Survive Style 5+ (2004)

Ik zat hem gister avond te kijken en toen zat ik er helemaal in, helaas ben ik halverwege toch in slaap gevallen (ik word echt oud).

Vandaag weer aangezet maar ik kwam er niet echt in en net toen ik er weer in begon te raken was ie afgelopen.

Ik geef hem nu drie*** maar ik denk dat bij herziening er wel wat bij komt, ik heb in elk geval wel constant met een glimlach zitten kijken.

Wat trouwens een afschuwelijke uitvoering van Gloria Gaynor's, I will survive!!

Meesterlijke cover van de band Cake.

Naar mijn mening stukken beter dan het bekakte origineel

Ja, erg leuk deze film. Ik vond vooral de birdman briljant, ook nog voordat hij gehypnotiseerd werd, die 'meezing scene' in de auto is ook erg leuk. Film zag er ook echt prachtig uit. Maffe humor, maffe types en een maf verhaal, maar wel mijn kopje thee.

What's your function in life?

Geweldige komedie, het brengt 5 heel verschillende gebeurtenissen die op één manier een beetje met elkaar in verband gebracht kunnen worden.

Qua humor is het heel afwisselend, flauw met die 3 gasten, apart en vernieuwend met die vader, en origineel zoals de vrouw die maar niet dood wilt.

De 5 verhaallijnen hebben allemaal hun eigen achterliggende boodschap, en die kan niet gemist worden, had er voor mij niet zo erg aanwezig hoeven zijn.

Ik vond het geen film waar je van in een deuk kan liggen, tenminste dat is bij mij niet gebeurd, echter heb ik de gehele film met een lach bekeken, het is zo mooi, de regie is super, het is erg kleurrijk en de twee uur word goed gevuld met genoeg afwisseling.

Had er van te voren niet zo veel van verwacht, doorgaans hou ik totaal niet van Aziatische humor, maar deze is toch bijzonder goed.

4*

Mee eens en de quote is ook gaaf!

Mooi en origineel. Vooral birdman vond ik toch erg grappig, zeker toen hij door de kier naar de twee stomverbaasde inbrekers in de kast (hoe dubbelzinnig) keek! Of de kalkoenscène.

Ishigaki en z'n vrouw bleef mij ook boeien. Asano blijft toch wel coolness in het kwadraat; hier ook weer! Zijn filmvrouw Reika Hashimoto vond ik op bepaalde momenten onweerstaanbaar knap. Zelfs door haar worden afgerost zou nog plezierig kunnen zijn. Ik snap achteraf eigenlijk niet waarom Ishigaki van haar af wilde? Ze kon nog goed koken ook, potdomme!

Alle andere segmenten vond ik ook best aardig. De afwisseling houdt het leuk.

Nee hoor, zoals deze wil ik wel meer films zien! Chapeau!

Edit: ik zie ook net de tagline op de poster: nobody is perfect!

Droge, knotsgekke komedie waar ik toch wel van heb genoten. Visueel valt er erg veel te ontdekken in Survive Style 5+ en de film is nog best te vergelijken met een zoete fruitmand: heel veel felle kleuren in vindingrijke decors.

De verschillende verhaallijnen wisten me te boeien, maar in vergelijking met veel anderen hier vond ik het hoofdthema met Asano en Reika Hashimoto er zeker niet bovenuit steken. Beiden spelen nochtans zeer goed en hun stuk bevat ook aardig wat indrukwekkende shots (hun huis ziet er overigens fantastisch uit), maar zo bijzonder was het in mijn ogen allemaal niet.

Geef mij dan maar de commercials-dame, die zo heerlijk giechelt telkens één van haar wonderlijke reclamefilmpjes de revue zijn gepasseerd.

Ook de lerares die enkele tekeningen van commentaar voorziet en Vinnie Jones (hier blijkbaar niet al te populair) vond ik erg leuk.

Allemaal niet superhilarisch, maar gewoon zeer spitsvondig. Jammer dan ook dat SS5+ iets te veel in herhaling valt, maar toch een verdiende 3*.

Function? None. Cool!

Het was lang geleden dat ik nog eens zo'n leuk filmpje had gezien. Zeker nadat ik gisterenavond eerst Il buono, il bruto, il cattivo had gezien, was deze echt een verademing!

