Memphis Belle (1990)

Zeer verdienstelijke en mooi opgebouwde oorlogsfilm die een erg realistisch beeld van het leven aan boord van een 'vliegend fort' geeft. Deze ode aan de levenslust en de moed van de jeugd toont ook hoe absurd en afgrijselijk een oorlog wel is. De personages worden niet duidelijk uitgetekend, zodat de kijker hen niet steeds kan identificeren. Briljante fotografie en een schitterende score van George Fenton, gemixt met big-bandnummers.

Een soepele 4*.

Mooie film met mooie beelden. Er wordt misschien niet echt geweldig geacteerd maar de film wel te boeien tot het einde.

Vermakelijke oorlogsfilm.

Maar niet echt hoogstaand. Acteerwerk schort af en toe nog wel wat aan, vooral de bijrollen doen het niet altijd even goed. Is jammer, maar de schade valt wel mee, het stoort niet echt. Het plot is simpel zonder al te veel poespas. Het is wel een beetje een feel-good film geworden, dat is niet per se negatief, ook omdat ik het wel een beetje had verwacht. Het verhaallijntje met die PR man was volledig overbodig. Maar ook hier geldt: niet echt storend.

Wat de film de moeite waard maakt zijn de beelden vanuit het vliegtuig. De actiescènes zijn goed, maar ook de stukken waarin er geen gevechten zijn zijn de moeite waard. De lengte van de film is precies goed, en dat is zeker een pré.

Al met al een aardige film, goed vermaak, maar wel wat magertjes.

Mooie film, indrukwekkend ook. Het laatste omdat wijn in memphis de originele Belle hebben gezien. Dan besef je een beetje wat die gasten moesten doormaken in zo'n relatief kleine ruimte

Goeie film over de bemanning van een bommenwerper die een laatste missie uitvoert boven vijandelijk grondgebied. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal tijdens de tweede wereldoorlog. De eerste helft kent een wat te lange opbouw met clichématige personages. Maar dit wordt goedgemaakt tijdens de tweede helft die bestaat uit de missie en zich zo'n beetje geheel in het vliegtuig afspeelt (en dit ziet er allemaal goed en vrij realistisch uit). Een kleine 3.5 sterren.

You're flak-happy. Just do your job en shut up!

Altijd boeiend film over de luchtoorlog boven Europa, en dan in het bijzonder de bombardementsvluchten op Duitsland in dit geval. Een aardig toch soms wat braaf verhaal wordt gecreëerd rond de bemanning, het sterke van de film is wat mij betreft het gedetailleerde beeld van de vluchten, toestellen en omstandigheden.

Een aardig groepje van behoorlijk uiteenlopende karakters wordt gevormd als de 'crew' van het toestel, de Memphis Belle bestond, het behalen van de 25 vluchten ook, de getoonde karakters in de film zijn echter fictief, bovendien is er nooit op Bremen gevlogen. Desondanks is de chemie van de erg jonge groep aardig en redelijk geloofwaardig, minder geloofwaardig echter de uitgelatenheid van sommigen de dag van de missie. Het oude materiaal is gewoon prachtig te zien in de vorm van de B-17, de P-51's zijn ook leuk te zien. De voorbereiding valt verder op als uiteraard nauwgezet, het wachten, de stress, het er heen rijden en je geestelijk voorbereiden. Net als in het geval van Midway met de toestellen die vaak op maximale actieradius ingezet werden, is het in dit geval ook maar de vraag of je het gaat redden en hoe. In eerste instantie lijkt de aanvlieg en het bombardement wel erg gemakkelijk, iets dat in het tweede deel ruimschoots goed gemaakt wordt.

Na take off ontstaat een kenmerkend en goed beeld dat ook beschreven wordt door Stephen Ambrose, auteur van Band of Brothers, die ook een boek schreef over de bombardementsvluchten. Een treffend beeld in die zin wordt daar beschreven en hier uitgebeeld van vliegende oncomfortabele koekblikken, monotone saaiheid op de aanvlieg en veel tijd om te piekeren, de dood of de gladiolen boven het doel met FLAK en natuurlijk het altijd aanwezige gevaar van een eskader jachtvliegtuigen. To hell and back, en dan te bedenken dat de Amerikanen overdag vlogen en de Engelsen 's nachts. Een voordeel hadden de Amerikanen wel aan hun toestel, ze hadden een buikkoepel. Iets dat de meeste Britse toestellen niet had en daardoor extra kwetsbaar van onderen. Ontbering, stress, temperaturen rond het nulpunt, falende techniek, lange uren, soms erg lang onderweg en met een aangeschoten toestel een nog lastigere terugweg.

