A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies (1995)

Ramon, welke films van Vincente Minnelli worden hier genoemd?

Leuk dat je dat vraagt want deze prachtige documentaire heeft mijn interesse gewekt voor een 100tal films en vele regisseurs, vooral Samuel Fuller, Raoul Walsh en Vincente Minnelli. Uit Minnelli's oeuvre kwamen oa fragmenten uit The Band Wagon (1953), The Bad and the Beautiful (1952), Meet Me in St. Louis (1944) en Two Weeks in Another Town (1962) aan bod. Scorsese is trouwens een heerlijk enthousiaste verteller. Heerlijk om naar te luisteren. Verder is ie ook erg bescheiden (zo noemt hij zichzelf nog steeds een beginneling) en moedigt hij mensen aan om al deze klassiekers te blijven aanschouwen; de grote meesters zijn nog immer een leerschool voor hem en voor ons. Hij behandelt oa het stille tijdperk (oa Murnau en D.W. Griffith), de Western, de Gangsterfilm, de Musical, de Film-noir, het Studiosysteem en de ondergang daarvan etc... tot aan Kubrick. Hij stopt na Kubrick omdat ie vindt dat hij niet mag/kan oordelen over de filmperiode daarna (omdat ie in die periode zelf films is gaan maken). Verder is het natuurlijk heerlijk om oude interviews te zien met John Ford, Howard Hawks, Billy Wilder, Fritz Lang en nog vele andere grote regisseurs. Ik was echt teleurgesteld toen na een kleine 4 uur de aftiteling begon... Scorsese had er nog wel 4 uur aan mogen plakken van mij. Geweldig voer voor de filmfreak dit. Dik 4*.

PS. gelukkig is er op regio 1 nog zo'n docu van Scorsese uit, gericht op de Italiaanse cinema van 1940-1965. Die ga ik binnenkort maar eens bestellen!

Lijkt me geweldig interessant!

Scorsese is inderdaad een zeldzaam enthousiast persoon als het over film praten gaat. Heerlijk gewoon.

Deze docu’s wil ik ook graag zien!

Als we het over Martin Scorsese hebben, dan hebben we het niet meer over zijn passie, maar over zijn obsessie voor cinema.

Verder ben ik vooral geïnteresseerd in de films van Vincente Minnelli.

27 maart op een Nederlandse DVD (Lumiere)!

Van mij ook. Nog wel 10 uur zelfs. Net als zijn Italie-documentaire weer een prachtige film over film. Scorsese heeft een mooie kijk op films en kan heerlijk vertellen. De film zit boordevol fragmenten. Van zeer beroemde films tot enigszins vergeten films. Van westerns tot musicals. Van grote studioproducties tot kleine onafhankelijker films. En af en toe een fijne quote uit een oud interview met een van de vele besproken regisseurs. Een film om je filmhonger mee op te wekken (want ik kwam wederom tot de conclusie dat ik nog zo ontzettend veel niet gezien heb).

Wie haalt Scorsese over nog eens wat meer van dit soort documentaires te maken? Aan het einde komen zoveel filmmakers voorbij die nog niet behandeld waren. Ruimte genoeg voor een deel 2.

Grote aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in klassieke Amerikaanse films. De Nederlandse DVD is niet duur.

Dikke 4.0*

Een paar maanden geleden gezien, en dit was dan toch de motivatie om al die Amerikaanse klasiekers die ik ooit wel wilde zien maar niet echt aan toekwam snel te gaan kijken. Fantastisch verteld door Scorsese. Jammer dat 'ie zo kort duurt.

Ligt voor een tientje bij Boudisque .

Snel gekocht.

Eerste gedeelte gezien en erg interessant, al moet ik wel zeggen dat het een stuk spoileriger is dan ik had gehoopt, en ik heb toch al best wat klassiekers gezien.

