The Godfather (1972)

Jawel. Bij verplaats actie wordt stem niet getoond blijkbaar.

Goede film, maar duurt wel heeel lang.

3,0 *

beste film van the godfather serie.het verhaal of de verhalen is heel goed zeker met de goede acteurs zeker vito corleone.

wel spijtig van tessio op het einde

Deze film is misschien wel de beste film ooit gemaakt, het verhaal de vormgeving en de acteerprestaties zijn fantastisch.

Vito Corleone is een van de beste karakters ooit. Ik kan geen minpunten opnoemen over deze film.

Vanaf het begin van de film met de bekende muziek en de geweldige openingsscene tot het dichtdoen van de deur op het einde van de film, magnifiek.

Een geweldige, vooral sfeervolle gangsterfilm: 4.00
De Godfather Trilogy lag al een tijdje in het vooruitzicht om te gaan zien, maar nu ik ook het derde deel heb weten te veroveren ben ik met het eerste deel begonnen. Ik wil immers geen twee films zien, en het slot pas weet ik hoeveel tijd later. Met frisse moed en een geweldige lading aan hooggespannen verwachten begon ik aan de prent, maar achteraf moet ik concluderen dat ik eigenlijk toch ietwat teleurgesteld ben. De film scoort erg hoog op Moviemeter, maar voor mij persoonlijk iets te hoog. Het is zeker wel een karakteristieke film, maar ik persoonlijk zoek iets meer in een film dan in The Godfather word getoont. Moeilijk uit te leggen om dat op anderen over te brengen wat ik exact bedoel, het is een gevoel waarbij ik me met The Godfather niet voor honderd procent mee kan herenigen.

Begrijp me vooral niet verkeerd, ik heb zelden zo'n sfeervolle film gezien als The Godfather, met een erg sterk verhaal, prachtig acteerwerk en de familiebanden die in die kringen hoog in het vaandel staan, maar naarmate de film vorderde vond ik het meer van hetzelfde worden, en lag het er wel heel dik bovenop dat Michael steeds verder in 'het wereldje' verzeilt raakte om de dood van zijn vader te wreken. Ik miste dan ook vooral een gevoel van 'echte' spanning in de film. Ondanks het sterke verhaal vind ik de opbouw hier en daar ietwat geforceerd, en soms wat ingewikkeld te volgen. Soms had ik het idee dat men meer tijd stopte in de onderlinge familiebanden dan dat men de echte redenen van het verhaal naar voren haalde. Maar daar staat tegenover dat je vrijwel elk personage van binnen en buiten kent, en datgene een erg positieve invloed heeft op de gevoelens die je bij de verschillende personen hebt. Al vraag ik me echter toch af of hier misschien niet een iets betere balans in had kunnen worden gevonden, want op den duur werd het meer van hetzelfde, en begon ik me vlak voor de eindscene in de kerk zelfs een klein beetje te vervelen. Hetgeen voor mij persoonlijk nooit echt een goed teken is.

Het acteren is van een geweldig niveau. Marlon Brando zet een rol neer die vrijwel niet meer te evenaren is door welke acteur dan ook. Er zit ongelofelijk veel passie in zijn karakter van Don Vito Corleone en is het erg jammer voor het publiek dat hij uiteindelijk word neergeschoten en daarna nog maar mondjesmaat wat zegt. De vrij jonge Al Pacino is ook zeer goed, maar als ik even de vergelijking maak met Scarface vond ik hem daarin toch wat sterker, maar ja toen was Pacino inmiddels al weer dik tien jaar aan ervaring rijker! Toch een zeer sterke rol van Al Pacino! De bijrollen zijn over het algemeen alleraardigst, maar niemand zet echt een fantastische gedenkwaardige rol neer naast de beide hoofdrolspelers. Dat had Robert Duvall kunnen zijn, hij doet het in het begin fantastisch, maar naarmate de film vordert vind ik hem steeds 'minder' worden. De dialogen in deze prent zijn wel van een fantastisch hoog niveau, en voegen iedere scene weer ook daadwerkelijk iets aan de film toe.

