menu

The Wrong Man (1956)

mijn stem
3,44 (304)
304 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Film noir
105 minuten

geregisseerd door Alfred Hitchcock
met Henry Fonda, Vera Miles en Anthony Quayle

Muzikant Manny Balestrero leidt een gelukkig leven met zijn vrouw Rose en hun twee zoontjes, alleen kampt het koppel met financiële problemen. Wanneer Rose een dure tandheelkundige ingreep moet ondergaan, gaat Manny naar een verzekeringsmaatschappij voor geld. De bediende aanziet hem echter als de overvaller die de bank al twee keer beroofd heeft en alarmeert de politie. Nadat andere getuigen Manny eveneens herkennen, wordt hij gearresteerd.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=a30ZjSrEU0w

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
2,0
Een nogal saaie film waarbij de film mij nooit echt weet te pakken en mee te nemen in het verhaal.

2*

1,0
Saai!

avatar van Spetie
3,5
Na de eerste drie kwartier had ik het idee dat ik misschien wel weer eens vier sterrren zou kunnen uitdelen aan een Hitchcock. Het tweede gedeelte van de film is echter van een iets lager niveau en dus wordt het een halfje lager.

Henry Fonda is een prima acteur en doet het ook hier goed. Heel ingetogen, maar toch overtuigend. het zijplotje in deze film, waar Vera Miles centraal staat is het tweede gedeelte van de film te opvallend aanwezig en veel minder interessant dan het verhaal rondom Fonda. Ook is haar acteerwerk een stukje minder sterk dan dat van Fonda.

Toch heeft ook deze Hitchcock een prima sfeer, sterk verhaal en was ik halverwege harstikke benieuwd hoe het zou aflopen. Dat de afloop licht teleurstelde is jammer, maar desondanks is dit wel een sterke, vermakelijke film, al kan Hitchcok nog veel beter.

3,5*

avatar van Humphrey
3,5
Erg meeslepende film, die in 1956 wel heel wat emoties moet losgemaakt hebben bij het publiek. Absoluut de moeite waard om te bekijken. 3,5*

avatar van simonvinkie
3,0
Hitchcock levert met The Wrong Man best weer een goeie film af, die een leuk verhaal kent. Wel vond ik dat er wat meer spanning in had gemogen. Eigenlijk was de spanning vrij ver te zoeken, op een paar scenes na. Het is al eerder gezegd, maar de eerste drie kwartier waren zeker weten het beste gedeelte van de film. Einde was inderdaad ook wat afgeraffeld. Wel kent de film een erg goeie Henry Fonda, waar best wat kritiek op was. Onbegrijpelijk vind ik, want hij zet hier naar mijn mening een erg sterke rol neer. Vera Miles vond ik dat wel wat minder.

Maar goed, deze Hitchcock was best leuk. Anders, mede omdat ik dit allemaal best realistisch vond. Bovendien is de soundtrack ook mooi. De film kent ook wel wat inzakmomentjes. Zo boeide dat gedeelte dat Vera Miles in therapie moet, niet echt. Maar verder was dit allemaal zeer vermakelijk. Prima film, ben ook nog lang niet uitgekeken op Hitckcock. Inmiddels 17 films van de beste man gezien.
3*

avatar van wendyvortex
2,0
Hitchcock laat de thrills hier achterwege en dus krijgen we drama naar aanleiding van een waargebeurd verhaal uit 1952.
Bij vlagen mooi gefilmd, maar wat verouderd en met te weinig vaart en vooral dus een film die weinig Hitchockiaans aanvoelt.

avatar van Uzza_Sparta
4,0
Henry Fonda was geweldig in deze rol - een aanrader

avatar van dikkepiet
3,5
Als je de welbekende Hitchcock-thriller zoekt, of een vlotte, dynamische actiethriller, dan is deze film misschien niet voor jou bestemd. Het (waargebeurde) verhaal is echter boeiend, het acteerwerk oké. Goed, er had misschien ietsje meer pit in mogen zitten, maar de film is zeker het kijken waard. Van mij een goede 3,5 ster.

avatar van yeyo
3,5
The Wrong Man begint enorm spannend en intrigerend. Op een veel meer sobere manier dan gewoonlijk weet Hitchcock het beklemmende en machteloze gevoel van het hoofdpersonage goed over te brengen. De scènes in de gevangenis zijn zelfs zo subtiel gebracht dat ze iets weg hebben van Bresson's A Man Escaped. Naar het einde toe overtuigt de film steeds minder, met name door de subplot over de psychose van Fonda's vrouw. Het zijn geen slechte scènes, maar ze halen wel de vaart uit de film. Omdat het een waargebeurd verhaal is, kon Hitchcock op het einde ook geen miraculeuze genezing à la Spellbound of Marnie demonstreren.

