The Devil's Advocate (1997)

"Better to reign in Hell than serve in Heaven", is that it?
"Why not? I'm here on the ground with my nose in it since the whole thing began. I've nurtured every sensation man's been inspired to have. I cared about what he wanted and I never judged him. Why? Because I never rejected him. In spite of all his imperfections, I'm a fan of man! I'm a humanist. Maybe the last humanist."

Heerlijke rechtbankdrama met wel een andere twist dan ik ze gewend ben. En toch blijf ik ze ook kijken, terwijl ik van mezelf weet dit echt een maak of kraak thema is, want het bevalt me de ene keer een stuk meer dan de andere. Toch voor de horrorfilm challenge die gaande is viel wederom mijn ogen op deze titel, die in die zelfde opvatting ook wel een beetje te lang leek. 144 minuten is een groots tijdsbestek om te vullen, en het was voor mij een enorme afweging om dat te kijken.

Is het niet dat deze film natuurlijk gewoon gevuld is met acteertalenten, waardoor het kijken van de film nog een stukje aangenamer wordt! Dit is echt een hele goede film, alleen waar ik al wel een beetje bang voor was; het duurt soms misschien wat lang. Toch vond ik het heel interessant om Kevin Lomax te volgen binnen zijn werk als advocaat, en de daarbij behorende en best wel heftige achtergrond verhalen, of casussen misschien. Wanneer Al Pacino verschijnt in de film gaat alles eigenlijk wel op een lopende band door, en hoewel hij helemaal niet zo veel in de film voor komt is zijn personage echt steen goed, al komt dat waarschijnlijk ook meer door het acteerniveau. Richting het einde krijgt de film toch een stuk meer diepgang, en was het best wel verontrustend om nog te volgen, er gebeurt binnen de korste keren een heleboel, en daar moet je wel voorbereid op zijn.

Qua bloed was de film best sterk, het kent enkele best gorey scenes die je eigenlijk niet snel zult verwachten. Het idee omtrent John Milton de duivel mocht misschien soms wat diepgaander zijn, meer als je dan kijkt op momenten dat hij zijn vinger in het heilige water steekt, wat dan begint te verwarmen. Dat zijn momenten die een personage nog sterker doen laten overkomen, en dat mocht in mijn ogen wel een tikkeltje harder.

Toch een hele vermakelijke en met vlagen wel echt een verontrustende film die me na een tijdje echt goed te pakken had. Acteerniveau uiteraard van het hoogste niveau wat je ook mocht verwachten, en dat maakt de film wel echt een stukje sterker. Qua verhaal was het prima, toch minder spannend dan ik misschien had gehoopt. En uiteraard altijd leuk om te zien waar John Milton zijn alter-ego vandaan heeft, ik wist wel dat er iets duivels in hem was!

Maar ik heb helemaal geen zus JM