The Karate Kid (1984)

Leuk om weer eens terug te zien, maar niet al te denderend deze jaren 80 klassieker. Pat Morita is wel goed als Mr Miyagi en zorgt voor droge humor, maar verder valt het nogal tegen. Ik vond Ralph Macchio nog wel gaan, al was de romance tussen hem en all-American girl Elisabeth Shue niet erg geloofwaardig (Shue zag er ook een stuk volwassener uit dan Macchio maar was in werkelijkheid 2 jaar jonger), maar het verhaal verliep voorspelbaar en de gevechten waren matig- klappen en trappen die je van een kilometer ziet aankomen werden niet eens geblokt. Beetje vreemd aangezien ze zwarte band hadden.

Ook nogal abrupt eind- de pestkoppen vinden Daniel nadat ze hem bijna invalide hebben getrapt toch wel een goede kerel, de enige slechterik was eigenlijk Sensei Kreese.

Herzien! Wat een klassieker. De sportdramatiek. de muziek van Conti, de hits. De perfecte regie.

helaas worden ze zo niet meer gemaakt.

na het zien van How i met your Mother zie je de film heel anders

Flauw.

Het kan bijna niet anders dan dat ik deze ooit wel gezien heb toen ik jong was, maar ik kan me daar verder niks van herinneren. Geen idee of ik de bekende quotes en scenes dus van de film zelf kende, of van het imago en de cult die er in de Jaren daarna rond gecreëerd is.

Het is een pur sang 80s film in ieder geval. Beetje aan de kinderachtige kant, nog kneuterig en vooral ook oerAmerikaans. Voor het plot hoef je deze niet te kijken, voor de actiescenes ook absoluut niet. Het is meer een buddy-flick waarbij de vervelende pestkop op het einde overwonnen wordt. Amper een spoiler waardig.

Het is dat de scenes tussen Macchio en Morita nog wel te pruimen zijn en dat Morita een aardig personage is, al blijft het allemaal zeer oppervlakkig uiteraard en is er ook eigenlijk niks dat er écht positief uitspringt. Die 120+ minuten zijn dan ook moeilijk te verantwoorden.

Voer voor mensen met een voorliefde voor 80s cheese, verder weinig aan.

2.0*

De charme van deze film, die na ruim 30 jaar, in zijn genre nog steeds stand houdt, zit hem zondermeer in de glansrol van Pat Morita, en dat de film erg voorspelbaar is weegt niet op tegen de goede opbouw en stoort dan ook amper.

Daniel-San was jarig vandaag (althans, Ralph Macchio)...

55 lentes

Zonder enige verwachtingen aan begonnen. Hoewel, ik had toch een vermoeden dat dit wel eens een fout gebeuren kon worden. Deze film staat uiteindelijk te boek als handleiding voor nerds belust op wraak (meestal met beperkt succes veronderstel ik dan).

The Karate Kids is een revenge flick van het zuiverste water. Ja ja, zelfbeheersing, het zal allemaal wel, maar uiteindelijk wil je toch gewoon de bully zien lijden. Op dat vlak laat de film zijn doelpubliek niet in de steek, al kun je het ook gewoon voorspelbaar noemen. De apotheose liet me dus wat koud, al vond ik de opbouw wel gewoon entertainend. Een wandelend cliché of niet, die sensei heeft wel een geweldige uitstraling. Leuke chemie ook met de kid.

Voorts is dit duidelijk voer voor 80s-liefhebbers. Het ligt er dik bovenop: de synths, de kapsels, het snobisme … Wie er de kriebels van krijgt laat deze film best links liggen. Zelf vind ik het wel charmant.

3*

Flauwe voorspelbare maar vooral kinderachtige reeks films, ik kan hier absoluut geen waardering voor geven.

Wees maar blij, dan zouden bioscopen snel leeglopen denk ik, wat een slappe voorspelbare hap.

In 84 deed hij het best goed.

Klinkt heel merkwaardig met een bagger top 10 als die van jou.

de 'nee, Olympus Has Fallen was goed' ligt hier inderdaad wel erg voor de hand

Advocaat van de duivel: ik kan me wel degelijk voorstellen als je dit nú voor het eerst ziet, en verwekt bent na de val van de muur (laat staan na de twin towers), dat je hier niet meteen zo warm voor loopt als wie nu de veertig in het vizier heeft.

