Mysterious Skin (2004)

Hele heftige film die nog lang na dreunt. Goed geacteerd, goed verhaal, akelige scenes. Ongemakkelijke momenten waren er veel in deze film en dat zorgt ervoor dat ik deze film niet gauw meer zal opzetten. Prachtige film, 5 sterren, maar voorlopig een eenmalige ervaring.

Toch wel een sterke film. Had iets heel anders verwacht, moest er ook echt effe inkomen.

De film lijkt heel lang luchtig, maar dat blijkt een utopie. Het is een eerlijke film over pedofilie, die verrassend goed in elkaar zit qua karakterontwikkeling. Zo blijkt de reactie van Brian als het meisje hem betast logisch i.p.v. nogal overdreven. Zijn de herinneringen vertroebeld (vond Neil de coach al bij de eerste ontmoeting leuk toen ie 8 was, of heeft hij zich dat later wijsgemaakt). Mooi om te volgen hoe beide jongens met het misbruik omgaan (al dacht ik aanvankelijk dat Brian door zijn vader zou zijn misbruikt). .

Het acteren van Gordon Levitt (begint een favoriet te worden) is voortrefelijk en de film heeft een prettige look. Over het verloop van het verhaal ben ik nog niet helemaal uit. Vond het aanvankelijk niet bijzonder boeiend. Ook de keuze om er zo veel thrillerachtige elementen in te gooien door de film plot driven te maken en met een ontknoping op de proppen te komen is twijfelachtig. Het luchtige en de focus op plot (met een detective achtig verhaal) zorgde er dus voor dat ik niet zo goed wist of ik naar een goede film zat te kijken of naar een wel aardige.

Uiteindelijk groeit de film nu al in mijn gedachten. Gisteren dacht ik aan 3 sterren, zit nu een half hoger, maar iets zegt me dat ie 4 sterren verdient.

Knappe film inderdaad. Meest opvallende is nog hoe Araki er met verve in slaagt een precair onderwerp relatief luchtig te verfilmen. Nergens pathetisch of overdreven melancholisch. Mede te danken aan een aantal lichtelijk surreële uitstapjes, die vergezeld gaan met dromerige soundscapes. Zo'n openingsscene is bijvoorbeeld erg mooi. Daartegenover passeren er echter ook enkele pijnlijke, nare scenes die revue, die dan weer volkomen haaks staan op de dromerige momenten.

Wel een film die - ondanks de sterke opening - wat tijd nodig heeft om op gang te komen, maar gelukkig werpt het wachten zijn vruchten af. Verder een ijzersterke performance van Levitt, al hoeft de rest van de cast niet veel voor hem onder te doen.

Aldus een film met een sterk, aangrijpend verhaal, dat dankzij de eigenzinnige hand van Araki nog wat extra's meekrijgt. Kleine 4* zijn dan ook verdiend.

Aan de hand van plotomschrijving, poster, titel en trailer had ik iets totaal anders verwacht. De titel en de poster deed me vermoeden dat dit vooral een film met fraaie visuele effecten of zo zou zijn. En het verhaaltje neigde naar scifi, helemaal wanneer er zelfs een UFO in beeld verschijnt. Maar nee, dit is een keiharde (psychologische) drama. Het ware onderwerp kwam aan als een verrassing, en de film slaagt erin om te tonen hoeveel schade iemand door zulke gebeurtenissen kan oplopen. Een interessante drama over hetero en homosexuele tieners die in een wereld van o.a. prostitutie zijn beland. 3,5*

Schokkende, doch redelijk dramafilmpje. Ik kan veel hebben maar heb toch enkele keren weg moeten kijken door het onpasselijke gevoel dat ik soms kreeg wanneer er weer een pedofiel zich aan Neil vergreep. Helaas weet je al snel waar de film ongeveer op uit gaat draaien. Doordat dit al snel duidelijk is valt er voor mij persoonlijk verder niet zoveel meer te genieten. De verontrustende scènes kan ik moeilijk bestempelen als aangenaam, al redden de acteurs, die allen geloofwaardige rollen neerzetten, de film een beetje. Een onvoldoende verdient deze film echter niet, dus ga ik zitten op een 5,5.