De film startte zeer leuk en er werd direct sfeer geschept door het leuke huis van Asano's personage. Komen daar ineens op sneltempo een bende inbrekers, een hypnothiseur, een reclamevormgeefster en Vinnie Jones(!) bij. Waarna elk verhaaltje rustig wordt uitgesponnen en zelfs wordt verweven met elkaar. Wat ik wel jammer vond, was dat de drie inbrekers nog al lang uit beeld verdwenen. Wat dan weer wel heel leuk was hieraan, was dat de twee letterlijk de kast inkropen, om er vervolgens figuurlijk terug uit te komen.

Waar de film het vooral van moet hebben en waar hij ook echt hoog mee scoort, is de zeer leuke nog al droge en absurde humor en het sfeergehalte. Vooral Asano's huis vond ik geweldig, al zou ik zelf zot worden van zo'n pimpelroze slaapkamer.

Hoe dan ook, SS5+ kijkt zeer vlot weg en kan ondanks z'n speeltijd de interesse heel de tijd vasthouden. Ik heb echter nooit echt heel hard moeten lachen (met uitzondering dan van de kastscène), maar de glimlach was wel heel de tijd aanwezig. Het is dan ook gewoon een zeer geslaagd feel-good filmpje, waarvan ik echter nog niet zo goed weet hoeveel sterren ik hem nu juist moest geven. Ik twijfel tussen een 4 en een 4,5, het zit er eigenlijk een beetje tussen in. Voordeel van de twijfel dan maar;

4,5*

Hoog tijd voor een wat minder overtuigende recensie hier tussendoor. Fikse tegenvaller!

Cinematografisch dik in orde, valt genoeg leuks te zien, maar dat alleen kan een film niet redden. De humor vond ik erg wisselvallig. Normaal ben ik toch wel te porren voor Japanse humor, van de wat droge humor als in Kitano's werk tot de absurde spelshows die we allemaal wel kennen. Ik verwachtte een soort mix daartussen, maar eigenlijk is het van alles en beetje en veel van niks. Ik lees termen als 'knotsgek', verbaas me er toch wel een beetje over dat zoveel mensen dit zo enorm absurdistisch vinden. Het verhaal is zeker bij vlagen absurdistisch (Bird man), de humor toch maar zelden.

Vinnie Jones vind ik doorgaans altijd wel komisch, maar hier wordt hij toch vooral erg in de weg gestaan door een hoogst irritante sidekick. Maakt hem zelf ook nogal suf vind ik. Die sidekick zit er ongetwijfeld in voor de Japanse kijkers, scheelt weer in de ondertiteling ofzo, zijn ze dat gewend in Japan? In ieder geval had dat hele personage van mij geschrapt mogen worden, want er was niks leuks aan. Vooral erg storend. Jones had gewoon lekker de vrijheid moeten krijgen, want wat was zijn komische inbreng nou helemaal. Denk dat ik 1x gelachen heb om 'What's Your Function in Life, - None, Cool'. Volgens mij hebben ze vooraf tegen Jones gezegd 'praat maar zo over-the-top Engels als mogelijk', en schreeuw maar zo hard je kunt, en heeft hij dat iets te serieus genomen, want het hele accent was vreselijk geforceerd en dat geblèèr was ook niet één keer geslaagd. Net een van de dingen die hem normaal zo komisch maakt, dat accent. Gemiste kans nummer 2.

Dan had je de vogelvader. Eigenlijk nog wel het leukste personage. Kwamen nog regelmatig wat leuke scenes voorbij met hem in de hoofdrol. Vooral toen hij stond te fladderen voor het raam moest ik zeker wel lachen.

De vrouw die het telkens weer overleefde begon erg goed, kickte behoorlijk ass. Daar bleef het ook alleen bij, want bij elke herhaaloefening werd het allemaal veel minder. Bedoeld of onbedoeld, de hele verhaallijn had er onder te lijden.

Die 3 inbrekers waren nog wel het meest vervelend van allemaal, flauwe en vooral niet leuke humor, over-the-top personages die simpelweg niet werkten.

Tot slot die reclamevrouw, veruit het minst interessante geval van de 5. Ben haar rol ook eigenlijk al weer zowat vergeten, op die flauwe brainstorm-sessies na die, wederom, niet humoristisch waren.

Globale verhaal was dan ook vrij onsamenhangend en rommelig. Film schommelt tussen een beetje gek doen en humoristische quotes maar het werkt eigenlijk allemaal maar zelden. Duurde ook nog iets te lang.