“Wax on, right hand. Wax off, left hand.”

Nog niets van zijn charme verloren. The Karate Kid is zeker jeugdsentiment, maar het is ook gewoon een geweldige film die na al die jaren nog steeds rechtovereind staat. Vooral door Macchio en Morita natuurlijk, maar ook door de heerlijke jaren 80 vibe, Elisabeth Shue en Zabka, de strijd tussen Daniel en Johnny, de muziek, en uiteraard de wijze lessen van Mr. Miyagi. Want The Karate Kid is een coming of age film met karate als uitlaatklep voor de gepeste Daniel, maar door de rol van Miyagi heeft de film ook net iets meer te zeggen dan de gemiddelde coming of age film. Zonder het plezier en de humor helemaal uit het oog te verliezen.

gisteren even weer gezien.nog steeds een hele leuke film vind ik.heb me weer prima vermaakt.ik heb de film al heel vaak gezien.nog steeds geniet ik elke keer weer met herzien.zoals IH88 al zegt de film staat nog steeds rechtovereind in mijn ogen .

Het vervolg van Karate Kid in de vorm van een serie (Cobra Kai) is binnenkort te zien. Zal wel weer een hoop nostalgie opleveren.

Cobra Kai (TV Series 2018– ) - IMDb - m.imdb.com

Ik durf de trailer eigenlijk niet zo goed te kijken, vrees toch een beetje dat ze mijn jeugdsentiment uit gaan lopen melken en dat het heel erbarmelijk wordt. Mocht ik ernaast zitten, voel je vrij om me even te quoten en daar fijntjes op te wijzen

Hoe is het mogelijk een van de grootste film kaskrakers de karate kid films alle drie de delen hier zo laag scoort.

De karate kid films waren vroeger gigantische kas successen en geliefd bij vele.

Dikke 5 sterren

Ja ik ben best wel kritisch als het om films gaat.

En geef vaak cijfers aan films op deze geweldige forum.

Maar ook ik ga kapot aan jeugd sentiment als het om deze film gaat.Als ik mijn beleving niet meereken toen ik in 1984 elf jaar was en de bioscoop uitrende al trappend en boksend

toen ik deze film had gezien.Het wax on wax of

nog niet ontcijferde pas na de film.En het feit

dat deze film mij pakte als jong puberend jochie

omdat deze film mij helemaal gepakt heeft in die tijd.Ja als ik dan nu op 45 jarige leeftijd als zelf benoemend filmkenner deze film een cijfer moet geven dan zal het lager zijn dan in 1984.

MAAR! Morrita speelt fantastisch.

Machhio rol van zijn leven.

Soundtrack cult achtig fout maar zo lekker in deze 80 film.

En Shue?Ben ik nog steeds verliefd op..

Stiekem.Kan er niks an doen.

Vanavond lekker weer kijken,en 34 jaar

terug dromend in deze film.

Sorry.5.0

Lief jaren 80-filmpje, niet erg realistisch maar vooral moralistisch.

Ik moest toch even kijken vanwege wat Matt Dillon ooit zei "I just wish they made movies like they used to make. You know, classics like the Karate Kid."

Lief.

Beste deel van de trilogie en remake wat mij betreft. Deze film keek het lekkerst weg van allemaal en verveelde haast nergens. Verhaal is ook wel iets dat mij echt pakt. Ralph macchio speelt hier de beste rol van zijn leven denk ik.

Maar vooral Pat Morita is goed. Wat die man voor kalmte uitstraalt is simpelweg briljant. De film is duidelijk naar de jeugd gericht maar weet wel een aantal zware scenes te bevatten. Kijkt ontzettend lekker weg ondanks de 126 minuten.

Wat wel jammer was was dat het allemaal wat voorspelbaar en ongeloofwaardig was. Dit was on een gegeven moment wel heel erg aan het doorschemeren allemaal.

