Survive Style 5+ (2004)

Heerlijk!

Eerste wat ik dacht na het zien van deze film was, waarom heb ik dit niet op het IFFR gezien potverdikkie.

Want dit was een feest om te kijken. De Asano (Begin nu wel een beetje te snappen waarom hij bij Japanse film liefhebbers redelijk populair is) en Reika Hashimoto (Prachtige vrouw) scènes , de Reclame vrouw (dat giechelen als ze een leuk idee heeft ) de inbrekers, de prettig gestoorde familie en die meisjes in het restaurant, (I was almost raped )

Eigenlijk vond ik Vinnie Jones het minste. Wel leuk, maar dat kwam meer door die japanner die naast hem stond.

4.5 zeer solide sterren.

Beetje teleurstellend toch wel. Het grote probleem met deze film is dat ik de humor echt voor geen meter grappig vind. Behoorlijk irritant zelfs. Af en toe een glimlachje, bij die commercials of zo, maar verder veel ellende.

Jammer, want qua vormgeving is het verder wel leuk gedaan en lekker snel, zoals het hoort bij een film die nergens over gaat.

Ja met de hele waslijst aan positieve reacties voor mij heb ik weinig te zeggen. Toch moet ik kwijt; wat een geweldige film, ongelooflijk!

Ik heb het nooit echt met het komedie-genre, al zie ik vooral de laatste twee jaar weer wat voor een eindeloze bron van geweldige ideeën, inspiratie en humor uit Japan ontsnapt, wat een mensen daar.

Leuke verhaaltjes die helemaal niets met elkaar te maken hebben; geweldig hoe deze langzaam bij elkaar komen; briljant einde, een beetje een licht 'absurde' happy end. Erg gelachen, fascinerende film, zowel in audio- en video-editing als genoemde decors, licht en kleur, als plot, personages en acteurs.

Ik bleef even hangen op 4,5 - maar stapte die lijn toch voorbij, en geef Survive Style 5+ dan ook gewoon maar 5 sterren, wat een feest.

Wat was dit grandioos, prachtig en hilarisch, zeg.

Wist niet goed wat ik kon verwachten en werd zonet dus ook compleet overrompeld. Heb echt de volle speelduur met een grote lach op mijn gezicht naar deze briljante film zitten kijken. Visueel is het echt prachtig (bepaalde beelden zijn echt betoverend mooi), de muziek is uiterst passend en werkt goed, het acteerwerk is uitstekend en de film weet echt geen enkel moment te vervelen.

De verhalen zijn stuk voor stuk erg boeiend en origineel en de typetjes zijn ook briljant; het hilarische gezinnetje met opnieuw een geweldige rol voor Kishibe, een geweldige Asano en zijn onsterfelijke vrouw (en wat een práchtige vrouw ook, die Hashimoto!), de reclame- maakster met haar geweldige ideeën, de hitman en zijn idiote tolk en natuurlijk die drie hilarische inbrekers.

Lang geleden dat ik zo gelachen heb bij een film. En dat bij een film die er visueel ook nog eens prachtig uitziet, dat maak je nu niet bepaald vaak mee. Hoef in ieder geval niet lang na te denken over een cijfer. Kan nu al niet wachten om deze nog een keer te gaan kijken!

5 ruime sterren, geen twijfel mogelijk.

Hmmm, hier had ik meer van verwacht.

Paar leuke grappen, maar verder erg veel van hetzelfde. Hoe gekker hoe leuker? Ik vind van niet. Na een half uurtje begint het ook allemaal erg voorspelbaar te worden. Qua 'alle gekheid op een stokje' vind ik Taste of Tea leuker.

Film ziet er leuk uit. Mooie art direction. Asano is de utieme coole weirdo. Die man die dat vogeltje speelt heeft ook paar geweldige scenes. Vinnie Jones daarentegen is erg vervelend. En dat stereotiepe domme hulpje begon me ook snel op de zenuwen te werken.

Het laatste half uur vond ik slaapverwekkend. De ideëen waren op, maar de film ging nog door.

