Goodfellas (1990)

Ik ben geen tegenstander van de film, maar ik ben wel een tegenstander van de manier waarop je de kwaliteit van de film probeert te bewijzen. Er zijn heel veel goede gangsterfilms gemaakt vóór Goodfellas, dus in principe valt die 13 in een dozijn te verdedigen als je enkel wilt letten op het genre. Maar misschien heeft ie het wel over een bepaalde Hollywoodverhaalstructuur of de uitwerking van emoties of iets dergelijks. Ik geloof niet dat je iets fatsoenlijks uit die jongen krijgt met dit gehamer van je.

oa Scarface (1932), The Public Enemy, The Roaring Twenties, White Heat, Britse films als Get Carter en The Long Good Friday, yakuza (japanse gangsters)films als Battles without Honor and Humanity en Tattooed Life, HKfilms als The Killer en A Better Tomorrow etc.

Heb ik toch het fatsoen gehad een rijtje films te plaatsen. De ene wat beter dan de ander maar ze ziijn allemaal het checken waard.

Ik vind deze film als gangsterfilm bestempelen wel een beetje globaal..

Zo is elke film 13-in-een-dozijn..

In dit geval zou ik het een gangsterfilm willen noemen waarin komedie centraal staat. De luchtige manier van spreken en omgaan, maar de constante (onderhuidse) spanningen.

Komedie? Nooit bij stilgestaan. Er wordt inderdaad af en toe vrij luchtig gesproken over bepaalde zaken door de hoofdpersoon, maar dat neemt niet weg dat het meestal aangrijpende zijn en als je er rustig over nadenkt je de waanzin ervan opmerkt. Toch meer een drama als ik tussen beide mag kiezen.

Helemaal mee eens. Er zit zeker humor in Goodfellas maar al bij al blijft het een vrij serieuze film, komedie staat zeker niet centraal hier.

Ik vind de manier waarop ze met elkaar praten toch redelijk Reservoir Dogs-achtig.

Het is geen echte komedie, maar eerder zwarte komedie (zoals in Fight Club)

Uiteraard zijn er meer gangsterfilms gemaakt, maar deze blinkt natuurlijk in elk filmtechnisch aspect uit, en niet een beetje ook.

Blinkte toch? Vond hem visueel eigenlijk niet zo heel boeiend aangezien dingen als de long shots al lang beter gedaan. Zal hem binnenkort eens herzien ben wel benieuwd hoe ik er nu tegenaan kijk eigenlijk

Oke, dat lijkt er al op. Jij geeft je mening en het is niet de bedoeling er een weelles-nietesspelletje van te maken. Ik vind de humor niet abominabel in die zin dat ze heel wrang is en telkens ook een bijna ondraaglijke spanning in zich draagt. Die Joe Pesci is toch je waarste psychopaat en zo lopen er zeker wel een heel pak rond.

Voor mij was het verhaal uniek in de zin dat het verhaal verglijdt van een droomwereld waar alles pracht en praal is, tot een nachtmerrie waar iedereen op de duur elkaar naar het leven staat om toch maar dat eigen hachje te redden. Dit is nieuw. Niet te vergelijken met andere (gangster)films.

Die minder glamoureuze benadering van deze boeven vind ik wel origineel en in schril contrast met 'The Godfathers' waar toch nog een bizar soort moraal verondersteld wordt bij Don Corleones.

Met die 'code' en 'honor' wordt hier flink de vloer aangeveegd. Vind ik wel verfrissend.

Net als de manier van vertellen: razend, wervelend en met die openingsscène met de kofferbak is de toon meteen gezet.

(ik geef wel toe dat Scorsese achteraf zichzelf in 'Casino' geplagieerd heeft, waar het teveel een truukje werd)

Wat een rare stellige bewering weer, Zo'n rise and fall plot is toch ook al zo oud als de weg naar Rome?

Met die films wel ja. Maar in vergelijking met andere gangsterfilms?

Ik vind dit een mooie film, maar om te verdedigen dat de film uniek is vanwege de dingen die je stelt vind ik een beetje raar.