4,0
Deze film heeft mij verrast. Hitchcock blijft ingetogen door het ontbreken van humor en een realistische aanpak. Het verhaal wordt in een rustig tempo verteld, maar verveelt daarbij geen moment. Ik vond het een goede keus om het te schieten in zwart-wit, dat veel bijdraagt aan de sublieme film-noir sfeer. Ook de goede score van Herrmann draagt daar zijn steentje aan bij.

Fonda speelt weer voortreffelijk als naiëve brave burger die langzaam veranderd in een man die langzaam kapot gaat door de zaak. Een erg goede scene is het moment dat Fonda naar zijn cel wordt gebracht en in zijn cel beseft dat het menens is. Een andere scene die erg goed is, is wanneer Fonda in de rechtszaal de mensen observeert. I.p.v. om zich te richten op de rechtszaak zelf, kiest Hitchcock ervoor om zich te focussen op de gemoedstoestand van het personage.

Door het ontbreken van humor en de serieuze toon is dit een unieke film van Hitchcock, die wordt onderschat. Ik had graag gezien dat hij meer van dit soort werkjes had gemaakt.

4*

avatar van voskat
4,0
Cinematografisch gezien misschien wel mijn topfavoriet van Hitchcocks hele oeuvre. Het hele stuk waarin Henry Fonda naar de bak wordt gebracht... wauw. Verder een weinig glamoureus verhaal zonder helden, wat ook de bedoeling van Sir Alfred was. Top verteld en geacteerd. Ook Vera Miles was indrukwekkend.

avatar van gauke
4,0
Dit buitenbeentje in zijn genre (gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen), laat klip en klaar zien wat voor een begenadigd regisseur Alfred Hitchcock was (zijn stijl van regisseren is directer in vergelijking met zijn andere films). Aannemelijk is bovendien dat hij deze realistische, serieuze, boeiende en doeltreffende film in documentairachtige stijl nooit gemaakt had, als een voor hem aangrijpende gebeurtenis in zijn jeugd niet had plaatsgevonden. Het was de bedoeling dat Gary Grant de hoofdrol zou spelen, maar Henry Fonda, met zijn nuchtere wijze van acteren, kreeg de voorkeur.

avatar van Insignificance
3,0
Geen cameo, maar een heuse introductie van Hitchcock. Alsof hij z'n publiek wil waarschuwen. The Master of Suspense op de drama toer in een film die zich niet zozeer richt op het bewijzen van onschuld, maar op de gewone man en wat domme pech met een dergelijk leven en gezin kan doen. Niet spannend, maar treurig van toon met een ijzersterke Fonda. De gezichtsexpressie als hij wordt verhoord en voorgeleid is alleszeggend.

Hoogtepuntje wat dat aangaat is de blik wanneer de deur naar de cellen opengaat, Hitch haalt daar ook nog wat aardige camerafratsen uit. Jammer dat de gevolgen voor mevrouw Balestrero heel wat minder indruk maken, waardoor de film richting het einde aan kracht inboet en, afgezien van de overgang, de zaak ietwat lullig wordt afgerond. Met wel een opvallend religieuze noot. De schrijnende slotscène is er dan wel weer eentje die staat.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Een sterk afwijkende Hitchcock. Veel soberder, deels op locatie geschoten, ingetogen geacteerd. Een geweldige en heel sfeervolle eerste helft en een van Herrmanns mooiste scores. Ook visueel een van de fraaiere Hitchcocks. Helaas ben ik het met de mensen eens dat de tweede helft wat minder is. Hoewel de voorstelling van depressie wel opvallend is eerlijk voor die tijd. Einde is wel heel erg kort en daar valt wat voor te zeggen. Deze film focust zich vooral op de onschuldige man die wordt beschuldigd van een ernstig misdrijf.

Door de wat mindere tweede helft had ik eerst een 3.5* staan, maar dat voelt echt te weinig. Ik maak er een kleine 4.0* van.

avatar van chevy93
3,5
Alweer Hitchcock #21, en dan ben ik nog niet eens op de helft.
Nou nog Catch a Thief en dan heb ik alle 12 films tussen 1951 en 1963 van hem gezien (Strangers On a Train t/m The Birds).

