Mysterious Skin (2004)

Mooie en sfeerrijke film.

Vooral dat laatste drukt een duidelijke stempel op dit filmpje. Ik krijg de laatste tijd weer heel wat leuks uit Amerika voorgeschoteld, en daar ben ik eigenlijk wel blij mee.

De openingsscene is al meteen prachtig. Erg mooie muziek, sfeervolle slowdown. Vaak neigt de film naar het iets te banale, maar steeds weet de film dat ook weer recht te trekken. Ook erg mooie rollen weggelegd voor de acteurs hier, die zich van hun beste kant laten zien, zeker Joseph Gordon-Levitt dan.

Vond het allesbehalve een zware film. Oké, het onderwerp is niet licht, maar uiteindelijk zit er zelfs een relativerende noot in. Rustig en sfeervol verteld, weinig vals sentiment en veel mooi opgebouwd drama. Bijna feelgood op momenten. Persoonlijk zie ik dat contrast niet echt wat andere mensen er wel in zien.

Mist wel dat laatste beetje broodnodige afwerking of een echte topper te zijn, maar zeker een erg leuke verrassing deze film. Aanradertje, 4 verdiende *

Mooi gestyleerd maar keihard en pijnlijk drama.

Hollywood - de ufo-nerd met bril die uit een Night Shyamalan lijkt weggelopen - vs. arthouse - een Larry Clark achtige aanpak die overheerst in de film.

Er wordt goed geacteerd. Het scenario is goed en belicht te twee hoofdpersonages goed naast elkaar, om vervolgens mooi samen te komen op het eind.

Wat een geweldige film is dit soms vergeet je bijna te ademen en ja die Joseph Gordon-Levitt is al een groot acteur.

Ik sluit me aan bij bovenstaande meningen. Erg sterke film. Verdoezelt niks, maar gaat erg gevoelig met het moeilijke thema om. Erg sterk scenario. Bijzonder sterk intiem en ontroerend einde.

En alle lof voor Joseph Gordon-Levitt. Wat een grootse rol. De anderen waren ook uitstekend, maar hij torent nog boven de rest uit.

Dik 4.0*

Gregg Araki wilde blijkbaar een art-house film maken, en haalt alle mogelijke trucjes daarvoor uit de kast. Een naar sfeertje, een plot vol flashbacks + perspectieven en 'psychologische diepgang', alternatieve muziekjes, een keur aan vreemde personages, en een thema waar de gemoederen nog niet over uit gepraat zijn.

Mysterious Skin is een film waarvan ik niet goed weet hoe ik hem moet 'waarderen'. Intrigerende opbouw en het acteerwerk van de hoofd-cast was zeer goed. Maar waar het me niet lekker zit is het gevoel dat de film uitstraalt. Aan de ene kant naargeestig, en aan de andere kant juist weer geestig. Er wordt flink gespeeld met kleurtjes en dromen en waanideeen en theorietjes, en pseudo analyses door de hoofdpersonages. Ik betrapte me er eerder op dat ik vaker moest lachen dan 'geshockeerd' te zijn. Of was het juist door die luchtigheid dat het naargeestiger werd? Sowieso vond ik 'de homo-seks-scenes' banaal en stereotyp, ik kon dit aspect van de film ook totaal niet serieus nemen. De film wringt her en der en ik kan er niet goed mijn vinger op leggen. De film heeft een inspiratievol thema en de makers doen er alles aan om het bijzonder te doen lijken, maar mijn gevoel zegt toch dat het gebakken lucht is. 3,5*, maar het kan net zo goed een ster hoger of lager zijn. Een compromis-waardering dus. Een mogelijke herziening en/of analyse(s) van mede-gebruikers zullen wellicht ooit de twijfel weghalen.

[mijn excuses voor enige onduidelijkheden van mijn bericht, ik kan niet op de juiste bewoordingen komen om mijn visie te verhelderen...]

Mysterious Skin is openhartig en daardoor bijzonder beklemmend. Qua sfeer deed het me best een beetje denken aan Dream With The Fishes.. maar vraag me niet waarom, want het zijn verder twee totaal verschillende films.

Ik vond vooral de 'setting' erg goed gekozen: twee jongens verwerken een ervaring uit hun vroege jeugd elk op een andere manier, waarna ze elkaar sinds dat moment promt jarenlang niet meer zien, en uitgroeien tot totaal verschillende karakters. De ene bouwt als het ware voort op de ervaring en stort zich in een pervers leven, de ander dringt het zo diep weg dat er de wildste fantasieën voor in de plaats komen. Het moment dat de twee jongens hun wrange eerste ontmoeting bespreken is confronterend (voor de jongens én voor de kijker) maar tegelijk zo verschrikkelijk ontroerend.

Mooi, en tegelijk ongemakkelijk, vond ik ook hoe de rol van de coach was uitgewerkt. Probeerde hij in het begin nog een 'goede vriend' uit te hangen (hoewel je wel erg onnozel moest zijn als je niet wist waar het op ging uitdraaien), nergens werd het echt een kwaaie gozer... tot je in het laatste kwartier zag waar hij de beide jongens allemaal mee had geconfronteerd.

