Midnight Special (2016)

Goed acteerwerk, mooie soundtrack en aan eind wordt je met veel vragen achter gelaten, het zal vast op een vervolg uitdraaien? Het blijft allemaal een beetje een mysterie!

Kortom leuke sci-fi, ik heb altijd wel zwak voor sci-fi films aka Close Encounters, Fire in the Sky etc.

3.5/4 sterren.

Ondanks uitstekend optreden van met name Michael Shannon heeft deze mysterie/sf mij toch niet kunnen boeien. Misschien kwam dit door de traagheid of gebrek aan echte spanning.

Soms best mooie special effects en er is genoeg aandacht geschonken aan het verhaal en de uitvoering.

En toch kon deze "Midnight Special" mij helaas niet genoeg boeien.

2.5*

Lekker sfeertje. Het deed me een beetje denken aan de film Unknown, alleen dan zonder de "horror"elementen en veeeeel langzamer.
De film zag er prachtig uit en het acteerwerk en de soundtrack waren erg goed. De spanning werd op een subtiele manier vastgehouden en af en toe werd er een vleugje humor toegevoegd. De scène met de neerstortende satelliet was een waar spektakel, en net op het moment dat je het gevoel zou krijgen dat er te weinig gebeurt.
De film had nochtans wel wat korter kunnen zijn; er werd flink de tijd genomen voor alles en dat was niet altijd nodig. Toch werd het lange wachten hier beloond: het einde was echt heel mooi.

7,5/10

Leuke onderhoudende film met de nodige dosis fantasie, wat dat betreft (en vooral op het laatste deel met de futuristische gebouwen en lichtendgevende mensen) is het dus een echte SF-film. Verhaal was ook eigenzinnig in het onderwerp, "ring om de aarde"? Een ruime 7.

Het klinkt allemaal vrij Spielbergiaans, een vader en zoon op de vlucht voor de overheid met de zweem van het paranormale om hen heen hangend. Echter, dit blijft een film van een rasechte indie-auteur die ongebaande paden verkent. Dat is zeer te prijzen en gelukkig slaagt hij ook met glans. In de laatste akte gaat het er allemaal bombastischer aan toe, naar het voorbeeld van de eerder genoemde Spielberg en misschien wel iets te ver richting diens klassieker Close Encounters of the Third Kind (1977), maar toch blijft er genoeg over om deze film niet als standaard popcornvermaak te gaan zien. Midnight Special is kleiner vooral, een prettige mix van indie en actie die op beide vlakken werkt. Iets waar bijvoorbeeld Zack Snyder met zijn pretentieuze superheldenfilm Man of Steel (2013) niet in slaagde. Nichols is een regisseur met veel oog voor detail en schoonheid en deinst er niet voor terug de tijd te nemen dat te tonen. Voeg daaraan toe dat de soundtrack bijzonder sfeervol is en je hebt gewoon een prima roadmovie die flirt met zowel de betere achtervolgingsthriller als epische scifi.

Lees verder: Cinema Interruptus

Een iets mindere film van Nichols ditmaal. Het bizarre verhaal van een kind met vreemde krachten die door zijn eigen biologische vader ontvoerd wordt houdt op cruciale momenten weinig steek. Over de cultus op de boerderij wordt bvb weinig vrij gegeven. Blijkbaar zijn vader en zoon daar ooit in gegaan om één of andere duistere reden maar veel toelichtingen komen er niet meer.

De verklaring voor de krachten van Alton wordt ook al door een onsamenhangend verhaal verklaard en het is dan letterlijk in het duister tasten over waarom het ventje niet in het zonlicht mag komen. Script vond ik erg vaag. Ook Shannon, Dunst en Edgerton, drie acteurs waar ik meestal vol lof over ben, acteren futloos. De geheimzinnigheid rond de jongen intrigeert nog wel, en als thema komt dit in de buurt van films van Shyamalan. Visueel netjes gebracht met redelijke special effects. Als geheel echter een matige film.

Deze liefdevolle hommage aan films als Starman en Close Encounters Of The Third Kind begint erg sterk, maar weet de spanningsboog helaas niet tot het einde vast te houden. De beslissing om midden in het verhaal te beginnen pakt goed uit en komt het tempo en het mysterie ten goede, maar uiteindelijk valt de film toch in de gebruikelijke valkuil, door bepaalde zaken te letterlijk te nemen en te veel te laten zien. Jammer, want vooral het eerste uur is zeer de moeite waard.

