Mysterious Skin (2004)

een film met een verhaal om kippevel bij de krijgen.

Taboe doorbrekend, je vraagt je soms af of slachtoffers van dit soort misbruik er ooit over heen zullen komen.

En de manier waarop mensen met dit soort geweld omgaan en verwerken dat doet ieder op zijn eigen manier.

4*

Dit is een mooie film, die toch wel enkele taboe's aanpakt. Het mooie aan de film is natuurlijk de prachtige sfeer, de muziek, de regie, de shots. Ook een beetje voorspelbaar, met heel wat vieze scenes, maar die zijn wel ergens nodig om de kijker te beroeren. Na de film blijf je dan ook even nagenieten.

Het enige wat ik mij afvraag is
waar die ufo vandaan komt, en of dat meisje inderdaad ontvoerd is, dat kalf onmogelijk verminkt en of het opgezet spel is?

Ik geef hem 4*, de vuile scenes zijn een (noodzakelijk) minpunt.

Echt een schokkende film zeg, uitstekend weergegeven. Ik walgde echt van die basketbalcoach, en vond het zielig dat de kleine kinderen al zo vroeg in hun leven beschadigd worden en de gevolgen voor de rest van hun leven moeten meedragen. Geen mooi randje eromheen, maar gewoon realistisch in beeld gebracht. Lekker mysterieus ook bij vlagen. Het was vaak lekker gissen naar wat er nou werkelijk gebeurt was. Af en toe zelfs humoristisch, vooral die scené met Neil ( uitstekende rol van Joseph Gordon Levitt ) en zijn vriend voor het stoplicht en de vrachtwagenchauffeur. Een dikke 4*

Ik vond er veel vieze scenes in zitten. Al dat homosexueele gedoe. Maar de sweer, de acteurs en het beeld dat brian heeft na zijn verkrachting, dat hij liever denkt dat aliens heb hebben betast dan een honkbal coach. maken het helemaal goed.

Jeffrey Licon vond ik de leukste speler omdat hij de boel aan elkaar lijmt zal ik maar zeggen. Als hij er niet was was er geen contact met Neil in Ney York, jeffrey ziet er trouwens ook echt tof uit in de film.

Wat een intense film, niet te geloven dat deze van dezelfde regisseur is, als Doom Generation. Prachtig gedaan... in eerste instantie snapte ik het personage van Neil niet, ik dacht och nee he, weer zo'n Larry Clark film, maar gaandeweg leef je (mede door het prachtige acteerwerk van Joey Gordon-Levitt, moet ik zeggen) steeds meer met hem mee en als de psychologische puzzel dan uiteindelijk inelkaar valt, dan is zijn "vreemde" gedrag begrijpelijker dan ooit.

Alle acteurs waren trouwens ontzettend goed, wat een harde maar ontzettend goede film.

PS zijn de rest van Gregg Araki's films nog het kijken waard? (Doom Generation vond ik vreselijk, dus...)

Sterke film; regisseur Araki weet precies de juiste toon te raken die dit delicate onderwerp nodig heeft. Hard, schokkend en nietsontziend, maar ook emotioneel geladen, positief en eerlijk. Araki leek even de weg kwijt te zijn (vooral met het luchtige en oppervlakkige Splendor), maar met deze indringende film levert hij zijn beste film tot op heden af. Goed gespeeld, prima zonder franje in beeld gebracht en knap opgebouwd.

En voor Mad Man Mundt: als je nog meer films van Araki wilt gaan kijken: vooral The Living End en Totally F***ed Up zijn de moeite waard. Nowhere is een rommeltje, Splendor een niemendalletje. Ik vond Doom Generation nog wel ok, maar die film behoort zeker niet tot Araki's beste werk.

Zeker geregisseerd door een pedofiel.

... wat mij betreft gaat dit nergens over tenzij je dit in de perfectie kan uitleggen.

sterke film; ondanks de soms wel erg ranzige scenes. 4.0*

Heel moeilijk om deze film te beoordelen.

De film shockeert behoorlijk met zijn sex scenes die regelmatig als rode draad terugkeren en de basis leggen

van het thema in deze "mysterious skin".

Er valt niet te ontsnappen aan de vaak maagomkerende scenes.

Maar het verhaal is sterk en de acteerprestaties zeer degelijk. Het kleine rolletje van Billy Drago als aids patient is confronterend.

Hoe dan ook de film geeft stof om na te praten en het plot valt goed inelkaar als de 2 personages uiteindelijk bijelkaar komen.

Een sombere aparte en soms trage maar prima film.

Maar niet geschikt voor elke filmliefhebber.

3,5*

Een hele sterke film! Prachtig in beeld gebracht en idd taboe doorbrekend.

Dat er zulke mensen op de wereld lopen.

Echt een van de beste filmen die ik OOIT gezien heb!

En de acteur Joseph Gordon-Levitt vind ik echt geweldig!

filmen..ja ???