Maar los van dit alles begint en eindigt de film echt aandoenlijk: het begin waarin de kleine Neil van die fruit loops cornflake dingeskes over zich krijgt uitgestrooid (die muziek!!), het einde wanneer niet de eigenaars van het huis thuiskomen waar Neil en Brian hebben ingebroken, maar mensen met kerstliedjes voor voor de deur staan.

Zeer dikke 4,0*

Behoorlijk heftig onderwerp voor een film.

Kende Gregg Araki alleen maar van naam (en volgens mij heb ik het begin gezien van The Doom Generation maar dat vond ik volgens mij slecht). Mysterious Skin zit erg goed in elkaar en heeft in Joseph Gordon-Levitt (3rd Rock from the Sun) een goede acteur!

Toch maar meer zien van deze Araki!

3,5*

Klopt, vanavond gezien Uiteraard had ik toch wel redelijk hoge verwachtingen, aangezien bijna iedereen hier vreselijk positief is. Moet zeggen dat ik het een prima filmje vond, maar ik zie blijkbaar toch iets over het hoofd, wat de film echt over de streep moet trekken.

Joseph Gordon-Levitt speelt in ieder geval de rol van zijn leven, geweldige prestatie van hem zeg. Daarnaast ziet collega Trachtenberg er wederom erg lief en mooi uit en speelt ook zij goed. Brady Corbet zijn rol ging ook wel, maar kon met niet helemaal overtuigen. De film zelf begint erg goed en we worden al snel in een dal vol met vragen gegooid. Dit hield me dan ook wel bezig, want wat was er nou allemaal gebeurd? Sjah, moet toch zeggen dat dit me op het einde wat tegenviel. De film zelf zit vooral in het eerste half uur, drie kwartier vol met momenten die we niet vaak zien. Althans, ik niet, maar wie weet wat voor mensen er allemaal rondlopen. Dat zien we in deze film wel De eerste scénes met de coach en Neil zijn toch wel redelijk indrukwekkend, al zie je het van mijlenver aankomen. Het was wat mij betreft direct duidelijk wat die vent van plan was. Daarnaast is er Brian, die wakker wordt in de kruipruimte van zijn huis, met een bloedneus nog wel. Oké, wat zit daarachter? Niet zoveel verrassends eigenlijk, want ook hij heeft op een ''andere'' manier kennisgemaakt met de coach. Ik vind dat hele gedoe met die periode's die Brian kwijtraakt ook maar makkelijk gezocht en daarnaast ongeloofwaardig. Probeert ie' het zelf te vergeten, door te denken dat ie' is ontvoerd door Aliens? Of mist hij die periode's echt? Beetje triest als je het mij vraagt, maar ik kan ook iets missen natuurlijk. Het einde, wanneer de twee bij elkaar komen vond ik daarom ook wat tegenvallen, omdat het eigenlijk al snel duidelijk was wat er allemaal aan de hand was.

Met de sfeer zit het wel goed in de film. Het thema is uiteraard erg gevoelig en zwaar, maar wordt toch op een luchtige manier gebracht door regisseur Araki. Vooral dankzij de hoofdpersonages en de manier waarop ze met elkaar omgaan. Vond het vooral ook wat jammer dat de film op een gegeven moment wat eentonig begon te worden. Neil wipt de één na de ander en Brian gaat naar één of ander meisje toe die het zelfde als hem heeft meegemaakt. Uiteindelijk blijft het gewoon onverklaard wie dat meisje eigenlijk is en dat had ik toch wel graag gezien. Ook de scéne met de koe, wat had dat nou allemaal om zich heen? Ook dat gedoe met de vader van Brian had een betere uitwerking mogen hebben wat mij betreft. Het hangt er nu allemaal wat losjes bij, terwijl ik toch denk dat dit een betere uitwerking had vereist. Owh jah, ik moet nu ineens weer aan een scéne denken, waarin Neil die aidspatient ''onder handen neemt'', brrr vreselijk, die blijft me wel even bij denk ik.

Toch wel meer verwacht van deze film, die niet helemaal goed is uitgewerkt wat mij betreft. De sfeer, muziek en acteerprestaties zijn gewoon erg goed en vooral Levitt spat van het scherm. Daar horen we nieteens erg veel van nu, terwijl hij in deze film laat zien dat ie' genoeg in zich heeft om een grote te worden. Maarjah, deze film is zo oud nog niet, dus wie weet horen we nog de nodige dingen. Voor nu een voldoende voor deze film, met drie sterren.

Aardig filmpje maar ook niet meer dan dat. Minpunten zitten hem vooral in de subplotjes. De ufo en vooral het ufo meisje maken de film er verre van beter op en komen wat gekunsteld over. De rode lijn is echter wel dik in orde en vooral het Neill personage is erg sterk.

