Blade Runner (1982)

Kan me niet boeien, vind het te langzaam en Ruther Hauer is absoluut niet de enge sterke man.

Vandaag mega grote poster gekocht van BladeRunner

Weer wat geleerd. klik niet hier

Het was maar een idee he. Het is nooit zo verfilmd.

Weet ik, maar dat weerhoud er niet van dat ik iets geleerd heb toch ?

Das helemaal waar!

Toch wel ? ^^

Sommige scènes begrijp ik echt langs geen kanten... Waar vindt Deckard die slangenschub? Waar bevindt hij zich als hij die foto uit schuif neemt? En wat is de link van die foto met die schub?Dat is me allemaal heel erg vaag. Zo komt hij dan Zora op het spoor, veronderstel ik.

Please, leg eens uit in spoiler...

Ok, merci. Die locaties waren me precies niet echt duidelijk..

't Is ook een donkere film. Bij een tweede kijken valt alles beter op z'n plek (niet dat het voor mij moeilijk was ofzo..)

Prachtige mooie donkere film over de toekomst. Ford en Hauer spelen subliem!

Daarnaast verdiend de muziek een dikke 10+!

Ben blij dat ze tegenwoordig de final cut hebben met beter beeld en geluid.

Sfeervol donkere SF die tevens het artistieke hoogtepunt bleek in de carrieres van Hauer én Ford. Niet briljant, wél goed.

Goede film!

Op het begin vond ik het een beetje traag maar na een tijdje ergerde ik me daar niet meer aan.

Ik vond het een mooie SF-sfeer en vormgeving, een mix tussen retro en modern.

Harrison Ford vond ik niet zo super, Rutger Hauer wel.

4.0*

Een hele aparte film dat een hele aparte sfeer weergeeft.

Het heeft iets vrij scary, maar ook weer open.

Ik vond het een hele tijd geleden toen ik hem keek echt geweldig om te zien.

de film kan me op geen moment boeien. Het verhaal was niet interessant en het was nooit spannend. Ik snap echt niet wat deze film in de top 250 doet.

Omdat andere mensen deze film wel leuk vinden misschien?

Het zou zomaar kunnen

Ik vond de film erg traag van start gaan. Er gebeurde niet zo gek veel. Maar vanaf het moment dat dat mens bij J.F. Sebastian intrekt dan begint het. De rokerige ruwe sfeer in de film. De achtergronden waren zo mooi gemaakt. En de spanning als Deckard in J.F. Sebastians huis rondloopt.
Maar het was vooral de sfeer in de film die indruk op me maakte. Mooie film 4****

favoriete film van me pa die geeft hem 5 sterren ik 4 heel aardig filmpje!!!

Das dan u mening, misschien dat iemand anders die super vind.

Deze film is één van de enige die mij nog boeit in het echt van het begin tot einde, en zeker niet gelet op musicscore? ook iets wat veel te perfect is...

Ik heb de grote fout gemaakt om deze film in hele slechte kwaliteit op youtube te bekijken. Daardoor ging er ontzettend veel verloren, en heb ik achteraf door recensies te lezen de film wat beter gesnapt en daarom vond ik hem ook beter. Ik vond de decors en special effects erg mooi, met een erg goede en passende soundtrack. Maar op een gegeven moment ergens aan het einde, wanneer Roy Batty de vingers van Deckard breekt, en als hij dan later zijn eigen hand peinigt, voelt Deckard dat ook. Ik had niet helemaal meegekregen hoe dat kon.
En ik snapte eigenllijk ook niet waarom die eenhoorn nou werd achtergelaten (zodat Deckard zelf wist dat hij een Replica was? Maar waarom dan?)
Helaas heb ik dus iets te weinig gesnapt van deze film, maar ik vond hem toch goed door de filosofische thema's en doordat het zo mooi donker was gefilmd.

