Dark City (1998)

En zo eindelijk eens een keer Dark City weten te zien en hierin heeft Proyas alweer een enorme vooruitgang. Wat een fijne Sf is dit. Om te beginnen zijn de settings en de futuristische stad zo schitterend gemaakt en ook een beetje in retro-futuristische stijl. Dus een Blade Runner look met auto's etc uit de jaren 50. Eigenlijk deed het me ook een beetje denken aan City of Lost Children van Jeunet. Daarnaast is de film ook lekker donker en mysterieus en is de spanning ook regelmatig te snijden. Het word in iedergeval nooit overdag in Dark City. Rufus Sewell doet het ook uitstekend (alhoewel ik hem verder niet ken van andere films) als John Murdock die moet vluchten voor soorten inspecteur-wezens die hem verdenken voor een paar gruwelijke moorden en hij dus moet vluchten in deze mysterieuze maar visueel schitterende stad. Ook krijgen we een mooie rol van Connely voorgeschoteld en ook was William Hurt prima te doen. En Dark City staat altijd wel weer bomvol van de (visuele) verassingen. Het mooie is natuurlijk het einde, waneer we erachterkomen dat "Dark City" een stad is die zweeft in het helal. Erg mooi.

Ja, wat mij betreft is Proyas weer zeer geslaagd na de prachtige The Crow (die dus ook zo'n soort stad had). Later had ie natuurlijk ook het schitterende I,Robot gemaakt en maakte hij een fikse misser met Knowing. Wat mij betreft mag hij weer eens een keer dit soort films gaan maken. Ook wel raar dat deze nooit in de Nederlandse bioscopen is verschenen, of vergis ik me?


4,0*

Bizar dat deze film zo veel lof toegeworpen krijgt. Het acteerwerk was erg matig; Sutherland is eigenlijk nergens in de gehele film geloofwaardig. De playback scenes van Connelly snapte ik al helemaal niet: ik dacht eerst dat juist het geplaybackte aspect de nadruk had (zoals mulholland dr) omdat je een electrische bas hoort en er een contrabas staat en Connelly gewoon voor geen ene meter playbackt. Maar naar het schijnt was het de bedoeling dat de kjiker dit ziet als een optreden van haar? En Dark City laat een klein jongetje een enge man spelen die eigen nooit op iets anders lijkt dan een klein jongetje die doet wat meneer de regisseur vraagt.

De special effects zagen er niet uit. Vooral de eindbattle met de spikes en vliegende golfjes. Typisch dat dit in de nieuwe directors cut ook nog is méér footage heeft gekregen. De CGI was gewoon erg crap en werdt teveel gebruikt. Als je zulke matige CGI hebt, doe het dan op een andere manier! Daarnaast waren de decors ook niet echt heel denderend, alles was echt verschrikkelijk druk en klein (alsof de sets te klein waren voor de cameraman om iets meer te laten zien)

De muziek bestaat uit nonstop orchestraal bombasme, in tegenstelling tot de neo-noir stijl van de visuals (ik had liever wat vieze jazz of analoge elextronica gehoord ofzo). En het plot was redelijk ongeloofwaardig, ondanks het grotere concept best nice was..

Ik heb me niet verveeld, maar kwam ook op geen moment echt in de film. een zeer matige voldoende voor het concept en de setting, maar ook niet meer wegens de ronduit matige uitwerking ervan.

Voorloper voor films als The Matrix (kijk eens op youtube naar de vergelijkingen), Equililibrium, en Inception (van het afgelopen jaar, waarin 2 regelrechte verwijzingen naar Dark City zitten). Erg origineel dus voor die tijd en ik begrijp daarom ook niet helemaal waarom deze film zo onbekend is. Moet iets met merchandising te maken hebben.

Valt wel mee met die originaliteit, aangezien hier weer vanalles van Blade Runner in terug is te vinden, en zelfs Ghost in the Shell een paar jaar eerder uitkwam.

Goede tech-noir, die gemaakt wordt een fantastische production design (een ode aan het duitse expressionisme), een akelig sfeertje en een goed idee. Tot het laatste halfuur vond ik het allemaal heel fijn en spannend, jammer dat de 'superkrachten' op het laatste op de voorgrond komen. Toen ging het er allemaal over, vooral met dat eindduel. Proyas had zich beter wat ingehouden.. Verder waren de acteerprestaties dik in orde. Ik lees wat kritiek op Sutherland; maar zijn personage moet gewoon overdreven worden, dat hoort bij die expressionistische stijl. Ook Hurt en Sewell doen het goed, en Connelly is weer enorm lekker.

Vanavond weer gezien. Fenomenale film. Origineel en qua ideeen voorloper van veel sf-ers. Effecten mogen dan wel een beetje outdated zijn, dat geldt zeker niet voor verhaal en de opbouw daarvan alswel de cinematografie. Nog steeds zo crisp als wat. Voor mij een ware klassieker!