Uiteindelijk dankzij het sterke hoofplot, het heel behoorlijke acteerwerk, enkele visueel mooie scenes en de goede soundtrack een dikke voldoende.

3,5*

Weg zijn de felle kleuren, weg is de chaos, Hiervoor in de plaats krijgen we wel een film met een beter en wat pijnlijk verhaal.

Een erg mooi verhaal wel. Voice-over ondersteunt en erg indrukwekkend.. Zeker die Neil word goed neergezet. Tsjah en Trachtenberg, altijd al een zwak vor gehad, al lag dat destijds meer aan Joss Whedon dan aan haar zelf. Blijft schattig, dat sowieso.

Ik ga mezelf hier ietwat herhalen. Pittig onderwerp, maar ik mis de kenmerken die de eerdere films wel hadden. Alternatiee soundtrack,felle kleuren, rare karakters, een beetje parodie en bovenal een raar einde. Hierdoor word dit toch wat normaal. Wel vod ik het een indrjekkend verhaal.

Een tijd geleden wat flarden van Mysterious Skin gezien, wat mij toen opviel was de schitterende prestatie van Joseph Gordon-Levitt. Van het verhaaltje kon ik mij niet veel meer herinneren.

Mysterious Skin is een film met een hele goede opgebouwde sfeer. Het verhaaltje zit lekker compact in elkaar, alleen een beetje jammer dat het mij snel duidelijk werd waar het nu precies over ging , haalde toch wel een beetje de grote verassing voor mij weg. De film blijft echter van begin tot het eind boeien. Het raakte mij niet genoeg om echt memorabel te zijn/worden. Komt ook mede door de editing. Sommige scènes werden wat snel afgekapt. Ineens een black-out waarbij de muziek ook stopt en meteen verder gaat met een heel andere scène. Momenten vooral de scène met de vader deden soms net even te kort aan om echt een impact te maken. Desondanks heb ik erg van deze film genoten. Het verhaal verloopt erg mooi en het hele "ontvoerings" plotje is erg leuk gedaan. Brady Corbett vind ik naast Gordon-Levitt ook een goede toevoeging voor de film. Ik kende hem alleen van Thirteen waarin hij het wat middelmatig doet, en van Thunderbirds. Hier laat hij echter zien dat hij een mooi staaltje acteerwerk kan neer zetten. Gordon-Levitt is een van de beste acteurs van zijn generatie. De momenten waarin hij zit zijn echt een genot om naar te kijken. Hij geeft je echt het gevoel dat hij het karakter is. Film technisch wel een beetje standaard allemaal, maar de heerlijke muziek maakt daarin weer veel goed.

3.5*

Hele bijzondere maar ook vooral erg schokkende film. Al gaat het alleen maar om het onderwerp. (Het zal je maar gebeuren). De film is om te beginnen niet erg geheimzinnig en subtiel zoals het bij de meeste films wel zo is, dat ze het climax of het oorzaak pas aan het eind laten zien. Bij Mysterious Skin weet je al na een kwartier wat er aan de hand is en wat nou ook de hele gevolgen zijn. Al word dat wel op een hele vieze onsmakelijke manier verteld waar je eigenlijk liever niet aan wilt denken. We krijgen om te beginnen te maken met 2 bijzondere jongens en ook hun manier van denken. Wat ik echt de opmerkelijkste persoon vond was Neil, bij hem word alles meteen verklapt maar bij Brian word het nog een beetje verborgen gehouden, al begin je ook inderdaad te beseffen dat met hem hetzelfte is gebeurt. Waar heb ik het allemaal over? Nou de film begint eerst zoals gezegt met die voorstelling van die jongens en dan krijgen we te maken met die coach die Neil een hele bijzondere jongen vind, en ja, dan weet je al genoeg. Neil heeft op 8 jarige leeftijd sex met die coach wat hem de rest van zijn leven onbewust ontspoort heeft en denkt dat wat hij doet: een homo-hoer worden die zich door ouwe kerels laat pakken (al op zijn 14-15de) en om er even tussendoor te komen, die scenes waren echt fatsig, goor en ziek. Het idee alleen al! En zo weet je dat hij dat allemaal als normaal ziet, alleen maar door die sexpartij met die coach. Hij vind het zelfs normaal om verkracht te worden of geslagen te worden tijdens een sexbeurt. We krijgen tussendoor ook verhalen van Brian te zien, die nogal subtieler zijn dan die van Neil. Bij hem is het meer het bepaalde manier van denken: bv dat hij is ontvoert door ruimtewezens en ook een meid heeft gevonden die ook hetzelfte probleem heeft gehad. En toch lijd het allemaal tot een climax die nog vele malen schokkender is en ook gewoon door alleen maar door dat "je weet wel" een levenslange onbewuste ontsporing veroorzaakt heeft.