Een ietwat rare Hitchcock en dat begint al bij de eerste scène. Geen bekende cameo, maar gewoon een introductie door The Master of Suspense himself. "Waargebeurd, maar raarder dan eerdere fictieve films van mij", zoiets zegt hij. Het plot is inderdaad wat raar en af en toe wel erg ongeloofwaardig, maar het is toch waargebeurd, hè... Erg sterk eerste uur, maar daarna is de spanning (hoewel het eerder een dramafilm is..) er wel een beetje vanaf. Desondanks een ruime voldoende, want het is sowieso een boeiende film. Niet zozeer de bloedstollende suspense die we gewend zijn, maar vooral ijzersterk op psychologisch vlak. The Wrong Man is de verfilming van één van de ergste nachtmerries van een mens.

avatar van Vinokourov
3,5
Henry Fonda wordt onterecht als verdachte gezien van twee overvallen. Hoe hard hij ook probeert zijn onschuld te bewijzen, het heeft geen zin. Ondertussen stort zijn vrouw (Vera Miles) mentaal in, dit vond ik een wat minder boeiend gedeelte, maar het is allemaal volgens een waargebeurd verhaal. Zo vertelt tenminste Hitchcock het in ieder geval de kijker. Jammer genoeg daardoor ook wat minder sappig en spannend, maar alsnog is het een heel adequate film geworden.

avatar van BBarbie
3,0
Hoewel het verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, is dit niet de meest boeiende film van Hitchcock. Het eerste deel gaat nog wel, maar vanaf het moment dat Balestrero zelf op onderzoek uitgaat om zijn onschuld te bewijzen en zijn vrouw geestelijk begint af te takelen wordt het verhaal een stuk minder interessant. Dat komt mede omdat Vera Miles duidelijk moeite heeft om haar teloorgang geloofwaardig in beeld te brengen. Henry Fonda zet daarentegen weer een gedegen vertolking neer, maar dat ben ik van hem gewend.

4,0
Er zijn een stuk of tien films van Hitchcock die net zo gemakkelijk deze titel hadden kunnen dragen. Hitch kiest ervoor om het enige waargebeurde verhaal in zijn oeuvre deze titel mee te geven. Alsof ie de ernst van de situatie wilde benadrukken.

Het waargebeurde levert een compleet andere film op dan pakweg Cary Grant die zijn onschuld op het hoofd van George Washington probeert veilig te stellen. Het is de regisseur dus ernst en hij wil dit zo realistisch mogelijk aan de man brengen. Wat betreft dat realistische, hink ik op twee gedachten. Alles wat Fonda gebeurt nadat ie is opgepakt, op het bureau, de reactie van de agenten, in de rechtszaal etc. etc. vond ik volledig geloofwaardig (en eigenlijk ronduit sterk). Alles op het thuisfront een stuk twijfelachtiger. Zo is Fonda wel erg rechtschapen en is zijn privésituatie (op geldproblemen na) wel erg ideaal. Dat is de manipulator in de maker, hij vond dit vast nodig voor het contrast. Het verhaal op zich is boeiend genoeg, het 'wat-als-het-mij-zou-gebeuren' gevoel is een belangrijke troef. De impact op de vrouw vond ik dan weer wat overdreven, die heeft wel erg snel bij tegenslag een psychose. Sowieso vind ik het dramatische wat overdreven. De hele situatie is zeer onfortuinlijk en erg vervelend, maar dit soort dingen gebeuren helaas. Zeker gezien de uiteindelijke afloop is het uiteindelijk niet meer dan frappant. Als ie nu nog 10 jaar onschuldig had vastgezeten... Hitch brengt het dus ietwat bombastisch, maar de uitwerking is dat uiteindelijk niet. Eerder ingetogen en geloofwaardig met het oog op realisme, al weet je nooit waar feiten ophouden en fictie begint.