Krappe 3 sterren

Och ja, van die films waarbij je een half uur nadat je hem gekeken hebt nog steeds een glimlach op je gezicht hebt en waarbij je door het lezen van de comments weer in lachen uitbarst. Monkey Records, vogelman, het gezin in de auto, de directeur, allemaal ontzettend grappig. Applaus ook voor de muziekkeuze, vooral bij de terugkerende scene tussen die homo's. Wat een onzin is het toch ook allemaal.

4,5*

Mijn handen jeuken om een 5 te geven. Laten we kijken wat herziening en een comfortabele stoel doen.

Vond ik juist mooi ze kwam steeds terug wanneer hij het niet wilde en op het moment dat hij het wel wilde was haar 'missie' volbracht, met als mooie afsluiting de bye bye

Voor de rest sluit ik me volledig bij je aan. Visueel overweldigend en bij vlagen ontzettend grappig, vooral erg genoten van de reclamestukjes.

4,5*

Tot nu had ik nog weinig goeds gezien van de hedendaagse Aziatische cinema. 2046 en Bin-Jip vielen me erg tegen, dus mijn hoop was op deze film gevestigd.

Survive Style 5+ liet me in ieder geval niet in slaap sukkelen, zoals de twee bovengenoemde films wel deden. De opening was sterk en de introductie van de verschillende personages wist me zeker te boeien. De uitbundige kleuren en grappige dialogen droegen hier zeker aan bij, maar het voornaamste is toch de originaliteit.

Helaas kan de film het niveau niet vasthouden en is het tweede deel toch weer van bedenkelijk eenvoudig niveau. Oké, de beelden blijven mooi om te zien, maar de humor zakt weg en er lijkt weinig schot in het verhaal te komen.

Gelukkig sluit Survive Style 5+ af met een spetterend slot, want ik begon al weer het ergste te vrezen. De rol van Vinnie Jones vond ik overigens niet storend, in tegendeel, het gaf juist een mooi contrast. Ik vind het ook onzin om de film om die reden te gaan vergelijken met Snatch en Lock Stock, zoals sommige reageerders doen.

Conclusie: Survive Style 5+ is een best aardige film met mooie beelden, kleuren en af en toe humor en zelfs wat spanning. Het verhaal is verder niet echt sterk, maar ik ben al lang tevreden dat ik niet begon te gapen. Wie kan me een volgende hedendaagse Aziatische film aanraden? Deze krijgt al 3***, dus ik ben op de goede weg.

Beetje minder dan verwacht eigenlijk wel.

Er viel genoeg te lachen, dat zeker, maar nergens haalt de humor het niveau van genialiteit.

Survive Style vertelt vijf losse verhaalijnen die op zichzelf staand over het algemeen sterk zijn maar de film als geheel heeft mij met een leeg gevoel achtergelaten. De fusie tussen de aparte verhaallijnen werkte niet imo en had beter achterwege gehouden kunnen worden.

Die drie vrienden hebben hilarische momenten. Dat deuntje wanneer die twee elkaar aankijken is een voorbeeld van flauwe maar wel erg pakkende humor..

De birdman was in het begin erg leuk maar het wordt steeds saaier naarmate de film vordert.

Vinnie Jones' scenes zijn alleen leuk vanwege zijn sidekick die een geweldige manier van praten heeft.

De commercial scenes zijn leuk, niet meer en de verhaallijn met Asano werd na een tijd gewoon vervelend. Herhalingsoefening die alleen boeit vanwege de mooie vormgeving qua sets en kleuren. Zijn huis zag er op momenten idd indrukwekkend uit.

Oja, die vrouw mocht er ook wezen .

Filmtechnisch is echt niks aan te merken op SS5+. Alles is tot de perfectie afgewerkt en de effecten zien er bijzonder goed uit.

Ja ik heb me vermaakt maar zoals eerder gezegd haalde dit voor mij nergens het niveau van een topfilm.

Nergens echt absurd genoeg te noemen imo wat de film wel pretendeert.

Daarbij duurt het allemaal ook nog net wat te lang.

3,5*

Go! Go! Go!

Honderdenéén absurde ideeën, bizarre karakters en fantasierijke verwikkelingen verpakt in een 2 uur durend kleurrijk schilderij, Survive Style 5+ is eyecandy van het beste soort. Vooral het eerste uur val je van de ene verbazing in de andere, het tweede is dan toch wat minder, maar het mag de pret nauwelijks drukken. Leukste stukken zijn de reclamefilmpjes, met de 'echte' van de asperine als absolute favoriet hier. Laatste noot; wat is Reika Hashimoto een schitterende vrouw...

