A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies (1995)

Van mij ook. Nog wel 10 uur zelfs. Net als zijn Italie-documentaire weer een prachtige film over film. Scorsese heeft een mooie kijk op films en kan heerlijk vertellen. De film zit boordevol fragmenten. Van zeer beroemde films tot enigszins vergeten films. Van westerns tot musicals. Van grote studioproducties tot kleine onafhankelijker films. En af en toe een fijne quote uit een oud interview met een van de vele besproken regisseurs. Een film om je filmhonger mee op te wekken (want ik kwam wederom tot de conclusie dat ik nog zo ontzettend veel niet gezien heb).

Wie haalt Scorsese over nog eens wat meer van dit soort documentaires te maken? Aan het einde komen zoveel filmmakers voorbij die nog niet behandeld waren. Ruimte genoeg voor een deel 2.

Grote aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in klassieke Amerikaanse films. De Nederlandse DVD is niet duur.

Dikke 4.0*

Eerste gedeelte gezien en erg interessant, al moet ik wel zeggen dat het een stuk spoileriger is dan ik had gehoopt, en ik heb toch al best wat klassiekers gezien.

Prachtige docu idd. Een ode aan 'de film' tot eind jaren '60, de periode dat Scorsese zelf met films maken begon. Ik dacht dat ik ondertussen aardig wat films kende, maar bij deze film heb ik op een gegeven moment maar pen en papier uit de kast gehaald. De docu zit vol met verborgen (potentiële) pareltjes, waar ik nog niet van gehoord had. Hij gaat zoveel mogelijk de bekendere klassiekers uit de weg (hoewel hij er ook vaak niet omheen kan) en richt zich op de wat onbekendere films die hij goed vond en vindt. Interessante stukjes uit interessante films door interessante regisseurs. Een beetje spoilergevoelig, maar verder heerlijk om te zien.

Scorsese, je wordt bedankt. Mijn wishlist telde al een kleine 100 films en is nu bijna verdubbeld. 4,5 sterren.

Erg boeiend, maar niet zo goed en leerzaam als het soortgelijke Easy Riders, Raging Bulls.

Het is een persoonlijk document van Scorsese, maar hij probeert toch vrij objectief de ontwikkelingen in Hollywood te schetsen, op een wijze zoals elke leek het zal begrijpen.

Zijn fascinatie ligt bij regisseurs die ondanks beperkingen (o.m. de Production Code, technische en budgettaire beperkingen) juist nieuwe mogelijkheden van cinema verkennen.

Prachtige documentaire waarbij de tijd inderdaad voorbij vliegt. Ik moet zeggen dat ik, in tegenstelling tot The One Ring, toch een aantal titels ben tegengekomen waarvan ik nog weinig wist. Het is inderdaad jammer dat ik bij een aantal titels het einde nu al weet, maar blijkbaar vond Scorsese dat nodig. Omdat het een bewuste keuze lijkt te zijn. In feite kan ik urenlang naar dit soort documentaires kijken, ik hoop snel soortgelijke films tegen te komen. Het door kappeuter aangestipte Easy Riders, Raging Bulls lijkt mij een goede film die aan die critiria voldoet.

Om nou te zeggen dat Scorsese een geweldige keuze heeft gemaakt wat betreft de te behandelen titels is er één waar je aan kunt twijfelen. Een punt wat veel minder discussie oproept is de manier waarop hij er over verteld. De passie is duidelijk voelbaar en zeer aanstekelijk en nodigt uit om een hele lading van de veelal onbekende films te gaan kijken. Iedereen die ambities heeft om iets met film te doen moet deze met filmliefde overgoten documentaire eens gaan zien.

Ik kan de bovenstaande commentaren alleen maar beamen: een 4u durende snoepwinkel voor de cinefiel die gerust dubbel zo lang had mogen duren. Scorsese is absoluut een zeer aangenaam verteller. Hij spreekt met veel kennis van zaken en de passie druipt ervan af - net zoals zijn respect voor andere filmmakers.

Wel vond ik dat de balans soms niet helemaal juist was, in de zin dat de vertoonde fragmenten vaak nogal lang waren tegenover de duiding erbij. De focus had (nog) meer moeten liggen op de uitleg van Scorsese, want dat was net het interessantste; de fragmenten dienen enkel ter illustratie. De uitleg bleef hierdoor soms nogal summier, Scorsese mocht voor mij iets vaker in de diepte doorgaan over camerastandpunten en -bewegingen, belichting, montage,... In dezelfde lijn had ik trouwens ook graag nog wat meer fragmenten gezien van interviews met de besproken regisseurs.

Maar goed, dat doet al bij al uiteindelijk weinig af aan het kijkplezier dat deze docu levert. Geeft je meteen weer zin om een hele hoop films te gaan (her)zien en je bekijkt een aantal regisseurs en films meteen vanuit een heel ander licht.

Eigenlijk zou elk groot filmland een Martin Scorsese moeten hebben, die enthousiast en met goed ingelicht over de filmgeschiedenis kan vertellen. Hij behandelt typisch Amerikaanse filmgenres: de spektakelstukken uit de silent era, jaren 30 gangsterfilms, de film noir, de western en de musical, en af en toe een vreemde eend zoals Cassavetes.

Wel jammer dat de docu stopt eind jaren 60 (al wordt Barry Lyndon nog wel meegepakt) want eind jaren 60 t/m eind jaren 70 is toch wel een mooie filmperiode- niet in de laatste plaats dankzij Scorsese zelf. Het zou mooi zijn als hij de draad weer een keer oppakt.

Binnenkort in ieder geval "Il mio viaggio in Italia" kijken.

Opvallend veel regisseurs hadden vroeger trouwens een ooglapje.

Verplichte kost gaat wat ver, maar wel degelijk waardevol en interessant. Bijvoorbeeld omdat er vrij veel kleinere titels de revue passeren. De B-film staat er goed op bij Marty en dat gaat er toch wat beter in dan maar weer eens een lofzang op de geijkte klassiekers. Zat tips wat dat betreft en, inderdaad, ook spoilers. Dat zou de beleving van de betreffende film niet in de weg hoeven staan, but that's me.

Niet eens zo gek vaak dat Scorsese pontificaal in beeld komt, het zijn met name filmfragmenten, hier en daar voorzien van zijn voice over, en enkele archiefbeelden, die de ontwikkeling van de film gestalte geven. In diverse genres en op diverse gebieden, zoals technologisch, narratief en karakterologisch. Veelal binnen een sociale context. Dat de man een aanstekelijk spreker is, is mooi meegenomen.