Dit is ook mijn voornaamste kritiek op deze documentaire. Geweldig interessant en geeft de filmhonger zeker weer een extra boost. Alleen spijtig dat Scorsese vaak de clue van de films laat zien. Maar goed, ik heb vele titels op een blocnote genoteerd en ga er nog even mee wachten om die te bekijken en hopelijk ben ik de plotwendingen dan vergeten

Mee eens, jammer van al die spoilers, maar het stimuleert me wel om nog meer films te gaan kijken. Er worden overigens zo veel clues verteld dat ik het merendeel gelukkig weer vergeet

De krappe vier uur vlogen voorbij. De slechts tien euro meer dan waard. Heerlijk hoe Scorsese over films weet te vertellen. Zoals ik al zei waren al die spoilers een minpuntje, maar niet storend. Ik merkte dat ik naarmate de tijd vorderde in de film, hoe nieuwer de films werden, hoe meer ik er gezien had. Nu maar snel flink wat oude films kijken en dan ooit, als ik meer ken, herzien. Maar ook als je weinig films kent die Scorsese noemt is het nog interessant door de enthousiaste manier waarmee hij de kijker weet aan te sporen. 4*

Komen er helemaal geen films die na 1969 zijn uitgebracht aan bod? Ik kan nl. niet zeggen dat ik veel van die films uit het tijdperk voor '69 heb gezien, wil niet al te veel spoilers zien.

Ben wel zwaar benieuwd.

Nee, bijna niks van na 1969. Scorscese heeft dat bewust niet gedaan omdat hij toen zelf films ging maken.

Oh, jammer. Ik had graag zijn visie gezien op de moderne klassiekers. Misschien is het inmiddels tijd voor een deel 2 van deze docu?

Prachtige docu idd. Een ode aan 'de film' tot eind jaren '60, de periode dat Scorsese zelf met films maken begon. Ik dacht dat ik ondertussen aardig wat films kende, maar bij deze film heb ik op een gegeven moment maar pen en papier uit de kast gehaald. De docu zit vol met verborgen (potentiële) pareltjes, waar ik nog niet van gehoord had. Hij gaat zoveel mogelijk de bekendere klassiekers uit de weg (hoewel hij er ook vaak niet omheen kan) en richt zich op de wat onbekendere films die hij goed vond en vindt. Interessante stukjes uit interessante films door interessante regisseurs. Een beetje spoilergevoelig, maar verder heerlijk om te zien.

Scorsese, je wordt bedankt. Mijn wishlist telde al een kleine 100 films en is nu bijna verdubbeld. 4,5 sterren.

Vraagje: wordt er ook aandacht besteed aan de grote horrorfilms uit de jaren '20 t.e.m. '60, of gaat Scorsese daar eerder snel aan voorbij gezien het niet helemaal te rijmen valt mijn zijn eigen werk?

Zoals World_Play reeds zei: jammer dat hij voorlopig zich niet wil uitspreken over films na '69, en ik kan maar hopen dat er ooit een tweede deel volgt Ik heb de dvd nog niet gekocht, maar dit kan niet anders dan interessant kijkvoer opleveren.

Dat deel 2 (na 1969) gaat er nooit komen. daarvoor was Scorsese echt te resoluut in zijn uitspraak daarover.

Aan de horrorfilms besteed Scorsese niet zoveel aandacht. Er komt wel wat voor bij (Cat People met name vrij uitgebreid) maar niet veel.

Erg boeiend, maar niet zo goed en leerzaam als het soortgelijke Easy Riders, Raging Bulls.

Het is een persoonlijk document van Scorsese, maar hij probeert toch vrij objectief de ontwikkelingen in Hollywood te schetsen, op een wijze zoals elke leek het zal begrijpen.

Zijn fascinatie ligt bij regisseurs die ondanks beperkingen (o.m. de Production Code, technische en budgettaire beperkingen) juist nieuwe mogelijkheden van cinema verkennen.

Fantastische lezing over de Amerikaanse filmgeschiedenis door film fanaat en regisseur Martin Scorsese.

Uiterst gebiologeerd heb ik de "documentaire" zitten bekijken die een geheel nieuw licht werpt op hoe men naar een film kan kijken.