Meer ga ik niet verklappen. Wat ik wel moet zeggen is dat dit ook een stukje cinema is dat gewoon in de categorie valt van het uiterste en het extreme. En dan alleen al vanwege het idee. Het verhaal eromheen is prachtig verteld en het acteerwerk is ook erg mooi. Je moet het ook maar als regiseur voor mekaar zien te krijgen om kinderen van 8 al in bv dit soort scenes te laten spelen. Vooral het einde is heel mooi als die Neil en Brian bij elkaar komen en alles nog duidelijker word. (misschien kom je der in de helft van de film wel achter maar hier komt dan toch nog wel even wat bij)

Met als conclusie: gewoon een hele schokkende film die je maar moet aanvaarden al wil je hem zien. Ik vond het iig een zeer bijzonder en schokkend stukje cinema met een onderwerp dat je maar als regiseur moet durven om het te verfilmen!

4,0*

Prima film! Maar had heel erg hoge verwachtingen (misschien vooral ingezet door de briljante poster), dus valt wat dat betreft ook wel een beetje tegen.

Had toch gehoopt dat het veel harder en nog persoonlijker was geweest, Mysterious Skin blijft toch vrij lang iets te afstandelijk. Maar het blijft een mooie film. Cinematografisch bij vlagen erg overtuigend, erg mooi gestyleerd filmpje. Ook de soundtrack is fenomenaal. Sterk verhaal ook, en goede acteerprestaties. Vooral die kerel die Neil speelde was echt geweldig bezig.

3.5*

Joseph Gordon-Levitt is briljant als een jongeman met een losse, verdorven sexmoraal, die nooit heeft kunnen leren dat affectie en lust tijdens de sex samen kunnen gaan. Ondertussen probeert hij een hoop nare ervaringen uit het verleden weg te spoelen, door zijn lichaam te torpederen met veel geslachtsgeweld. Zijn zelfvertrouwen heeft een flinke knauw opgelopen en steeds wanhopiger probeert hij zichzelf voor de gek te houden, dat wat met hem gebeurt is, dè norm in de maatschappij is. Uiteindelijk komt hij toch tot het besef dat de basketbalcoach misbruik heeft gemaakt van zijn kwetsbaarheid en zijn jeugd en zelfrespect heeft afgenomen.

De film boet na een herziening helemaal niets aan sfeer en zeggingskracht in. De opening van de film, de UFO zijlijn die bij Brian symbool lijkt te staan voor verdwazing, ontkenning danwel dingen die een mens ver te boven gaan en de geniale muziek dragen bij aan een heftige, intense film, waar het einde eigenlijk best een verademing 2 zielsverwanten die eindelijk hun verhaal kunnen doen na al die jaren in positieve zin bleek te zijn. Een ontroerende dramafilm. 4,5*

Ik had een wat mysterieuze, mistige film verwacht gezien de titel, hoes en plot, maar dit is eerder in your face drama rond disfunctionele gezinnen, pedofilie en jeugdtrauma's.

Joseph Gordon-Levitt (Neil) steelt de show met een veeleisende rol, waardoor het personage van Brian er soms maar een beetje bijhangt. Hun gezamenlijke zoektocht naar antwoorden is niet spannend of sensationeel uitgebeeld, wel indrukwekkend en soms hartverscheurend. Goede film.

3,5*.

Een realistisch portret van jongeren en hun opgelopen trauma. M.i. niet pro-pedo omdat de emoties en het leed goed werden uitgebeeld en uitgewerkt en zeker vanuit het oogpunt van slachtoffers. Hoe de hoofdrolspelers de zaken op verschillende wijze oppakken en ermee dealen is boeiend. Het gewetenloze en gebrek aan inlevingsvermogen (de on-menselijkheid) van de "gebruikers" en hun bekende en beproefde methodes kwamen ook goed over, dus een compleet en indringend plaatje.
Ik vind Joseph hierin een klasse acteur.

Een behoorlijk indrukwekkende film dit. De film begint vrij mysterieus, maar dat dient slechts als omhulsel van de uiteindelijke inhoud van deze film. Onlangs was ik bij (500) Days of Summer niet echt onder de indruk van Joseph Gordon-Levitt, maar in deze film maakt hij echter grote indruk. In zijn jeugd maakt hij een veel sterke en zelfverzekerde indruk dan de eveneens goed spelende Brady Corbet, maar uiteindelijk blijken ze allebei net zo onzeker te zijn geraakt door seksueel misbruik van de baseballcoach, waardoor uiteindelijk hun hele leven op de kop is gezet.

De film wordt op een erg mooie manier uitgewerkt en de regisseur schuwt de heftige scènes ook zeker niet. Vooral het moment dat Levitt op een gegeven moment met die Aids-patiënt bezig is doen mij ook nu een dag later toch wel een paar kleine rillingen bezorgen. Dat moment was erg indrukwekkend om te zien. Verder is de film aardig in balans. Het wordt nooit te dramatisch, mede ook omdat er af en toe tussen het drama door ook nog wel wat luchtige momenten verwerkt zitten. Daarnaast heeft de film gewoon een erg frisse soundtrack, van voor mij onbekende, maar wel goede muziek.

