Keane (2004)

Laatste van Kerrigan. Erg benieuwd waar hij nu weer mee op de proppen komt.

Wat is er toch gebeurd met deze film? Ik las voornamelijk lovende kritieken, maar volgens mij is-ie niet aangekocht en ook nog op geen enkel NL-filmfestival te zien geweest, of wel?

Cinema.nl-dagen

De kaartverkoop voor Rotterdam, Holland start op 2 juni, maar u kunt nu al kaarten bestellen voor de cinema.nl-dagen! Op vrijdag 9 juni hebben onze programmeurs en de cinema.nl-redactie voor u Grbavica (Gouden Beer winnaar Berlijn 1006), Keane en United 93 geprogrammeerd. Op zondag 11 juni kunt u 's middags genieten van 4:30, El Custodio en Il Caimano.

http://www.filmfestivalrotterdam.com/ned/rotterdam_holland/cinemanldagen.aspx

Kan er helaas niet heen

Ik ben al tijden op zoek naar de bejubelde CLEAN,SHAVEN wat de debuutfilm is van deze onafhankelijke regisseur. Deze krijg ik maar niet te pakken dus zijn laatste nieuwe maar gekeken.

Vanaf de eerste minuut van de film BAMM komen we terecht als kijker in de leefwereld van een vader wiens dochter in een onoplettend moment is weggerukt uit zijn leven(hoogstwaarschijnlijk door de eerste de beste vunsbeer). De rest van de film volgen we deze man die de moed simpelweg niet kan opgeven ondanks dat hij geen enkel aanknopingspunt heeft.

De film komt erg realistisch over door een zeer goede acteerprestatie van pappie en het objectieve volgzame camerawerk. Er is weinig dialoog in de film en veel van het gedrag van de hoofdpersoon is voor verschillende interpretaties vatbaar. Buiten het feit dat de film een geweldig realistisch beeld schept van een gewone man gedreven tot waanzin heeft de film weinig diepgang. We leren niet bijzonder veel over het hoofdpersonage en de persoon die hij was voordat de rampzalige gebeurtenis plaatsvond. Ik vond het wel geweldig om te zien hoe de hoofdpersoon plotsklaps een totale outcast is in zijn omgeving. In een zee van mensen staat hij daar opeens voor een onmogelijke missie waarbij opgeven geen optie is. Hij is de fluisterende, opgereegde idioot die niemand meer serieus neemt.

Kortom de regisseur heeft naar mijn idee een film met een miniem maar zeer hooggegrepen doel willen maken (realisme) en is daar volledig in geslaagd.

4 ster

Het is denk ik wel geen film geschikt voor een groot publiek aangezien de massa zal wachten op een clichematige hollywood ontknoping die niet komt en moedeloos zal worden van de ingetogen minimalistische verhaallijn.

Intieme, beklemmende en verontrustende film over een man op de rand van krankzinnigheid. Hij is zijn dochter kwijtgeraakt (of niet? Heeft hij wel een dochter?) en hij heeft last van extreme uitersten qua emoties. Damian Lewis is fenomenaal in de hoofdrol en zet een personage neer dat zowel sympathie als afkeer op weet te roepen. Zeer sterke cameravoering en montage. De film grijpt qua thema's terug op Kerrigan's eerdere Clean,Shaven. Keane is meer toegankelijk, al blijft het zware kost voor mensen die hun films graag uit Hollywood zien komen. Abigail Breslin, zo goed in Little Miss Sunshine, is hier zelfs nog beter.

Kapot ben ik. Een film die me naar de strot greep en me eigenlijk gedurende de hele speelduur nauwelijks losliet.

Ik las op verschillende websites dat David Cronenberg's Spider en Clean, Shaven de films zijn die het best een psychose uitbeelden, wat mij betreft gaat Keane voor die titel.
Vanmiddag de hierboven genoemde Clean, Shaven gezien (niet toevallig ook van Lodge Kerrigans' hand), waar ik behoorlijk onder de indruk van was. Hier en daar een ruwe diamant die vooral iets te lijden had onder meerdere personages, een einde wat me niet geheel beviel en camerawerk wat niet altijd even geniaal was. Keane dreigde hier en daar ook dezelfde ‘fouten’ te maken, maar kwam telkens weer terug op zijn poten, of beter op zijn knieën.