Regisseur jeff Nichols doet niet aan het afleveren van hapklare brokken. Net als bij Take Shelter blijven er bij Midnight Special aan het einde een aantal vragen open.

Voor het overgrote mooifilmerij, die deze wat te trage vertelling trouwens absoluut een zekere meerwaarde geeft. Inhoudelijk gewoon wat te mager echter, de aanwezigheid van de immer intense Shannon en Edgerton helpt mee om te camoufleren dat deze film eigenlijk niets nieuws heeft te melden. Uiteindelijk bedoeld als een soort eerbetoon aan films als ET, en de hierboven al genoemde Close Encounters en Starman: aliens die weer naar huis moeten, wat dan weer resulteert in een wat al te bekende achtervolgingsfilm.

Ondanks dat ie niet helemaal geslaagd lijkt, is het een prent geworden die je toch bijblijft, en prikkelt om zelf even na te denken over de precieze inhoud, en dat is een verdienste.

Ik sluit me aan bij Waku. Het deed me allemaal niet zo veel. Nergens echt spannend. Verhaal tja... flinterdun. Acteerwerk verder prima. Gewoon 'net niet' als je het mij vraagt.

Wanneer is een film niet origineel of juist een eerbetoon aan een andere klassieker? De special effects van deze film vind ik dramatisch. De film raakt op geen enkel vlak enorm teleurstellend.

“You all have no clue of what you’re dealing with, do you?”

Fascinerend. Intrigerend. Raadselachtig. Boeiend. Dit zijn enkele kernwoorden die bij me opkwamen na het bekijken van deze eigenzinnige SF. “Midnight Special” lijkt niets speciaals. Maar tegelijkertijd herbergt het iets speciaals. De sfeer van geheimzinnigheid die vanaf het begin merkbaar aanwezig is, zorgt voor een intens lange trip vol raadselachtigheid en intrige. Die onderhuidse spanning blijft lang nazinderen totdat het eindoffensief wordt ingezet en alle gestelde vragen beantwoordt worden. Maar geloof me dat je merendeels verbouwereerd voor je scherm zit, terwijl je jezelf afvraagt wat er in godsnaam aan de hand is.

De sterkte van de film is de manier waarop er zo weinig mogelijk wordt prijsgegeven. Het verhaal ontvouwt zich tergend langzaam. Roy (Michael “The Iceman” Shannon) en Lucas (Joel “Exodus : Gods and Kings” Edgerton) gedragen zich als dieven in de nacht terwijl ze de jonge snaak Alton (Jaeden Lieberher) van motel naar motel sleuren. Klaarblijkelijk gaat het hier om een kidnapping. Aldus de nieuwsberichten op alle nieuwskanalen. Echter als je ziet hoe ontspannen Alton dit alles ondergaat, lijkt dit helemaal niet op ontvoering. En al zeker niet als blijkt dat Roy de vader is van deze zonderlinge jongen die met behulp van een zaklamp stripverhalen leest onder zijn laken en voortdurend rondloopt met een duikersbril. Het feit dat zo een motelkamer volledig lichtdicht wordt gemaakt met behulp van karton, zorgt toch al voor het eerste hoofdkrabben. Het is na een tijd echt overduidelijk dat de twee er alles voor overhebben om Alton te beschermen en te zorgen dat hij niet in handen valt van diegenen die hen achtervolgen.

Het is dan ook een hele meute die geïnteresseerd is in de jongen. Allereerst is er een religieuze sekte die een heel geloof hebben opgebouwd rond de jongen met zijn speciale gaven. Hij is een soort reddingsboei in een toekomstige apocalyps. De FBI is ook op zoek naar Alton en deporteert de complete sekte naar een afgelegen sporthal om hen hierover te ondervragen. Zelfs de NSA stuurt een expert (Adam “Kylo Ren” Driver) omdat klaarblijkelijk de profetieën van Alton, die gebruikt werden voor de preken van de sekteleider (Sam Shepard), vol top-secret overheidsinformatie zit. Heel wat raadselachtige verhaallijnen die op vernuftig manier tot een gezamenlijk eindpunt samensmelten.

