El Laberinto del Fauno (2006)

Ik wil deze film ZOO graag zien maar hij draait maar in een paar bioscopen die niet echt in de buurt zijn. Mijn vraagje: Zal ik gewoon naar zo'n bioscoop gaan? Is het het waard? en zit er genoeg lekkere spanning in?:D

Corpse Bride en The Nightmare Before Christmas leggen juist het accent op het kleurrijke gedeelte. In The Nightmare Before Christmas is het Kerst het kleurrijke en ook meteen het hoofdthema. En in Corpse Bride is de clue van de film dat de onderwereld veel kleurrijker is en dat zie je ook in de film. Dus dan had je wel gelijk met Sleepy Hollow en Batman maar The Nightmare Before Christmas en Corpse Bride zijn toch echt kleurrijke films.

Zelden zo teleurgesteld door een film. Iedereen spreekt laaiend enthousiast over en alle voortekenen wezen op een topper. Maar met opmerkingen als 'een film die de fantasie prikkelt', 'een sprookje voor volwassenen' en meer van dat soort dingen ben ik al snel om. Maar helaas, Pan's labyrinth stelt eigenlijk helemaal niet veel voor. Het idee en de invalshoek is briljant, maar Del Toro pakt het helemaal verkeerd aan.

Het belangrijkste probleem is simpel. Ik ging naar een fantasyfilm die mooi afgewisseld werd met fragmenten uit de werkelijke wereld. Maar wat kreeg ik? Ongeveer 20 minuten (misschien zelfs minder) aan fantasyscènes en ongeveer 100 minuten aan scènes uit de werkelijke wereld. Het wachten op de fantasie duurde gewoon lang.

Dat hoeft geen probleem te zijn al de oorlogsscènes goed waren, maar het hele verhaaltje over de fascisten tegen de rebellen is zo cliché als de pest. Alles verloopt precies zoals verwacht. Nog erger: je zou ze compleet weg kunnen laten. Want wees eens eerlijk: het meisje, dat in principe de hoofdrol heeft, heeft totaal geen rol in deze oorlogsscènes. Ze ziet de rebellen zelfs nooit. Het verhaal zou zo moeten zijn dat het meisje de fantasie verzint om weg te vluchten van de gruwelijkheden van de oorlog. Maar ze wordt nauwelijks geconfronteerd met de oorlog. De gruwelijkse zaken krijgt zij nooit te zien. Daarom krijgen die gruwelijke zaken op zich ook weinig impact. Ze staan te los van het schijnbare hoofdverhaal. Wat overblijft is vooral een strijd tussen een nare fascist en een vrouw die spioneert bij de fascisten. Beide personages zijn ongeloofelijk stereotype en niet vreselijk interessant.

Maar ook de fantasiewereld komt niet helemaal geweldig uit de verf. Mooie sets hoor, maar ze zijn wel heel erg klein en we zien er te weinig van. De faun en dat beest bij dat buffet zijn echter wel knap gemaakt en zien er fantasierijk uit. Vooral dat laatste beest is gedenkwaardig. De faun blijft helaas een personage dat er leuk uit ziet, maar veel boeiends doet hij niet. Het meisje zelf wordt ook niet goed uitgewerkt. De keuzes die zij maakt zijn vaak niet logisch.

En dan de boodschap. De boodschap is op zich mooi en goedbedoelt, maar wordt totaal verkeerd gepresenteerd. Del Toro maakt de fout de boodschap gewoon uit te spreken. Nog erger: hij diet dit op het verkeerde moment. Hij laat het de dokter al voor de climax uitspreken. Dat het meisje er in de climax mee geconfronteerd wordt krijgt daardoor iets extra gekunselt. De climax stelde mij ook teleur overigens. Waarschijnlijk ook doordat ik nooit een echte binding kreeg met het meisje, omdat ze slechts een bijrol lijkt te zijn. Erg slecht gedaan.

