The Godfather (1972)

En waarom was hij zo verschrikkelijk? Alleen omdat Brando watjes in z'n wangen had en omdat de film te lang was?

Ik kan Brando zeer waarderen. Streetcar Named Desire of het latere Don Juan De Marco. Allemaal prima. Maar ik word niet goed van deze verschrikkelijk overschatte vertolking. The Godfather is in mijn ogen sowieso een zwaar overschatte film. Maar om terug te komen op Brando, dat gemaakte gebrabbel en het spijt me die watjes maken het voor mij niet beter. En verder. De film doet mij helemaal niets en hoort volgens mij niet thuis in een top 250.

ah, dat kan.

voor dat de moderator het zal zeggen: discussies over de top 250 horen thuis op het forum en voor de rest: waarom vind je het een overschatte film eigenlijk?

Dat heb je eigenlijk al gezegd. Is er nog iets anders, buiten de "zwaar overschatte" vertolking van Marlon Brando waarom je deze film 1* waard vindt? Want alleen de vertolking van Brando is nogal weinig om 80% van je score te halen.

ik vind dat ie best wel duidelijk is, hij is teleurgesteld in de rol van brando en de film doet hem niets, tja dan houd het op lijkt me.

ik heb totaal een ander idee erover maar soit.

Ja, maar ik vind eerlijk gezegd dat als een film je niets doet, dat het nog geen reden is om 1* te geven. Ik neem aan dat Aapje81 ook wat naar de technische kant van het filmmaken kijkt, hij heeft Citizen Kane en Psycho immers op 5* staan. Dan vraag ik me af of hij delen als sfeer, camerawerk, regie en muziek ook allemaal zo slecht vindt.

ach, wat hij/zij andere films geeft is niet relevant, de film doet hem/haar niets, prima besteed me tijd dan wel aan iets anders, tenzij hij/zij met nog meer argumenten komt waar ik op kan reageren, altijd leuk namelijk een discussie voeren en vooral weerleggen.

Vind ik ook.

Films is voor mij vooral een kwestie van smaak en gevoel. Met maffiafilms heb ik bijvoorbeeld weinig tot niets. Dit komt vooral omdat de personages mij zelden tot nooit aanspreken en ik daarom haast nooit enige feeling krijg met dit soort films. In deze film vond ik Marlon Brando een clichepersonage vertolken. Het acteren vond ik over de hele film genomen gewoon teveel van het goede. Overacteren noemen ze dat geloof ik. Dit kan overigens ook te maken hebben met Coppola waar ik absoluut geen fan van ben. Nog veel erger had ik dit gevoel bij de verfilming van Heart of Darkness (titel van de film schiet me even niet te binnen) Nu moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik sowieso meer van boeken ben dan van films. Maar daar tegenover staat bijvoorbeeld weer dat ik de films van Sofie Coppola zeer kan waarderen. Om jullie tenslotte dan toch nog een plezier te doen wil ik wel zeggen dat ik de muziek de moeite waard vond. En daarom mijn score met een halfje opschroef.

P.s. voordat ik het vergeet ik denk dat ik On the waterfront nog wel de beste film van Brando vind. Zo zie ik hem gewoon liever, dan met watjes

Dat was Apocalypse Now, mijn #1 . Zal met smaak te maken hebben he.

PS. Apocalypse Now is GEEN verfilming van Hearts of Darkness. Hij is er alleen door geïnspireerd. Een hardnekkig misverstand .

ja inderdaad het is een kwestie van smaak. In de regel kan ik eigenlijk vrij weinig met maffiafilms en oorlogsfilms. Zoals Good Fellas, Plantoon, en uiteraard Apocalypse Now (ik had nog niet gezien dat het jou nummer 1 was . Nu ik erover nadenk zijn de meeste films die ik goed vind niet erg geweldadig aangelegd en dan bedoel ik vooral in de zin van visueel geweld. Eigenlijk hou ik niet van de moderne klassiekers. Ik ben meer van Bergman, Hitchcock, Wells enz. P. S. Je hebt uiteraard gelijk over Heart of Darkness vergissing van mijn kant

Zo, ik heb de film eindelijk gezien. Dé film die zo enorm beroemd is, dé film die zo'n positiefe beoordelingen krijgt, dé film die abnormaal hoge gemiddeldes krijgt hier op moviemeter en op imdb. Ik moet zeggen... ik was er niet zo van onder de indruk.