4*.

Survive Style 5+, een film met twee gezichten. Het recept bestaat uit vijf bizarre verhaaltjes die op een of andere manier met elkaar te maken hebben. En met het woord bizar is alles gezegd, want veel meer dan dat is het niet. In se komt het neer op een hoop experimentele nonsens met weinig body. Nergens grappig ook, want daarvoor is het ofwel te infantiel, ofwel niet bizar genoeg. Dit is de droevige kant van het gezicht, de blijde kant echter laat zich kenmerken door potsierlijke visuals die grossieren in fijnzinnige lelijkheid. Dat is zeer zeker een compliment, want quasi elk shot zit volgepropt met chaos, drukte en een hoop felle kleuren die langs geen kant bij elkaar passen - een beetje als een kleurdoos die er ongesorteerd bij ligt - maar op een eigenzinnige manier is het toch erg mooi en uitgemeten allemaal. Al is het maar omdat de film er elk shot opnieuw in slaagt je te prikkelen, iets wat te danken is aan de uiterst nauwkeurige mix van kleurrijke decors, props, kostuums en aangepaste belichting. Kortom, Survive Style 5+ balanceert op het randje van genialiteit, maar wordt aan het einde van de rit toch behoorlijk onderuit gehaald door de té gemakzuchtige en té pretentieuze verhaallijnen.

Het blijft bij vlagen een knotsgekke, spectaculaire film maar bij herziening konden sommige scenes mij gewoon minder bekoren dan voorheen.

SS5+ blijft een kleurrijke, van enthousiasme overlopende film die qua humor uiteenloopt van spitsvondig tot flauw. De vele creatieve elementen werkten dan ook niet meer op volle toeren. Met name de verhaallijn met de vader die in een vogel veranderde kon ik weinig. Die scene met de politieagent vormde echter het grootste fiasco in een verder nog steeds bijzonder geslaagde, tumulteuze film.

De verhaallijn tussen Asano en zijn vrouw is nog steeds het beste wat de film te bieden heeft, gevolgd door dat stel malloten met een perverseling in hun midden die ondersteund door lekker foute ' steeds weer even terugkerende ' muziek ' wat voor een lekker ritme zorgde ' allerlei avonturen beleefden. Het vele switchen tussen bepaalde scenes verliep goed, vond vooral de switch tussen de zingende familie in de auto en de toenemende spanningen in huize Asano voor een leuk contrast zorgen.

SS5+ is nog steeds een stijlvolle brok dynamiek, maar overdonderde niet zoals hij deed bij mijn 1ste viewing. Kon er wat minder om lachen wat de film uiteindelijk nekt. Top 10 positie aan diggelen. Halfje eraf. 4,5*

Erg humoristische film vol met absurde karakters en situatie's.Ik heb genoten.

Alhoewel de film dik 2 uur duurt, had ik het idee alsof het maar een klein uurtje geduurd heeft.Dat komt met name door het leuk gebrachte verhaal, absurde situatie, fijne en interessante karakters, en een uitgebreid kleuren pallet waarin alle kleuren van de regenboog en meer zijn gebruikt.Asano zet toch wel weer een erg cool personage neer, met geweldige verbaasde blikken als hij telkens zijn vrouw weer thuis aantreft.Maar hij laat op het laatst ook zien dat hij toch ook een kwetsbare kant kan laten zien, iets wat ik van hem niet gewend was in de films die ik tot nu toe met hem heb gezien.Verder vond ik Vinnie Jones ook leuk om aan het werk te zien.

De muziek die gebruikt wordt is heerlijk.Het camera werk en de editing lekker strak en een goede regie.Survive Style 5+ maakt denk ik nog wel kans op een verhoging en wie weet zelfs de volle 5*.

Voor nu 4*

What's your function in life?

Geweldige komedie, het brengt 5 heel verschillende gebeurtenissen die op één manier een beetje met elkaar in verband gebracht kunnen worden.