Shame On You!! Snik...

best aardig maar helaas we leven in 2008 en een film vergeleken met 1984 is toch muwa toch knap maar welk jaar de film zich zou afspelen ¨2019* moet toch hoger want er vliegt geen auto in 2019

meer naar jaartal 2080

deze moet zeker verfilmd worden wat de laatste tijd een trend begint te worden

Kom maar op!

Sorry, maar ik kan er geen worst van maken.

Nog nooit zo'n slechte film gezien. De laatste scene's leken meer op die van een comedy. Verhaal gaat helemaal nergens over en de spanning is ver te zoeken.

Een welverdiende 0.5 in mijn ogen.

Vertel mij dan maar eens welke scene(s) op een comedy lijken.

Dit soort comments zijn trouwens bij elke film te plaatsen, dus ik geloof eerlijk gezegd niet dat je de film uberhaupt hebt gezien.

Vanmiddag dan maar eens herzien. Bij m'n eerste kijkbeurt, ongeveer een jaar geleden schat ik, was ik niet bepaald overdonderd door deze door velen geroemde klassieker. Nu moet ik daar eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik destijds door gebrek aan concentratie (?) niet alles heb kunnen volgen. Bizar eigenlijk, want Blade Runner is bij nader inzien allesbehalve een moeilijke film om te volgen.

In essentie gaat het om, zoals de synopsis al verraadt, androïdes die als verlengstuk van de mens werden gecreëerd om het koloniseren van andere planeten te bevorderen. Qua intelligentie en genetica zijn de androïdes gelijkaardig aan de mens, met die uitzondering dat ze slechts een levensduur hebben van vier jaar. Die beperkte levensduur is een ingebouwde veiligheid om te verhinderen dat de androïdes na verloop van tijd gevoelens gaan ontwikkelen die in mogelijke represailles ontaarden. Maar wat niet voor mogelijk geacht werd gebeurt dan toch: zes androïden glippen door de mazen van het net en actieheld Harrison Ford (de Blade Runner) moet ze opsporen en uitschakelen.

Wat me vooral is bijgebleven van m'n eerste kennismaking zijn de mooie visuals. Niet toevallig een film van Ridley Scott die met Alien reeds bewees dat hij enkele mooie dingen uit zijn camera kon toveren. Ook in deze film massaal veel aandacht voor belichting en decors. Enkele erg mooie plaatjes passeren de revue, waarvan deze met ruime voorsprong de visuele climax vormt. Voor het overige zijn de beelden van gelijkaardige kwaliteit. Voornamelijk de nachtelijke buitenopnames dan, gehuld in glanzend zwart en opgefrist met een zee van lichtjes en heldere neontinten. Die buitenopnames met gigantische wolkenkrabbers, billboardreclames en "vliegende" auto's deden me trouwens sterk denken aan The Fifth Element, zij het in die film overdag geschoten en dus minder sfeervol. Wie trouwens van die magische cityscapes kan genieten moet eens door deze galerij browsen.
Een andere link tussen Alien en Blade Runner is de subplot rond bedrijfsparanoia met de androïde Ash die verderop in de film efficiënt onthoofd wordt. Ridley Scott is duidelijk gefascineerd door het begrip "androïde"

De soundtrack vond ik dan weer wat minder. Door velen geroemd, maar bij dit soort thema's (mens vs. machine, cybernetische organismen, robotica, futuristische decors) hoor ik liever een meer futuristische of technologische sound. Niet dat de muziek van Vangelis slecht is, maar ik vond het net te weinig body hebben om dit soort film goed te kunnen ondersteunen. Maar om eerlijk te zijn heb ik in nog geen enkele film van dit genre de perfecte muziek (naar mijn smaak dan) gehoord.