De film opzich
De film duurt 168 minuten als ik me niet vergis en in de jaren '70 hadden ze nog niet zo'n lange aftitelingen, dus de film duurde bijna 2 uur en 3 kwartier. Dat had van mij wel een half uur korter gekund. Er waren vele stukken waarin ik me behoorlijk verveelde. Langdradige stukken die er echt niet inhoefden.
Ook waren er enorm veel karakters in de Itiliaanse familie en daarbuiten die ik echt niet uit elkaar kon houden. Ze hadden, qua uiterlijk en innerlijk, niet echt opvallende kenmerken. De enige karakters die ik op het einde goed kende, waren Michael en the Godfather himself, Marlo Brando. De andere karakters zijn mij een beetje vaag achtergebleven. Doordat ik de karakters moeilijk uit elkaar kon houden, was de film al moeilijk te volgen.
Er zaten ook zeker leuke en spannende stukken in. Zoals de quotes van Marlon Brando: "I'll make him an offer he can't Refuse..." maar ook wanneer Michael opdracht kreeg om die twee gozers in dat restaurant te vermoorden, wanneer Michael's vrouw vermoord word en het einde.
Ook waren er veel dingen nep en dan bedoel ik vooral wanneer iemand - weet z'n naam al niet meer - een andere uitdaagde voor een gevecht. Man, dat was echt nep! Maar ja, dat ligt ook aan de tijd natuurlijk, daar kijk ik dan wel doorheen, alhoewel het wel storend is.

Muziek
Hier heb ik vrij weinig over te zeggen. Ik vond de muziek niet echt goed, het stoorde mij vooral wanneer de Godfather dood ging. Dat verpestte voor mij een groot deel van de scène. Af en toe echt irritante instrumenten, vond ik.

Acteerprestaties
Dit is dan wel weer echt goed. Met name Marlon Brando, die met zijn leuke accent en hese stem een geweldige Godfather neer weet te zetten. Ook Al Pacino deed het prima als Michael en voor de rest had ik nergens zoiets van: die acteert slecht, ofzo. Nee, de acteerprestaties waren verder helemaal in orde.

Conclusie
De film vond ik veel te langdradig, er had meer in moeten gebeuren, of ze hadden een hoop saaie scènes mogen knippen. Ook waren de karakters voor mij te moeilijk uit elkaar te houden, waardoor ik het af en toe totaal niet zo volgde. Maar dat lag dan ook weer omdat ik het moeilijk vond om mijn aandacht erbij te houden.
Maar er zaten ook goede stukken in, dat dan weer wel.

Mijn cijfer op een schaal van 1 tot 10, een: 5.9
Mijn cijfer op een schaal van 1 tot 5, een: 2.5

Het verbaast me eigenlijk niets dat jij deze film niet goed vindt. Je top 10 laat je smaak goed zien en daar past deze film niet tussen. Let op: ik bedoel daar NIETS negatiefs mee, maar the Godfather is gewoon iets heel anders als Harry Potter of LOTR.

Inderdaad, en misschien als je hem over een aantal jaar weer kijkt dat je dit helemaal geweldig vind.Dat had ik namelijk ook.

Juist. Zijn smaak heeft nog veel te veel een hoog 'fantasiegehalte'. Dat zal veranderen met de jaren. En ten goede, daar ben ik zeker van.