Het positieve van “Midnight Special” is de puurheid. Een SF zonder te veel blitse technologische hoogstandjes. Een mengeling van sentimentaliteit en no-nonsense fictie. De bereidheid tot zelfopoffering van Roy ten opzichte van zijn zoon, is oprecht. Roy en Lucas hebben veel weg van Jezus zijn apostelen. Een onweerlegbaar geloof in Alton en een totale onderwerping om een groots doel te bereiken. Het eerste deel is dan ook een vertoning van die zelfopoffering en doorzettingsvermogen tijdens hun vlucht. Een prachtvertoning over een aandoenlijke vader-zoon relatie. Hierbij is er beperkt gebruik gemaakt van CGI. De personages en hun karakters doen het verhaal. Low budget zou ik het niet noemen. Zeker niet als er ook nog welbekende acteurs zoals Bill Camp, Paul Sparks en Kirsten Dunst opdagen. Iets minder vond ik dan het einde van de film. Het eigenzinnige karakter van de film wordt een beetje bedorven door de minder geslaagde “Tomorrowland”-achtige ontknoping. De diepgang die geduldig werd gecreëerd en de intrigerende geheimzinnigheid werden terstond herleidt tot oppervlakkigheid. Een betekenisloze uitschuiver. Al bij al was dit een kanjer van een sciencefiction die moeilijk te overtreffen is. En zeker eentje die ik nog wel eens wil herbekijken.

3,5*

Wederom een intrigerende film van Nichols, met de ingehouden spanning en onuitgesproken emoties die we van hem gewend zijn. Het wordt af en toe nét een tikje te traag, maar de film is spannend en mysterieus genoeg om te blijven kijken. Midnight Special deed me trouwens erg denken aan Close Encounters o/t Third Kind en Take Shelter.

Het verhaal is boeiend en zorgt voor enige spannning, zonder dat er echt veel gebeurt. De hints naar het bovennatuurlijke zijn sterk in het verhaal verweven en krijgen niet de overhand. Het einde past hier mooi bij. Verder speelt Shannon weer erg serieus in een vrij deprimerende rol, zoals we van hem gewend zijn. Dit had allemaal wel wat luchtiger gemogen.

ik had hem toch wel wat meer sci-fictioner verwacht.
De film is nu meer drama met een wat buitenaards toontje hier en daar en zo te lang door kabbelt.
Een road trip/achtervolging die dan even in het begin spannend is en op het eind, en het hele middenstuk een lange achtervolging word door het land.
met dan even een spectaculair stukje bij een benzinestation.

Film had dus spannender en wat meer bovenaards mogen zijn.
Op het eind is dat dan wel even zo als heel die andere wereld even in de onze verschijnt maar daar was dan ook alles mee gezegd.


want natuurlijk halen ze allen de eindbestemming.

Weer een voltreffertje van Nichols. Het zal iets met ouderschap en opgroeien van doen hebben. Nichols is nogal spaarzaam in het prijsgeven van wat er met Alton aan de hand is. Dat mag dan vaag en warrig zijn, het houdt het mysterie wel in stand en daar kan z'n film lang op leunen. Dat niet alleen. Het opent ook enorm sterk met een mogelijke kidnapping, een religieus gezelschap dat het ventje terug wil en de overheid die binnen komt stormen. Een chase film die stilletjes aan een bocht neemt naar serieus sci-fi drama en weer terug grijpt op hetgeen waarmee het begon. Dat gaat dan wel wat moeizaam. Als Alton's krachten toenemen, lost hij meteen ook alles op. Dat past ongetwijfeld in wat Nichols wil vertellen, maar binnen z'n film komt dat wat gemakkelijk over. Shannen is maar weer eens formidabel en het ventje zelf kan er gelukkig ook wat van. Niet voor plothounds, deze Midnight Special, want wie zich toespitst op dat wat hij niet op z'n bordje krijgt, zal wel snel verdwalen. Lekker meegaan in hetgeen Nichols voorschotelt is het beste devies.

Te weinig duiding wat mij betreft. Het sfeertje raakt echter wel de roos.

Er worden een aantal partijen geschetst in de strijd om Alton, het jongetje dat nogal verre van normaal is. Deze partijen worden helaas niet goed uitgelicht waardoor het inlevingsvermogen in mijn ogen wat aan de lage kant ligt. Je wordt als kijker op een behoorlijke afstand gehouden terwijl ik liever betrokken raak.

Concept van deze sf is best goed, hij had alleen wel beter uitgewerkt mogen worden. Waarschijnlijk een bewuste keus geweest van Nichols. In mijn optiek de verkeerde.