Leuke film maar vind sommige dingen wel heel veel fanta zoals hele omgevingen veranderen met je gedachte. En helemaal toen een mens dat ook opeens kon doen. Maar verder een origeel verhaal dat je wel aan het denken zet, wat zal een buitenaards ras doen om ons te leren kennen?

3.0

Heerlijke film met een heerlijke sfeer. Vooral die sfeer doet het hem voor mij, gecombineerd met wat mysterie. Ik heb de film nu een paar keer gezien en ik kan er nog steeds van genieten. Het is jammer dat de de scene waarin Jennifer Connelly zingt playback is. De originele versie is zoveel beter. Jennifer heeft echt een heerlijke stem. (Het origineel zit in de directors cut, zoek op "Jennifer Connelly singing Dark City Director's Cut" op youtube.)

Hippe mooi vormgegeven film hoor, dat Dark City. Het had wel wat weg van een Sin City of The Matrix. Paar interessante SF-concepten zijn met een redelijk verhaal door elkaar gehusseld en samen met een donkere sfeer werkt dat prima. Aanrader dus voor liefhebbers van eerder genoemde films!

Wat een fantastische film was dit zeg! Einde zag ik totaal niet aankomen. Sommige scene's vonden ik minder, vandaar de 4*.

'k had de naam van deze film eens opgeschreven op m'n lijstje en gisteren eens bekeken. Ben ik aangenaam verrast door deze film. Het verhaal lijkt een beetje op "The Matrix", maar deze was eerder, dus zeker een verdienste naar deze film.

Het verhaal vond 'k boeiend en goed gevonden, de meeste leden van de cast kende 'k niet, maar dit was zeker geen minpunt, want ze brachten het er allemaal heel goed van af.

De speciale effects vond 'k heel mooi en leuk gedaan: het groeien van de gebouwen en die eettafel waren daar goeie voorbeelden van.

Ook de duur van de film was niet te lang en niet te kort.

'k heb niet echt een negatief punt kritiek voor deze film, behalve dat de film misschien wat donker is: 'k zou zeggen bekijken die handel, absoluut een aanrader.

Had veel goede verhalen gehoord over deze SF-film. Het verhaal lijkt inderdaad op die van de veel bekendere Matrix-trilogie. Aan de andere kant is het een thema waar al sinds Plato over gefilosofeerd wordt.

De acteurs zijn redelijk vlak, eendimensionaal, wat misschien ook wel moet in een dergelijke film. Goede prestaties van Kiefer Sutherland en William Hurt (wie had het over onbekende acteurs?). Jennifer Connelly speelt echter erg zwak.

Net over het midden van de film zakt het verhaal wat in om pas weer aan het einde weer wat interesse te wekken.

Al met al een redelijke film maar echt niet de geniale SF-film die sommigen er in zien.

Ik verbaas me dat deze film uit 1998 is. (helaas) gezien na de matrix en the adjustment bureau en daarmee minder origineel dan destijds denk ik. Verhaal heeft me geboeid tot de laatste 10 minuten. Desalniettemin en aanrader voor sf liefhebbers.

En donker was deze stad wel degelijk, laat daar geen misverstand over bestaan!

Proyas had duidelijk nog kraaienbloed door zijn aderen stromen toen hij aan 'Dark City' begon. Een zeer duister, onverlicht decor staat hier immers centraal, en de enige die het even verwonderd aanschouwt als de kijker is ene John Murdoch. Met een lui oog en een lange regenjas loopt deze warrige man door de straten, op zoek naar antwoorden. Antwoorden die zowel ikzelf als Johnny zullen teleurstellen. Want godallemachtig, zo fantastisch formidabel is de uitkomst niet. Voor mij had alles veel eenvoudiger gemogen, veel 'cooler'. Draai desnoods nog een lamp of drie uit. En geef bovenal die octopussen from outer space een schop onder de broek. Hun inkt doet meer kwaad dan goed.

Toch meer dan voldoende voor de consistente sfeer en solide vertolkingen.

3,50 (3,25)

Een onderhoudende sfi, niet meer en niet minder. Een leuk uitgewerkt fantasieverhaal.

Onderhoudend, maar kon mij moeilijk vasthouden, naar het einde toe wel zeer origineel. Vormgeving vond ik wel geweldig

Nooit van gehoord eigenlijk. Verrassend, want het is op zich mijn genre en het was een vermakelijke sci-fi om te zien. Goede cast ook met de prachtige Connelly, de altijd goede Hurt, prima leading-man Sewell en de lekker foute Sutherland in een rol die we niet veel zien van hem. Effecten waren goed genoeg en er was een heel onderhoudend verhaaltje.