Verder zijn de personages van beide hoofdrolspelers gewoon goed uitgewerkt en is het einde van de film, ondanks dat ik het wel een beetje aan zag komen, gewoon erg sterk en vond ik beiden opdat moment zielig, maar ook sympathiek en hoopte ik dat hun leven van dat moment een positieve wending zal nemen. Erg van genoten en fijn dat er regisseurs zijn die films over heftige onderwerpen niet uit de weg gaan. Aanrader wat mij betreft.

4,0* dik

Geen prettige film om naar te kijken met een onderwerp dat op het ogenblik wel heel erg actueel is. Alleen ging het in deze film niet over sexueel misbruik door paters maar over sexueel misbruik door sportcoaches maar het komt natuurlijk allemaal wel op hetzelfde neer. Film had bepaalde zeer heftige scènes o.a. de scène met die van de aidspatient en de verkrachtingsscène, maar ondanks die heftige scènes en het toch wel goede verhaal was dit toch geen film die bij mij voortdurend onder de huid kroop. Het raakte mij allemaal niet echt. Het is een film die ik daarom ook echt niet opnieuw zal gaan herzien, hoewel de film zeker niet slecht was. Het getuigde in ieder geval wel van lef van de regisseur om een onderwerp aan te kaarten dat niet zo lang geleden nog zeer taboe was.

3,0*

Drama?

Akkoord, de muziek was zorgvuldig uitgekozen en Joseph Gordon-Levitt acteert best wel knap, maar daarmee is het positieve over deze film wel gezegd.

Ik kan het niet helpen, maar als drama vind ik dit zo goed als waardeloos. Empathie met die twee kereltjes had ik helemaal niet. Wat de film voor mij nog enigszins vermakelijk maakt, zijn de paar leuke/originele/gewaagde scènes en het feit dat het verhaaltje best prettig is om volgen.

Voor de rest mochten ze de titel op de poster ook wat beter positioneren. Wel een leuke uitdrukking op dat kereltje zijn gezicht.

Ruime voldoende, maar meer dan 3 sterren vind ik het niet waard.

3.0/5.0*

Mysterious Skin (een potentiële titel voor een docu over Michael Jackson) voor een tweede keer bekeken, maar het blijft een moeilijke film om te beoordelen.

Een prent die kan bogen op een geweldige sfeer, in ieder geval. Vooral op sfeer, vind ik zelfs. Het is de gevoelige beeldtaal die Mysterious Skin zo bijzonder maakt wat mij betreft. Reken daarbij de dromerige muziek en een uitstekende Joseph Gordon-Levitt en ik kom toch uit op 4*.

Mijn eerste ervaring met Araki is geen al te beste, en dan schijnt dit nog wel zijn beste werk te zijn. That means trouble..

Het begint allemaal best aardig vooral qua sfeer best aardig. Maar een drama moet bij mij toch uit een ander vaatje tappen. Daar gaat het dus mis. Bij een drama wil ik vooral meevoelen met personages, en dat lukt hier dan ook niet. Het personage van Levitt is dan ook bewust afstandelijk door zijn geschiedenis maar dit wil voor mij gewoon niet werken. Al acteert Levitt wel prime, zoals we van 'm gewend zijn.

Maar de drama mist veel te veel diepgang, desondanks het best wel sterke acteerwerk. Ook het hele gedoe rond de alien abduction voelt totaal out of place aan en doet de film ook verder niet veel goeds. Ook de verhaallijn van de goed acterende Levitt wordt steeds vervelender. Vooral door de seks segmenten. Dat je een punt wil overbrengen prima maar deze ongemakkelijke scenes twaalf keer herhalen en er bij één nog een glaasje verkrachtingswater over heen wil gooien maken die herhalende ongemakkelijkheid gewoon erg vervelend. Alsof dat de shock value van enige impulsen voor ziet. De film pretendeert het wel maar de 'blow' heb ik niet gevoeld. Anyway, toch wel een afknappende factor voor mij persoonlijk in een film.

Ondanks een fijn sfeertje in het eerste gedeelte niet veel soeps. Al schrijf ik Araki nog niet af, Splendor, Nowhere, The Doom Generation en Smiley Face lijken me nog wel erg interessant. Raak ik dan niet overtuigt dan laat ik Araki wel wat voor het is. Jammer dat zijn schijnbare beste film helemaal niet goed valt.

Vond het een persoonlijk een walgelijke film en snap de hoge waardering dan ook echt niet.

Het verhaal klonk in eerste instantie prima, en ik was best benieuwd naar de film. Maar na de eerste schokkende scene verloor ik mijn interesse al gedeeltelijk en toen dat op een gegeven moment alleen maar erger werd ging mijn interesse over in walging en afschuw. Hoe kun je naar zoiets kijken? Vreselijke schokkende scéne's waar ik nu nog nachtmerries over heb. Ik had het dan ook niet verwacht van Joseph Gordon-Levitt, dus die klap kwam des te harder aan.