Zou hij een vervolg krijgen? Ik denk het niet. Het verhaal heeft gewoon een redelijk gesloten eind.

Mannetje wordt gezocht door de overheid en door een sekte. De good guys willen hem naar zijn bestemming brengen. Mannetje ontdekt wat hij is, de overheid vindt de plek waar ze heen gaan. De sekte wordt als partij redelijk snel uitgeschakeld en speelt geen rol meer. Nu is het nog good guys met mannetje vs de overheid. Good guys vinden een manier om in de grand finale de overheid te ontwijken. Mannetje komt op bestemming, mannetje komt in de wereld waar hij achterkwam dat hij hoorde. Mannetje is weg. Good guys draaien bij de overheid op voor het verhaal. Eind. Een vervolg zou afgezaagd zijn.

Dus hoe zou een vervolg nog wat kunnen toevoegen?

2,5* voor de sfeer, het acteerwerk en hier en daar wat vermaak.

Niet zo 'special' helaas. Gewoon een kopie van 80's films als Firestarter, The Fury, Starman....... Voegt weinig toe aan het subgenre. Maar niet onaardig verder...

Regisseur Jeff Nichols leverde in het verleden al zeer knappe werkjes af met films als Mud en Take Shelter. Ook hier stond een verhaal centraal dat traag op gang kwam, maar dat de kijker constant in de greep wist te houden. Met Midnight Special probeert de regisseur dit wederom en het is opvallend dat Nichols hierbij voor de vierde keer een beroep doet op de diensten van acteur Michael Shannon. Shannon speelt dit keer de rol van vader Roy die met zijn vriend Lucas (een rol van Joel Edgerton) in het holst van de nacht op de vlucht is geslagen voor de overheid en een extreem religieuze sekte die het voorzien hebben op zijn zoon Alton (Jaeden Lieberher). Dat klink als een verhaal met de nodige potentie al blijken er een aantal haken en ogen in het verloop te zitten.

Dat de film een trage, maar zeer sfeervolle opbouw heeft valt natuurlijk te verwachten gezien de eerdere film van Nichols. Echter, hier druipt de vaagheid van het verhaal af, waardoor er halverwege de film geen touw meer aan vast te knopen is. Roy, Lucas en Alton zijn op de vlucht, maar nergens wordt eigenlijk echt duidelijk waarom de overheid en vooral de religieuze sekte het op het 8-jarige knaapje voorzien hebben. Het duurt dan ook een poosje voordat er uiteindelijk echt iets gebeurt en zonder teveel in detail te treden slaat de eerste gebeurtenis kant noch wal. Des te knapper is het dat het verhaal je toch in de greep weet te houden. Hoe vaag alles ook mag zijn, je wilt echt weten wat er nou eigenlijk aan de hand is. Helaas krijg je hier zelfs aan het einde van de film geen antwoord op, iets wat toch wel teleurstellend is.

Wat naast de sfeer zeker bijdraagt aan de film is de geweldige soundtrack van componist David Wingo. Wederom een oude bekende van regisseur Nichols, gezien hij ook verantwoordelijk was voor de soundtracks van Take Shelter en Mud. Ook het acteerniveau ligt wederom op een redelijk hoog niveau en het is dan ook aan deze punten te danken dat de film krap aan een voldoende weet te scoren. Verhaaltechnisch zit het allemaal net te wazig in elkaar en we mogen dan ook concluderen dat Nichols dit keer zeker meer uit dit project had kunnen halen en de film zeker niet op kan tegen zijn vorige twee regieklussen. Dit maakt het dan ook dat Midnight Special een aardig tussendoortje is geworden, waarmee je uiteindelijk niet weet wat je er nou eigenlijk mee aan moet.

Midnight Special heeft een erg interessant concept dat helaas te vaag is uitgewerkt. Toch laat het verhaal je niet los en blijf je benieuwd naar hoe het verhaal zich verder ontwikkelt. Nichols laat wederom zien dat hij een interessante film weet af te leveren, maar het niveau van films als Take Shelter en Mud wordt helaas nergens gehaald. Misschien had een wat heldere uitwerking van het verhaal in combinatie met een duidelijk einde de film tot grotere hoogten kunnen brengen, maar door het gemis aan deze elementen blijven wij steken op een krappe voldoende. Midnight Special weet zeker te intrigeren en is een aanrader voor de liefhebber van Nichols zijn werk, maar voor de meesten zal hier geen touw aan vast te knopen zijn waardoor veel mensen de film links zullen laten liggen.

