Wolf Creek (2005)

Erg tof Australisch horrorfilmpje, ohja, en ook weer gebasseerd op een waargebeurd verhaal....

De manier heb ik denk ik nu wel voor de duizendste keer gezien, maar Wolf Creek is achteraf toch echt een erg geslaagde horror. Zo gaan er weer eens enkele vrienden (een jongen met 2 meiden) op stap, eerst om eens lekker te gaan zuipen en slikken en vervolgens de Australische outbacks maar eens onder de loep nemen met de auto. En de regisseur maakt hier toch wel een tal aan schitterende plaatjes van enkele toffe spotjes in de outbacks. Dan komen ze bij Wolf Creek (zeg maar Wolfe Creek); een krater dat nu een nationaal park is geworden, waar ook nog wel aandacht aan besteed mag worden in de film want ook dat ziet er behoorlijk indrukwekkend uit. En zoals we kunnen verwachten wil hun auto niet meer starten, krijgen ze niet veel later hulp van een op eerste gezicht vriendelijke man met een donker gevoel voor humor, en verder hoef ik daar niks meer aan toe te voegen.

De methodes van Taylor en zijn achterliggende gedachte is al gestoord genoeg om bijna ziek van te worden. Een soort Le Tania gecombineerd met een derderangs filmslager. Eerst is het wel een beetje dubbel dubbel want je denkt dat dit, zoals gezegt weer helemaal op hetzelfde gaat uitmonden. Zeker wanneer het de dames (Ben zijn we een tijdje kwijt) ook nog ontsnappen en een paar keer ternauwernood overleven maar dat neemt op zeker hoogde later in de film toch weer een andere wending; Taylor gaat nog slimmer te werk dan je zou denken. Ook zijn de gore (lees: die kelder vol rottende lijken, pijnlijke scene's (lees: de mes via de buik door de ruggengraad) en zieke martelingen weer niet van de poes, ook een beetje schieten en snipen (zelfs dat ) en psychologisch wil de film ook lekker triggeren en spelen, en zo zie ik dat graag...

Gewoonweg een erg toffe psychologische horror, vermomd als een popcornhorror (of kangeroe-hapjes). Laat deel 2 maar komen op dvd!

4,0*

Onderhoudende genre-film over een drietal vakantiegangers die de verkeerde persoon treffen. Het schijnt waargebeurd te zijn, maar dat hoor ik wel vaker bij dit soort films. Geen idee of het waar is en of de film de boel aan zit te dikken, maar als het klopt dan krijg je toch wel erg medelijden met de echte slachtoffers. De film is een drie kwartier vrij saai, daarna gaat het wel aardig los, al vind ik het niet erg verrassend wat ik krijg te zien. Bijna alles zat al wel in andere horrorfilms. Toch is de film rauw, hard en direct. Die sfeer slaat bij mij wel aan. Het is dan wel een rip-off van The Texas Chainsaw Massacre, maar ook rip-offs kunnen het werk goed doen. Niks bijzonders, wel onderhoudend.

3*

Ik had wel wat verwachtingen van deze film, maar die kwamen helaas niet uit.

Een echte horror was het zeker niet, en een echte thriller is het nooit geworden.

Ik snap dat je bij het verfilmen van een waar gebeurd verhaal je niet veel artistieke vrijheid hebt,

maar dat kwam wat mij betreft de film niet ten goede. *2.0

Heftige horror met een vleugje humor.

Ik vond het prima dat de film langzaam op gang kwam in de zin van dat je eerst wat van het landschap ziet en de hoofdpersonen meemaakt. Ze worden niet na een kwartier al vermoord zeg maar Ik had trouwens geen enkele sympathie voor de twee meiden en de jongen. Ging weinig van uit. Weet niet waar dat aan ligt, slechte casting of gewoon de rol zelf.

Heb beide delen met plezier gekeken en ook geen moment gehad dat ik het niet leuk vond. Film zit redelijk in elkaar maar ik kan me voorstellen dat de bad guy voor sommige mensen irritant is. Toch is de "hillbilly" niet zo vervelend als bijvoorbeeld de kannibalen bij "wrong turn" maar eerder een doorgeslagen Australische boer.

Het martelen van de slachtoffers vond ik zoals het in een goede horror moet zijn. De humor van m vind ik wel weer es wat anders dan anders....

Vermakelijk genoeg voor mij om zowel deel 1 als deel 2 4 sterren te geven...

