Trainspotting (1996)

The title is a reference to an episode where Begbie and Renton meet "an auld drunkard" in the disused Leith Central railway station, which they are visiting to use as a toilet. He asks them if they are "trainspottin", as Renton is urinating onto the stonework. Trains have not run to Leith since 1952. As they walk away from the drunk, Renton realises the drunk is Begbie's father.

Trainspotting (novel) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Zit toch niet in de film?

Geen idee, te lang geleden dat ik deze heb gezien. Dat is de verklaring van de titel volgens Wikipedia. Waarschijnlijk is het bij de verfilming van het boek dus niet meegenomen.

Op IMDb staat hij in de top 250, waar hij thuishoort.

Jammer dat hij er hier niet in staat...

Is het nog iemand opgevallen dat Herman Brusselmans bij deze film goed heeft opgelet toen hij "ex-drummer" schreef?

Sorry, maar ik vind Ex-Drummer veel interessanter dan deze film.. dit is redelijk straightforward en volgt simpelweg de komische wandel en gangen van wat druggebruikers (die niet allemaal even overtuigend zijn). Ex-drummer is een veel absurdistisch benadering.. waar drugs niet eens zo'n belangrijke rol in spelen. Niet vaak dat ik een Belgische film boven een Britse film moet stellen

Deze film staat op nummer 61 in de films top 250.

Als deze op MM niét in de Top 250 zou staan, zou ik me geheid uitschrijven, hoor...

Ze zijn toch zeldzaam; de moraliserende films waarbij het moraliserend effect niet stiefmoederlijk naar voor komt, maar waar de boodschap wel gesnopen wordt.

Dit is er toch één.

Op de koop doet het een beetje denken aan een typische misdaadfilm zoals deze in grote getallen aanwezig zijn in de top250; met verschil dat de personages hier de professionaliteit hebben van Walter uit The Big Lebowski. Met andere woorden: ze zijn constant fucked.

Die nonchalante en lompe situaties worden versterkt door de muziek. Geen indrukwekkende score van een componist wiens naam klinkt als een Italiaans gerecht uit de Aldi, maar hedendaagse muziek met hier en daar een snufje punk uit de jaren 70. Zelden films gezien waar de muziek zo goed op de beelden past.

Het verhaal is eigenlijk aan aaneenschakeling van bizarre situaties die grappig en onwaarschijnlijk zijn, maar 'by second though' wel realistisch zijn aangezien het om drugsverslaafden zijn. Goed dat je als kijker zo niet bent, denk je dan.

Belangrijk is dat de personages overtuigend overkomen, en dat zijn sommige personages in de film toch net niet. Hiermee bedoel ik vooral de nevenpersonages (ouders, hoertjes, ...)

Enige nadeel is dat de dialogen in het algemeen nogal wat gewoontjes zijn. Een sterkere opener en eindzin maken de film nog niet. Vooral niet als deze nog eens verband houden met elkaar.

4,0*

Gisteravond weer bekeken na het stemrondje verloren te hebben, en moet zeggen had er totaal GEEN spijt van.

Ik weet nog dat ik er geen hoge pet van op had, maar toen was ik ook nog wel erg jong.

Alles, maar dan ook alles in deze film is een genot om naar te kijken. De acteurs, het decor, verlichting, locaties...alles! Samen met de dialoog, monoloog en de soundtrack maakt het deze film een ware britse klassieker die de liefhebber gezien moet hebben. Natuurlijk is niet iedereen gecharmeerd van het geromantiseerde gebruik van drugs en misschien zal ook het surrealisme vele mensen de film doen afzetten. Vaak voelt de film aan als een lange trip ala Fear and Loating maar dan wat minder psychopatisch.

Zelden heb ik in een film zo een geweldig gebruik van editting gezien bij het werkelijke nemen van de shot heroine (Denk aan Requiem for a Dream). De totale stilte, De close-ups, het is allemaal ZO intens in beeld gebracht, ge-weldig!

En dat telt natuurlijk voor meer scenes die je zeker niet gauw zal vergeten..

Nu ben ik niet echt heel bekend naar het verdere werk van Ewan McGregor maar ik moet zeggen dat 'ie hier wel een ontzettend sterke acteerprestatie neerzet. Hetzelfde moet gezegd worden van Robert Carlyle (Begbie) die hier een geflipte, paranoide, gewelddadige held op sokken presenteert.

Zoals ik al zei, een echte film die de liefhebber gezien moet hebben.

Ik vond dit een nogal saaie vertoning over het leven van wat drugsverslaafden, zonder duidelijke lijn in het verhaal. Wel aardig om een idee te krijgen van hoe het leven van een verslaafde zou zijn, en de karakters die worden neergezet blijven je ook wel bij, maar uiteindelijk gaat deze film helemaal nergens over (hij had een half uur korter of drie uur langer kunnen duren; had niet uitgemaakt voor het verhaal). Niet echt leuk.

Zeer lang geleden dat ik deze zag en ik moet zeggen dat ik de film me erg verraste.