De diverse stromingen die in de Amerikaanse filmgeschiedenis ontstonden zijn minstens net zo monumentaal te noemen als het ontstaan van stromingen als het neorealisme, de nouvelle vague, tot en met de dogma films en andere niet opgesomde stromingen binnen de filmindustrie die zo bepalend waren voor het genre film van die tijd.

Een aanrader voor elke filmliefhebber.

Met dank aan kappeuter voor het lenen van deze film.

4*

Ik heb intens genoten van deze filmdocumentaire: de kleine 4 uur vlogen zo voorbij, en het is verwonderlijk dat Scorsese in die 4 uur tijd het ook alleen maar heeft over de Amerikaanse film in de jaren '30 t.e.m. de jaren '60 (met uitstapjes naar Griffith en enkele films uit de jaren '20). Het was bijzonder boeiend om de bevlogen verteller Scorsese (voor mij was hij "Bompa Film" in deze documentaire ) te horen vertellen over de films die zijn persoonlijk werk beïnvloed hebben.

De persoonlijke invalshoek liet me natuurlijk ook gedeeltelijk op mijn honger zitten. Waar is de horrorfilm gebleven (enkel Cat People wordt vermeld)? Wat met de grote namen als Keaton, Chaplin (kortweg vermeld met the Great Dictator), Whale, Peckinpah, Hitchcock...(Scorsese heeft gelijk wanneer hij zegt dat over deze auteurs al voldoende geschreven is geweest, maar dat kan je natuurlijk ook zeggen over een Griffith of een Welles)?

Maar goed, dit is geen geldige kritiek, al moet ik natuurlijk wel zeggen dat ik hoopte dat ook deze onderwerpen aan bod komen (net als een Europees uitstapje naar Frankrijk/Duitsland/Italië, wat natuurlijk compleet absurd zou zijn gezien de titel van de documentaire).

Ik kan in elk geval maar hopen dat er in de toekomst nog veel van dit soort filmdocumentaires mogen volgen. Verplichte kost voor elke filmfanaat, en erg onderhoudend voor éénieder die in de Amerikaanse filmgeschiedenis geïnteresseerd is.

4*

Ik sluit me aan bij alle positieve commentaren op deze documentaire. Erg veel prachtige fragmenten, een openlijke en goede(in zijn teksten) Martin Scorcese in deze erg inspirerende documentaire. Ook ik heb vele filmmakers en films 'ondekt' die ik ook nog wil gaan zien. 4 *

De grote tegenvaller van deze documentaire voor mij was dat ik hem vooral ging kijken om nieuwe titels te ontdekken, maar uiteindelijk maar 1 titel tegenkwam waarvan ik nog nooit gehoord had (Crime Wave). De rest van de films stond al op mijn Nog Zien-lijstje (niet die hier op MM overigens, want die update ik zelden tot nooit). Voor echt schokkende ontdekkingen hoefde ik de docu dus niet te bekijken, terwijl dat hetgene was waar op het meest op hoopte. Scorsese richt zich inderdaad veel op wat onderbelichte films, maar zo compleet onbekend zijn die films nou ook weer niet. De meeste komen bijvoorbeeld ook voor in het boek 1001 Movies You Should See Before You Die.

Deze documentaire heeft voor mij een andere kracht. Het zorgt er vooral voor dat ik de films die al op mijn Nog Zien lijstje stonden nog liever wil zien. Van Cat People, via Silver Lode tot Raw Deal; allemaal films die ik snel hoop te zien, al is dat niet altijd even makkelijk helaas. Daarbij weet Scorsese zo overtuigend over films te vertellen dat ik bepaalde films die hij noemde die ik 3,5* gaf spontaan wou verhogen naar 5*. Iets wat ik natuurlijk niet doe, zeker niet omdat de docu wat manipulatief is omdat het altijd de beste fragmenten uit de films laat zien. Behalve bij Sweet Smell of Success overigens, maar dat terzijde.

Vooral leuk als 'labour of love' en omdat Scorsese zo'n gepassioneerde verteller is, zonder Tarantino-achtig, hyperactief gezwaai met zijn armen. Hoewel ik films altijd het liefst in een keer kijk heb ik deze in 3 etappes bekeken. Ik heb al zo weinig tijd voor films van 3 uur of langer en ik merkte gewoon dat als ik die tijd had ik die niet zo snel zou besteden aan een docu. Zelfs niet als hij over film gaat en van Scorsese is.