Heb wel goede dingen gehoord over deze film maar uiteindelijk is het maar een simpele eenzijdige film waar er wel meer van zijn. Pluspunt is toch wel de killer, die behoorlijk grappig en gestoord is. Ze hadden wat meer moeten doen met die momenten waarbij hij heel lang iemand aan blijft staren om vervolgens een grap te maken. Daar zit toch wel de meeste spanning in.

Daarnaast zijn er wel mooie beelden te zien van Australië maar dat is een bijzaak natuurlijk bij een horror, het is uiteraard geen natuurfilm. De sounddesign is wel een sterk pluspunt, daar wordt goed mee omgegaan. Soms wat elektronische deuntjes, soms een gitaarmuziekje, wel tevreden daarover maar ook alweer niet dat ze hier een award voor moeten krijgen.

Uiteindelijk wel ontevreden over het handelen van de jongeren. Soms moet dat natuurlijk wel want als ze alles rationeel zouden doen dan zou er geen horror zijn. Als ze helemaal rationeel zouden zijn dan zouden ze niet eens op vakantie gaan in Australië maar gewoon thuis blijven maar daar heb ik me hier en daar toch wel aan geïrriteerd. Daarnaast heb ik me geïrriteerd aan meerdere typische horrorfilm momenten zoals het vinden van al die spullen van al die mensen die de killer heeft omgebracht en dan nog dat verplicht stukje erbij waar ze een stukje terugkijkt op de camera. O mijn god wat een ontzettende cliché was dat en het was ook helemaal niet nodig. Dat soort dingen bedenkt de kijker zelf wel.

Op het einde zie je dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maar wie weet hoeveel ze er nou bij hebben verzonnen. Er was een ooggetuige en die kan zelf ook nog eens de dader zijn. Ik bedoel hoezo hebben ze dat mijncomplex niet meer gevonden dan??

Al bij al wel aardig en ik ga het vervolg ook nog een kans geven.

in de verkeerde volgorde gezien,niet dat dat uitmaakt.

vond deel 2 beter.

Wat de film best oke maakt is natuurlijk het evil personage Tayler.

Als ze er meer maken,word het soort australische micheal myers,of iets dergelijks.

Geen topper.aardige horror.Mensen die willen gaan backpacken in Australie binnenkort? vermijden!(duh)

Dit verhaal is al veel meer verteld en ook telkens met een bron 'waar gebeurd'. Op zich niets verkeerd mee, maar deze Wolf Creek lijkt niet veel extra bij te dragen aan het genre. Het is nogal voorspelbaar en de personages zijn weinig boeiend. De sfeer valt nog wel mee, maar de gruwel is ook al beter gedaan. Zal wel leuk zijn voor de Australiërs dat ze nu hun eigen Leatherface hebben, maar voor mij zijn de bossen, de bergen of de Australische woestijn enkel maar verschillende settings. Spreekt me ook niet aan om meteen deel 2 op te zoeken.

toch wel teleurgesteld.

Ondanks het waargebeurde aspect is me dit toch wel aardig tegengevallen. De film had veel om een echt geslaagd filmpje te worden, mooie en redelijk spelende actrices, een lollige killer en mooie landschappen. Maar de film verloor vooral een deel met de veel te lange aanloop.

Het duurt dik een 30 minuten voordat deze Mick Taylor zijn entree maakt en zelfs 50 minuten voordat de spanning begint te komen, en in een film van 99 minuten is dat toch echt wel te lang. De killer was nou ook niet echt dreigend.

Wel mooie landschappen en soms leuke dingen gedaan met de camera, maar toch iets te weinig om echt te boeien. Jammer, want dit had zeker goed kunnen zijn. Misschien dat deel 2 beter is?

Zoals in de aan- en aftiteling al wordt verklaart, is de film lichtelijk gebaseerd op de Backpacker Murders En een slechte film is deze prent zeker niet. Wel begint Wolf Creek nogal traag en neemt het de tijd om de personages te introduceren. Dit draagt er wel aan bij, dat als er eenmaal gemarteld en gemoord gaat worden, je iets meer met de hoofdrolspelers meeleeft. Drie twintigers komen dan ook midden in het Australische binnenland in de problemen en krijgen het aan de stok met Mick Taylor. Er vloeit wat bloed, er wordt gegild en de hoofdpersonen maken af en toe hele onlogische keuzes. Tja... we hebben het allemaal al eerder gezien! Maar de vaart zit er goed in, krijgen we prachtige shots van het betoverende landschap te zien en als geheel blijft het goed spannend. Ook zijn er enkele smerige scènes en heeft daardoor dus eigenlijk bijna geen zwakke punten. Genoeg materiaal voor in ieder geval een leuk avondje voor de liefhebber van films als The Texas Chainsaw Massacre of Wrong Turn.