Vrij voorspelbaar (vanaf minuut 5 weet je wel waar het naartoe gaat gaan), maar super beklijvend. Is zo een film waar je dagen nadien nog mee rondloopt in je gedachten. Vooral het feit dat je hier en daar in de film de indruk hebt dat de regisseur pedofilie op de een of andere manier probeert te verdedigen spookt al een tijd in mijn hoofd rond... De scene waarin Neil vertelt over de coach en wat hij voor hem voelt gaf me bijvoorbeeld die indruk.

Zeker een film die raakt (in mijn geval vooral resulterend in het niet akkoord zijn met sommige scenes).

Ik vind het juist van lef getuigen om te laten zien dat emoties van slachtoffers van misbruik heel erg complex (en daardoor voor zo'n slachtoffer nog veel zwaarder) kunnen zijn. Heeft helemaal niks met verdedigen te maken, integendeel, ik vind dat deze film er stukken feller door wordt.

Ik vond net die scenes de film een stuk minder fel maken. Tot op het randje van ongeloofwaardig zelfs. Vraag is ook of Neil's gedrag een "gevolg" is van wat vroeger gebeurd is; waarschijnlijk niet, want als jongen gedroeg hij zich al supervreemd (getuige enkele scenes die je niet direkt verwacht van een 8-jarige). Als het wel het geval zou zijn: hoe messed up kan iemand zijn (en dan toch zo mooi spreken over wat hij voelde in die tijd voor de coach). Ik vond het eerder verwarrend dan 'plaatsend'.

Pfff... wel even doorbijten deze film, gewoon omdat ie niet aangenaam is om naar te kijken. Taboedoorbrekend inderdaad. Je wordt als kijker "ongemakkelijk" van de sexscenes, tot op het randje -gedetailleerd genoeg om voor te kunnen schotelen- maar de film heeft dit schokeffect nodig om kijkers aan het denken te zetten.... de rode lijn van deze film, zonder deze beelden zou een slap verhaal opleveren. Wel vreemd hoor, goeie film, goed verhaal. maar niet leuk of mooi om naar te kijken....

Heb vooraf alleen de achterkant van de hoes gelezen, heb dus geen reacties gelezen op de film. Had totaal niet verwacht dat de film zo zou gaan lopen. Had vooraf een totaal ander beeld in mijn hoofd. Keek daarom ook vaak met afschuw naar de schokkende beelden.

Kleine 3*.

Toch wel zieke film. Wel realistisch, maar vind dat nog geen reden om er dan een film over te maken.

De film zat verder wel goed in elkaar, daarom vind ik het toch 3 sterren waard.

Gregg Araki wilde blijkbaar een art-house film maken, en haalt alle mogelijke trucjes daarvoor uit de kast. Een naar sfeertje, een plot vol flashbacks + perspectieven en 'psychologische diepgang', alternatieve muziekjes, een keur aan vreemde personages, en een thema waar de gemoederen nog niet over uit gepraat zijn.

Mysterious Skin is een film waarvan ik niet goed weet hoe ik hem moet 'waarderen'. Intrigerende opbouw en het acteerwerk van de hoofd-cast was zeer goed. Maar waar het me niet lekker zit is het gevoel dat de film uitstraalt. Aan de ene kant naargeestig, en aan de andere kant juist weer geestig. Er wordt flink gespeeld met kleurtjes en dromen en waanideeen en theorietjes, en pseudo analyses door de hoofdpersonages. Ik betrapte me er eerder op dat ik vaker moest lachen dan 'geshockeerd' te zijn. Of was het juist door die luchtigheid dat het naargeestiger werd? Sowieso vond ik 'de homo-seks-scenes' banaal en stereotyp, ik kon dit aspect van de film ook totaal niet serieus nemen. De film wringt her en der en ik kan er niet goed mijn vinger op leggen. De film heeft een inspiratievol thema en de makers doen er alles aan om het bijzonder te doen lijken, maar mijn gevoel zegt toch dat het gebakken lucht is. 3,5*, maar het kan net zo goed een ster hoger of lager zijn. Een compromis-waardering dus. Een mogelijke herziening en/of analyse(s) van mede-gebruikers zullen wellicht ooit de twijfel weghalen.

[mijn excuses voor enige onduidelijkheden van mijn bericht, ik kan niet op de juiste bewoordingen komen om mijn visie te verhelderen...]

Juist omdat het controversieel is moet er over dit soort dingen verteld worden. Dit soort dingen verzwijgen is een gebruik dat bijvoorbeeld ook de Katholieke kerk maar al te vaak doet als er weer eens een priester in de fout is gegaan. Juist erover praten zorgt ervoor dat een onderwerp als dit bespreekbaar wordt en er oplossingen voor kunnen worden gezocht.

Overigens is de film gebaseerd op een boek.