Qua humor is het heel afwisselend, flauw met die 3 gasten, apart en vernieuwend met die vader, en origineel zoals de vrouw die maar niet dood wilt.

De 5 verhaallijnen hebben allemaal hun eigen achterliggende boodschap, en die kan niet gemist worden, had er voor mij niet zo erg aanwezig hoeven zijn.

Ik vond het geen film waar je van in een deuk kan liggen, tenminste dat is bij mij niet gebeurd, echter heb ik de gehele film met een lach bekeken, het is zo mooi, de regie is super, het is erg kleurrijk en de twee uur word goed gevuld met genoeg afwisseling.

Had er van te voren niet zo veel van verwacht, doorgaans hou ik totaal niet van Aziatische humor, maar deze is toch bijzonder goed.

4*

Mee eens en de quote is ook gaaf!

Mooi en origineel. Vooral birdman vond ik toch erg grappig, zeker toen hij door de kier naar de twee stomverbaasde inbrekers in de kast (hoe dubbelzinnig) keek! Of de kalkoenscène.

Ishigaki en z'n vrouw bleef mij ook boeien. Asano blijft toch wel coolness in het kwadraat; hier ook weer! Zijn filmvrouw Reika Hashimoto vond ik op bepaalde momenten onweerstaanbaar knap. Zelfs door haar worden afgerost zou nog plezierig kunnen zijn. Ik snap achteraf eigenlijk niet waarom Ishigaki van haar af wilde? Ze kon nog goed koken ook, potdomme!

Alle andere segmenten vond ik ook best aardig. De afwisseling houdt het leuk.

Nee hoor, zoals deze wil ik wel meer films zien! Chapeau!

Edit: ik zie ook net de tagline op de poster: nobody is perfect!

Droge, knotsgekke komedie waar ik toch wel van heb genoten. Visueel valt er erg veel te ontdekken in Survive Style 5+ en de film is nog best te vergelijken met een zoete fruitmand: heel veel felle kleuren in vindingrijke decors.

De verschillende verhaallijnen wisten me te boeien, maar in vergelijking met veel anderen hier vond ik het hoofdthema met Asano en Reika Hashimoto er zeker niet bovenuit steken. Beiden spelen nochtans zeer goed en hun stuk bevat ook aardig wat indrukwekkende shots (hun huis ziet er overigens fantastisch uit), maar zo bijzonder was het in mijn ogen allemaal niet.

Geef mij dan maar de commercials-dame, die zo heerlijk giechelt telkens één van haar wonderlijke reclamefilmpjes de revue zijn gepasseerd.

Ook de lerares die enkele tekeningen van commentaar voorziet en Vinnie Jones (hier blijkbaar niet al te populair) vond ik erg leuk.

Allemaal niet superhilarisch, maar gewoon zeer spitsvondig. Jammer dan ook dat SS5+ iets te veel in herhaling valt, maar toch een verdiende 3*.

Function? None. Cool!

Het was lang geleden dat ik nog eens zo'n leuk filmpje had gezien. Zeker nadat ik gisterenavond eerst Il buono, il bruto, il cattivo had gezien, was deze echt een verademing!

De film startte zeer leuk en er werd direct sfeer geschept door het leuke huis van Asano's personage. Komen daar ineens op sneltempo een bende inbrekers, een hypnothiseur, een reclamevormgeefster en Vinnie Jones(!) bij. Waarna elk verhaaltje rustig wordt uitgesponnen en zelfs wordt verweven met elkaar. Wat ik wel jammer vond, was dat de drie inbrekers nog al lang uit beeld verdwenen. Wat dan weer wel heel leuk was hieraan, was dat de twee letterlijk de kast inkropen, om er vervolgens figuurlijk terug uit te komen.

Waar de film het vooral van moet hebben en waar hij ook echt hoog mee scoort, is de zeer leuke nog al droge en absurde humor en het sfeergehalte. Vooral Asano's huis vond ik geweldig, al zou ik zelf zot worden van zo'n pimpelroze slaapkamer.