Wilde eigenlijk 2* geven, maar bij het schrijven van de recensie merk ik dat ik nog negatiever ben dan toen ik begon. Misschien dat ik hem morgen alsnog omlaag haal, daar lijkt het wel op, want ik vind 2* eigenlijk nog wel iets te hoog voor dit povere werk.

Gelikt.

En likken is best lekker toch?

Yep, dit is een cool filmpje. Maar ook een beetje onevenwichtig, mijns inziens. En de film is wat aan de lange kant. En dat is jammer want niet elke verhaaltje is even sterk. Ook Jones voelt ietwat misplaatst.

Toch valt er genoeg te genieten. Zo is er het fenomenale decor (wat een huis) en kleurgebruik, het mooie camerawerk en de prettige soundtrack. En natuurlijk een aantal grappige dialogen en zeer aardige gevechtsscenes tussen de hoofdpersoon en zijn vrouw die maar niet sterven wil.

Uiterlijk mooier dan het innerlijk, maar een aantal momenten zeer sterk op beide vlakken.

Goed.

Mooi gebrachte film: De camera registreert op een frisse manier kleurrijke decors die mooi zijn aangevuld met de kostuums. Erg goede muziek zit er onder alles. Vooral het ene drumnummer gaf het nog een extra boost. Of het nummer wanneer Asano zijn melk uit spuwt. Erg vrolijk allemaal. Maar de rest hinkte voor mij hopeloos achter.

Asano en Hashimoto hun verhaal bivoorbeeld. Qua cinematografie is alles dik in orde (echt waar, chapeau voor de mensen die dat in elkaar gestoken hebben) en dat hij zijn vrouw maar niet dood krijgt daar kan ik nog eens om lachen. Maar wat is er nu grappig aan de pakjes slaag die hij ontvangt of zijn vrouw die haar onderarmen als raket gebruikt? Dat verhaaltje zorgt op het einde wel voor de beste scène: Waar de kippenman Asano oppikt tijdens zijn zelfmoordpoging was simpelweg subliem.

Die trapt wordt dan overtroffen door Vinnie Jones. Niet de beste acteur maar een man die door zijn gedrag moet uitblinken en dat hier ook illustreert. Zijn eerste optredens waren amusant, bij zijn laatste kwam er al gegaap opduiken.

Maar dat is dan nog niet het verhaal met de domste grappen. Een man wordt gehypnotiseerd en denkt dat hij een kip is. De acteur in kwestie doet zijn best nog wat het hele verhaaltje uit de brand te helpen maar het mocht niet baten. Veel te flauw en saai.

Blijven enkel die reclames nog over waarvan ik de meeste dan wel nog kon appreciëren. Maar echt gelachen? Verre van.

**

Erg leuk gemaakt (gave decors ook!) maar niet altijd even grappig of boeiend. Toch zeker wat briljante vondsten gezien en het is al met al best een tof filmpje, maar niet altijd even geslaagd dus.

Erg leuke komedie waarin de verschillende verhaallijnen met mekaar in aanraking komen. Welke verhaallijn het leukst was weet ik niet, ik vond ze allemaal wel iets hebben.
Het verhaal van Asano en zijn knappe vrouw is een lust voor het oog. Prachtig huis, erg kleurrijk zoals eigenlijk de gehele film opvalt door de kleuren. Ik vraag me wel af waarom Asano zijn vrouw eigenlijk wil vermoorden. Zelf zou ik niets liever willen dan gewoon bij haar blijven voor de rest van mijn leven. Maarja, dit is wel zo een film waarbij je niet teveel vragen moet stellen over de motieven van de personages. Wel jammer dat de vrouw de laatste keer niet meer terugkeerde. Dat maakt het dan wel weer mooi tragisch.
Verder is er nog veel meer te beleven in de film. Het ene is al wat grappiger dan het andere. Zo is Vinnie Jones niet erg grappig, maar zijn rol is toch zeker niet onbelangrijk.
Ik heb me wel ziek gelachen om die commercials. Ook die agent die lacht om zijn eigen grap was geweldig. En dan de inbrekers, wat een hilarische types.
Ook de muziek die er in de film gebruikt wordt past steeds erg goed bij de scenes.
Wel een beetje jammer dat de rol van Sonny Chiba zo beperkt was. Erg leuk hoe hij steeds op belangrijke momenten gebeld wordt door zijn vrouw voor de meest onbenullige dingen.
In elk geval is dit een film die ik zeker nog wel enkele keren zal bekijken. Een aanrader dus.