Op één harde scène na, wordt deze rauwe realiteit redelijk discreet gebracht.

Film die je in de ban houdt. Kunnen de gedragingen van het hoofdpersonage verband houden met jeugdfantasie, frustatie of trauma die op jeugdervaringen berusten, het slot brengt toch een erg harde waarheid aan het licht.

Goede film, geen meesterwerk maar beslist het zien en laten bezinken waard.

Hartverscheurende en indringende dramafilm over de gevolgen van seksueel misbruik bij twee 8-jarige jongens. De ingrijpende gebeurtenissen vinden plaats tijdens een zomerhonkbalseizoen. Het zal daarna hun verdere leven bepalen, het is nooit meer hetzelfde, ze zijn hun naiviteit kwijt. Beide jongens gaan ieder op hun eigen manier om met de verwerking van dit trauma. Tien jaar later zoekt Bryan naar Neil om antwoorden te vinden op zijn vragen en onduidelijke herinneringen. Cinematografie is donker en duister, plot is rauw, confronterend en weinig verhullend. De film riep bij mij heel veel emoties op en ik kon de geestelijke en lichamelijke pijn van de jongens als het ware meevoelen. Wat is het toch godvergeten triest dat zulke dingen gebeuren! Een film die je gezien moet hebben, al is het alleen maar om ons eraan te herinneren wat grote mensen kleine kinderen aandoen.......

Vanwege het schokkende plot over de misbruik van kleine kinderen kan ik dit maar moeilijk een mooie film vinden. Het acteerwerk en de redelijk discrete cinematografie bezorgen deze film niettemin een voldoende; net aan.

Sterke Araki.

Als regisseur begonnen bij de films en is later overgegaan in series. Ik kijk er niet veel, maar van hem heb ik toevallig wel een aantal afleveringen gezien. In ieder geval moest dit op zijn filmgebied de magnum opus zijn, en naar mijn optiek is dat ook waar. Veel van zijn indie-films heb ik nog niet gezien, maar die hebben ook geen haast.

Denk bovendien ook niet dat er een film snel boven deze gaat uitkomen voor mij, want ik vond het een intrigerende film die nooit inzakt. Al vanaf het begin hangt er een hele aparte sfeer die de kijker in een soort droom meeneemt door het verhaal heen. De kleuren zijn sterk, de montage knap en de toon zelfs perfect. Zo mooi als de eerste 15 minuten wordt de rest van de film niet meer, maar dat is ook te verwachten want het verhaal moet verder.

Het verhaal rondom het personage van Gordon-Levitt is verreweg het interessantste gedeelte van de overige minuten. Zijn karakter en levenspad zijn apart in de zin van; "dat zie ik niet vaak in films". Bovendien ook erg sterk geacteerd. Ondertussen weet ik al dat Gordon-Levitt een acteur is die zonder moeite de aandacht in bedwang kan houden, en dat trucje herhaalt hij hier wederom. Het verhaal rondom Corbet vond ik een stuk minder interessant, en hoe meer focus op zijn leven, hoe minder leuk het verhaal werd.

Je hebt dus dan een film met twee hoofdpersonages waarvan de een erg boeiend is en de andere totaal niet. Dat wisselt elkaar helaas niet zo lekker af, en dat zorgt ervoor dat de tweede helft van de film iets van zijn intrige verliest. Het was goed op weg in de eerste helft, dus dat is wel jammer. Toch moet ik zeggen dat wanneer de twee bij elkaar komen dit een uitzonderlijk sterke scene oplevert dat de film heftig laat eindigen.

Het onderwerp is relevant, maar ik krijg niet de indruk dat Araki de boodschap erg in het gezicht wilde drukken. Er lijken meerdere thema's vermengt te zijn in het verhaal. Krijg meer het idee dat het zich focuste op de levens van de jongens die allebei een apart doel voor ogen hebben met in de achtergrond een heftige tekening. Het was zeker een goede film, maar eenmaal Corbet wat meer naar voren kwam nam het verhaal teveel tempo af naar mijn inzien en dat was jammer.