Want het is sinds lang geleden dat ik zo’n zware en vooral aangrijpende film gezien heb. Damian speelt zijn rol met volle overgave, zo erg dat het moeilijk is om het überhaupt als acteerrol te zien. Hij laat de binnenkant van iemands ziel zien, hoe het is om totaal in een cocon te leven met irrationele gedachten die je gelaat overnemen. Hoe het is om in een constante waas van depressie en een halve staat van paniek rond te zwerven. Prachtig op de huid gefilmd met nauwelijks ruimte voor totaalshots. Driekwart van de film is gevuld met shots van zijn gelaat, met zijn totaal ontredderde gezicht.

De plotontwikkelingen voelden soms wat vreemd aan (dat hij toevallig een vrouw met een kind van zeven tegenkomt), maar komen telkens weer goed uit. En zo weet ook de kleine Abigail een prachtige rol neer te zetten, zo ontspannen, zo echt.

Kan er verder even niet veel over kwijt, behalve dat ik het een geniaal portret vond, met een paar net niet lekker lopende stukjes en het had nog meer geconcentreerd mogen zijn (blijft vaak een probleem bij films, dat ze dan toch nog een klein subplot toe willen voegen..). Maar misschien vergeef ik de film ook dat nog en zou hij nog eens de volle mep kunnen krijgen.

Helemaal vergeten dat ik deze film zo graag wilde zien. Erg jammer dat ik deze heb gemist op groot scherm. Dan had hij me waarschijnlijk nog meer weten te doen.

Het lukt me niet om de juiste woorden te vinden om Keane te beschrjven. Beklemmend en sterk. Perfect wordt de camera gebruikt om de gevoelens van de hoofdpersoon weer te geven. Dicht op de huid, met vaak enkel Damien in beeld.

De gelijkenis met Offscreen (Boe) is snel te trekken. Het letterlijk op de huid zitten van een enkel persoon tijdens de hele speelduur, met enkel zijn acteerprestaties die het moeten dragen. Wat een brok klasse moet je dan hebben. Bro had het, Damien bewijst hier van ook. Op sommige momenten kon hij echter niet aan de Deen tippen. De escalatie is hier minder extreem, en het einde is zelfs happy te noemen.

Toegankelijk voor iedereen is Keane zeker niet. De gebeurtenissen begrijpen is haast niet te doen. Inleven is lastig, meeleven kan wel.

Indrukwekkende film inderdaad.

Kerrigan speelt het erg slim. De film begint gewoon erg hard midden in het "verhaal". Camera op de hoofdpersoon en registreren. Veel nietszeggende scenes die zoveel meer toevoegen dat de typisch plotgedreven scenes. Camera erg dicht op Damien's gezicht. De wanhoop staat op z'n gezicht te lezen, toch is hij geen personage waar veel medelijden te halen valt. Beetje schizofrene schooier.

Sterke rol hoewel toch steeds het gevoel opduikt dat een personage als dit (excessief en expressief) wat makkelijker vorm te geven is als een introverter personage.

Film is kort genoeg en houdt de kijker constant vragende partij, waardoor m'n aandacht eigenlijk nergens verslapte. De climax is miniem, had het persoonlijk wel iets intenser willen zien, al is de film zelf wel intens genoeg zo.

Klein geinigheidje is dat de focus op de hoofdpersoon en de veel headshots mij wat deden denken aan Pi op een bepaald moment. En om dan later kamernummer 314 voorbij te zien komen met een redelijk prominente rol.

Indrukwekkend stukje film dat net wat intenser had gemogen, maar sommige stukken zijn prachtige cinema.

Dikke 4*

Ik zie nu pas op de poster dat het meisje in deze film dezelfde ontwapenende Abigail Breslin is als in Little Miss Sunshine. (stond ook al ergens in een post)

Nu boerenpummel weer even de aandacht vestigt op Kerrigan keert deze film ook weer terug in mijn hoofd. Met halfje verhoogd, maar Clean, Shaven blijft favoriet.

Ik heb Little Miss Sunshine niet gezien, maar vond haar acteerprestaties in Keane echt geweldig mooi. Sowieso is dit een film waar ik nog dikwijls aan terugdenk. Prachtige acteerprestaties, erg mooi geschoten, en een thema dat door merg en been gaat, vooral zoals het hier is uitgewerkt. Behoort tot mijn absolute favorieten. Eén der beste films over de menselijke psyche en het belang van intermenselijk contact.