Dat hele verhaal eromheen met de ontvoering van aliens vond ik best vergezocht, maar dat was in ieder geval nog kijkbaar. Voor de rest kreeg ik alleen maar het idee dat de film wil shockeren, en dat kwam bij mij niet goed over. Ik was op de dag dat ik Mysterious Skin keek al flink beroerd maar dat werd door de film alleen maar erger, bah!

0.5*

'' Where normal people have a heart, Neil McCormick has a bottomless black hole. And if you don't watch out, you can fall in and get lost forever. ''

Phoe, Mysterious Skin windt er geen doekjes om. Ik wist niet wat ik moest verwachten van deze film, maar de verwachtingen zelf waren hoog. Dat de film hard en confronterend zou zijn had ik al vernomen, maar hoe dit tot uiting zou komen wist ik niet.

Na het lezen van de storyline had ik al het vermoeden dat het om een jeugdtrauma zou gaan, maar welk wist ik niet. Toen ik zag waar het om ging, besloop me een ongemakkelijk gevoel. Seksueel misbruik bij kinderen is vreselijk. Ik word al naar bij het idee. Dit had ik zelf niet uit bovenstaand stukje tekst kunnen opmaken.

De openingscène van de film is intrigerend, maar schept ook direct verwarring. Zodra de man in kwestie in beeld komt, weet je dat er iets staat te gebeuren en dat het niet pluis is. Vanaf dat punt wordt de film telkens een beetje schokkender. De opbouw naar het seksuele misbruik is in vreselijk realistisch neergezet. We zouden allemaal graag geloven dat deze mensen snel er uit te prikken zijn, dat het enge, gemene monsters zijn, maar helaas is dit in de werkelijkheid niet zo. Ook in deze film niet. Deze meneer is aardig, lief en gevoelig. Hij lijkt niet eens 'anders'. De manipulatie die de man op het jonge jochie uitoefent zorgt er voor dat je het liefst tegen de televisie zou schreeuwen wat voor een gore smeerlap het is.

Araki probeert je met deze taboedoorbrekende film geen moraliserend geneuzel door je strot te douwen, maar laat zien hoe het er werkelijk aan toe gaat. Dit doet hij mede door het traumatiserende verleden van beide jongens zodanig in beeld te brengen dat je je volkomen inleeft en vol bewondering naar de acteurs kijkt. Hun belevingswereld spat van het beeld en je zit vol verbazing te kijken hoe deze slachtoffers er elk op een andere manier mee omgaan.

De film kruipt je onder je huid. Met name Neil, de homoseksuele jongen die op jonge leeftijd is misbruikt en jaren later als prostituee door het leven gaat. Joseph Gordon-Levitt blijft me verbazen. Ik had nooit gedacht dat hij, met zijn lekkere, guitige smoeltje, een rol als deze zou kunnen neerzetten. Maar wat deed hij dit overtuigend en met verve. Je moet wel echt lef hebben en sterk in je schoenen staan om dit te kunnen, chapeau. Hij laat je met een flinke brok in je keel zitten en je voelt je ongemakkelijk en een tikkeltje beschaamd, omdat je naar vreselijke beelden (De gewelddadige verkrachting in de badkuip) zit te kijken.

Er zat echter wel één storend minpuntje aan deze film. Namelijk de scène waarbij Preston, de gay-friend van Neil er achter komt dat er meer aan de hand is en er vervolgens niks mee doet. Waarom niet? Waarom komt dit later niet meer terug in de film? Heel veel toegevoegde waarde heeft deze scène dan ook niet, wanneer het daarna weer in de vergetelheid raakt. Jammer, maar anderzijds is het wel weer een stukje 'realiteit'.

Ik kan wel zeggen dat ik diep onder de indruk ben van deze film. Hoewel ik hem nog even moet laten bezinken en er een flinke knoop in mijn maag aan heb overgehouden, vond ik hem ijzersterk, met fenomenaal acteerwerk. Wat een film...

In "Mysterious Skin" volgen we twee jongens die beiden op een verschillende manier omgaan met seksueel misbruik in hun kinderjaren: de ene wordt een bemoeilijkte jongen die een mannenprostituee wordt en de andere krijgt een obsessie met buitenaardse wezens. Het is extreem aanvallend!

Ik had extreem hoge verwachtingen voor Mysterious Skin aangezien ik het boek van Scott Heim geweldig vond en het verhaal me wist te boeien. Toen ik hoorde dat Greg Akari de regie op zich ging nemen, was ik er erg sceptisch over aangezien hij bekend staat met zijn films die een enorme seksuele inhoud hebben. Ik was daarom bang dat hij Mysterious Skin zo aanvallend mogelijk wilde maken. En ik had ook helemaal gelijk: de film is absoluut niet voor iedereen vanwege de enorme seksualiteit. Maar in vergelijking met het boek zie ik weinig verschillen. Ik kan daarom veilig zeggen dat ik deze film een verdomd indrukwekkende film vond. Het feit dat het een NC-17 rating heeft zegt genoeg!