Een erg ongemakkelijke film over seksueel misbruik bij kinderen. Met een andere aanpak ook dan bijvoorbeeld het eveneens sterke The Woodsman (Film, 2004) waarbij daar de klemtoon lag op de psychologische impact en tweestrijd van de (potentiële) dader. Hier wordt het gebeuren volledig belicht vanuit de kant van de slachtoffers. Behalve dan via de herinneringen (flashbacks) wordt er aan de dader geen verdere aandacht besteed.

De twee jongeren die prominent naar voren treden in de film zijn Neil en Bryan. Vooral de gebeurtenissen rondom Neil worden sterk uitgelicht, in heden en verleden. Daar waar Neil zich verder laat seksueel gebruiken om puur financiële redenen hunkerend naar het verleden met zijn coach is Bryan het tegenovergestelde. Bryan is eerder teruggetrokken en vager in zijn herinneringen. Maar psychologisch is de impact eveneens groot.

Een zware film met een loodzwaar onderwerp mede door enkele harde fysieke scènes, hoewel niet expliciet in beeld. Die badkamerscène bijvoorbeeld of die cornflakesscène zal nog een tijdje nazinderen. Los van het filmisch aspect niet zomaar een film die je met plezier bekijkt of aan terugdenkt. Een film die toch wel binnenkomt en vreemde emoties oproept. Ijzersterke rol overigens van Joseph Gorden-Levitt. Ik Shadowed in deze dat de montage en afwisseling tussen beide jongens beter kon. De hereniging was ijzersterk, maar het plot (impact op) (van) Bryan mocht wat meer pit hebben.

Als je de foto's en namen uit de cast ziet, verwacht je één of andere roadmovie. Zo'n brave indiefilm. Maar de korte samenvatting en de hoge score doen toch wat anders uitschijnen. Een film over enkele jongens met een jeugdtrauma (om het toch enigszins maar niet te veel te spoileren hier) dat volgens psychologen een vrij accuraat beeld weergeeft. Zowel de schrijver van het boek en de verwerking ervan door scenarist en regisseur Gregg Araki, vertellen dit verhaal op een zeer toegankelijke manier. Ze vinden een weg tussen een zwaar thema, de creatieve vrijheid van film of boek en de 'eenvoud' om het publiek laagdrempelig uit te nodigen en zo de boodschap te kunnen overbrengen.

De film is beter dan verwacht met een passende cast. Met een toch wel beladen thema dat op een realistische en genuanceerde manier wordt weergegeven. Maar er toch een boeiende film van weet te maken.

Ik had op voorhand best hoge verwachtingen bij deze Mysterious Skin, maar het is er niet helemaal uitgekomen. Het begin is wel erg goed met het mysterie rond Brian’s bloedneuzen en black-outs en Neil die wordt misbruikt door zijn pedofiele coach, wat er erg zwaar inhakt.

Een tijdje kan de film teren op het mysterieus sfeertje, maar gaandeweg verdween dat uit de film. Akari blijft een beetje te lang rond de pot draaien en die extra versnelling ontbrak. We krijgen verschillende scènes te zien tussen Neil en zijn ‘klanten’. Sommige momenten waren wel erg pijnlijk om te zien, maar ik had niet het gevoel dat de zoveelste ontmoeting nog een toegevoegde waarde was voor de film.

Langs de andere kant volgen we het verhaal rond Brian die denkt ontvoerd geweest te zijn door aliens, wat een verklaring kan zijn voor zijn bloedneuzen en black-outs. Uiteindelijk bleken het allemaal gevolgen te zijn van het verdringen van zijn herinneringen aan het misbruik door zijn baseballcoach. Achteraf gezien was de puzzel niet zo moeilijk te leggen, maar het einde maakte wel erg veel indruk met de 2 jongens die samen bij elkaar troost zoeken.

Goed begin en idem dito einde en sterk acteerwerk van vooral Gordon-Levitt, maar jammer genoeg een zwakker middenstuk.

3*