Alsnog een release in Nederland. Aangekocht door Filmfreak.

Is hier eigenlijk al een uncut dvd release van? Heb enkel een versie kunnen vinden die 94 minuten duurt.

Het lijkt erop dat IMDB er hier gewoon naast zit met die 100 minuten. Volgens bijvoorbeeld de BBFC-site duurt de bioscoopfilm 94 minuten en is de regio 2 DVD door PAL-speedup zelfs nog iets korter, maar er is geen sprake van cuts.

In dat geval maar eens achter de dvd aangaan, bedankt voor de info.

Enorm vreemde beslissing om hem alsnog in de bioscoop uit te brengen

Ja, maar waar komt die datum vandaan, want op imdb is niks te vinden?

Van de distributeur.

Toch maar verhoogd naar 4 *. Acteerspel van Keane, moeder en dochter is werkelijk grandioos. Ook het feit dat ik nog steeds aan deze film denk heeft tot deze verhoging geleid.

Eerlijk gezegd kon deze me niet naar de strot grijpen... maar dat ligt voornamelijk aan de hoofdrolspeler. Bij de miniserie Band of Brothers was ik al niet kapot van hem. Het zal best een goede acteerprestatie zijn, maar ik 'mag' Damian Lewis gewoonweg niet graag zien:

***

Hier ken ik Damian Lewis dus van! Zag hem gisteren in Warriors bezig en wist dat ik hem al eerder gezien had. Vind hem eigenlijk een erg sterk acteur.

Mee eens, een van de betere Britten in zijn generatie.

Ik vind hem juist super goed. In Band of Brothers, Warriors, Forsyte saga, Friends & Crocodiles, Life en Keane, om maar even wat te noemen. Ik heb Keane allang op dvd, vind het wel vreemd hoor dat Keane hier opeens in de bios komt.

De film kon mij in zijn totaliteit niet helemaal tevreden stellen.

Dit had ook bij mij te maken met Damian Lewis. Tuurlijk acteert hij prima, maar hij roept ook een irritatie bij me op die ik niet geheel kan omschrijven.

Als de camera dan ook nog eens voortdurend op zijn hoofd wordt gericht dan wordt mij het iets te veel.

Was blij dat verhaal van de moeder en dochter kwam om zodoende even lucht te krijgen. Het einde werd weer net iets te luchtig neergezet naar mijn zinnen.

De vraag blijft natuurlijk of de man zijn dochter echt is kwijtgeraakt of dat het gewoon een gestoorde gek is met onzedelijke motieven.

Hier wordt door Kerrigan geen antwoord op gegeven en laat dit aan de kijker over.

Nee, geef mij Clean,shaven maar. Het beeld van een verstoorde individu kwam voor mij beter uit de verf.

3*

Geslaagde film over man die op een station rondvraagt of iemand zijn vorig jaar verdwenen dochtertje heft gezien. Goeie binnenkomer. Keane is een man die nog net niet aan de zelfkant is beland en zijn radeloosheid nog maar net in de hand heeft. Hoe dicht gekte bij normaal geaccepteerd gedrag ligt wordt duidelijk als Keane een vrouw met dochter ontmoet, een ontmoeting die zijn leven weer inhoud geeft. Al broeit het steeds. Het knappe van Keane (die door zijn uit de hand geschoten dicht-op-de-huid-realisme mij nogal deed denken aan Day in day out) is dat hij de achtergrond en beweegredenen van het hoofdpersonage vaag laat, zodat je Keane als kijker zeer onbetrouwbaar vindt, en het dus alle kanten op kan. Prachtige hoofdrol van de voor mij onbekende Damien Lewis.

Prima acteerprestaties, indringende filmstijl, maar een falend plot. Ik vond het weinig diepgaand en te voorspelbaar. Pas op het moment dat de moeder en haar dochtertje hun intrede maakten werd het interessant.

Kleine voldoende toch: 3*

De film is uit 2004 maar draait nu pas in de bios? kan iemand dit nader verklaren?

Omdat ie nu pas een bioscoop release gegund wordt door het filmmuseum, in de reeks previously unreleased