Ik wil beginnen met het acteerwerk: Joseph Gordon-Levitt. Holy crap! Wat een acteur. Ik denk dat hij al zelf een reden is om deze film te moeten bekijken. Hij deed het zo goed, zoveel emotie en kracht voor die rol. Dat hij de rol al durft op te nemen is zo goed. Ik denk dat hij iedereen overtreft in deze film. Hij steelt de show! Maar we hebben ook andere acteurs zoals Brady Corbet die de tegenspeler van Levitt speelt die ook een verdomd goeie rol speelde. Hij weet zijn rol echt op te bouwen en weet zich te ontpoppen tot zijn personage. Michelle Trachtenberg was wel oké, al heb ik veel slechtere rollen van haar gezien. Laten we het zo zeggen: haar acteerwerk is niks speciaals. We hebben Bill Sage als de coach die ik verdomd goed vond spelen als een gestoorde griezel. Elisabeth Sue werd blijkbaar als één van de hoofdrolspelers gelist, maar ze zat er absoluut niet veel in ze speelde Mrs. McCormick en de laatste die ik noem is Mary Lynn Rajskub. Toen ik haar in de trailer zag dacht ik: MARY!!! Ik ben een grote fan van de actrice, vooral van haar in 24. Dat is het acteerwerk.

Qua regisseurwerk : ik ben absoluut geen fan van Greg Akari. Maar ik moet toegeven dat hij goed werk heeft gedaan met deze film. De regie was prima. Het bevat wel alle Akari saus elementen: seks, grove dialoog en open homoseksualiteit. Maar dat komt denk ik met name omdat hij zich goed aan het boek heeft gehouden.

spoilers: Ik moet zeggen dat er een enorme misser in deze film zat en dat was een flashback: wanneer je de jonge Neil volgens mij iets ziet doen bij Brian terwijl in z'n kostuum zat. Volgens mij (echt niet vies bedoeld) gaf hij hem een handjob en ik vond die scène er belachelijk uitzien en ik kan het me niet meer in het boek herinneren maar het komt gewoon niet voor dat een 8-jarige een andere 8-jarige een handjob geeft, want ik bedoel: what the hell? Ik heb ook veel dingen horen zeggen over het kindermisbruik: er wordt bijna geen werkelijk seksueel kindermisbruik getoond, het wordt absoluut geïmpliceerd. Hierboven werden ook negatieve dingen gezegd over de seks-scènes. Dat begrijp ik gedeeltelijk. Maar je moet weten door het seksueel misbruik is Neil langzamerhand roekeloos en seksueel avontuurlijk geworden terwijl Brian in z'n eigen fantasie is gestapt en gelooft dat er buitenaardse wezens bij betrokken zijn. De verkrachtingsscène vind ik daarom ook wel extreem verontrustend maar ook absoluut indrukwekkend als ik kijk naar de opbouw van Neil's verhaal. Het laatste wat ik zal noemen is de eindscène. Prachtige scène. Ze beseffen het eindelijk en blijven samen.

Dus kortom: Mysterious Skin vond ik absoluut een geweldige film met een geweldige verhaallijn, indrukwekkende maar ook verontrustende scènes en extreem goed acteerwerk van de acteurs, met name Joseph Gordon Levitt.

Mooie maar ook minder mooie reacties op deze film. Mensen die zeggen dat er te veel seks scènes zonder betekenis in zaten hebben meer dan duidelijk de hele essentie van de film verkeerd begrepen.

Mysterious Skin had al een tijdje mijn interesse, bijzonder verhaal en het plot zocht naar uitleg en verklaringen. Kortom ik was vrij nieuwsgierig naar deze film, eindelijk maar eens aangezet. Ik weet niet precies wat ik er van moet vinden, hoewel ik de boodschap, het audiovisuele en de cast echt sterk vond had ik zo mijn twijfels bij de manier hoe het verhaal werd verteld en hoe de regie gebruik maakten van losse sketches die ik soms liever achter elkaar had willen zien (vond het bv. nogal irritant dat het beeld telkens op zwart eindigden). Meest memorabele shot is toch wel het begin van de jonge Neil. De film vraagt natuurlijk enige discussie over de gebeurtenissen in de film, het is tenslotte niet niets wat je te zien krijgt, ik ga hier verder niet op in omdat iedereen maar zelf moet bedenken hoe hij dit verhaal ziet. Het is een unieke ervaring en naar mijn idee bracht op een rare manier comfort. Bijzondere film waarvan je niet perse weet wat je ervan moet denken, film moet het vooral hebben van de diepgang en de acteerprestaties. Regie bracht mijn twijfels. 4 sterren

Prachtige film waarin twee jongens verschillend omgaan met wat op het eerste gezicht twee aparte jeugdtrauma's lijken. Het is natuurlijk al heel snel duidelijk dat beide jongens hetzelfde hebben meegemaakt, maar daar gaat de film ook niet over. Een compliment voor de regisseur hoe genuanceerd hij omgaat met een onderwerp als sexueel misbruik bij kinderen, en ook de manier waarop hij de homosexuele scenes gewoon rechtoe, rechtaan in beeld brengt. Een sterk verhaal met goed geschreven personages, een goed tempo en ook sfeervol gefilmd (iets wat je wellicht niet zou verwachten bij een film met een onderwerp als dit). Verder ook uitstekend acteerwerk waarbij Joseph Gordon-Levitt nog het meest opvalt in een moeilijke rol.

