jou was (heb hem tijdens het schakelen even gezien).

Sterker nog, je blijkt zelfs een sockwatcher.

Je kijkt wel goed, mijn opmerking was alleen zo geplaatst omdat je formulering in mijn ogen (woordspeling) "kort door de bocht was".

Maar als je andere dingen nog opvallen die niet kloppen hoor ik dat graag, ik heb de film vaak gezien, maar dat.. ik denk niet dat ik het ooit had gezien.

Zeg Cornelis... jij hebt vast een kopie van het script. Kun jij eens kijken of het als 44 in het script staat? .

On the top page is a mug shot of Tim. Ellis stares at it in shock.

Misschien...?

Gelukkig, ik dacht al dat je net zo vreemd reageerde als de hele Nederlandse filmwereld (en Nederlandse journalisten) die enkel de negatieve kanten lijken te kunnen zien.

De feitelijke foutjes interesseren mij niet zo veel, maar qua psychologie vind ik de film ook hangen en trekken.

Maar op ander vlak werkt de film wel degelijk. It delivers. Technisch de beste Nederlandse film ooit en hij verveelt nergens. Men houdt de vaart en dynamiek er goed in (wat je zelden ziet in Nederland). Ik had aanvankelijk ook op wat meer gehoopt, maar snap best dat er zoveel mensen voor warmlopen.

Wouter... geloof me... Ik weet als geen ander hoe de hele Nederlandse filmwereld (en Nederlandse journalisten) enkel de negatieve kanten lijken te kunnen zien.

Zoals ik al zei: ik wou dat ik 'm gemaakt had. Nee... ik draaf wellicht een beetje door omdat door sommigen elk minpunt wordt verdedigd als ware het de Grebbeberg. Ik wordt daar soms een beetje kriegel van.