Ik vind gangsterfilm nog een te ruim begrip. In mijn ogen is er geen film die het gangsterleven zo verfilmd.

Rise and fall vind ik niet origineel, maar dit was gewoon de eerste keer dat ik een film zag waarin die kleine kantjes van gangsters zo hard werden uitgespeeld en dat ze vooral de keerzijde van de medaille lieten zien. deze jongens maken ook grote sier, maar asl puntje bij paaltje komt is het toch maar een helleleven.
Wat de verteller op het eind trouwens tegenspreekt omdat hij er ondanks alles toch nog heimwee naar heeft.

In de meeste films gaat het toch meestal om rivaliserende clans en politie en evnetueel een verrader. In deze film schuilt het gevaar bijna uitsluitend in eigen rangen. Bij de vrienden, waar op den duur werkelijk niemand meer vertrouwd kan worden.

Mooi in deze zin is de scène op het eind waar De Niro de vrouw op pad stuurt om 'zichzelf een mooi jas uit te kiezen'. Zij vreest het ergste en wij krijgen niet te zien of daar nu werkelijk iets op haar ligt of staat te wachten of niet.

Ik vind dat dat best mooi getoond wordt in deze film (al vind ik het laatste half uur wat slapjes), maar het is natuurlijk niet uniek. Volgens mij wordt die downside in de meeste gangsterfilms getoond. The Godfather gaat verder ook over verraad binnen de rangen.

Het ging mij er enkel om dat de stelling '13 in een dozijn' best te verdedigen valt, als men enkel kijkt naar het gangster'label' en de plotafwikkeling, Maar verder is het gewoon een erg goede film hoor. Vooral qua setting, dialoog, karakters etc.

Dit is inderdaad een wat mindere versie van de godfather, maar zeker niet slecht. Vooral door het goede acteerwerk en het goede script werd ik echt in het verhaal gezogen. Daar stond dan wel weer een irritante soundtrack tegenover. Ook vond ik de voice-over aan het begin erg storend. Tien minuten luisteren naar een gesproken inleiding geeft mij meer het gevoel naar een luisterboek te luisteren dan naar een film te kijken.

Vanavond voor het eerst gezien en de film is me wel bevallen.

Toch is de film wel een kleine teleurstelling uiteindelijk geworden omdat ik de film zeer goed vond beginnen maar na een ruim uur toch wel erg vond terugzakken.

Dat 1e uur met de hele introductie, het groot worden en het opbouwen van alles vond ik erg interessant, gaaf en bij vlagen ook regelmatig grappig.

Maar na een uur vervalt de film toch een beetje weer in wat al dit soort maffia films hebben. Het wordt wat langdradig en voorspelbaar. Ik kreeg zon gevoel van dat ik het al wel kende.

Nou moet ik eerlijk zijn dat ik ook geen liefhebber van het misdaad genre ben, en dan specifiek dit soort maffia films.The Godfather (1) maakte nog wel enorme indruk maar de rest van dat soort films waren van redelijk tot best goed maar nooit imponerend.

Er wordt sterk geacteerd in de film, wat een groot pluspunt is. Het blijft daardoor tot het einde toe wel goed te kijken. De film kent een stel prachtige momenten (de dialoog bij de moeder waar ze het mes vragen, klasse!) maar waar ik in het begin van de film een absolute topper zag, daar is het uiteindelijk een genietbare maar niet sublieme film geworden.

3,5*

hmm.. misschien nog een keer herzien?

Als iemand geen volle 5 geeft betekent het niet dat hij/zij de film niet begrijpt of verkeerd interpreteert. Hij geeft aan dat de film na een uur langdradig, voorspelbaar wordt en nooit imponeert, lijkt me voldoende motivatie.

Inderdaad, Don MN. De opmerking van Clockwork slaat nergens op. Nota bene hij trouwens, waar ik heel vaak twijfel of hij de films waarop hij stemt heeft gezien.