Behoorlijk drama, maar niet helemaal mijn ding. Ondanks dat het allemaal best schokkend was en je soms best nare dingen zag kwam ik nooit echt in de film om volledig mee te leven. Daarvoor vind ik sommige karakters te stereotype en te voorspelbaar. Neem nou die coach. Je moet wel simpel zijn als je niet merkt wat er gaat gebeuren. Uiteindelijk draait de film om het trauma dat iemand zijn hele leven mee kan dragen en dat je hele leven hierdoor kan veranderen. Dat wordt wel sterk getoond en overtuigend geacteerd. Wel jammer dat de subplotjes voor mij een beetje de vaart uit het verhaal haalden.

Aardig trouwens voor als 24 fan om Mary Lynn Rajskub in de film te zien.

3*

Het is toch een speciaal filmpje geworden. Het onderwerp (pedofilie) is niet zo alledaags en de film is dan ook redelijk hard. De film toont wel goed aan dat de slachtoffers worden getekend voor het leven. De cast deed het trouwens uitstekend.

Tja een aanrader of niet is een beetje moeilijk te zeggen. Je wordt er niet echt happy van, dus als je dit soort films niet graag ziet, dan zou je deze beter niet bekijken.

Een thema waar enige subtiliteit vereist is. Zou je zeggen. Araki bewijst dat een tegenoverstelde aanpak ook effect kan sorteren, al is het aanvankelijk wennen aan z'n fors aangezette toon. Twee jongens waarbij een jeugdtrauma zich op totaal andere wijze manifesteert, alhoewel het beide een vorm van verdringen is. De een aseksueel en verlegen, de ander uitgesproken en betaalbaar. Beide zijn het eigenlijk al typetjes, maar ze worden ook nog eens omringd door, in meer of mindere mate, karikaturen.

Araki gooit verder ook alle mogelijke fijngevoeligheid overboord en neemt amper een blad voor de mond en lens. Vooral bij Neil en zijn klantenkring hanteert hij lompe halen. Wanneer Drago zich meldt, ontspint zich zelfs een huiveringwekkende scène. Het is een timbre waar je volledig op kunt afknappen, soms lijkt het zichzelf maar nauwelijks serieus te nemen. Toch ontstaat, naarmate het vordert, een film die een zenuw blootlegt, bestookt en aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Waarvoor hulde.

Tja, Mysterious Skin, waar te beginnen?

Ik verwachtte veel van deze film, na enkele recensies te hebben gelezen zette ik de film dan ook op en verwachtte ik een juweeltje. Nu dat ik er een nachtje over geslapen heb is het voor mij persoonlijk dit toch niet helemaal geworden.

En waarom eigenlijk?
Nou, voor mijn gevoel "rekte" het verhaal zich iets te lang. Het verhaal van 2 jongens die beide misbruikt zijn in hun jeugd is een goed concept voor een sterke film, echter vond ik de balans niet helemaal zoals ik hem graag gezien zou hebben. Daar waar het personage van Joseph Gordon Levitt uitgebreid aan bod kwam, vond ik het personage van Brady Corbet enigzins achterblijven. 2 Tieners die getekend zijn voor hun leven werd erg goed uitgelicht bij Joseph. Daar waar het personage van Brady redelijk " mysterious" bleef, wat op zichzelf ook een bepaalde charme heeft, alleen pakte het mij niet.
Op dit gebied had er voor mij meer ingezeten, de focus beter verdelen.

Naast dit,vond ik de film soms vrij verontrustend. Vooral de scenes waar het personage van Joseph zich overgaf aan de talloze gewillige mannen,liet bij mij een misselijk, ongemakkelijk gevoel achter. Het einde van de film sloeg voer mij de plank enigzins mis. De hele film werd de kijker duidelijk gemaakt hoe erg de personages met hun misbruik worstelden en op het eind werd dit voor mijn gevoel te kort uitgelicht met een korte flashback en Brady huilend in de schoot van Joseph.

Qua acteerwerk niet echt veel op aan te merken, de personages werden goed neergezet, geloofwaardig en gebroken.
Van het losbandige leven van Joseph, tot het burgelijke van Brady, niets op aan te merken.
Qua regie ook goed in orde, goed camerawerk, alleen zoals eerder vernoemd, de vaart van de film is mijns inziens te langzaam.

Al met al een sterke film met een goede cast, enige minpunt voor mij is dan ook de rek van het verhaal.