3,5*

Scorsese schijnt te werken aan een gelijksoortige documentaire over Britse films.

Prachtige documentaire waarbij de tijd inderdaad voorbij vliegt. Ik moet zeggen dat ik, in tegenstelling tot The One Ring, toch een aantal titels ben tegengekomen waarvan ik nog weinig wist. Het is inderdaad jammer dat ik bij een aantal titels het einde nu al weet, maar blijkbaar vond Scorsese dat nodig. Omdat het een bewuste keuze lijkt te zijn. In feite kan ik urenlang naar dit soort documentaires kijken, ik hoop snel soortgelijke films tegen te komen. Het door kappeuter aangestipte Easy Riders, Raging Bulls lijkt mij een goede film die aan die critiria voldoet.

Klinkt goed. Van mij mag Scorsese overigens alle landen wel afgaan. Met name Duitsland en Frankrijk lijken me wel interessant.

Om nou te zeggen dat Scorsese een geweldige keuze heeft gemaakt wat betreft de te behandelen titels is er één waar je aan kunt twijfelen. Een punt wat veel minder discussie oproept is de manier waarop hij er over verteld. De passie is duidelijk voelbaar en zeer aanstekelijk en nodigt uit om een hele lading van de veelal onbekende films te gaan kijken. Iedereen die ambities heeft om iets met film te doen moet deze met filmliefde overgoten documentaire eens gaan zien.

Voor mij maken spoilers niet zo veel uit... Een film die niet meer goed is als je het einde al weet is voor mij geen goede film. Van films als Easy Rider en Citizen Kane wist ik het einde ook al voordat ik ze voor de eerste keer zag en toch maakten ze nog zoveel indruk. Ben trouwens ook erg benieuwd.

Ik kan de bovenstaande commentaren alleen maar beamen: een 4u durende snoepwinkel voor de cinefiel die gerust dubbel zo lang had mogen duren. Scorsese is absoluut een zeer aangenaam verteller. Hij spreekt met veel kennis van zaken en de passie druipt ervan af - net zoals zijn respect voor andere filmmakers.

Wel vond ik dat de balans soms niet helemaal juist was, in de zin dat de vertoonde fragmenten vaak nogal lang waren tegenover de duiding erbij. De focus had (nog) meer moeten liggen op de uitleg van Scorsese, want dat was net het interessantste; de fragmenten dienen enkel ter illustratie. De uitleg bleef hierdoor soms nogal summier, Scorsese mocht voor mij iets vaker in de diepte doorgaan over camerastandpunten en -bewegingen, belichting, montage,... In dezelfde lijn had ik trouwens ook graag nog wat meer fragmenten gezien van interviews met de besproken regisseurs.

Maar goed, dat doet al bij al uiteindelijk weinig af aan het kijkplezier dat deze docu levert. Geeft je meteen weer zin om een hele hoop films te gaan (her)zien en je bekijkt een aantal regisseurs en films meteen vanuit een heel ander licht.

Eigenlijk zou elk groot filmland een Martin Scorsese moeten hebben, die enthousiast en met goed ingelicht over de filmgeschiedenis kan vertellen. Hij behandelt typisch Amerikaanse filmgenres: de spektakelstukken uit de silent era, jaren 30 gangsterfilms, de film noir, de western en de musical, en af en toe een vreemde eend zoals Cassavetes.

Wel jammer dat de docu stopt eind jaren 60 (al wordt Barry Lyndon nog wel meegepakt) want eind jaren 60 t/m eind jaren 70 is toch wel een mooie filmperiode- niet in de laatste plaats dankzij Scorsese zelf. Het zou mooi zijn als hij de draad weer een keer oppakt.

Binnenkort in ieder geval "Il mio viaggio in Italia" kijken.

Opvallend veel regisseurs hadden vroeger trouwens een ooglapje.