Trainspotting (1996)

''Did you bring the caerds?''

Hele rare en wazig film. Het heeft met drugs en drank te maken, dus hoge verwachtingen had ik niet.

De vriendenclub bestond uit verschillende gekke, aparte en psychotische personages. Zo had je bijv.

- Begbie: de agressieve 'toughguy'
- Spud: de onwettende
- Sick Boy: de 'brein' (vanwege zijn contacten via de drugshandel)
- Tommy: de rustige en de wijze

Stuk voor stuk aparte figuren met hun eigen verhaal.

Acteerwerk was wel goed, iedereen deed zijn rol goed. De wereld van drugs, uitgaansgelegenheden, chaos en waanzin en de gevolgen daarvan worden hier redelijk neergezet.

Persoonlijk vond ik de genre 'komedie' iets overdreven. Er waren weinig momenten waar ik een kleine glimlach kreeg. Vast niet mijn soort humor wat hier voor vele gelden.

Maar uiteindelijk is het een onvoldoende. Waarom dat zo is komt door - ongeacht hoe goed of slecht de realiteit wordt gefilmd - ik helemaal niets van zulke verhalen aantrekkelijk vind.

Waarom ik deze toch heb gezien en de liefhebbers hier een onvoldoende voorschotel is simpel: op sterke aanrading en een snufje nieuwsgierigheid waarom dit in de top staat.

Dan kun je elke film wel afkraken,als het genre niet je cup of tea is stem dan gewoon niet..

Als je iets gaat plaatsen om een discussie aan te gaan waarom ik dit niet leuk vind, doe het dan goed.

Wat jij zegt slaat helemaal nergens op. En ik denk niet dat diegene die een negatieve cijfer hebben gegeven ook met me eens zijn, maar zowel de liefhebbers van deze film ook.

Drama is niet een genre wat tot mijn lievelings behoort, maar er bestaan uitzonderingen en om van een film een uitzondering te maken is het handig om het eens te zien en te beoordelen.

Wel jammer dat ik van jou niet op een film mag stemmen als de genre of verhaal (en andere factoren) mij uiteindelijk niet aanspreken

Ook hoi!

Je hebt gelijk het spijt me, kan er gewoon niet tegen als iemand deze film NIET goed vindt. Ik zal het maar moeten proberen te verwerken.

Doei !

Gisteravond gekeken, en ik vond het een uitermate geslaagde film.

De manier waarop de wereld van een drugsverslaafde eruit ziet wordt naar mijn inzien goed geïllustreerd, met een uitblinkende Ewan McGregor.

De film zit vol met aangrijpende en komische momenten. Ik heb me geen seconde verveeld!

8,3/10

4,0*

Voor mij is dit toch echt wel een 'must-see' film.
Ik heb hem ondertussen al makkelijk 50 keer gezien, maar hij blijft erg goed.
Zoals hierboven reeds gezegd, vind ik ook dat het hele drugsmilieu en alles wat erbij komt kijken heel erg goed in beeld komt.
En niet te vergeten het leuke accentje van de boys, maakt de film voor mij zelfs nog wat leuker.

50 x

Licht overdreven waarschijnlijk..

De tweede keer vond ik er niets aan. Ben ik de enige?

De meeste verassingen zijn er na de eerste keer af, maar dan nog valt er genoeg te genieten.

Dat hoor je aankomende week nog, ik ga hem namelijk na 5 jaar nog een keer kijken. Ik heb er zin in

Overgewaardeerde cult film.

Ja echt een van de betere films die ik ooit gezien heb.

echt een "insane" movie! Lekker bizar, een heel apart verhaal.

Je moet echt van zulke films houden om hier waardering voor te hebben, dat begrijp ik, iedereen heeft een andere smaak.

Maar deze film is echt Geniaal!

Absoluut een aanrader voor liefhebbers!

Als we gaan mierenneuken; hij heeft nergens gezegd dat het niet mocht, hij suggereerde het alleen. En ja, ik ben op zich met hem wel een klein beetje eens, als je toch al met een negatief gevoel de film in gaat omdat het je genre is, is het vaak lastig om dat negatieve in positieve om te zetten. Het genre heeft dus eigenlijk al achterstand te pakken.

De eerste keer dat ik deze film zag was ongeveer 4/5 jaar geleden. Mijn lerares Nederlands bood me aan om 'm te kijken. Met vol enthousiasme sprong ik in de film, om er net zo verzopen als Ewan McGregor en zijn wcpot, er weer uit te kruipen. Ik had er niet eens goeie argumenten voor, ik kon me gewoon weg niet in deze film plaatsen. Ik vond 'm verschrikkelijk.

Na herzien vind ik 'm wel ietsjes beter dan ik 'm voor de eerste keer zag, maar ik twijfel nu nog steeds hoeveel puntjes ik deze film moet toekennen. Mijn brein geeft me namelijk totaal geen argumenten om Trainspotting een hoog cijfer te geven, maar ook geen argumenten om 'm een laag cijfer te geven. Dan maar een 2,5?!

De boeken van Irvine Welsh zijn zo spetterend, altijd beter dan de film. Dat geldt imo echt voor elke film waarvan ik het boek heb gelezen, ook bij deze film. Dat neemt niet weg dat de film geweldig is, heel goed gedaan. Swingend, leuk, met trieste ondertoon, maar voornamelijk leuk. Helemaal niet zo zwaar als er hier en daar gesteld wordt. Vermakelijk. Maar neem eens de moeite het boek te lezen in het Engels (Schots) en je zult versteld staan.

Ik snap niet dat dit in top 250 film is.

Waarom niet?

