The Karate Kid (1984)

ik vind dit echt zon kut film! maarja.. vroeger vond ik alle schietfilms met super helden er in vet

mee eens

Daniel San....

Te gekke coming of age flick over een knul die Balans in zijn leven zoekt, of levensenergie (chi). Maar er zijn wel enkele obstakels die hij moet overwinnen. gelukkig krijgt hij hulp van een oude rot! 4.5

Erg vermakelijk. Alleen jammer van de irritante muziek. Ralph Macchio is trouwens van 1961 en was dus 23 toen deze film uitkwam.

Wow! Ik schatte hem hoogstens 17.

Gisteren nog maar eens herzien op tv. Grote minpunten aan de film vond ik de muziek, het gebrek aan karate-scenes, en de geloofwaardigheid van het hele liefdesverhaaltje. Daarentegen wist sensei Miyagi, een geweldige rol van Morita, dit alles wel te compenseren tot de 3* die ik al had staan. Goh, wat heb ik gelachen. Daar kan zelfs zijn rol in Happy Days niet tegenop.

Nou zeg. wat is er zo ongeloofwaardig aan een jongen en een meisje In Love? En de muziek vond ik erg okee, vooral het nummertje cruel summer. Ik vond het ook een prima idee niet teveel kung fu in deze te proppen. omdat vechten, volgens deze film, niet zoveel oplost.

Ralph Macchio is echt lomp als het gaat om vechten. Daar kan hij niets van. Vindt deze film en de vervolgen echt niks.

Daar gaat het dus ook niet om bij deze film.

Volgens de karate-kundige met wie ik deze film ooit zag (erg lang geleden) ging het bij deze 'klusjes' om het aanleren van volledige concentratie. Dat schijnt bij karate erg belangrijk te zijn.

Als beginpunt, basis voor het leren van karate, daar kan ik inkomen. Het wordt echter (naar mijn mening) niet genoeg uitgebreid met praktische ervaring om het winnen van een toernooi na 2 maanden training geloofwaardig te maken.

Zie het als een levenslesje. Men maakt fouten, kunnen dat toegeven, worden wijzer. etc...

Zo zag ik het ook. Of althans, de bedoeling ervan.

Maar nogmaals; het zijn kleine aanmerkingen, die samen gebundeld misschien een halfje verschil in score opleveren.

Toen ik deze film voor het eerst zag werd ik verliefd op Elizabeth Shue. Wangetjes om in te knijpen en een paar stevige billen

Nu ik het laatst terugzag is het gewoon een standaard 80s teenie met een ouderwets prutkapsel. Sommige dingen moet je enkel koesteren in je herinnering en nooit meer terugzien denk ik.

jaren 80 bagger. Vind er niks aan.

1*

Dit is jeugdsentiment. Op de basisschool moest je hier vroeger over mee kunnen praten. Vooral dat knikje van mr. miyagi als Danny de kraanvogel wil toepassen tijdens het slotgevecht, briljant. Deze film vertelt de droom van ieder kind, daar hou ik nou van.

"The Karate Kid" is een leuk en sympathiek filmpje.

waar slaat het op dat deze film als alt. titel Het Uur van de Waarheid heeft.

Dat slaat op het feit, dat de film in 1984 onder die titel in de Nederlandse bioscopen draaide.

Goh is deze film alweer zo oud, hoe gaat het eigenlijk met ralph maccio is hij nog steeds actief in de filmwereld?

hij speelt in onbekende films en zo nu en dan een theaterstuk

Pat Morita speelt haast in elke kinder kungfu films.

wel altijd leuk dat ie erbij is die ouwe man.

2,5*

Alternatieve titel: Het Uur van de Waarheid. Wie bedenkt het...? You gotta love those people

vandaar

was die gozer daar al 23????

ik zweerde altijd dat ie dar 16/17 was!

Jeugdsentiment die film......vond hem toen erg goed!

"Wash in..Wash Out"....

Pat Morita is vermakelijk als wijze leraar.

Ralph Machhio( na deze reeks alleen nog in een film gezien als muzikant in Crossroads) wint symphathy bij de kijker door zijn slungeligheid.

Een soort Rocky verhaal maar dan gericht op een jongen

die kost wat het kost de karatetechniek onder de knie wil krijgen.

Karate Kid ontroert en is geschikt voor een breed publiek.

4,5