Originele film met een cinematografie, die er best zijn mag, maar in zijn geheel toch wel enigszins teleurstellend. Het grote probleem van de film voor mij is, dat deze nooit echt supergrappig wordt. Het is bij vlagen allemaal best leuk gebracht en verzonnen, maar behalve sommige commercials, deed het me vrij weinig. Vinnie Jones vind ik normaal gesproken een verrijking van de een film, maar hier loopt hij maar een beetje te schreeuwen en is gewoon niet grappig.

De muziek en de aankleding van de film is verder meer dan in orde en vooral het vrolijke kleurgebruik zorgt ervoor dat de meeste scene's in ieder geval zeker wel de moeite waard zijn om te zien. Het is allemaal best onderhoudend, maar echt leuk is iets anders en een voldoende kan ik mede ook doordat de film op een gegeven moemnt iets te langdradig wordt, hier niet aan kwijt.

2,5*

Je kent het vast wel, je wilt dolgraag een aantal films zien, maar voordat je het weet ben je twee jaar verder, en komt het er maar niet van ...
Heeft natuurlijk te maken met online import bestellen of te duur, maar goed, dit was er één van. Dankzij Kraaij geleend en krijgt de DVD lekker púh niet meer terug .
Zelf hoopte ik op minimaal een 4* (zoals altijd, maar deze keer hoopte ik meer) welnu, er mag makkelijk een halfje bij.

De twee uur vlogen om, de laatste minuten zelfs letterlijk, mede door het perfect uitgebalanceerde ritme, geniale vondsten, de humor, afwisselende soundtrack, en niet te vergeten de prachtige vertoningen die je te zien krijgt. Als de humor je niet ligt, dan gaar er helaas één aspect verloren, maar dan nóg valt er genoeg te genieten, begrijpelijk wel, dat Survive Style 5+ over het algemeen zo goed scoort.

Verder best moeilijk om hier een cijfer aan geven, het had misschien nog een vleugje dwazer gemogen maar k' heb helemaal geen zin om negatief af te sluiten, daar zijn de positieve punten véél te sterk voor.

4.7* zeg ik vooralsnog.

Onwerkelijk, bizar, droogkomisch maar vooral ontzettend cool!
Was hier alweer wat langer benieuwd naar maar was er eigenlijk niet eerder aan toegekomen de dvd te kopen/bestellen, maar gelukkig was daar de pakketservice.

De film begint al gelijk leuk met de man die zijn vrouw begraaft om haar (thuis) vervolgens weer levend terug aan te treffen. Dit moment zet al gelijk de toon voor de rest van de film. Want ook de overige verhaallijnen waren erg leuk uitgewerkt en dan vooral degene met die dame die constant nieuwe absurdische commercials bedacht en (hoe simpel ook) de man die na een hynosesessie in een kip verranderde. Helaas hield de film dit niveau niet de gehele speelduur vol. Ik heb er dik anderhalf uur van genoten maar daar had het van mij ook wel mogen eindigen. Het overige half uur was me een beetje teveel van het goede (niet slecht ofzo, ik houd doorgaans ook wel van een dramatische twist) maar het paste gewoon niet en gaf het nuchtere geheel een bittere nasmaak. Maar goed laat dat obstacel niet ten koste gaan van de rest van de film want dat was zoals ik al zei gewoon dik in orde. Onder andere prachtige decors en aankleding (die kleuren!) en genoeg scenes waarvan ik gigantisch om in een deuk heb gelegen. Leuke verwijzing naar Pulp Fiction ook.

3,5 sterren

Videoclipachtige film met wat puberale humor en niet boeiende personages (behalve de reclamevrouw). Het Kleurgebruik is natuurlijk wel aardig en vooral de scenes met Asano zijn sfeervol geschoten, en al vond ik het begin nergens op slaan, viel het verloop van dàt verhaal me nog wel mee.
Het hele onderdeel over de reclamevrouw was het leukst, wel mijn soort humor. Een aantal van die verzinsels van haar kon ik erg om lachen, zoals met die ronddraaiende hoofden
De bird man vond ik erg flauw, maar had op het eind nog wel iets ontroerends.