Ik ga er trouwens even kort aan toevoegen dat ik voor de tweede maal de director's cut heb bekeken. Wat het verschil is met andere versies weet ik niet helemaal, maar ik heb deze keer m'n best gedaan om het verhaal, de filosofie en de symboliek tot op de naad te ontrafelen. Doorgaans niet aan mij besteed aangezien ik een film liever op me af laat komen dan er veel over na te denken. Maar goed, toch even een poging wagen om het (op het eerste gezicht) vreemde einde even nader te verklaren. Al zal dit voor veel mensen een kwestie van interpretatie zijn…
Bij m'n eerste kijkbeurt vond ik het net iets te vaag allemaal, maar dit keer heb ik het begrepen denk ik (correct me if I'm wrong). In de voorlaatste sequentie zien we dus een eindbattle tussen Deckard en Roy, de Blade Runner versus de leider van de androïdes. Roy lijkt in deze strijd veel te sterk voor Deckard die al snel het onderspit moet delven. Maar dan plots … de verrassende plotwending. Deckard hangt aan de rand van een gebouw te bengelen en net wanneer hij de afgrond in glijdt, grijpt Roy hem bij de arm en tilt hem weer op het dak. Niet veel later laat hij de witte duif vrij die hij tijdens het gevecht ervoor heeft gevangen. Een teken van verzoening. Heel even heeft hij Deckard de angst om te sterven laten ervaren, dezelfde angst waar Roy met zijn beperkte levensduur geconfronteerd wordt. En nu is zijn tijd gekomen. Het bloedbad dat hij voordien heeft aangericht wordt op die manier in perspectief geplaatst en lijkt meer een wanhoopsdaad dan tomeloze agressie.

Roy lijkt in deze sequentie eveneens te willen zeggen dat androïdes, net als mensen, over gevoelens beschikken en dus niet als slaven uitgebuit mogen worden. Een filosofische insteek die subtiel komt bovendrijven en die voor wie niet goed oplet (zoals ik dus bij de eerste kijkbeurt) ongemerkt voorbij gaat. En wie dit niet ziet zal de hele eindbattle als een vlakke strijd zien tussen de held en de slechterik, wat het dus in mijn ogen niet is. Het soms bizarre, soms apathische acteerwerk verraadt trouwens al dat er meer gaande is dan zomaar een heroïsch gevecht tussen twee macho's.

Maar waren er nu vijf of zes androïdes? Daar zat bij mij de hele verwarring vorige keer. En ook dit denk ik dit keer min of meer begrepen te hebben. Al zal ook dit voor interpretatie vatbaar zijn. Vrij vroeg in de film wordt bekendgemaakt dat Rachael de zesde androïde is. Dit wordt nooit écht bevestigd noch ontkracht, maar wanneer op het einde alle (?) androïdes dood zijn behalve zij, wordt heel even de illusie gewekt dat ze misschien toch menselijk is. Het shot met de eenhoorn als symbool voor genezing doet echter het tegengestelde vermoeden. Is zij van haar leven als androïde genezen? Of wil Ridley Scott ons hiermee iets anders vertellen? Ergens las ik dat deze in de director's cut toegevoegde scène zou verklaren dat Deckard een androïde is, maar dat snap ik zelf dan weer niet zo goed.

De conclusie spreekt voor zich denk ik. Bekijk deze film één keer zonder er teveel aandacht aan te schenken en je ziet een oppervlakkige actiefilm die aan een veel te laag tempo voortkabbelt, maar die weliswaar in een mooi kleedje verpakt is. Maar kijk je hem een tweede keer en let je op de details, dan openen zich tal van dubbele bodems die het hele verhaal in een ander perspectief plaatsen met als kers op de taart een mooie filosofische rode draad. Toch wil ik hier nog kort even aan toevoegen dat ik nog steeds niet helemaal weg ben van deze film, omdat in mijn ogen de muziek, de sfeer en de decors (nu teveel binnenopnames) nog beter konden. Maar wie weet vallen bij een derde herziening alle puzzelstukjes op z'n plaats…

Mooie rescencie, een tip: Kijk de volgende keer de film op Blue Ray en je zult totaal verstelt staan.....