Het oude materiaal wordt prima gebruikt, de modellen zien er nog redelijk uit, prima gewerkt verschillende malen met die spanning op de grond van personeel die met hoop en vrees ziet hoe ze vertrekken en wie er weer terugkomen, een erg ontnuchterend tussenstukje met de brieven, wellicht een beetje teveel op het sentiment toch geeft wel een idee van de offers die daar ook plaats vonden. De cast doet het aardig. Modine als de uber saaie gezagvoerder die op het einde wat los komt, Donovan als de charismatisch opschepper, Zane in een voor hem erg 'betrouwbare' en degelijke rol, Sean Astin die we natuurlijk van de LOTR reeks kennen, de bekende zanger Connick Jr, en de vermakelijke heethoofd Giuntoli die we kennen van de Shawshank. Is er dan helemaal niets mis met de film? Jawel, dat toestel dat in het begin ontploft is kolder. Waar ontploft dat ding van? Ik neem aan dat alle brandstof in zoverre op is na de vlucht en niet geloste bommen moeten volgens protocol voor de landing verwijdert worden, daarnaast neigt de toon van de film in combinatie met de muziek een beetje naar feel good heroisme dat je wel weet dat het goed gaat komen, daarnaast zijn de mannen nog redelijk braaf op wat gekibbel na.

Desondanks een meer dan prima oorlogsdrama over de luchtoorlog, tevens een van de weinige en blijft het wachten op Spielberg en Hanks met hun project The Mighty Eight, in tussentijd blijft dit het beste dat er is qua luchtoorlog.

Ergens half tussen propagandafilm en realistisch verslag, en daarbij is op zich wel vrij aardig de balans gevonden. Maar er wordt wel een redelijke verzameling cliches opgestapeld. Nou zijn cliches altijd wel gebaseerd op de werkelijkheid vanzelf, maar toch - heel spannend wordt het er dan ook weer niet van. Het begint allemaal wat braaf tussen de lijntjes met de makkers die geintroduceerd worden en allemaal prettig met elkaar samen door een deur kunnen. De propagandaman die een pijnlijke (en nogal ongeloofwaardige) misser maakt. En dan kunnen we los. Niet meteen vanzelf, eerst wachten.

Dan het tweede deel, veel spannender vanzelf. Met een paar, ahem, 'heroische' en spannende momenten, en dat wordt wel zo sterk gebracht dat je bijna even vergeet dat het een Hollywood-productie is en daarmee het einde een gegeven. En ook hier wel weer wat ongeloofwaardige details in het verloop overigens, maar ook dat mag vergeven worden. Erger wellicht dat het scherpe randje net iets teveel ontbreekt. Zo'n lolletje was het niet - en wellicht moeten we er ook even aan denken dat het dat op de grond zeker ook niet was. Er is nogal wat plat gegooid - en niet dat ik nou vind dat de Duitsers of Japanners daar medelijden bij verdienden, ze waren er zelf mee begonnen tenslotte. Maar dat maakt het gebeurde er niet anders om.

Had deze film al lang op mijn verlanglijstje staan maar nog nooit gezien. Helaas wel op de Engelse subs, maar al met al toch redelijk te doen. We kunnen Memphis Belle eigenlijk opdelen in slechts twee lange stukken. Het eerste stuk is zoals zo vaak de basis, met heen hoop bla bla lang leven de lol met nog een belangrijke missie te gaan in dit geval operatie Bremen. Duitsers zien we grappig genoeg niet. Behalve de planes in de lucht. Het beste van deze film is toch het tweede deel wanneer de operatie daadwerkelijk begint. Het ziet er allemaal zeker voor een 30 jaar oude film heel behoorlijk uit. De gevechten in lucht en de daarmee hangende dramatiek zien er goed uit. Wel nogal veramerikaanst, maar goed heb me in dit stuk toch aardig vermaakt. Echt boeien doet deze film mij niet, maar hij is verder wel goed verfilmd. De docu ga ik nog eens rustig bekijken. Het eind vond ik wel grappig met de bobbel als geinigste moment.

Film 3.0 met de punt naar boven

Beeld 3.5/4,0 blu ray

Geluid 3.5

Extra's 4.0 o.a. docu!

Oorlogsdrama over de bemanning van een bommenwerper die nog een laatste missie moet volbrengen.

Memphis Belle is grofweg in twee delen opgesplitst. In het eerste zien we de team spirit en solidariteit tussen de bemanningsleden. Hun toekomstdromen worden eveneens kort toegelicht. In het tweede vertrekken ze voor hun 25ste en allerlaatste missie naar Nazi-Duitsland waar ze een fabriek moeten bombarderen. Door dat eerste stuk komt de film nogal traag op gang, maar het is bij tijd en wijlen imposant in beeld gezet en het tweede deel kent spannende momenten. De special effects zien er wat nep uit. Het feit dat de film inspiratie haalt uit de geschiedenis en met wat footage ertussen gepropt een documentaire stijl wil opwekken werkte voor mij niet zo goed.