Het realisme staat buiten kijf. Het verhaal steekt zeer realistisch in elkaar, en word er vrijwel niets aan het toeval overgelaten. De familiebanden binnen de Corleones worden vanaf de allereerste seconde ongelofelijk sterk uitgediept, wat een echte band met de familie weet te scheppen, al neemt het soms iets teveel de overhand in deze film naar mijn smaak, maar dat maakt voor het realisme verders niet uit. Hoe de families uiteindelijk in oorlog met elkaar raken door toedoen van Sollozzo is ronduit geweldig, en is ook het feit dat de andere families zich niet lieten 'neppen' door de Corleones ongelofelijk sterk neergezet. Het vertrouwen, macht, geld en wraak hebben een centrale rol die zeer sterk in het verhaal zijn verweven, en deze prent zo realistisch maken. misschienlag het er hier en daar iets te dik bovenop dat Michael de rol van zijn vader over zou gaan nemen, maar dat neem ik op de koop toe voor wat betreft het realisme. Met deze verhaallijn had Coppola wel honderd richtingen kunnen kiezen, maar blijft hij vooral bij het familiegebeuren van de Corleones, waar ik hier en daar misschien toch iets meer variatie in had willen zien. Maar dat is persoonlijk.

De prent is alweer krap veertig jaar oud, maar dat mag geen reden zijn voor de kwaliteit van deze film. Wat ik niet negatief, maar ook niet positief bedoel. Coppola heeft een zeer zeer zeer rustige stijl van film maken, en draagt het bij aan de krachtige sfeer van deze prent, maar is The Godfather ook hier soms wat eentonig in. Het is zeker wel aangenaam, daar niet van, maar iets meer variatie in camerawerk had volgens mij geen kwaad gekunt. Er zit vrij weinig variatie in de camerastandpunten, waar volgens mij nog wel iets meer in had gezeten. Grootste minpunt van de film vond ik de schiet- en vechtpartijen. Soms leek dit echt nergens naar, en heb ik dit toch wel eens beter gezien in 'oudere' films. Vooral het gevecht tussen Carlo en Sonny ziet er gewoon niet uit, en deed mij de wenkbrauwen wel eventjes fronsen gezien het feit dat de film op alle andere onderdelen zo sterk is. Enkele keren is zeer duidelijk te zien dat Sonny Carlo niet eens raakt, wat eigenlijk niet zou mogen in een kwaliteitsfilm als The Godfather. Dit doet voor mij toch wel wat afbreuk aan de prent. De cinematografie is verder in orde, maar nergens hoogstaand, en ook de muziek was niet van een dermate hoog niveau dat ik er een half puntje bijstop op dit onderdeel.

The Godfather verdient een lang verslag als dit, waarbij ik het toch wel even noodzakelijk vind om aan te geven waarom ik deze film 'slechts' met een 4.00 beoordeel. Dit is zonder meer een van mijn favoriete genres, houd ik ook nog eens van lange films, en staan ook het verhaal en daarmee het realisme me zeker wel aan, maar ik vond de strekking van de film niet denderend. Het is teveel van hetzelfde, te eentonig, en ligt de aandacht van het verhaal naar mijn mening iets te veel bij de onderlinge familiebanden en te weinig bij het ontstaan van de onderwereldoorlog tussen de families. Dit, en nog enkele kleine minpuntjes doen mij niet verder komen dan een vier, maar begrijp ik dondersgoed waarom deze film bij veel mensen wel de volle vijf punten scoort. Misschien word ik met Part 2 en 3 meer op mijn wenken bediend, dat zal moeten blijken: 4.00 (4.10).

Zeer goede recensie

Dit films is zo ongeloofelijk saai, ik viel al nar 3 kwartier in slaap ik snap niet waarom die zo hoog staat, ik weet meerdere films die zeker zo'n hoge positie verdienen maar ja mijn smaak is blijkbaar anders dan de rest.

Dus je hebt maar drie kwartier gezien van de film? Vind je het dan relevant om te stemmen?

van 5* naar 0,5* waarschijnlijk aandacht te kort, shit krijgt ie het van mij ook nog is.

Wanneer een film je zo slecht bevalt dat je niet de tijd en moeite wilt/kunt opbrengen om 'm af te kijken, lijkt me dat reden genoeg om een 0,5 uit te delen. Ik vind de stelling dat je een film persé 100% moet hebben gezien voordat je mag stemmen daarom ook nogal onzinnig.