Vinnie Jones vond ik als hij langer dan 1 minuut in beeld was erg vervelend worden. En die drie inbrekers waren echt super irritant. Nogal domme humor. met als dieptepunt die scene in de sauna. Had ik helemaal niks mee.
De editing vond ik ook niet echt fijn. Soms nogal geforceerde afwisseling van verhaallijnen, en van de muziek had ik iets meer verwacht. Alleen dat nummer van Cake is wel tof (kende ik ook al).

Niet helemaal mijn ding dus. Qua Japanse komedie zoek ik het meer in de richting van de zwarte humor a la Visitor Q en Tokyo Gore Police, of de absurde feelgood stijl van The Taste of Tea.
Echt absurd of bizar is deze film ook niet. Beetje domme humor vooral.

De verhaaltjes grijpen op een Pulp Fiction-achtige manier in elkaar, maar daar houdt de vergelijking dan wel mee op.

Waar het wel heel erg op lijkt is de ook best aardige film Big Trouble uit 2002 (die zeer regelmatig op TV opduikt).

Decors lijken af en toe een kruising tussen een poppenhuis en Playmobil.

Bij vlagen erg grappig, maar gaat soms net wat te lang door.

Ontroering zowaar nog even bij de wijze woorden van het zoontje van de vogelman.

In huize Mug ook. En dat maakte van dit flauwe grappen- en grollenspel nog een aangenamere prent. Tevens het besef van Asano dat hij z'n vrouw juist niet moet ombrengen vond ik mooi.

Maar ja, als je dit soort gemeend drama weet te mixen met puberale flauwe humor (i.c. hoofdzakelijk die drie crimineeltjes, vre-se-lijk), is de film niet iets in het kader van 'voor ieder wat wils'. Dat pakt juist niet goed uit. De scenes tussen Asano en de bloedmooie Reika Hashimoto (what happened to her?) springen er uit, mede door de aankleding van de kamers in het huis en de lekkernijen op tafel. De aandoenlijke vogelman had w.b. vogelkeuze iets extravaganter mogen zijn dan een mislukte kruising tussen een duif en een kip. Over de drie crimineeltjes wil ik geen woorden vuil maken. De reclamefilmpjes varieren van geinig tot suf. En hitman Vinnie Jones en z'n slissende tolk vielen in herhaling.

Zeer aardig, maar niet de amusante/hilarische avond die ik me had voorgesteld. Daarvoor was het allemaal maar 'net niet'. De ontroering weet het op te krikken naar een voldoende-waardering.

Als iemand me zou vragen om een film te noemen die helemaal nergens over gaat zou ik Surive Style 5+ zeggen.

Met uitzondering van de vogelman en de uitspraak van zijn zoontje gaat het nergens over. Alleen dit verhaal toonde wat gevoel, maar boeiend was het verder dan ook niet. Ook de drie dieven waren alles behalve interessant. De reclamefilmpjes varieerden zoals Mug ook al aangeeft van grappig tot saai. De allereerste over die internetverbinding vond ik bijvoorbeeld heel grappig. Vinnie Jones en zijn tolk waren in het begin nog wel leuk, maar werden daarna meer irritant dan leuk. Ishigaki die zijn vrouw blijft vermoorden vond ik dan het leukste verhaal.

Leuk om eens te hebben gezien, maar echt grappig of genieten is het net niet. Redelijk dus.

2,5*

Moeilijk te beoordelen film, omdat ik hem bij vlagen hilarisch vond, maar sommige delen ook totaal niet. Decor en sfeer is geweldig, maar het verhaal is te wisselvallig qua niveau voor mij. Muziek varieert ook sterk in kwaliteit. De cameravoering is wel weer geweldig verzorgd.

Heb wel het gevoel dat dit een groeiertje is, zoals the Big Lebowski dat eens voor me was.

Voor nu een ruime 3.0*

Apart, vermakelijk en bij vlagen wel grappig. Al heb ik niet vaker dan een paar keer gelachen en vond ik sommige stukjes ook totaal niet geslaagd, op komisch vlak.

Zo vond ik die 'vogelman' bijvoorbeeld totaal ongrappig. Vogel, kip, duif... wat het ook maar voor moest stellen. Leek een beetje mislukt. De scénes van Asano en Hashimoto vond ik wel leuk en Vinnie Jones komt soms grappig uit de hoek (''Oi!''). Al had ik van Jones z'n karakter nog wel wat meer verwacht. De drie criminelen hadden ook hun momenten, al kwam dat vooral door dat aparte hoofd - en gebit - van die dunne.