Ik verwachte een leuke, beetje depresieve drugsfilm, en dat kreeg ik ook. Maar verder zaten er leuke personages in ( robert carlyle is zeer goed ) en een bepaalde boodschap die je welt kunt begrijpen maar niet gevoerd wordt.

Als dan ook nog Lou Reed ( terwijl ze eerst zijn werk afzeiken ), Iggy en Underworld ( Born Slippy paste niet echt bij de scene, afijn ) voorbijkomen is de film natuurlijk helemaal mooi.

Een welverdiende klassieker.

Gisteren heb ik Trainspotting voor het eerst gezien en hij viel me zeker niet tegen!

Deze film heeft een aantal grote plus- en minpunten. Het fijne aan de film vond ik natuurlijk de diverse personages, die geen van allen op wat voor manier dan ook op elkaar lijken. Dit kijkt erg lekker weg en voorkomt dat de film saai wordt.

Het verhaal en het onderwerp is op zich al intrigerend genoeg natuurlijk. Met een aantal tenenkrommende scenes (op een positieve manier) op het gebied van drugsgebruik. Verder was het gebruik van muziek en belichting erg goed in deze film. Erg lekker allemaal.

Het grote minpunt van deze film vind ik de manier waarop het verteld word. Het gaat allemaal zo snel (wellicht komt dat omdat ik hem zonder ondertiteling keek) dat het soms moeilijk was te vatten wat er gebeurde. Op welk moment zijn ze in Edinburgh? Wanneer in Londen? Ik vond dat een beetje vervelend.

Voor de rest prima. Ik denk dat ik hem de volgende keer maar met ondertiteling bekijk.

Ik kan niet echt zeggen dat het heel erg overtuigend was, in ieder geval had ik er veel meer van verwacht en hij is me dus zwaar tegengevallen. Het was allemaal wel enigszins 'grappig' hoe de drugsverslaafde zich vertoonde, maar écht boeiend of interessant werd het nergens.. Ook heb ik niet vaak krom gelegen omdat het zo grappig zou moeten zijn, een beetje middelmatig zoals ook mijn cijfer.

Ondertiteling lijkt me gezien het Schotse accent voor velen toch wel een aanrader ja...

Ik vond deze film niks aan, het einde was saai. De hele film was eigenlijk saai.. hoef hem niet in mijn collectie te hebben en zeker niet nog een keer te zien, mocht je wel van drugsfilms houden dan raad ik requim for a dream aan, die is wel een stuk heftiger maar ook een stuk beter

trainspotting moet je als echte filmkenner uiteraard wel een keer gezien hebben, maar denk dat de gemiddelde filmkenner dat ook wel heeft!

Heb 'm herzien, toch wel een fantastische film hoor.

Een aardige meeslepende film, die overigens wel heerlijk wordt overgewaardeerd (als we kijken naar het gemiddelde stemgedrag hier). Blijkbaar kunnen veel kijkers niet meer neutraal kijken, en gaan direct mee met de hype rondom de film. Als ze even een mooi camerashot zien, of een kleine twist in het verhaal, komt er gelijk die bevestiging '''ja inderdaad! WOW dat einde van het verhaal, dit zag ik nooit aankomen, dit is inderdaad wel erg goed.' Hier had ik gisteren nog over gehoord van een kennis, en ik had het OOK nog gelezen op een forum!!''

Al met al zijn de camerashots bij vlagen inderdaad sterk en inventief, dialoogtechnisch zit het aardig gestroomlijnd in elkaar, de verhaallijn is zeer voorspelbaar en de clue zien we natuurlijk van mijlenver op ons afkomen. Vergeet niet dat een film die iets inventiever omgaat met het verhaal dan je gewend bent, niet gelijk 5* waard hoeft te zijn.

Voor mij waren de (even opzoeken) 94 minuten, absoluut geen weggegooide tijd, want ik heb me behoorlijk vermaakt met deze zeer gemiddelde film.

Trainspotting sleurt je mee in een wereld waar je ergens bang voor bent en van walgt, maar

tegelijkertijd stiekem verschrikkelijk benieuwd naar bent.

De personages zijn marginaal en immoreel maar ergens toch sympathiek en herkenbaar.

Op stilistisch vlak is het werkelijk een schitterende film: montage, camerawerk, aankleding en soundtrack (!) zijn perfect op elkaar ingespeeld en zorgen voor een energierush van jewelste, op dat vlak nog het best te vergelijken met Clockwork Orange. Het script is telkens verrassend, lekker grof en anarchistisch (zonder voor de goedkope shock te gaan) , zonder toegevingen, nergens moralistisch. Soms grappig, soms aandoenlijk, soms spannend, steeds origineel en verrassend. Een film gemaakt vanuit een unieke invalshoek, door enorm getalenteerde mensen.

Het klopt inderdaad dat sommige mensen hun mening mede basseren door het gemiddelde. Kihk naar the shawshank redemption. Maar hier gaat dat niet op, de briljantheid spat ervan af. Iedereen ziet dat dit goed is, daar hoef je geen kenner voor te zijn, dat maakt de film toegankelijk.