Fonda helpt de geloofwaardigheid wel echt de goede kant op. Wat een goede acteur is dat toch eigenlijk. Reken hem nooit echt tot mijn favorieten, maar dat is dus misschien wel niet helemaal terecht. Vooral in de scènes waarin ie niets zegt wordt duidelijk hoe goed ie is. Zijn lichaamstaal om zijn gedachten te illustreren is echt meesterlijk. Verder wordt Hitchcock wel eens verweten op deze site, dat ie visueel niet veel voorstelt. Hij komt inderdaad meestal niet met veel visuele poeha als doel op zich. Zijn klassieke degelijkheid mag je van mij als saai beschouwen. Maar als je niet ziet hoe effectieve beeldtaal deze film bijvoorbeeld heeft, mankeert je wat. Achteloos. De camerastandpunten zijn steeds precies goed. De schaduwen perfect uitgemeten, de scèneovergangen zo efficiënt als maar kan. Echt erg goed en het ondersteunt ook nog het verhaal.

Deze komt net niet in mijn Hitchcock top 10. Erg sterke film maar weer van de meester. 4 sterren.

avatar van Biosguru
2,5
Wat is een film als Crime Wave (1954) vergeleken met dit statische recht toe recht aan gebeuren toch ontzettend veel rapper, leuker, beter en spannender. Excuseer maar deze Hitchcock deed me werkelijk niets.

avatar van 93.9
4,0
Prima film. ....en ze leefden nog lang en gelukkig MOET weg. Ook al zou het zo zijn.


avatar van mjk87
3,5
Heel sterk eerste deel, vrij zwak tweede. De film heeft alle elementen van een Hitchcock, inclusief een titel die de beste man veel vaker gebruikt had kunnen hebben, maar toch is deze film anders en voelt nergens echt aan als een film van hem. Het eerste deel is ergens heel plotgedreven maar lijkt toch meer op een documentaire dan een film waar een verhaal wordt verteld. We volgen de hoofdpersoon door een dag waarin hij naar de bank gaat, wordt opgepakt, verhoord en uiteindelijk in de cel gezet. In mooi zwart-wit geschoten heeft dit wel iets weg van een nachtmerrie van Kafka. Maar het tweede deel is dus veel minder, met de weinige boeiende rechtsgang en het debiele slot waar ineens de daadwerkelijke boef wordt gepakt. Ook dat gedoe met zijn vrouw is te belachelijk. Dan mag dat ongetwijfeld waarheidsgetrouw zijn, het is wel heel matig op film gezet, zo van het een op het andere moment. Maar dat hele tweede deel is gewoonweg nergens bijzonder en doet afbreuk aan het fantastische eerste uur. Daar had Hitch mee door moeten gaan, maar blijkbaar wilde hij toch een positieve draai geven aan het verhaal. Was doorgegaan op dat zwarte duistere pad en je had allicht een meesterwerk gehad, nu vooral een goede halve film en een cijfer navenant. 3,5*.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een gezinsman gearesteerd wordt voor een misdrijf die hij niet begaan heeft. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar wel typisch een verhaal voor een Hitchcock-film. Wat aan de trage kant, maar er zijn genoeg mooie momenten. Henry Fonda zet een prima rol neer als de wrong man. Zeker niet de beste film van Alfred Hitchcock, maar nog steeds een goeie.

avatar van joolstein
3,0
‘The Wrong Man’ (1956) is, vanwege zijn realistische karakter, een vreemde eend in het oeuvre van de master of suspense. En gaat over het tragische echt gebeurde verhaal van Christopher Emmanuel Balesteros, die ten onrechte in de cel belandde omdat hij toevallig sterk leek op een gezochte crimineel. Henry Fonda speelt deze doodgewone man Manny Balesteros. Zijn vrouw
Rose wordt gespeeld door Vera Miles. (een persoonlijke favoriet van de regisseur) Dit is tevens ook de kracht van de film want beide leveren voortreffelijke acteerwerk. Deze film is ook de enige film die Hitchcock baseerde op waargebeurde feiten, waarbij hij deze feiten zo sec mogelijk en met documentaire precisie brengt. Hierdoor is het laatste gedeelte in de rechtbank nogal aan de saaie kant. Het echte leven blijkt toch niet zo spannend als het soms klink. Ook technische hoogstandjes en originele camerastandpunten blijven beperkt tot pakweg twee of drie scènes. Hitchcock wil de kijker zo min mogelijk afleiden van de boodschap van de film. Iets wat je vooral aan het einde wel gaat missen. Waarschijnlijk de meest serieuze Hitchcock. Echter net niet overtuigend genoeg.

avatar van baspls
3,0
In zijn meest succesvolle periode maakte Hitchcock twee a-typische films, dit is er een van. Het onderwerp en zelfs de motieven in het verhaal passen helemaal in zijn straatje, maar het verschil zit hem in het feit dat de film is gebaseerd op een ware gebeurtenis en Hitchcock die met documentaire precisie wou overbrengen.