Heb me uiteindelijk wel vermaakt, maar echt bijzonder vond ik het niet. Wat leuke vondsten, droge humor en visueel wat mooie momenten zorgen voor een voldoende.

Herzien, mede omdat ik dacht dat de film wel eens in aanzien zou kunnen stijgen.

Het begin is erg sterk, toen dacht ik dat het met die stijging wel goed ging komen, maar de film zakt later wat in. Er zitten te veel herhalingen en kleine flauwigheden in de film om het constant boeiend te houden. Humor is fijn, vooral in het begin, de herhalingen zijn jammer. Ik bedoel daarmee trouwens niet dat Asano's vrouw telkens terugkeert, dat is juist sterk (en bizar).

3,5* blijft waar ie is.

Wat een ontzettend heerlijk bizarre en fantasievolle film zoals alleen maar in Japan gemaakt kan worden. Een hoop geflipte figuren die deze film opkleuren en hilarisch maken. Om er zomaar iemand uit te pikken: zou Vinnie Jones toen hij nog op het voetbalveld anderen een blessure trapte ooit gedacht hebben dat hij ooit in een Japanse film zou spelen? Verder was de vader hilarisch, maar de personages doen eigenlijk allemaal niet echt veel voor elkaar onder met uitzondering van de reclamevrouw. Op haar eerste "Thought up commercial" en het knipperen van de ogen na, vond ik haar rol niet echt veel toevoegen aan de humor. Niets te klagen overigens over het acteerwerk.

Naar het einde toe wordt het zelfs nog een beetje emotioneel. Maar gelukkig wordt het niet dramatisch, want dat had toch wel afbreuk gedaan aan de humor voorafgaand. Bijzonder sterk einde.

Visueel is het vooral genieten in het huis van Asano hetgeen er heerlijk surreëel uitziet. De andere scènes blijven daar een beetje bij achter wat een beetje jammer is. Laatste puntje van kritiek is de lengte, als het iets compacter was geweest, was de impact wellicht net wat groter geweest en had het van mij de maximale waardering gekregen. Nu moet Survive Style 5+ het doen met "slechts" 4,5 sterren.

Een van de meeste gestoorde films die ik gezien heb. Je moet het wel kunnen waarderen, de doorsnee kijker zal hier weinig plezier aan beleven.

"What is your function in life ?!"

Survive Style 5+ heb ik een jaartje geleden een keer aangezet en na een kwartier afgezet maar ik had geen idee meer waarom. En ik snap het nog steeds niet want wat een geweldige film is dit zeg! Vanaf de allereerste minuut werd ik erin meegesleept en Sekiguchi liet me pas weer los toen de credits over het scherm rolde. De film deed me vaak denken aan Visitor Q en Snatch. Een perfecte combinatie van humor en fantasie. Het begint allemaal erg veelbelovend als de verschillende verhaallijnen worden voorgesteld en de vraag is of het niveau de hele speelduur wordt vastgehouden. En ja, dat doet het!

Audiovisueel is de film schitterend. Een regenboog aan kleuren waren genieten, vooral het huis van Asano was enorm tof en surrealistisch. De muziek die af en toe werd afgespeeld was erg aanstekelijk, zoals het 'Come Baby' en intro van Vinnie Jones in het vliegtuig waar ik mezelf erop betrapte zachtjes mee te tappen. De verhalen worden aangekondigd met een dik vet cijfer inbeeld om 'verwarring' te voorkomen en er zitten meer leuke edit-trucjes in.

Het knappe is dat elke verhaallijn boeiend is, en de film dus niet saai wordt naar mijn smaak. Een echte favoriet heb ik dan ook niet, al vind ik Asano wel de leukste acteur die erin meespeelt. Het gegeven dat zijn vrouw steeds wederkeert uit de dood is hilarisch wat resulteert in een gewelddadig kat-en-muisspel, keer op keer.
De journaliste was dan misschien het minst, maar ik kon erg genieten van de momenten waarop ze strak lag om haar eigen commercials en haar knipperen met de ogen wanneer ze een idee had. Deed me denken aan Wicky de Viking. Haar man, de hypnotiseur, had helaas maar een klein rolletje. Leuk figuur...