De film intrigeert zeker , helaas blijven er na het slot teveel vragen onbeantwoord .

Het begon nog intrigerend maar zakt daarna toch als een pudding in mekaar.

Midnight Special is weliswaar een film in het genre van sci-fi, maar de film heeft een andere aanpak. Er zijn weliswaar vooral op het laatst grote special effects, maar de weg daar na toe is anders. We krijgen weinig van het plot te weten in het begin, maar gaandeweg komen we steeds meer regendruppels als plotelementen te weten. Dit houdt de film spannend. Het verhaal zelf zegt iets over een vaderzoon-relatie, zoals zo vaak bij Jeff Nichols. De acteurs zijn sterk en de cinematografie is ook dik in orde. Goede film!

Wel leuk om na Stranger Things en Super 8 weer een film te zien die goed af heeft gekeken bij Spielberg onder andere. Al kun je deze film eigenlijk niet helemaal met die serie en film vergelijken. De verwijzingen en nostalgietrip zijn niet zo overduidelijk, de toon is veel serieuzer en dit is eigenlijk ook best een eigenzinnige mix van een blockbuster-achtige achtervolgingsfilm en een veel trager en kleiner soort film.

Aan het begin wordt je direct in het verhaal gegooid en is de spanning, sfeer en mystiek erg aangenaam. En altijd als je denkt dat het tempo omhoog zal gaan krijg je weer een scène waar de tijd voor wordt genomen. Ook weet de film meerdere keren te verrassen met gebeurtenissen. Lange tijd weet je niet precies welke kant het opgaat. Helaas gaat richting het einde toe wel wat van de mystiek verloren. Het einde kan ook niet helemaal aan de ook wel erg hoog opgevoerde verwachtingen voldoen. Ik denk dat Nichols er goed aan had gedaan terug te grijpen naar de mystiek die vooral het begin van de film zo kenmerkte, en vol voor een open einde te kiezen. Dan had je wel een hoop kijkers ook teleurgesteld, maar dat was sowieso wel gebeurd doordat de film zo'n aparte mix van twee type films is.

De muziek en cast zijn uitstekend. Bij Edgerton vond ik dat gestaar soms wel een beetje komisch worden, wellicht ook door zijn rol in The Gift, maar hij zet toch wel weer een fijne rol neer. Shannon is de grootste uitblinker en ook Dunst en Lieberher zijn goed. Vond Dunst er eigenlijk soms nogal oud uitzien voor haar leeftijd, maar dat doet haar rol misschien ook wel goed. Als ik niet wist dat ze in de film speelde had ik haar misschien niet eens zo snel herkend. Lieberher is zowaar weer zo'n kindacteur die uitblinkt. En weer eentje die gecast is in de It-remake. Op deze manier begin ik daar ook wat meer verwachtingen van te krijgen. Vooruit, 4.0*. Ik heb een zwak voor films die zich in de werkelijkheid afspelen om daar dan een klein vleugje sciencefiction in te stoppen om daar mysterie of iets anders uit te halen. En Nichols is echt eentje om in de gaten te houden. Hij neemt zijn kijkers serieus.

Film begint aardig en ik had direct associaties met de serie 'Milennium'

dat SF op een verontrustende manier geloofwaardig kon maken.

Maar helaas verliest deze film snel sfeer en credibility en wordt het allemaal te nadrukkelijk.

Soundtrack was heel goed.

Ik wou een stuk typen, maar dit is eigenlijk wel hoe ik er ook over denk. Ik hou opzich wel van dit soort films en had geen hoge verwachtingen, maar 'iets' ontbreekt.

De film weet lange tijd mysterieus te zijn en kwam op mij dus niet meteen saai over. Het acteerwerk is degelijk. Je krijgt wel nergens het gevoel dat je de personages leert kennen door de vaagheid van de film. De soundtrack is uitstekend en de regie ook. Toch heb ik niet meteen het gevoel iets speciaals gezien te hebben. Het mysterie verdwijnt compleet door het einde van de film, volgens mij wordt er teveel prijsgegeven. Allemaal leuk zo'n mysterieuze wereld boven de onze, maar vond het onnodig om hem daadwerkelijk vanop een afstand te zien. Het einde met Shannon zijn ogen die ook oplichten roepen wel wat vragen op. Kan hij ook wat zijn zoon kan? Waarom blijft hij dan beneden en gaat hij niet mee met zijn zoon? Het is duidelijk erfelijk dus waarom kan hij niet wat zijn zoon lijkt te kunnen, Roy is namelijk een volbloed en Alton een 'hybride'? En waarom denkt hij op een bepaald moment dat Alton dood kan gaan van de opkomende zon? Heeft hij dan niet hetzelfde meegemaakt? Beetje vreemd.