Tot slot HET moment v/d film:

- De film zit vooral vol met mooie plaatjes, maar als hij in badkuip ligt is het extra mooi gedaan.

Dark City is een ambitieuze sciencefictionfilm met grootse thema's rond wat ons mens maakt en welke rol ons geheugen daarin speelt. Dit is allemaal best aardig gedaan en zet even aan het denken, maar gigantisch diep gaat het niet. Dat is niet erg, want de films beste kant is zijn uiterlijk. Erg dik aangezet als een oude Duitse, stomme film, met bijbehorende sets en een vliegende camera. De film slaat dan ook geen gek figuur op visueel gebied. De special effects zijn hier en daar wat veroudert, maar dat doet er eigenlijk geen afbraak aan, want zoals alle goede effects kan een goed ontwerp gewoon de boel redden als de tand des tijds in de weg staat en dat gebeurt hier. Favoriet waren toch wel de beelden van de veranderende stad. Er is alleen één nadeel dat ervoor zorgt dat dit geen groots meesterwerk is op visueel gebied en dat is de razendsnelle montage die ervoor zorgt dat je de beelden nauwelijks in je op kan nemen. Ik had er in willen baden, nu was het vooral opletten dat ik überhaupt geen mooie dingen miste.

Ik vroeg me sowieso af waarom de film zo'n haast had. Een mysterie als deze heeft vaak baat bij een wat meer langzame opbouw. Misschien heeft het iets met budget te maken. Het verhaaltje is boeiend en zoals gezegd met wat leuke bespiegelingen, maar het miste wat betrokkenheid bij de personages. Sewell had te weinig charisma voor de held en Sutherland vond ik vooral irritant. Alleen Hurt en vooral Connelly geven nog wat menselijkheid aan het geheel mee. Gelukkig blijft het wel spannend. Als laatste vraag ik me af of ik de enige ben die het mentale gevecht dat de climax vormt wel goed vind?
3,5*

Moeilijk te vinden, maar toch gezien. En ben er blij om, want heb genoten van deze sciencefiction.

Vond de veranderende stad ook geweldig in beeld gebracht.

Soms lieten de CGI wat te wensen over. Een aantal dingen zagen er niet heel scherp uit, maar het vlotte verloop in scenes voorkwam al te grote ergernissen.

Aan Dark City is aandacht besteedt. Dat straalt de film volledig uit. Het is spannend en origineel.

Deze film houdt zich wat mij betreft prima staande tussen alle modernere soortgelijke sciencefiction films.

Een vrij slaapverwekkende film die me niet lang bij zal blijven met uitzondering van de laatste scène dan, die er echt wonderschoon uitzag.

Overigens wel een heerlijke sfeer, maar het verhaal deed me echt werkelijk niks, tegen het einde wordt het dan wel in hapklare brokjes uitgelegd. Maar ik vond er nog steeds niks aan en dan heb ik ook nog eens de Director's Cut gezien...

1,5 Sterren.

They call this ability... tuning!

Enorm originele SF film, waarvan ik de gewone versie heb gezien. Ik wist niks van deze film en was dan ook aangenaam verrast met de wending die de film nam wanneer Bumstead en Murdoch door de muur braken . Laatste half uur was net het beste van de film voor mij. Het verhaal klopte helemaal van begin tot eind. De film heeft een sterke visionaire uitwerking. Die permanente nacht, zwevende "Strangers" in lange zwarte jassen, film noir sfeer, het moment dat alles stilvalt en de Strangers hun experimenten verderzetten. Science-Fiction hoeft niet altijd om space battles en vreemde planeten te gaan. Proyas breidt het genre uit met een eigen knap concept waar hij een metafysisch kantje aan breit. Alleen vond ik de cast wat tegenvallen. Waar Sutherland nog net meeviel als de collaborerende psychiater, vond ik Sewell totaal geen karakter hebben en Hurt kreeg ook al geen rol waarin hij zich ten volle kon uitleven. Beetje jammer dat al die acteurs ondermaats presteren want verder is het een verrassende film.

Een sterke, meeslepende, complexe, bizarre, sfeervolle en verbluffend visuele neo-noir sciencefiction/detective film. Om het allemaal (een beetje) te kunnen volgen moet je geduld hebben en je denkvermogen keer op keer aanspreken; hij is ook zeker niet voor de passieve kijker bestemd. De donkere, geisoleerde, desoriënterende wereld (waarin je nooit van je leven zou willen wonen) van 'Dark City' is een onheilspellende, bedrukkende plaats, een labyrinth zonder uitweg, met zonderlinge als maar wisselende skylines, waarin je je zelfs als kijker verloren waant. Een surrealistisch en symbolisch decor.

Een topprestatie van Alex Proyas (regie, verhaal en scenario) en een uitstekende cast.