... die meteen een hilarische gebeurtenis in werking stelt, namelijk een man in een vogel veranderen. Wat een fantastische kop heeft die vent voor die rol, heerlijk onnozel. Werd op den duur ook lekker melig van zijn loopje en gekwek of wanneer hij die kip op tafel ziet liggen.
Die drie jongelui waren eveneens leuk om te zien, zeker die kerel die de hele tijd homo-waanbeelden kreeg met het 'Come Baby' nummer op de achtergrond. Hilarisch!
Tenslotte is daar nog de verhaallijn met huurmoordenaar Vinnie Jones, een rol die hem niet vreemd is natuurlijk. Weet niet waarom uitgerekend hij in deze film speelt, is de regisseur een fan? Hij doet het in elk geval erg goed met zijn "What's your function in life?" en springt bij elk kleinigheidje uit zijn vel. De tolk is ook een vermelding waard die nog wel een een eigen draai aan de vertaling wilt geven. Mooiste was toen ze samen aan de telefoon waren.

Deze vijf verhalen kruizen elkaar op vermakelijke wijze en zijn doorspekt met heerlijk droge humor, nutteloze dialogen en erg fijne karakters. Het plezier spat van het scherm af en ook bij mij van de bank. Een schande dat ik deze zo lang heb laten liggen. Briljant!

Survive Style 5+ is mijn eerste kennismaking met Aziatische komedie en het is me verrassend goed bevallen. Wat ik vooral erg goed vond aan de film was de hilarische muziekkeuze, de prachtige en kleurrijke decors en de verhaallijn van Mr. Kobayashi.

De film begint met een leuke opening en vertelwijze. Het lijkt erop alsof je een thriller/horror gaat kijken, maar niets is minder waar. Al snel maak je kennis met de eerste verhaallijn en weet je dat dit púúr om de comedy gaat. Het kleurgebruik was ontzettend vrolijk en ook de muziekkeuze paste perfect in het luchtige en vrolijke sfeertje van de film. De eerste verhaallijn was meteen een verhaallijn die me wat minder aansprak. Ik vond dat dan ook, samen met de drie inbrekers, de minst leuke verhaallijn.

De meeste stukjes waren hilarisch. Zo heb ik me rot gelachen om Vinnie Jones en Mr. Kobayashi. Dat waren dan ook de helden van de film voor mij. Sommige dingen vond ik totaal niet grappig en veel te droog, maar toch keek de film lekker vlot weg. Ook in de minder leuke verhaallijnen zaten leuke stukjes (bijvoorbeeld het stukje met het eten op tafel, in de verhaallijn van de reclamevrouw en haar man) en ik heb bijna de hele film met een glimlach op mijn gezicht gezeten

Wat ik trouwens erg apart vond was dat het begin en het einde van de film compleet anders zijn als heel het middenstuk. Het lijkt te beginnen als een horror/thriller, het middenstuk is puur comedy en het lijkt te eindigen als een drama. Totdat Mr. Bird vanuit het niets de redding vormt.

Hilarisch einde.
4*

Godzijdank voor moviemeter en z'n users dat ik een film als deze vind. Lijkt me geweldig.

Kan deze film echt nergens vinden, zelfs NL ondertitels zijn niet te vinden

Geniaal.

Na meerdere keren gezien te hebben blijft het de ogen uitkijken naar de kleurrijke genialiteit die Sekiguchi voorbij laat komen. De fun en lol spat van het scherm af. Enorm veel detail, bomvol leuke ideetjes en grapjes die de 120 minuten doen voorbijvliegen.

Asano, Hashimoto, Abe, Kishibe, aan goeie acteurs geen gebrek. Verder ook erg veel geslaagde grappen, maar het is vooral het visuele aspect dat deze film tot een waar genoegen maakt. Ook een heleboel scenes die behoorlijk lang blijven hangen.

Survive Style 5+ behoort tot de beste Japanse comedies, heb hem lang op 4.5* gehad maar heb geen idee waar ik nog punten voor zou aftrekken. Perfecte score dus.

5.0* en een uitgebreide review

Aardige Japanse komedie. De film begint sterk maar na een uur is het vooral steeds meer van hetzelfde. Zo gaat de vrouw van Ishigaki wat mij betreft iets te vaak dood. Het acteerwerk, Vinnie Jones en bird-man maken deze film nog wel 3* waard.