Hoe dan ook, SS5+ kijkt zeer vlot weg en kan ondanks z'n speeltijd de interesse heel de tijd vasthouden. Ik heb echter nooit echt heel hard moeten lachen (met uitzondering dan van de kastscène), maar de glimlach was wel heel de tijd aanwezig. Het is dan ook gewoon een zeer geslaagd feel-good filmpje, waarvan ik echter nog niet zo goed weet hoeveel sterren ik hem nu juist moest geven. Ik twijfel tussen een 4 en een 4,5, het zit er eigenlijk een beetje tussen in. Voordeel van de twijfel dan maar;

4,5*

Hoog tijd voor een wat minder overtuigende recensie hier tussendoor. Fikse tegenvaller!

Cinematografisch dik in orde, valt genoeg leuks te zien, maar dat alleen kan een film niet redden. De humor vond ik erg wisselvallig. Normaal ben ik toch wel te porren voor Japanse humor, van de wat droge humor als in Kitano's werk tot de absurde spelshows die we allemaal wel kennen. Ik verwachtte een soort mix daartussen, maar eigenlijk is het van alles en beetje en veel van niks. Ik lees termen als 'knotsgek', verbaas me er toch wel een beetje over dat zoveel mensen dit zo enorm absurdistisch vinden. Het verhaal is zeker bij vlagen absurdistisch (Bird man), de humor toch maar zelden.

Vinnie Jones vind ik doorgaans altijd wel komisch, maar hier wordt hij toch vooral erg in de weg gestaan door een hoogst irritante sidekick. Maakt hem zelf ook nogal suf vind ik. Die sidekick zit er ongetwijfeld in voor de Japanse kijkers, scheelt weer in de ondertiteling ofzo, zijn ze dat gewend in Japan? In ieder geval had dat hele personage van mij geschrapt mogen worden, want er was niks leuks aan. Vooral erg storend. Jones had gewoon lekker de vrijheid moeten krijgen, want wat was zijn komische inbreng nou helemaal. Denk dat ik 1x gelachen heb om 'What's Your Function in Life, - None, Cool'. Volgens mij hebben ze vooraf tegen Jones gezegd 'praat maar zo over-the-top Engels als mogelijk', en schreeuw maar zo hard je kunt, en heeft hij dat iets te serieus genomen, want het hele accent was vreselijk geforceerd en dat geblèèr was ook niet één keer geslaagd. Net een van de dingen die hem normaal zo komisch maakt, dat accent. Gemiste kans nummer 2.

Dan had je de vogelvader. Eigenlijk nog wel het leukste personage. Kwamen nog regelmatig wat leuke scenes voorbij met hem in de hoofdrol. Vooral toen hij stond te fladderen voor het raam moest ik zeker wel lachen.

De vrouw die het telkens weer overleefde begon erg goed, kickte behoorlijk ass. Daar bleef het ook alleen bij, want bij elke herhaaloefening werd het allemaal veel minder. Bedoeld of onbedoeld, de hele verhaallijn had er onder te lijden.

Die 3 inbrekers waren nog wel het meest vervelend van allemaal, flauwe en vooral niet leuke humor, over-the-top personages die simpelweg niet werkten.

Tot slot die reclamevrouw, veruit het minst interessante geval van de 5. Ben haar rol ook eigenlijk al weer zowat vergeten, op die flauwe brainstorm-sessies na die, wederom, niet humoristisch waren.

Globale verhaal was dan ook vrij onsamenhangend en rommelig. Film schommelt tussen een beetje gek doen en humoristische quotes maar het werkt eigenlijk allemaal maar zelden. Duurde ook nog iets te lang.

Wilde eigenlijk 2* geven, maar bij het schrijven van de recensie merk ik dat ik nog negatiever ben dan toen ik begon. Misschien dat ik hem morgen alsnog omlaag haal, daar lijkt het wel op, want ik vind 2* eigenlijk nog wel iets te hoog voor dit povere werk.

Gelikt.

En likken is best lekker toch?

Yep, dit is een cool filmpje. Maar ook een beetje onevenwichtig, mijns inziens. En de film is wat aan de lange kant. En dat is jammer want niet elke verhaaltje is even sterk. Ook Jones voelt ietwat misplaatst.

Toch valt er genoeg te genieten. Zo is er het fenomenale decor (wat een huis) en kleurgebruik, het mooie camerawerk en de prettige soundtrack. En natuurlijk een aantal grappige dialogen en zeer aardige gevechtsscenes tussen de hoofdpersoon en zijn vrouw die maar niet sterven wil.