Gek dat als ik de reacties hier lees ik het gevoel heb een andere film gezien te hebben. Iedereen heeft hier blijkbaar een film gezien die de fantasie prikkelt. Iedereen heeft een duistere film gezien. Iedereen zag het meisje als hoofdfiguur. Ik zag het allemaal niet. Ik zag een oorlogsfilm met heel af en toe wat sprookjeselementen erin, maar veel te weinig om de fantasie te prikkelen. Eeuwig zonde.

Wat overblijft is mooie make-up, vrij mooie sets en een echt interessante scène (die met het buffetwezen). Het kijkt allemaal aardig weg, maar daarmee is het beste gezegd. Dat dit de Oscar won voor cinematografie is zeer onterecht.

3*

Toen ik de bioscoop uitliep viel mijn oog op een poster van The Night of the Hunter, de klassieker uit 1955 die nu weer tijdelijk in de bioscoop te zien is. Meteen viel mij de ironie op. The Night of the Hunter is geen fantasiefilm, maar weet bij mij het sprookjesgevoel zeer sterk op te wekken. Pan's Labyrinth is wel een fantasiefilm, maar laat het het sprookjesgevoel onbevredigt.

Zal best, maar ik denk bij beide films niet meteen aan een regenboog en kleuren die je scherm afspetteren.

Waarom zou het verhaal zó moeten zijn? Met een film wordt een verhaal verteld en de regiseur zorgt ervoor, dat het zo in beeld wordt gebracht als het bedoeld is. Waarom zou dat meisje niet sowieso mogen vluchten in een fantasie wereld. Haar vader is dood en haar moeder trouwt met een fascist. Moet ze eerst dan ook nog rebellen en andere elllende zien, voordat ze weg mag vluchten. En trouwens, wanneer werd voor jou duidelijk, dat het om een fantasiewereld ging?

Daar heb ik ook over na zitten denken, die gedachte kwam bij mij ook op. Maar bij nader inzien heb ik mijn twijfels, want: ze ontsnapte in een fantasiewereld. Wie weet was ze er wel degelijk bij, maar "verdween" ze op die momenten. Komt bij dat een kind natuurlijk veel meer opvangt van alle ellende dan ogenschijnlijk het geval is.

Ik herken wel wat in wat jij schrijft.

Toch heb ik het wel als een goede film ervaren; de muziek en het geluid zijn sprookjesachtig en ook al is het meer een oorlogsfilm, deze wordt dan wel op een zeer originele manier verteld. Maar ik moet toegeven dat ook mij het gevoel bekroop dat de kennismaking met de fantasiewereld te beperkt en onvolledig was.

Ik begrijp je frustraties maar ik ben het niet met je eens. De scenes om Ofelia heen zijn belangrijk, ze schetsen de belevingswereld van volwassenen versus het kind. Het kind is nog in staat om zijn ellende weg te fantaseren, de volwassene heeft elke zin en moed voor fantasie verloren door de extra harde confrontatie met de realiteit door die oorlogstoestand. Ofelia wordt -logischerwijze- zo veel mogelijk beschermd tegen het volwassen geweld, doch komt zij onvermijdelijk af en toe in aanraking ermee of ziet af van de gevolgen ervan (in bijzonder mbt haar moeder). Het zijn in het begin inderdaad vooral korte aanrakingen met die fantasiewereld, maar naarmate de film vordert wordt dat uitgebreider: hoe langer en meer Ofelia aangetast wordt door de bittere 'echte' wereld, hoe meer zij zal vluchten in haar fantasiewereld. De volwassenen zijn echter dusdanig bevangen door die oorlogstoestand op den duur, dat ze zelfs geen sprankeltje begrip of inlevingsvermogen meer kunnen krijgen met de beleving en verwerkingsprocessen van een klein meisje in een enge wereld, en komen ermee in conflict. Het contrast is te groot geworden. De oorlog tast niet enkel onze vrijheid en veiligheid aan, maar ook onze verbeelding, onze speelsheid, onze onschuld, onze vrije geest om te fantaseren over faunen en fictieve werelden (wmb een erg frisse en knappe invalshoek om het clichématige? fenomeen te benaderen). Dat is een van de belangrijkste dingen dat de film ons wou meegeven, en ondermeer daarom zijn die 'reeele' scenes zo onmisbaar.