The Karate Kid is een Amerikaanse actiefilm uit 1984, met in de hoofdrol Ralph Macchio en Noriyuki ‘Pat’ Morita. De film werd geregisseerd door John G. Avildsen, die onder meer bekend is van de Rocky-films.

Tiener Daniel LaRusso verhuist met zijn moeder vanuit The Bronx naar Reseda, Los Angeles. Daar ontmoet hij een meisje, wordt vervolgens verliefd, en hij krijgt een soort van verkering met haar. Hij haalt zich zo echter de woede van haar ex-vriendje op de hals. Wanneer Daniel op een avond door hem en zijn vrienden wordt aangevallen, komt mr. Miyagi tussenbeide, de eigenzinnige klusjesman van het appartement waar Daniel woont. Hij blijkt zelf een karate-expert te zijn en verslaat de groep met twee vingers in de neus. Mr. Miyagi blijkt wel bereid om Daniel karate te leren, zodat hij zich beter kan verdedigen, en vervolgens geeft hij Daniel op voor een karatetoernooi dat over twee maanden plaats zal vinden.

Ralph Macchio is echt fantastisch gecast voor deze film. Tijdens de opnames was hij al bijna 23 jaar, maar hij kon nog makkelijk doorgaan voor een puber van een jaar of 15. Sowieso heb ik wel een zwak voor films over gepeste jongeren die uiteindelijk hun pestkoppen te grazen nemen, en daarom vind ik deze film uiterst genietbaar. Het einde is weliswaar een beetje ongeloofwaardig (spoiler alert!), waarin Daniel, zonder ooit één wedstrijd te hebben gevochten, met een zwarte band de ring mag betreden, en uiteindelijk het toernooi wint ten koste van zijn pestkoppen. Maar ja, in sprookjes mag alles en ik hou nu eenmaal van sprookjes. Geloof ik.

Verder moet ik nog even de acteur Noriyuki Morita vermelden, die een prima rol speelt als de ingetogen mr. Miyaki. Hij kreeg hiervoor een Oscarnominatie voor beste acteur in een bijrol. Misschien is dat wat overdreven, want The Karate Kid is niet echt een serieuze, Oscarwaardige film, maar het zegt wel genoeg over zijn uitstekende acteerprestatie. 3,5*

[quote]AJK schreef:

Ja ik ben best wel kritisch als het om films gaat.

En geef vaak cijfers aan films op deze geweldige forum.

Maar ook ik ga kapot aan jeugd sentiment als het om deze film gaat.Als ik mijn beleving niet meereken toen ik in 1984 elf jaar was en de bioscoop uitrende al trappend en boksend

toen ik deze film had gezien.Het wax on wax of

nog niet ontcijferde pas na de film.En het feit

dat deze film mij pakte als jong puberend jochie

omdat deze film mij helemaal gepakt heeft in die tijd.Ja als ik dan nu op 45 jarige leeftijd als zelf benoemend filmkenner deze film een cijfer moet geven dan zal het lager zijn dan in 1984.

MAAR! Morrita speelt fantastisch.

Machhio rol van zijn leven.

Soundtrack cult achtig fout maar zo lekker in deze 80 film.

En Shue?Ben ik nog steeds verliefd op..

Stiekem.Kan er niks an doen.

Vanavond lekker weer kijken,en 34 jaar

terug dromend in deze film.

Sorry 5 sterren.

Lang geleden eens gezien, gisteren herzien.

Een film waar elk cheesy jaren 80 filmcliche in wordt afgestreept, maar die wel lekker weg kijkt. Leuke overtrokken personages, een bijzonder voorspelbaar verhaal, een gebruikelijke romantiek, de wijze lessen en natuurlijk een montage van gebeurtenissen ondersteund door flitsende jaren 80 popmuziek... tja. Erg gedateerd, maar desalniettemin werkt het nog wel steeds, zij het nu met een campy feel. Ik heb fijn meegeleefd in ieder geval, hoewel ik telkens het gevoel had naar een kinderfilm te kijken.

Vermakelijk, en ook wel een klassiekertje naar mijn mening.

3*

Op dit moment is ie uit op een hele fraaie 4K transfer. Het geheel ziet er een stuk strakker en gedetailleerder uit dan op de normale blu ray. Ruis is nog wel wat aanwezig vooral aan het begin, maar de 4K is wel duidelijk een stap vooruit.