Uiterlijk mooier dan het innerlijk, maar een aantal momenten zeer sterk op beide vlakken.

Goed.

Mooi gebrachte film: De camera registreert op een frisse manier kleurrijke decors die mooi zijn aangevuld met de kostuums. Erg goede muziek zit er onder alles. Vooral het ene drumnummer gaf het nog een extra boost. Of het nummer wanneer Asano zijn melk uit spuwt. Erg vrolijk allemaal. Maar de rest hinkte voor mij hopeloos achter.

Asano en Hashimoto hun verhaal bivoorbeeld. Qua cinematografie is alles dik in orde (echt waar, chapeau voor de mensen die dat in elkaar gestoken hebben) en dat hij zijn vrouw maar niet dood krijgt daar kan ik nog eens om lachen. Maar wat is er nu grappig aan de pakjes slaag die hij ontvangt of zijn vrouw die haar onderarmen als raket gebruikt? Dat verhaaltje zorgt op het einde wel voor de beste scène: Waar de kippenman Asano oppikt tijdens zijn zelfmoordpoging was simpelweg subliem.

Die trapt wordt dan overtroffen door Vinnie Jones. Niet de beste acteur maar een man die door zijn gedrag moet uitblinken en dat hier ook illustreert. Zijn eerste optredens waren amusant, bij zijn laatste kwam er al gegaap opduiken.

Maar dat is dan nog niet het verhaal met de domste grappen. Een man wordt gehypnotiseerd en denkt dat hij een kip is. De acteur in kwestie doet zijn best nog wat het hele verhaaltje uit de brand te helpen maar het mocht niet baten. Veel te flauw en saai.

Blijven enkel die reclames nog over waarvan ik de meeste dan wel nog kon appreciëren. Maar echt gelachen? Verre van.

**

Originele film met een cinematografie, die er best zijn mag, maar in zijn geheel toch wel enigszins teleurstellend. Het grote probleem van de film voor mij is, dat deze nooit echt supergrappig wordt. Het is bij vlagen allemaal best leuk gebracht en verzonnen, maar behalve sommige commercials, deed het me vrij weinig. Vinnie Jones vind ik normaal gesproken een verrijking van de een film, maar hier loopt hij maar een beetje te schreeuwen en is gewoon niet grappig.

De muziek en de aankleding van de film is verder meer dan in orde en vooral het vrolijke kleurgebruik zorgt ervoor dat de meeste scene's in ieder geval zeker wel de moeite waard zijn om te zien. Het is allemaal best onderhoudend, maar echt leuk is iets anders en een voldoende kan ik mede ook doordat de film op een gegeven moemnt iets te langdradig wordt, hier niet aan kwijt.

2,5*

Je kent het vast wel, je wilt dolgraag een aantal films zien, maar voordat je het weet ben je twee jaar verder, en komt het er maar niet van ...
Heeft natuurlijk te maken met online import bestellen of te duur, maar goed, dit was er één van. Dankzij Kraaij geleend en krijgt de DVD lekker púh niet meer terug .
Zelf hoopte ik op minimaal een 4* (zoals altijd, maar deze keer hoopte ik meer) welnu, er mag makkelijk een halfje bij.

De twee uur vlogen om, de laatste minuten zelfs letterlijk, mede door het perfect uitgebalanceerde ritme, geniale vondsten, de humor, afwisselende soundtrack, en niet te vergeten de prachtige vertoningen die je te zien krijgt. Als de humor je niet ligt, dan gaar er helaas één aspect verloren, maar dan nóg valt er genoeg te genieten, begrijpelijk wel, dat Survive Style 5+ over het algemeen zo goed scoort.

Verder best moeilijk om hier een cijfer aan geven, het had misschien nog een vleugje dwazer gemogen maar k' heb helemaal geen zin om negatief af te sluiten, daar zijn de positieve punten véél te sterk voor.

4.7* zeg ik vooralsnog.

De verhaaltjes grijpen op een Pulp Fiction-achtige manier in elkaar, maar daar houdt de vergelijking dan wel mee op.