Verder is ziek een relatieve term. Ik heb in de reviews hier keer op keer opmerkingen gezien over hoe walgelijk de homosexuele scenes zijn. Nou ben ik geen homo maar ik zie niets walgelijks aan die scenes. Ze illustreren enkel de persoonlijkheid van Neil.

Verder is het thema van kindermisbruik is natuurlijk een zwaarbeladen onderwerp, maar ik vind dat deze film, juist door de eerlijke en openhartige manier van vertellen, een beter beeld van het probleem geeft dan de sentatie verhalen die we altijd in de media zien.

Anyway mooie film die ontroerdt maar ook zoals ik al zei op een vrij objectieve manier een zwaar onderwerp aan de kaak stelt.

Misschien een verkeerde vergelijking maar hij deed me een beetje denken aan een moderne Christiane F.

hmm als ik films zoek op acteur en ik voer trachtenberg in staat deze er niet tussen

(hele goede film trouwens)

Omdat je deze film alleen kan vinden door een van drie acteurs in te vullen in het zoekscherm die hierboven staan aangegeven.

Mysterious Skin is openhartig en daardoor bijzonder beklemmend. Qua sfeer deed het me best een beetje denken aan Dream With The Fishes.. maar vraag me niet waarom, want het zijn verder twee totaal verschillende films.

Ik vond vooral de 'setting' erg goed gekozen: twee jongens verwerken een ervaring uit hun vroege jeugd elk op een andere manier, waarna ze elkaar sinds dat moment promt jarenlang niet meer zien, en uitgroeien tot totaal verschillende karakters. De ene bouwt als het ware voort op de ervaring en stort zich in een pervers leven, de ander dringt het zo diep weg dat er de wildste fantasieën voor in de plaats komen. Het moment dat de twee jongens hun wrange eerste ontmoeting bespreken is confronterend (voor de jongens én voor de kijker) maar tegelijk zo verschrikkelijk ontroerend.

Mooi, en tegelijk ongemakkelijk, vond ik ook hoe de rol van de coach was uitgewerkt. Probeerde hij in het begin nog een 'goede vriend' uit te hangen (hoewel je wel erg onnozel moest zijn als je niet wist waar het op ging uitdraaien), nergens werd het echt een kwaaie gozer... tot je in het laatste kwartier zag waar hij de beide jongens allemaal mee had geconfronteerd.

Maar los van dit alles begint en eindigt de film echt aandoenlijk: het begin waarin de kleine Neil van die fruit loops cornflake dingeskes over zich krijgt uitgestrooid (die muziek!!), het einde wanneer niet de eigenaars van het huis thuiskomen waar Neil en Brian hebben ingebroken, maar mensen met kerstliedjes voor voor de deur staan.

Zeer dikke 4,0*

Ik vond het een hele mooie dramafilm. Op IMDb staan reacties als, "Als je deze film leuk vindt ben je zelf waarschijnlijk pedofiel" en ik kwam door dat soort opmerkingen niet meer bij van het lachen. De hoofdthema van de film is niet pedofilie, maar twee tieners die zichzelf niet kunnen vinden in de wereld (na een akelige gebeurtenis ja). De film zat mooi in elkaar en had sterke acteerprestaties (vooral de acteur die Neil speelde, nooit gedacht dat iemand uit 10 Things I Hate About You ook zo kon spelen). De personages vond ik erg interessant, hoewel ik Brian's verhaallijn soms wat saai vond. Toch erg mooi om te zien hoe twee mensen tegenovergestelde gevolgen krijgen door dezelfde gebeurtenis. Ik heb de film in één adem uitgekeken en vervolgens nog een keer opgezet. Nog nooit een film twee keer achter elkaar gekeken, maar bij deze film kon ik het moeiteloos.

Mensen die denken dat dit een ranzige film over pedofilie is, hebben duidelijk geen flauw idee waar dit over gaat. Enkel omdat het soms wat shockerend is, betekent toch niet dat de film slecht is? Het was trouwens nieteens de bedoeling om met deze film te shockeren, het vertelt simpelweg de waarheid en dat dit soort verschrikkelijke gebeurtenissen niet zo zwartwit zijn.

Hoewel ik The Doom Generation en Nowhere echt niks vond, vond ik dit een meesterwerk van Araki. De interview bij de extra's is ook een aanrader om te kijken als je niet begrijpt wat nou werkelijk de bedoeling van de film was.

Heftig, pijnlijk, maar ijzersterk. Araki's films zijn nooit makkelijk, maar hij weet wel sfeer te creren in combinatie met karakters van vlees en bloed en dat is een grote gave 4*

Zeer aangrijpend panisch en naar verhaal.

4*

Zeer heftige kijkervaring met een uitstekende Joseph Gordon-Levitt (ben benieuwd wat hij nog meer in huis heeft). Soundtrack is ook prima trouwens!

Aangrijpende film. Vooral de laatste scène als ze samen op die sofa zitten.

Dat moet je toch niet 'verklappen', Savatage?