Als je mijn top 10 van een jaar of 5 geleden had gevraagd, zou die er denk ik ook ongeveer zou uit hebben gezien.

Ja, snap ik wel, hoor. Dit is niet echt mijn genre, nu is dat fantasie, maar wie weet wat het is over een paar jaar! En ach, daarvoor kun je je stem altijd aanpassen hè.

dooddoenertje, als je niet eens een fatsoenlijk argument kunt geven, dan lijkt het mij dat je de film te hoog gegrepen vindt

Kom zeg.

*** Bonasera. Bonasera. What have I ever done to make you to treat me so disrespectfully. If you had come to me in friendship then this scum that ruined your daughter would be suffering this very day. And if by chance an honest man like yourself should make enemies then they would become my enemies. And then, they would fear you

De film ademt een fantastische sfeer. Een sfeer die begint in het kantoor van Don Vito Corleone, en eindigd in het kantoor van Don Micheal. Alles wat er tussen die 2 scene's gebeurd kan worden beschouwd als ware en pure legendarische filmgeschiedenis. Zelden heb ik de smaak van klasse geproefd zoals Francis Ford Coppola hem me hier voorgeschoteld heeft. Prachtige dialogen, de gehele film door. Normaal gesproken word je daar niet zo verwend in 1 specifieke film, maar bij The Godfather duidelijk dus wel.

Wat ook kan worden beschouwd als pure verwennerij is Marlon Brando. Die man was een ware verademing de gehele film door. Zo ongelooflijk sterk geacteerd, het is een prestatie die niemand ooit zal kunnen evenaren in de rol van mob boss.
Wat betreft Pacino, het lijkt me duidelijk dat die man acteren niet heeft geleerd. Bij sommige zit het al vanaf de geboorte in hun bloed, en als je bij je 2e serieuze film al zo'n belachelijk sterke rol neerzet dan is het geen verrassing meer dat je 36 jaar later door vele beschouwd word als de beste acteur die ooit geleefd heeft.
James Caan, Robert Duvall : Beide speelde de sterren van de hemel, maar de manier waarop James Sonny leven inblaast mag wel even appart genoemd worden. De uiteindelijke afrekening van Sonny Corleone was zeer verrassend eigenlijk. Maar zoals al door de gehele film langzaam duidelijk werd, het zijn allemaal Ninja's. In tegenstelling tot de huidige afrekeningen in de onderwereld, de maffia doet / deed het geraffineerd en met finesse. De scené waar waarin Michael's verrader weet dat hij z'n einde tegenmoet treed is ook een toonaangevend moment in de film. Of deze film een realistische schets geeft over de ware werkwijze en levensstijl van de Italiaanse maffia kan ik niet beantwoorden. Al zou ik verbaasd zijn dat het over een compleet andere boeg gaat in werkelijkheid.

Eindconclusie : 4*

3 Jaar geleden had ik The Godfather gekocht. Schokkend wellicht, dat ik in de laatste 3 jaar deze film 1 keer gekeken heb. Misschien zelfs nog schokkender dat ik er na 30 minuten al genoeg van had en hem uit de dvd speler haalde. Die memorabele dag is intussen alweer 2.5 jaar geleden, en gisteren had ik de moed en wilskracht om hem toch maar opnieuw een kans te geven.

Afgaande op het eerste half uur 2.5 jaar geleden, zou ik hem een zware onvoldoende gegeven hebben. Ik kan niet anders concluderen dat het punt van discussie boven me van toepassing is op meer mensen. Je filmsmaak evolueert over de jaren, vandaar dat het ook geen verrassing was dat ik hem niet weer naar 30 minuten eruit haalde. Integendeel, heb met veel genot -3 uur lang geboeid zitten te kijken naar een waar meesterwerk in z'n genre.

Maar persoonlijk geef ik meer de voorkeur aan wat lichtere films als Donny Brasco en Goodfella's. Misschien dat als ik over 2.5 jaar weer wat geëvolueerd ben deze film promoveer tot in m'n top 10.
Who knows.