Waar het wel heel erg op lijkt is de ook best aardige film Big Trouble uit 2002 (die zeer regelmatig op TV opduikt).

Decors lijken af en toe een kruising tussen een poppenhuis en Playmobil.

Bij vlagen erg grappig, maar gaat soms net wat te lang door.

Ontroering zowaar nog even bij de wijze woorden van het zoontje van de vogelman.

In huize Mug ook. En dat maakte van dit flauwe grappen- en grollenspel nog een aangenamere prent. Tevens het besef van Asano dat hij z'n vrouw juist niet moet ombrengen vond ik mooi.

Maar ja, als je dit soort gemeend drama weet te mixen met puberale flauwe humor (i.c. hoofdzakelijk die drie crimineeltjes, vre-se-lijk), is de film niet iets in het kader van 'voor ieder wat wils'. Dat pakt juist niet goed uit. De scenes tussen Asano en de bloedmooie Reika Hashimoto (what happened to her?) springen er uit, mede door de aankleding van de kamers in het huis en de lekkernijen op tafel. De aandoenlijke vogelman had w.b. vogelkeuze iets extravaganter mogen zijn dan een mislukte kruising tussen een duif en een kip. Over de drie crimineeltjes wil ik geen woorden vuil maken. De reclamefilmpjes varieren van geinig tot suf. En hitman Vinnie Jones en z'n slissende tolk vielen in herhaling.

Zeer aardig, maar niet de amusante/hilarische avond die ik me had voorgesteld. Daarvoor was het allemaal maar 'net niet'. De ontroering weet het op te krikken naar een voldoende-waardering.

Als iemand me zou vragen om een film te noemen die helemaal nergens over gaat zou ik Surive Style 5+ zeggen.

Met uitzondering van de vogelman en de uitspraak van zijn zoontje gaat het nergens over. Alleen dit verhaal toonde wat gevoel, maar boeiend was het verder dan ook niet. Ook de drie dieven waren alles behalve interessant. De reclamefilmpjes varieerden zoals Mug ook al aangeeft van grappig tot saai. De allereerste over die internetverbinding vond ik bijvoorbeeld heel grappig. Vinnie Jones en zijn tolk waren in het begin nog wel leuk, maar werden daarna meer irritant dan leuk. Ishigaki die zijn vrouw blijft vermoorden vond ik dan het leukste verhaal.

Leuk om eens te hebben gezien, maar echt grappig of genieten is het net niet. Redelijk dus.

2,5*

Moeilijk te beoordelen film, omdat ik hem bij vlagen hilarisch vond, maar sommige delen ook totaal niet. Decor en sfeer is geweldig, maar het verhaal is te wisselvallig qua niveau voor mij. Muziek varieert ook sterk in kwaliteit. De cameravoering is wel weer geweldig verzorgd.

Heb wel het gevoel dat dit een groeiertje is, zoals the Big Lebowski dat eens voor me was.

Voor nu een ruime 3.0*

Apart, vermakelijk en bij vlagen wel grappig. Al heb ik niet vaker dan een paar keer gelachen en vond ik sommige stukjes ook totaal niet geslaagd, op komisch vlak.

Zo vond ik die 'vogelman' bijvoorbeeld totaal ongrappig. Vogel, kip, duif... wat het ook maar voor moest stellen. Leek een beetje mislukt. De scénes van Asano en Hashimoto vond ik wel leuk en Vinnie Jones komt soms grappig uit de hoek (''Oi!''). Al had ik van Jones z'n karakter nog wel wat meer verwacht. De drie criminelen hadden ook hun momenten, al kwam dat vooral door dat aparte hoofd - en gebit - van die dunne.

Heb me uiteindelijk wel vermaakt, maar echt bijzonder vond ik het niet. Wat leuke vondsten, droge humor en visueel wat mooie momenten zorgen voor een voldoende.

Herzien, mede omdat ik dacht dat de film wel eens in aanzien zou kunnen stijgen.

Het begin is erg sterk, toen dacht ik dat het met die stijging wel goed ging komen, maar de film zakt later wat in. Er zitten te veel herhalingen en kleine flauwigheden in de film om het constant boeiend te houden. Humor is fijn, vooral in het begin, de herhalingen zijn jammer. Ik bedoel daarmee trouwens niet dat Asano's vrouw telkens terugkeert, dat is juist sterk (en bizar).