Ik vond de film totaal niet boeiend, en ik moest moeite doen om mijn aandacht erbij te houden. Het is dat ik hem bij vrienden keek want anders had ik hem sowieso afgezet.

Wat is de reden?

De karakters zijn niet leuk, onsympathiek, en waar het de bedoeling was dat je medeleven met ze had, konden ze van mij net zo goed kapot vallen want ik vond het een stel arogante mafkezen die hun eigen leven verpesten. Who cares wat er met hun gebeurt, ze spuiten die shit toch zelf in zich. Het enige personage wat ik wel grappig vond was Begbie, trouwens ook echt een geniale prestatie van Carlyle.

Ook vond ik de film langdradig en hij springt van de hak op de tak. De film duurt maar 94 minuten, maar voor mij leek het wel 3 uur, er kwam maar geen eind aan.

Het einde vond ik ook niet passen en kwam een beetje gefoceerd over, eigenlijk kwam heel de film een beetje gefoceerd over, de makers wilden allemaal wel maar het werkte voor mij gewoon niet.

Goede punten

De muziek was leuk, ook leuk uitgewerkt trouwens want je hoort in de lange scene's bv constant het zelfde deuntje of het zelfde liedje.

Het acteerwerk was super, van heel de cast eigenlijk wel maar Carlyle springt er toch met kop en schouders boven uit. Met dat fantastische acteerwerk kom ik uit op 2 sterren.

Kortom een film die me niet wist te boeien, ik vond de andere drugs film requiem for a dream vele malen beter.

Zo onsympathiek zijn ze niet. De enige echte klootzakken zijn Sick Boy en Begbie. Renton, Spud en Tommy zijn geen verkeerde gasten. Spud doet werkelijk geen vlieg kwaad. De acteurs geven prima gestalte aan de personages. Het zijn ook hele uiteenlopende karakters en dat er een paar arrogante tussenzitten, kan natuurlijk gebeuren. Misschien was gisteravond net even niet het moment om deze film samen met je buddies te kijken.

De karakters zijn juist extreem geestig. Ik lach me kapot om al die gasten. Medeleven heb ik niet echt met ze daarvoor is het te veel (tragi)komedie.

Tommy is niet geestig. Spud en Begbie zijn de uitschieters. Renton heeft zijn momenten en Sick Boy is eigenlijk grappig vanwege zijn James Bond obsessie.

De karakters zijn op papier waarschijnlijk wel heel geestig geweest maar in de film vond ik dat het niet echt tot uiting kwam, alleen Begbie vond ik grappig als ik hem al zag met zijn snoretje moest ik lachen.

Spud is gewoon z'n gast ik heb de verkeerde vrienden. Tommy heeft liefdesvredriet. en Renton is gewoom een lul. Waarom vergooit hij heel zijn leven aan drugs, en helpt vervolgens zijn beste vriend eraan. of kan ik de humor er niet van inzien. Want ik hem me meer zitten ergeren aan de lompe acties dan dat ik moest lachen.

Aan mijn vrienden lag het niet denk ik want die vonden de film wel leuk

Leuke vrienden heb jij. ik wil ze ontmoeten!

Ok, je zegt Requiem for a Dream vind ik wel een waardige drugsfilm terwijl daar precies hetzelfde gebeurd. Jezelf naar de maan helpen door aan de drugs te gaan. En waarom is uitgerekend Renton dan zo'n lul en die Harry Goldfarb niet? Renton helpt zijn vriend aan de drugs, maar dat wilde Tommy toch echt zelf. Renton had misschien wat harder kunnen optreden door resoluut te weigeren hem drugs te geven. Maar Renton had ook niet kunnen weten dat hij daarmee zijn doodvonnis tekende, toch? Renton is een goeie jongen.

Je vond de personages te onsympathiek, maar Begbie vond je wel grappig? Juist de grootste rotzak van allemaal. Is het überhaupt zo bedoeld om met de personages mee te leven? Het lijkt me eerder een komische registratie van enkele (onschuldige) losers uit de onderste laag van de samenleving.

Illustreert volgens mij goed de 'one day at a time' mentaliteit die dergelijke junkies hebben.

Het grote verschil is, is dat die film als oogmerk heeft de kijkers te ontroeren. Hier was dit totaal niet het geval.

Ja, en dat had hij bij Trainspotting liever ook zo ondervonden.

Ik zeg niet dat ik dat liever had gevonden, maar in trainspotting deden ze pogingen om je te ontroeren en die flopte finaal, naar mijn mening. RFAD zit goed in elkaar en is een mooi geheel, dat kan ik van trainspotting niet zeggen. Gewoon een paar losers die de hele dag geen fuck uitvoeren, nou dat vond ik echt niet boeiend.

1 Vriend heb je nu al ontmoet

Ontroeren? Welke scene poogte te ontroeren? Ik heb enkel gelachen.

De vriendschap is ondanks alles wel ontroerend vind ik. Niet op een zoete manier, ze belazeren elkaar en zijn allemaal zo egoïstisch als het maar kan. Niet ongebruikelijk in de drugscene. Op Renton na, van waaruit we de film eigenlijk zien zijn, zijn alle figuren leuk en tragisch tegelijk. Het sollicitatie gesprek van Spud is gewoonweg een klassieker op zich, De manier hoe Renton de trappen wordt afgesleurd en in een taxi wordt gedropt door Mother Superieur na zijn overdose is zo bitter grappig, echt onnavolgbaar. En in al die ellende zit voor mij een zekere ontroering, het liet me zeker niet koud. Veel betere tragi komedies zijn zeldzaam, maar zijn er wel.