Als Manny Balestrero een lening wil aanvragen op de levensverzekering van zijn vrouw wordt hij daar door een werknemer herkent als een overvaller. Manny wordt door de politie opgepakt en alle getuigen herkennen hem als de overvaller. Hoe kan hij nu zijn onschuld bewijzen?

Omdat Hitchcock de kijker niet van het verhaal af wilde lijden zitten er in The Wrong Man geen vernieuwende cameratrucjes of visuele hoogstandjes. Midden in zijn Technicolor periode is het ook ineens een zwart-wit film, net als Psycho overigens.

Henry Fonda zet een sterke rol neer en het realisme valt te waarderen. Soms is de werkelijkheid bizar. Het afwijken van zijn gebruikelijke stilering maakt de film echter een stuk minder sterk dan we van hem gewend zijn.

avatar van Wataru
4,0
Lt. Bowers: An innocent man has nothing to fear, remember that.

Italiaans neo-realisme is een filmstroming waarin de focus ligt op personages uit de onderklasse, hun manieren om het hoofd boven water te houden, en de armoedige omstandigheden waarin deze personages leven. Daarnaast wordt er in films uit deze stroming gebruik gemaakt van niet-acteurs (met uitzondering van de hoofdrolspeler(s)), en wordt er bijna altijd op locatie geschoten in achterbuurten of arme plattelandsgebieden. De tijdsperiode waarin deze stroming op haar hoogte punt was ligt tussen 1944 en 1955. Enkele films die als representatief voor deze stroming worden beschouwd zijn Roberto Rossellini's Roma Citta Aperta (1945) en Vittorio de Sica's Ladri di Biciclette (1948).

Het bovenstaande zou tot de conclusie kunnen leiden dat er niets verder afstaat van Alfred Hitchcock en zijn uit angsten geboren films met vleugjes realiteit dan Italiaans neo-realisme waar grauwheid en realisme de boventoon voeren, en er zitten inderdaad enkele niet te overbruggen tegenstellingen in, zoals we later zullen zien, maar juist in de periode na zijn successen met Rear Window en The Man Who Knew Too Much was hij erg onder de indruk geraakt van de films die vanaf circa 1944 tot midden jaren vijftig in Italië werden geproduceerd. Hitchcock was goed op de hoogte van wat er in Italië en Frankrijk werd geproduceerd en volgde de ontwikkelingen in Italië dan ook op de voet (al was het alleen maar om Ingrid Bergman die met Roberto Rossellini was getrouwd, te kunnen volgen).
Hitchcock besloot dan ook om zijn volgende film te maken volgens de regels van het Italiaans neo-realisme, dat wil zeggen de film op volgorde van het verhaal te schieten en waar mogelijk op dezelfde locaties op te nemen waar de daadwerkelijke gebeurtenissen eerder hadden plaatsgevonden met de mensen die er in het echt bij betrokken waren geweest. Dit is hem grotendeels ook gelukt. Hij had door dat deze film afweek van wat hij normaal te bieden had en vond dit belangrijk genoeg om af te zien van zijn gebruikelijke cameo (die overigens wel werd opgenomen) en al vóór het begin ervan een korte inleiding tot de film te geven.

Dankzij The Wrong Man kreeg Hitchcock eindelijk de kans om een keer met Henry Fonda te werken; iets dat hij al voor elkaar probeerde te krijgen bij Foreign Correspondent (1940) en Saboteur (1942) maar hem toen in beide gevallen niet lukte. Tevens greep hij de kans om Vera Miles zijn eerste ster te laten worden, en hij had haar daarom ook al ingepland voor Vertigo, en als Miles niet zwanger was geworden dan had dit misschien ook wel gebeurd.

Fonda en Miles zijn de sterke fundamenten waarop The Wrong Man steunt. Fonda is uitstekend geschikt in de rol als iemand uit de onderklasse die een geregeld leven leidt en met moeite de eindjes aan elkaar kan knopen en daar bovenop ook nog eens een kafkaiaanse hel moet doorstaan. Met name de scenes in de cel zijn het meest beklemmend. Miles draagt de film in de tweede helft van de film ondanks het feit dat deze helft het zonder de kafkaiaanse procedure en beklemming uit de eerste helft moet stellen. Miles is gelukkig niet in de val van overacteren getrapt, een gevaar dat nogal sterk op de loer ligt in rollen zoals deze. Zij slaagde erin het onderdoor gaan van mevrouw Balestrero op een subtielere wijze zeer sterk neer te zetten.