Mijn argumentatie geeft aan dat ik de film heb gezien en gesnapt

Nou niet persoonlijk worden. Laten we het gezellig houden

Ik zou niet direct zeggen dat zijn opmerkingen nergens op slaat. Ik ben wel benieuwd waarom hij vindt dat jij hem nog een keer moet kijken!

P.S. Dat jij hem hebt gekeken blijkt niet uit je verhaal. Ik geloof je wel, maar iedereen kan op basis van wat je bv. op wikipedia leest wel een recensie schrijven .

Of iemand een film daadwerkelijk heeft gezien kan je eigenlijk nooit zeggen.

Het ligt ook aan de waarde die iemand legt aan bijvoorbeeld 3.5*. Ik persoonlijk vind 3.5 best hoog, anderen vinden dit matig of zelfs niet goed. Maar verklaar je nader clockwork72, ben benieuwd.

Ja hoor het begint weer! Valse beschuldigingen. Ja ik heb de film gezien anders zou ik hem toch niet in me top 10 zetten. En wat jij zegt over dat ik mijn films waarop ik heb gestemd niet gezien hebt boeit me geen zak!

Heel vermakelijk. Goed wat actie en (zeker in het begin) een lekker enigszins komisch sfeertje. Maar krijgt naar het eind toe steeds meer spanning met zich. Waardoor je je er bijna aan gaat irriteren. Het verhaal was verder heel boeiend, waargebeurd ook nog, geeft bij zoiets extra betekenis mee. Wat mij betreft zeker geen meesterwerk, maar het is me niets tegengevallen.

Hoe bedoel je precies dat je je bijna ergert aan de spanning?

Is toch juist hoe het er in die maffiawereld aan toe kan gaan.

Als er wantrouwen in het spel komt bij die gasten is niemand zijn leven meer zeker.

Ja dat is ook zo. En dat is dan ook heel goed weergegeven. Alleen die spanning is naar het einde toe zo duidelijk voelbaar. Het was bijna irritant. Dan prefereer ik het lekkere sfeertje van het begin. Het is dan vooral de spanning die de opvliegende types met zich meenemen. Elke keer ruzie zoeken, uitlokken etc. wordt na een tijdje iets te veel.

Dit vind ik ook een topmaffia film. Alleen het documentaire achtige karakter spreekt mij een stuk minder aan. Deze hoort eigenlijk wel in het rijtje thuis van The Godfather part I en II, Once Upon A Time In America en b.v Casino, Scarface en Reservoir Dogs.

Een van de beste maffia films die ik ooit heb gezien. Ray Liotta levert in deze film naar mijn mening een top acteer prestatie. Normaal gesproken hou ik niet van Robert De Niro in Maffia films maar in Good Fellas vond ik hem erg goed acteerwerk leveren. Zoals zicht hierboven al vermeld heeft hoort deze inderdaad bij de top van de maffia films thuis.

echt mijn favoriet !

Opzich een goede film, maar het ging me in het begin allemaal wat te chaotisch waardoor ik de draad snel kwijt was.

Naarmate de film vordert wordt alles weer wat duidelijker.

Het einde vind ik echter weer wat telleurstellend.

Toch een 3,5 !!!

Zoals jij het omschrijft, zo heb ik het ook exact ervaren!

Bedankt

Laast maar weer eens bekeken en wat een geweldige film!!!.

Een film die geweldig geacteerd word door de niro en pesci.

En wat een indruk liet deze film achter, Scorsese vertelt heel rustig het verhaal met zoen lekker sfeertje wat ik ook had bij films als taxi driver.

De dialogen zijn geweldig vooral het stukje in het cafe dat liotta zegt dat pesci grappig is is natuurlijk een geweldige scene.

Een film die ook enorm cool was om naar te kijken voornamelijk het stukje in slow motion dat de niro zijn peuk oprookt met die geweldige soundtrack.

Echt een toppertje is deze film en absoluut de beste gansterfilm die ik ooit heb gezien.

Ik vond deze film een grotere indruk achterlaten dan films in hetzelfde genre zoals de godfather 1 en 2