Een nette afwisseling tussen fantasie en realisme is het inderdaad niet. Maar een sterke opbouw naar een bepaalde climax (de fantasie speelt een steeds groter wordende rol) zorgt voor voldoende spanning en onderhoudendheid in functie van het verhaal. Wanneer we constant (even)veel fantasie hadden gehad, had het zeker aan effect ingeboet volgens mij.

Ja maar dan zie jij het té overdreven. Reinbo bedoelt vast ook niet dat het over een regenboog gaat.

Ik ook niet, ik heb het over de kleuren. Fijn dat je weet hoe ik het zie trouwens.

Terug komend op de film... bij vlagen erg goed,,,, maar helaas te weinig van 'die' momenten om mij echt vertstelt te doen staan.. gewoon een klein beetje jammer...

Del Toro is natuurlijk vrij om te doen wat hij wil. Alleen had ik het gevoel dat de film bedoelt was zoals ik hierboven beschreef, maar dat Del Toro het anders uitwerkte.



Dat hoeft in principe niet, alleen waarom zitten die rebellen en ellende in de film als ze het verhaal van het meisje niet verder helpen?



Vanaf het begin. Maar wat doet dat er toe?



Als ze er wel bij was, dan had Del Toro dat ook moeten aangeven. Anders komt het gewoon niet over. Dat ze meer opvangt dan we denken zou kunnen, maar we merken het niet.



Het kind-volwassene-contract begrijp ik en is uiteraard belangrijk bij een verhaal als deze, maar aangezien de film in principe draait om het kind lijkt het me meer dan logisch dat het kind ook de meeste aandacht krijgt. Maar deze film besteed relatief meer tijd aan de volwassenen. Dat werkt gewoon niet lekker.



Haar moeder is geen oorlogsslachtoffer. Althans niet direct. Maar wanneer komt ze dan écht in aanraking met de oorlog? In geen enkele écht gewelddadige of typische oorlogsscène komt ze voor. De harde confrontaties, die deze film weldegelijk heeft, blijven Ofelia bespaart. Ik snap niet waarom. Pas in de laatste scène ziet ze werkelijk geweld, maar dan doet het er al niet meer toe.



Dit klopt niet. De banketscène zit ongeveer op de hlft. Daarna echter duurt het tot het allereinde voor er weer een fantasiescène komt. De meeste fantasiescènes zitten dus in het begin, als er minder aan de hand is. Vond ik ook niet helemaal logisch. Vergeet niet dat na de banketscène Faun een tijd verdwijnt omdat Ofelia gefaald had in haar opdracht.



De invalshoek is ook zeer fris. Helaas is de strijd tussen de fascisten en de rebellen dat allerminst. Die verloopt precies zoals je verwacht.



Ik weet wat de film wil vertellen en dat de reeele scènes onmisbaar zijn, maar nogmaals: het gaat om de balans tussen werkelijkheid en fantasie. Die is zoek.



Ik denk het niet. Als we meer fantasie hadden gezien, en belangrijker, meer scènes met het meisje, dan hadden we meer mee kunnen leven. Dan had ik de climax wel sterk gevonden. Daarbij vond ik de climax wat gehaast overkomen.

ik denk niet dat de film bedoelt was zoals jij het omschreef, dat is slechts wat jij gehoopt, verwacht had. Ik deel overigens je telleurstelling, alleen om iets andere redenen. Meer fantasy was waarschijnlijk beter geweest voor mij. dat denk ik wel. Toch is het een bijzondere film en ik hoop dat herziening (heb dan een lager en ander verwachtingspatroon) mij de schoonheid van de film doet ontdekken).

Dat kan misschien zo zijn. Ik wacht de dvd dan maar even af.