“I always use a rubber with you cunts... I just don't know where ya been!”

Helaas waren mijn verwachtingen te hoog voor de film, waardoor hij een beetje als een tegenvaller aanvoelt. Al is het helemaal geen slechte film. Hij begint vrij traag en iets te lang. Het duurt te lang om in het verhaal te komen en de introductie voorbij te gaan waardoor voor mij de hardere scenes wat in het verschiet werden gedaan. De hele film was voor mij alleen de laatste twintig minuten echt boeiend, waar dus ook daadwerkelijk wat actie en spanning aanbod kwam. De landschapsbeelden zijn mooi en daarom hou ik ook wel van Australische films, je word gelijk wat gehecht aan de natuur in zo’n film.

De film is onderhouden, grauw en ruw op zijn momenten en weet in de genre wel aardig mee te komen, alleen vond ik echt dat het te lang duurde voordat we eens wat actie kregen te zien. Dit zat me heel erg tegen waardoor er enkele spoelmomenten wel aanwezig waren. En toen de actie eindelijk was begonnen vond ik het wel leuk, maar is het nog niet zoals ik had verwacht. De positieve berichten gaven me dus een verkeerd beeld, de film was op momenten leuk maar dat lange gebeuren houd me tegen om de film echt met plezier uit te zitten. De sfeer was aanwezig en dat vond ik aangenaam, ook de angst op het einde was goed op zijn plek.

2.5*

Heb toch wel een zwak voor dit soort films en deze doet, buiten de wat tragere opbouw daar geen afbreuk aan. Voor de rest zit de sfeer top en is de film voorbij vr je het weet en heb je je reuze vermaakt, dan is dat zeer geslaagd als film zijnde. De 2 vind ik zelfs nog beter. Deze 8 de 2 een 8.5/10.

In de uitgestrektheid van de Australische outback gaan drie vrienden backpacken in het natuurreservaat Wolf Creek.

Als ze onderweg gaan tanken bij een sjofel benzinestation, waar wat mensen uit de regio rondhangen, kun je al nattigheid bevroeden.

De vreugde over de pas gestarte vakantie is snel voorbij. Na de eerste nacht kamperen ontwaakt een van de drie, vastgebonden in een schuur... Waar zijn de andere twee? Mick 'ontfermt" zich over haar... Mick is prima gecast als de griezelige, uiterst sadistische maniak met een voorliefde voor folteren. Zaak is het voor de slachtoffers om uit zijn handen te blijven, met weinig succes. (Ze mogen al blij zijn als hun handen ongeschonden blijven).

Prima over the top horror, met gore, spannend verhaal, alle clichés die in dit soort horror horen te zitten, maar ook prachtige panoramische filmbeelden die film toch net dat beetje extra geven.

Dit is een nakomeling van The Texas Chainsaw Massacre en wat mij betreft wel eentje uit de bovenste schuif. Mickey neemt hier de honneurs waar als een soort Leatherface en is even verknipt. De opbouw van de film ademt old school seventies uit. We leren de personages kennen, voelen sprankjes sympathie, waardoor het extra aankomt wanneer het dan goed fout gaat met onze backpackers. De setting in de outback van Australië is helemaal top en ondersteunt het verhaal voor 100 %. Er hangt een gritty realistische sfeer over de film. Hier geen gekke clowns die aan het moorden slaan maar wel figuren die je zomaar zou kunnen tegenkomen ginderachter down under. Het realisme wordt nog versterkt door de boodschap aan het begin van de film dat het gebaseerd is op ware feiten. Dat is dan wel een heel losse bewering, als ik me niet vergis hebben ze die marketing ook toegepast bij TCM. Nog een gelijkenis met TCM is de zweem van het bovennatuurlijke dat aan de gebeurtenissen voorafgaat. In TCM kwam er voodoo en astrologie aan te pas. In Wolf Creek wordt er gevreesd voor inmenging van UFO’s.
Liefhebbers van old school seventies horror zullen hun meug halen bij deze in mijn ogen schitterende adaptatie van klassieke horror. De combinatie van gedoseerd geweld, graphics en suspense is uiterst effectief.