Niet mee eens. Het lijkt me logisch dat je een film wel helemaal gezien moet hebben voordat je een totaalbeeld hebt. In ieder geval voor een groot deel, maar als je na drie kwartier al 0,5 sterren uit gaat delen vind ik dat niet relevant. Vooral bij een film met een speelduur zo lang als deze...

Ja dat is logisch, maar je hoeft mijns inziens geen totaalbeeld te hebben van een film voordat je een stem zou mogen uitbrengen. Wanneer een film je aandacht niet kan vasthouden kun je daar prima een stem aan verbinden.

Ik blijf het niet helemaal relevant vinden om al 0,5 sterren uit te delen terwijl je nog maar zo'n klein deel van de film hebt gezien. Maarjah, meningen verschillen hé

Vind zo'n stem anders wel begrijpelijk.

De film vraagt bijna 3 uur van je tijd. Als je daarvoor gaat zitten verwacht je ook wat. Als je dan na 45 minuten zo weinig gekregen hebt dat je liever wat anders gaat doen zegt dat héél wat over jou gevoel bij de film.

En daar mag je inderdaad best wel een stem aan verbinden. Alleen moet dat dan best wel naar eer en geweten (maw de kijker heeft in ieder geval zijn best gedaan om de film een kans te geven). Kun je niet nagaan uiteraard, maar verbieden is natuurlijk weer het andere uiterste.

Neem een kop koffie en probeer het opnieuw zou ik zeggen.

Als je het niet kan opbrengen om de film uit te zien en je vind het nodig om na drie kwartier al te stoppen vind ik het logischer dat je gewoon niet stemt.

Ik vind het ook zo overdreven hoe ze acteren, ik hou wel van misdaad films maar deze duurt ook zo lang en ik vind het ook zo nep kijk the departed dat is pas een goede langdurige misdaad film met goede acteerprestaties.

Mijn smaak zal wen anders zijn dan de meeste hier en ik wil ook niet dat mensen hier boos worden wegens mijn reactie

leonardo dicaprio acteerde ook meesterlijk, je kon zijn angst voelen hij deed het supergoed en dat mis ik bij the godfather het word alleemaal te perfect gedaan en de emoties zijn best nep daar. en dat van 5* naar 0,5 is heb ik waarschinlijk per ongeluk gedaan ik kan me niet herinneren dat ik het een 5 heb gegeven maar ja zal best per ongeluk zijn gegaan.

Moet je gezien hebben, verdient een plaats in mijn persoonlijke top 3!

De emoties zijn inderdaad wel wat minder opvallend, maar deze Godfather heeft zoveel meer dan de je Departed. Pas op, ik vind the Departed ook wel een goede film alleen... vergelijken tegen The Godfather...nee, dat doen we niet.

ik vergelijk The Godfather met The departed niet, the godfather is TROEP tegenover the departed hoor.

Echt niet

Haha omgekeerde wereld. The Godfather is zóveel meer dan The Departed ooit had mogen dromen te kunnen worden...

5 sterren puur genieten

Wat valt er nu zo te genieten aan deze film?

Ik heb hem nog steeds niet gezien, omwille maffia-films mij niet echt liggen. Als ik met zo een instelling deze film ga kijken, zou ik dan toch nog een goeie film te zien krijgen of net niet?

3h is verdomd lang, daarom mijn vraag.

( Bij Lord Of The rings vind ik die 10h ( alle 3 ) film achter elkaar dan weer helemaal geen probleem moet ik wel even erbij noteren )

Het geeft gewoon een goed idee over een mafia familie en hoe dat allemaal te werk ging vroeger zover dat mogelijk is en er word, vind ik, gewoon erg goed in geacteerd door iedereen enz..

Sowieso trekken dit soort films me wel een beetje maar The Godfather moet je toch sowieso hebben gezien. En dat heb ik dus ook maar een keer gedaan. Erg goede gangsterfilm dit, maar ik vind bijvoorbeeld Goodfellas beter (om maar een vergelijking te maken). En die film vind ik de sfeer wat 'luchtiger' wat ik ook wel lekker vind. Maar The Godfather is toch ook gewoon een geweldig verhaal. 4,0 sterren (ik vond deel 2 trouwens beter)

Het hele verhaal is ongelofelijk uitgewerkt, dit merk je aan alles, maar ik vind de film wel erg lang duren!