Super film, eindelijk weer eens een film die de moeite waard is en me echt totaal op geen enkel front teleurstelde.

een dikke *4! Ga hem nog een keer kijken misschien dat ik mijn oordeel nog verhoog.

weet iemand wanneer die uitkomt op DVD?

Hij komt eerst nog in de bioscoop.

Mooie film! Moet je gezien hebben!

Daar is ie inmiddels al...

Boudisque heeft al import versies van de film op voorraad hoor. Zijn natuurlijk niet Nederlands ondertiteld, wel Engels.

Volgens mij had het meisje al een bak ellende over haar heen gekregen voor ze, aan het begin van de film, op de plaats van bestemming aankwam. Immers ze verloor haar vader, werd opgescheept met een "boze stiefvader" en kwam aan op een plek waar voor kleine meisjes niets te doen is. Mijn inziens genoeg ellende.

De overige ellende die je in de film te zien krijgt (zaten aardige gruwelijkheden tussen) hoeft zij niet te zien. Tevens heb ik ook sterk het idee dat ze juist voor die gruwelijkheden vluchtte in een fantasiewereld.

Voor mij was het een zeer goede film. Mooi verhaal, knap in beeld gebracht en aangrijpend einde. Een pareltje!

Beetje een tegenvaller. Er word zo godsgruwelijk veel over gehyped dat ik dat al we leen beetje had verwacht, maar toch.

Het is eigenlijk een goede film, in alle aspecten op 1 na.

De belevingswereld, en het hele verhaal van Orfelia's fantasy sluit totaal niet aan bij de rest van de film. Het hele fantasy gedeelte kijkt wel lekker weg, maar aan het eind van de film zat ik toch met het gevoel: wat heeft die hele faun en de rest daarvan hier nou mee te maken?

het zijn eigenlijk twee verhalen, die op het eind NIET bij elkaar komen. Echt jammer, aangezien ze met al de symboliek uit de film wel wat zaken parallel aan de echte wereld hadden kunnen breien.

Ik denk juist dat het contrast heel mooi is. Harder realiteit tegenover mooie, maar donkere sprookjeswereld. Hoe donker die sprookjeswereld ook wordt, het contrast is juist dat het nog altijd veeeeel beter is dan de realiteit. Dit soort films zouden meer gemaakt moeten worden. Qua vergelijking zou ik nog The City Of The Lost Children kunnen maken, qua sfeer en opzet van fantasy, maar dan heb je het een heel end gehad. Op zich jammer

City of lost children is idd ook een toffe film, beter dan Pan in mijn ogen

Het contrast vind ik wel goed. Het is alleen dat er zoveel symboliek word gebruikt, en dat deze nergens terug komt in de echte wereld: denk aan de kikker, de man bij het grote diner, de sleutel, het krijt

allemaal mooie dingen, maar ze hebben in de verste verte niks te maken met de "echte wereld". zo komt de symbolische sleutel en het mes, uberhaubt het hele idee van 3 taken vervullen in de echte wereld helemaal niet voor. Het gebruikmaken van die symboliek zou zoveel beter kunnen.

Geweldige film met een perfecte genre.

Het einde is niet te triest en ook niet te vrolijk, exact hoe een sprookje voor volwassenen hoort te zijn. Echt een prachtige film .


een dikke vette 4,5

IK snap jou mening over de symboliek. Dit is ook nog niet zijn perfecte Fantasy verfilming, die man zal vast nog beter kunnen. Al weet ik niet wat voor moois er dan uitkomt. Eerst gaat ie maar eens een 2e Hellboy maken. Erg grappig, maar stelt natuurlijk weinig voor.

Een mooie combinatie tussen de werkelijkheid en fantasie.

4-

Het mooie aan de film, vind ik dat eigenlijk niet duidelijk is of het wel fantasie is, of realiteit.

, het lijkt me niet dat daar onduidelijheid over bestaat.

JUIST niet inderdaad. De realiteit is zooo In Your Face, dat het wel erg duidelijk is.