Tja zoals ik al eerder beschreef het is een typische jaren 80 film zonder al te veel diepgang. Compleet ongeloofwaardig om ongeoefend het toernooi te winnen zonder ook maar een sparingspartner te hebben gehad. Toch is Karate Kid een soort van mini klassieker in zijn soort. Sowieso was het de tijd van veel Kung Fu films. Pat Morita is zoals de meesten hier al zeggen een positieve uitschieter. De heerlijke rust die hij uitstraalt de bonzai boompjes en zijn diepgewortelde verleden van zijn vrouw is het sterkste punt van de film. Eigenlijk nog veel meer, dan het eind shot dat je van heel ver van te voren al ziet aankomen.

Film 3.0
Beeld 4K 4.0
Geluid 4.0

Geen kinderfilm maar een jeugd- of puberfilm.

Echte tienerfilm die lang niet alleen maar om karate gaat en daarom sommigen flink tegen zou kunnen vallen. Toch zijn de dialogen vrij vlot en is het verhaal best goed. Eigenlijk had er veel meer karate in gemoeten maar de film duurt al 2 uur. Misschien iets teveel hooi op de vork.

Een fijne cast. Elizabeth Shue (toen 21) zag er toen al erg smakelijk uit en van Macchio is het moeilijk te geloven dat hij toen al 23 was. Zabka was 19 en kon toen een stuk minder prettig acteren dan nu. Maar hij overtuigt in de vechtscenes met zijn snelheid. Pat Morita had al een heel indrukwekkend lange carriere maar maakte pas echt naam met deze filmreeks door zijn moeiteloze charisma en de innemende rol van de goedaardige, humorvolle doch strenge buurman, die zijn stoicijnse muur ook laat vallen als hij het verleden weg probeert te drinken.

Soundtrack is niet bepaald memorabel, zeker niet voor een 80s flick. Dan het einde...

Wat ik niet begrijp aan het eindgevecht is dat Johnny geen 3e punt krijgt voor die punch in het gezicht van Daniel. "No point" zegt de scheids, maar waarom? Je mag in het gezicht meppen. Verder is zo'n keiharde kraanvogel zoals Daniel aan het einde doet, nu niet bepaald legaal, maar daarvoor wordt er al zo smerig door Johnny gevochten dat hij allang gediskwalificeerd zou zijn. Dat zo'n tenger joch in 2 maandjes even leert om kampioen te worden...tsja misschien was een Rocky achtig einde beter geweest. Na die smerige overtreding had Daniel ook mogen stoppen en trots mogen zijn.

Gewoon prima film verder. En ik ben blij dat ik nooit karate ben gaan doen. Iemand die ik kende deed ook een keer aan een toernooi mee. Zijn tegenstander maakte een sprong en trapte keihard zijn knie in. Nooit meer goed gekomen. 1 van de vele sporten die net als voetbal totaal verziekt wordt door de beoefenaars.

Maar niet verkeerd om naar te kijken. MIsschien had hier en daar wat slow motion wel geholpen. Zo mooi als Rocky het boksen in beeld brengt, had misschien hier ook best gekund.

Vergeet niet de (nog veel leukere) serie Cobra Kai te checken waarin Zabka en Macchio de rivaliteit weer oppakken.

Had deze film in geen 30 jaar meer gezien. Positief verrast hoe goed de film in elkaar steek. Natuurlijk is het een groot spel met archetypes, maar toch zijn alle personages van vlees en bloed. Natuurlijk is de training erg leuk gevonden en ook het jaren 80 tijdbeeld is erg fijn. Net als Elisabeth Shue natuurlijk.

4*

Ook herzien afgelopen week na zeer lange tijd en was ook wel positief verrast. Had hem een stuk matiger en kleffer verwacht maar dat viel wel mee. In feite gewoon een remake van Rocky maar dan voor de jeugd, helemaal niets mis mee maar volgt een beetje dezelfde patronen. Leuke rollen van Morita en Macchio, maar uiteindelijk vind ik hem iets te lang duren.