En ohja het lezen van Superman comics, dat is er waarschijnlijk ingestoken als link naar een 'alien die de mens in de gaten houdt' in de hoop dat Alton net zoals Superman wordt.

Om het kort samen te vatten: Midnight Special is een degelijke film met een traag verloop en een vleugje mysterie voor mensen met wat tijd teveel.

wat een acteur is het toch.

Trage film met een mysterieus tintje en aardig wat spanning.

De film wist me geboeid te houden tot het eind.

Ik heb een beetje mixed feelings over Midnight Special.

Jeff Nichols betekent Michael Shannon en ze vormen een gouden duo. Shannon is een van mijn favorieten aan het worden en dat bewijst hij in Midnight Special wederom. Sowieso bestaat de cast uit een aantal hele sterke namen zoals Sam Shepard, Joel Edgerton, Adam Driver en Paul Sparks. Verder ziet het er schitterend uit en is het prachtig geschoten.

Ik heb wel een beetje een probleem met het einde, voor het einde vond ik de film uitstekend maar de keuzes die in het einde gemaakt worden vond ik niet voldoening geven. De film had wat mij betreft beter character driven kunnen blijven in plaats van plot driven, want in het einde neemt het plot het over. Het verhaal en het antwoord daarop zijn nogal simpel en worden ook niet verklaard. Nou hoefft van mij echt niet alles uiteengezet te worden maar dit einde was gewoon te matig om de film te dragen. Ik was meer benieuwd naar de karakters en hoe zij ermee zouden omgaan en dit wordt in 3 korte scenes afgeraffeld. Hadden ze hier meer mee gedaan dan was ik wat meer vergeeflijk geweest met het antwoord op Alton zijn gaven.

Het begin van de film is ongekend raadselachtig en meeslepend. Wat is er met Alton aan de hand? Waarom verdraagt hij geen daglicht en wordt hij 's nachts van motel naar motel gereden? Wat zoekt de FBI bij de religieuze sekte waar hij vandaan komt? Alton en zijn vader Roy Tomlin (Michael Shannon) worden op de hielen gezeten door sekteleden, de FBI én de NSA, maar lijken voor nog iets veel groters op de vlucht. Langzaam aan komt er wat informatie los. Eén ding wordt al wel snel duidelijk: Alton is geen normaal kind. Het is dan ook een flinke domper als het na een steengoede eerste helft alsnog misgaat. Het verhaal wordt steeds vreemder en wankeler. Rare oplossing over ouderschap en evolutie moeten de gaten in de plot verhullen. Sciencefictionelementen die opzienbarend zouden moeten zijn, werken nu juist de film tegen. Het is dus gewoon jammer dat de boel aan het einde zo glad is gepolijst. Het acteerwerk is dankzij de goede sterrencast van hoge kwaliteit. Daarnaast kan je aan de film goed zien dat hier een ambitieus, begaafd verteller aan het werk is. Regisseur Jeff Nichols heeft genoeg kwaliteit om deze film toch nog van een bijzondere glans te voorzien.

Mooi gefilmd, maar ondanks alle omineuze dialogen en aanzwellende synthesizers, had ik toch al snel door dat ik eigenlijk naar een heel generiek sf-plotje zat te kijken. Eigenlijk een heel goed geacteerde, vrij langdradige aflevering van 'Supernatural', of iets dergelijks, inclusief de matige special effects.

Dat acteren is wel echt een pluspunt hier, trouwens, ook van dat jongetje. Het goed laten acteren van kinderen is wel een kwaliteit van Nichols. Het meest was ik echter onder de indruk van Edgerton, die verbazingwekkend veel emotioneel gewicht meegeeft aan wat eigenlijk een heel vlak, eendimensionaal karakter is.

Al met al best vermakelijk, maar een beetje te mager voor een echte duim omhoog.