Het blijft gewoon een prachtige film die niet gaat vervelen. Ik heb hem ik weet niet hoe vaak al gezien en iedere keer weer blijf ik het een hele goeie film vinden. Ik ben zowiezo wel gecharmeerd van Danny Boyle zijn films maar dit is toch wel 1 van m´n favorieten. Het is ook zo mooi en realistisch weergegeven, teminste dat vind ik dan, want het gaat echt zo met gebruikers zoals je het in Trainspotting ziet, en zelfs het shotten ziet er levens echt uit, alleen de uitwerking van het gebruiken ziet er wel wat overdreven uit maar overdrijven maakt duidelijk zullen we maar zeggen. Maar wel 1 van mijn favorieten films.

Deze bekende titel maar eens bekeken. Wat mij betreft dient ie minimaal nog een keer bekeken te worden om goed te kunnen oordelen over deze film. Veel korte scenes en veranderende situaties. Een bont gezelschap, de prachtige accenten en zien wat de impact van hard drugs kan zijn, maken dat je blijft kijken. Opvallend aan deze film vond ik verder de gelijkenissen met A Clock Work Orange. Degenen die deze film ook hebben gezien weten wat ik bedoel!

Mooi verhaal, de onderlaag van de Schotste bevolking en hoe zich deze ontwikkelt (of niet) alles werd zeer goed in beeld gebracht. Toch denk ik niet dat ik deze film in de nabije toekomst nog eens zal gaan kijken, daar is het niet genoeg mijn genre voor.

Zeker geen slechte film, al bleef hij toch onder mijn verwachtingen. Het grootste pluspunt van deze film zijn de verschillende personages, die stuk voor stuk een marginaal kantje hebben (of om het minder mooi te zeggen: het is een bende marginalen). Dat leverde enkele leuke scènes op, waardoor de film in zijn geheel wat leuker overkwam. Het dramagedeelte van de film vond ik echter minder: het werd allemaal wel goed in beeld gebracht, maar het kon me allemaal niet echt boeien. Na de film bleef ik dan ook een beetje op mijn honger zitten... Om af te sluiten wil ik toch nog even vermelden dat de ganse cast het wel uitstekend doet, met een sterke Ewan McGregor die zeer goed in zijn rol zat.

Vermakelijk verhaal.

Het is met name de humor die het zwaartepunt uit dit drama verlicht door een lach. Ook de visuele saus en soundtrack dragen bij aan de bijzondere kijkervaring, die door het vermakelijke verhaaltje maar bovenal uitstekende acteerprestaties naar een klein meesterwerkje wordt getild.

Geweldig.

Prima Boyle,

zijn stijl begint me steeds meer te bevallen. Lekker vlot, goed gevoel voor editing, fris camerawerk en vooral heel vermakelijk.

Veel minder serieus dan ik verwacht had eigenlijk. De komische ondertoon blijft vrijwel de gehele film aanwezig maar het past hier wel. Geweldig taaltje ook dat Schots, vrijwel niet te volgen en heerlijk rechtoe rechtaan.

Verder gewoon prima film, paar hele sterke scénes, paar wat minder. 4*

Leuke vlotte film!

Ja, je kunt deze film beter wel met ondertiteling kijken.. Van dat geweldige Schotse accent kun je weinig verstaan xd

So why did I do it? I could offer a million answers, all false. The truth is that I'm a bad person, but that's going to change, I'm going to change. This is the last of this sort of thing. I'm cleaning up and I'm moving on, going straight and choosing life. I'm looking forward to it already. I'm going to be just like you: the job, the family, the fucking big television, the washing machine, the car, the compact disc and electrical tin opener, good health, low cholesterol, dental insurance, mor tgage, starter home, leisurewear, luggage, three-piece suite, DIY, game shows, junk food, children, walks in the park, nine to five, good at golf, washing the car, choice of sweaters, family Christmas, indexed pension, tax exemption, clearing the gutters, getting by, looking ahead, to the day you die.

Mooier krijg je het haast niet.

Boyle doet het altijd goed, maar dit soort filmpjes zijn niet voor mij besteed. Begrijp me niet verkeerd, ik kan hier echt wel van genieten maar het is niet dat ik er heel erg enthouisiast van word. Het is leuk maar daarbij is alles gezegd. Ik ben enorm fan van voice overs maar dan moet het vooral lekker sentimenteel en ontroerend zijn. De humor deed me dus vrij weinig. Toch met een gemeende glimlach gekeken, zoals dat poep en wc, kan ik altijd wel waarderen. Hoogtepunt was de vbedkamer scène bij het huis van de ouders. Gelukkig lekker vlot en fris.3,5 sterren omdat ik wel de klassieker kon herkennen

Heerlijk snel filmpje dat boordevol humor, verlepte personages en fijne ondersteunenden muziek zit. McGregor speelt de rol van zijn leven en de ondersteunende cast zijn ook een lekker stel mafketels bij elkaar. Het is lastig om niet de hele film met een glimlach op je gezicht te zitten. Daarnaast mijdt Boyle ontzettend harde beelden ook niet, waardoor ik uiteindelijk een fijne filmervaring heb gehad.

Dat fuck you einde vind ik ook geweldig!

4*