Mensen die deze film niet kunnen waarderen, zouden van moviemeter verwijderd moeten worden. Echt waar .

They should be sleeping with the fishes

dat vind ik wel overdreven, niemand moet The Godfather goed vinden he.

Ach zie daar een goedkope en ongenuanceerde provocatie waar ik eigenlijk geen aandacht aan zou moeten besteden maar voor de aardigheid toch eens doe.

Als je de moeite had genomen om dit bericht en voorgaande berichten volledig te lezen dan zou je mijn argumenten hebben kunnen lezen. Ik ga ze hier niet nog eens herhalen want dat zou zonde van het typwerk zijn. Nou goed een argument dan. The Godfather is een verschrikkelijk overschatte film, die veel te lang duurt, daarnaast erg langdradig is en niet te vergeten een zwaar overacterende Marlon Brando.

4 argumenten zijn dat, zonder onderbouwing.

Maar laat maar hoor, interesseert me ook niet zoveel, Godfather is nou eenmaal niet zo'n allemans filmpje.

@ Aapje81.

1. Overschat- Tja of je hebt geen smaak, net zo een stom argument maar soit.

2. duurt te lang- tja bij mij vloog ie voorbij, net zo een stom argument maar soit.

3. Langdradig- tja uitgewerkt noem ik dat, een wat beter argument maar soit.

4. zwaar overacterende Marlon Brando- tja imo. kan een godfather niet beter neergezet worden, ook een argument waar men niks aan heb maar soit.

graag onderbouwing zodat we het kunnen weer leggen, eventueel uitleggen of je gelijk geven wat denkelijk niet zal gebeuren.

Combi.

Een argument geven tegen The Godfather is op dit forum per definitie haast niet te doen omdat deze film collectief de hemel in wordt geprezen.

Maar argumenten zoals het is geen allemans filmpje zoals judgepaddy doet of minimale citaten geven zoals Tuinman doet zijn bijzonder storend.

Ik hoef absoluut niet gelijk te hebben en een discussie aangaan wil ik best maar The Godfather word hier op een gigantisch voetstuk geplaatst en daarom vind ik het nodig om tegengas te geven. Ik wil niet ingaan op de vraag welke films dat wel zouden verdienen want dan komt er weer een hele discussie dat het off-topic is. Maar vanuit Filmhistorisch perspectief zijn er legio films te noemen die filmtechnisch of op welk ander punt dan ook meer te bieden hebben dan dit maffia-epos.

En de argumenten waar jij niets aan hebt zijn voor mij dermate storend dat het de andere kwaliteiten van de film overschaduwt.

Films hoeven niet lang te zijn om goed uitgewerkt te zijn. Als The Godfather 30 minuten korter was geweest had ik mijn beoordeling opgekrikt.

Ja en Brando, ik heb het al een keer gezegd. Ik ben een fan de man en zie hem graag acteren. Behalve in deze film. On the Waterfront, Streetcar Named Desire beide geweldige films. Maar Brando met watjes in zijn wangen en een beetje onverstaanbaar mompelend doet mij niets. Het is overacteren.

Ja en mijn onderbouwing is vooral een gevoelkwestie en ik snap dat dat weinig ruimte geeft voor discussie. Maar de film betekend niets voor mij. Ik heb inmiddels een kleine 5000 films gezien waaronder alle zogenaamde klassiekers en sommige zijn het waard en andere niet. The Godfather valt voor mij in de laatste categorie

Ik volg je even niet. Het is volgens jou niet te doen een reden te geven (behalve langdradigheid-acteerwerk) waarom de film jou niet bevalt [dit stuk is te begrijpen] OMDAT veel mensen deze film goed vinden.[dit niet] Dat zijn toch losstaande zaken?

Ik neem nu geen pro/contra positie in maar ik trek gewoon in vraag wat je zegt.