Het verhaal van The Wrong Man is het verhaal van Manny Balestrero, een arme jazz bassist die begin 1953 werd gearresteerd op verdenking van het stelen van een geldbedrag bij een verzekeringsmaatschappij in Queens. Hij doorliep de hele kafkaiaanse en helse procedure van arrestatie, in de cel worden geplaatst en voor de rechter worden gezet. Deze verschrikking zorgde niet alleen voor spanning bij Balestrero maar ook bij de rest van zijn gezin, vooral bij zijn vrouw, die eraan onderdoor ging. The Wrong Man laat goed zien hoe de macht van de staat op bureaucratische en procedurele wijze zomaar het leven een willekeurig gezin kapot kan maken.

Het verhaal van de vals beschuldigde Balestrero is op zich een thema dat uitstekend past bij het wrong-man-thema dat regelmatig terugkeert bij de films van Hitchcock, denk bijvoorbeeld maar aan The 39 Steps (1935) en North by Northwest (1959). Het verschil is wel dat in geval van The Wrong Man Hitchcock besloot zich strikt aan de feiten te houden omdat dit immers een vereiste is van het Italiaanse neo-realisme terwijl bijvoorbeeld in zijn andere films, zoals in het latere North by Northwest, feiten en logica vaak opzij werden gezet omdat dat cinematografisch tot een beter resultaat leidde. Hiermee hebben we ook meteen een belangrijk minpunt van deze film te pakken: het Italiaanse neo-realisme dwong Hitchcock om zich erg strikt aan de feiten van het verhaal te houden en werkte in feite als een dwangbuis, met als resultaat een film die, zeker in de eerste helft, kafkaiaans of documentaire-achtig overkomt en cinematografisch gezien niet erg interessant of zelfs saai overkomt, ondanks het uitstekende camerawerk van Robert Burks en de editor George Tomasini. De weinige keren dat de camera wel iets doet zijn dan ook meteen hoogtepuntjes zoals het in cirkels draaien van de camera als Manny in de cel zit en waarmee vooruit wordt gelopen op Hitchcock's volgende film: Vertigo.

Het grootste probleem dat de film heeft is dat de saaiheid van en het trouw blijven aan de werkelijkheid het moeilijk maakte om cinematografisch interessant te worden. Hitchcock's vasthoudendheid aan de feiten zorgen ervoor dat het script en de film de dwangbuis van het Italiaanse neo-realisme niet kon ontsnappen. Dit alles krijgt nog eens een extra dimensie doordat Hitchcock besloot om de film in zwart-wit op te nemen omdat dit beter paste bij de filmstroming die hij op dat moment zo interessant vond.

Zoals eerder aangegeven heeft de eerste helft een beklemmende sfeer die wordt gecombineerd met een documentaire-achtige opzet. In deze helft ligt de focus dan ook op Manny en de hel die hij moet doorstaan. Dit deel wordt uitstekend gedragen door Henry Fonda. Aan het einde van dit deel zit ook de enige scene die afwijkt van de dwang naar realiteit waar deze film onder lijdt, maar helaas voelt deze scene aan als een soort goedkope ontsnapping om het verhaal verder te kunnen laten gaan. Later verschuift de focus van de film naar mevrouw Balestrero en haar psychische problemen als gevolg van de gebeurtenissen. Dit deel van de film is zwakker omdat hier geen beklemming te voelen is; hier overheerst duidelijk het documentaire element van het verhaal en door de dwangbuis van het Italiaanse neo-realisme slaagt Hitchcock er niet in een element van spanning toe te voegen. Het gevolg is een einde dat nogal een anticlimax is.

The Wrong Man is een film die een krachtige eerste helft heeft waarin beklemming en de documentaire-achtige elementen elkaar heel goed aanvullen, en tevens hoogstaand acteerwerk van zowel Fonda als Miles heeft, maar Hitchcock had wat betreft het neo-realisme duidelijk de teugels een stuk moeten laten vieren, met name in de tweede helft.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:15 uur

geplaatst: vandaag om 05:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.