Indrukwekkende science fiction met een ijzersterk begin. De sets zijn prachtig vormgegeven en de special effects waren voor de tijd gewoon erg sterk, afgezien misschien van de climax. Vandaag de dag is de techniek nog vele malen verbeterd, maar men lijkt er tegenwoordig vaak gewoon te weinig tijd in te steken.

Het verhaal wordt langzaam uit de doeken gedaan en ik vond het eindeloos fascinerend. Leuk dat het begon als een soort detective verhaal in een noir-setting om langzaam maar zeker te veranderen in een duistere science fiction. Misschien wilde de film een beetje een te geforceerde boodschap over brengen betreffende de menselijke geest, maar dat deerde niet.

Acteerprestaties waren erg ingetogen en de teksten van de personages hadden hier echt zo'n klassieke jaren '40-'50 film-sfeer. Dat voegde echt wat toe aan mijn belevenis. En Jennifer Connelly blijft betoverend mooi, altijd een pluspunt.

Uiterst geslaagd!

hier kan ik mij ook in vinden =)

Erg matig.

Dark City begint redelijk, maar wanneer de eerste massascènes aan bod komen verliest het al direct aan impact. De witte wezens zijn leuk wanneer ze met z'n drietjes gaan "jagen", maar echt niet als ze met z'n vijftigen wat gaan jammeren.

Uiteindelijk kabbelt het allemaal tergend traag voort, kent het na een uurtje een opflakkering van een kwartier om dan te eindigen met een volledig mislukte climax.

De vaak onderschatte/ te weinig gecaste Rufus Sewell houdt hier de boel een beetje recht. Samen met een strontvervelende Kiefer Sutherland heeft hij het enige personage met wat diepgang, maar i.t.t. Sutherland kan hij er nog wat van maken.

William Hurt is een kleurloze toevoeging en ook Jennifer Connelly bakt er niet al te veel van, maar zorgt voor spannende barzangscènes. Met het geluid af, tenminste.

Het leuke aan Dark City is de geslaagde mix van film noir en sciencefiction, iets wat voor een leuke sfeer zorgt en ook gewoon mooie plaatjes oplevert. De effecten zijn ondertussen behoorlijk wel gedateerd en ook het muzikale aspect is niet bepaald top.

2

Het is de magie van Alex Proyas die het ‘m doet. Je ziet heel goed dat in de overzichten van de donkere stad, miniaturen zijn gebruikt. Net als bij The Crow overigens, maar het resultaat is o zo sfeervol. Jammer dat het bij I, Robot niet meer het geval is. Samen met The Crow behoort Dark City tot het beste werk van Proyas: duister, sfeervol en een sterk verhaal. Dit zijn films die ik niet vaak genoeg kan zien.

Het jatwerk van de makers van The Matrix is inderdaad overduidelijk. Ik had er al over gelezen, maar tot heden nooit kunnen bevestigen. Dark City is veel mysterieuzer dan de succesvolle kopie van een jaar later en geniet daarom zonder twijfel mijn voorkeur. Over de vergelijkingen over sfeer en acteerwerk zijn overbodig: Dark City, Dark City. Zelfs voor science fictionbegrippen is Dark City erg fantasierijk. Zoals de broertjes Wachowski duidelijk gejat hebben van Proyas, heeft Proyas zich ook makkelijk laten inspireren. Je ziet natuurlijk wel de connecties van andere grote werken, maar het totaalplaatje is vrij origineel.

Rufus Sewell geniet redelijk wat bekendheid, maar is verder een acteur die zelden door de mand valt. Dat geldt ook voor Jennifer Connelly. Kiefer Sutherland en zeker William Hurt zijn andere gevallen, maar toch zetten beide heren een puike rol neer. Verder is het genieten van de geheimzinnigheid, de mindfucks en het spel met tijd en ruimte. Verplichte kost voor liefhebbers van science fiction. Terry Gilliam zal trots zijn geweest.

Yes, fijn dat je hem zo waardeerde! Blijft op het moment ook nog steeds een van mijn favoriete SF films van de afgelopen jaren.

Heerlijke film was dit! Het plot was erg interessant. Wat ik ook zo waardeerde was dat de snelheid van deze film precies klopt. Ik had geen moment het gevoel dat het iets te traag of te snel ging. Omgevingen ook erg mooi gemaakt.

Geen SF-liefhebber in de breedste zin van het woord maar deze film was toch erg vermakelijk. Mooie beelden en een orgineel verhaal. Nogmaals geen sf-liefhebber maar films als Dark City, The Matrix en Donnie Darko vind ik dan wel weer top. Sfeervol en spannend!

Inderdaad je lijkt te dom voor het kijken van films want het is geen Kieferland maar Kiefer Sutherland. Wil je het volledig correct???..... Dan is het Kiefer William Frederick Dempsey George Rufus Sutherland.