3,5* blijft waar ie is.

Survive Style 5+ heb ik een jaartje geleden een keer aangezet en na een kwartier afgezet maar ik had geen idee meer waarom. En ik snap het nog steeds niet want wat een geweldige film is dit zeg! Vanaf de allereerste minuut werd ik erin meegesleept en Sekiguchi liet me pas weer los toen de credits over het scherm rolde. De film deed me vaak denken aan Visitor Q en Snatch. Een perfecte combinatie van humor en fantasie. Het begint allemaal erg veelbelovend als de verschillende verhaallijnen worden voorgesteld en de vraag is of het niveau de hele speelduur wordt vastgehouden. En ja, dat doet het!

Audiovisueel is de film schitterend. Een regenboog aan kleuren waren genieten, vooral het huis van Asano was enorm tof en surrealistisch. De muziek die af en toe werd afgespeeld was erg aanstekelijk, zoals het 'Come Baby' en intro van Vinnie Jones in het vliegtuig waar ik mezelf erop betrapte zachtjes mee te tappen. De verhalen worden aangekondigd met een dik vet cijfer inbeeld om 'verwarring' te voorkomen en er zitten meer leuke edit-trucjes in.

Het knappe is dat elke verhaallijn boeiend is, en de film dus niet saai wordt naar mijn smaak. Een echte favoriet heb ik dan ook niet, al vind ik Asano wel de leukste acteur die erin meespeelt. Het gegeven dat zijn vrouw steeds wederkeert uit de dood is hilarisch wat resulteert in een gewelddadig kat-en-muisspel, keer op keer.
De journaliste was dan misschien het minst, maar ik kon erg genieten van de momenten waarop ze strak lag om haar eigen commercials en haar knipperen met de ogen wanneer ze een idee had. Deed me denken aan Wicky de Viking. Haar man, de hypnotiseur, had helaas maar een klein rolletje. Leuk figuur...

... die meteen een hilarische gebeurtenis in werking stelt, namelijk een man in een vogel veranderen. Wat een fantastische kop heeft die vent voor die rol, heerlijk onnozel. Werd op den duur ook lekker melig van zijn loopje en gekwek of wanneer hij die kip op tafel ziet liggen.
Die drie jongelui waren eveneens leuk om te zien, zeker die kerel die de hele tijd homo-waanbeelden kreeg met het 'Come Baby' nummer op de achtergrond. Hilarisch!
Tenslotte is daar nog de verhaallijn met huurmoordenaar Vinnie Jones, een rol die hem niet vreemd is natuurlijk. Weet niet waarom uitgerekend hij in deze film speelt, is de regisseur een fan? Hij doet het in elk geval erg goed met zijn "What's your function in life?" en springt bij elk kleinigheidje uit zijn vel. De tolk is ook een vermelding waard die nog wel een een eigen draai aan de vertaling wilt geven. Mooiste was toen ze samen aan de telefoon waren.

Deze vijf verhalen kruizen elkaar op vermakelijke wijze en zijn doorspekt met heerlijk droge humor, nutteloze dialogen en erg fijne karakters. Het plezier spat van het scherm af en ook bij mij van de bank. Een schande dat ik deze zo lang heb laten liggen. Briljant!

Geniaal.

Na meerdere keren gezien te hebben blijft het de ogen uitkijken naar de kleurrijke genialiteit die Sekiguchi voorbij laat komen. De fun en lol spat van het scherm af. Enorm veel detail, bomvol leuke ideetjes en grapjes die de 120 minuten doen voorbijvliegen.

Asano, Hashimoto, Abe, Kishibe, aan goeie acteurs geen gebrek. Verder ook erg veel geslaagde grappen, maar het is vooral het visuele aspect dat deze film tot een waar genoegen maakt. Ook een heleboel scenes die behoorlijk lang blijven hangen.

Survive Style 5+ behoort tot de beste Japanse comedies, heb hem lang op 4.5* gehad maar heb geen idee waar ik nog punten voor zou aftrekken. Perfecte score dus.

5.0* en een uitgebreide review