The Muppet Movie (1979)

Erg charmant filmpje, die helaas iets beter had kunnen zijn. Het grote probleem is dat de film eigenlijk een groot rommeltje is. Elke scène is heel druk, evenals het verhaal zelf en de komische timing is bij vlagen zelfs belabbert. Daarbij veranderen de ijsjes van Kermit en Fozzie in een bepaalde scène na elke shotwisseling van kleur.

Een wonder is het dan nog te noemen dat de film toch wel leuk lijkt. Erg grappig om al die cameo's te zien. Ik vond het met name verassend om Orson Welles ineens aan te treffen. Maar de echte ster blijft natuurlijk Kermit de Kikker. Mijn mening over de verschillende Muppets wisselt eigenlijk heel sterk, de ene is vreselijk irritant, de andere erg grappig. Humor van de bovenste plank vond ik overigens niet in de film. Maar wel een goede glimlach. Ik ben verder overigens helaas niet heel erg bekend met de tv-serie, maar wat ik daarvan gezien heb vind ik toch net iets geslaagder dan deze film.

3*

Have you tried Hare Krishna?

Ik was van plan om geen films meer te kopen dit jaar (en dat is ineens ook het voornemen voor volgend jaar want ik moet echt mijn achterstand eens doen krimpen) maar de Muppet film voor 0.25 euro kon ik moeilijk laten liggen. De korte aflevering vond ik altijd wel leuk en ook The Christmas Carol versie was amusant. Gisteren maar ineens deze opgezet.

Op zich is het wel een leuke film maar ik had er toch net dat tikkeltje meer van verwacht. Dit was de eerste keer dat de Muppets naar het grote scherm werden gebracht en dit had als resultaat dat het origine verhaal werd en dat blijkt jammer genoeg niet altijd even interessant te zijn. Vooral heel het verhaal met Doc Hopper (die op zich wel een leuke parodie op Kolonel Saunders van KFC is) verveelt op den duur wel serieus. De film sleept dus hier en daar iets te lang aan en ook de muzikale intermezzo's zijn niet altijd even leuk. Zo is de stem van Kermit op zich wel goed te doen maar is het verschrikkelijk om naar te luisteren wanneer hij moet zingen, hetzelfde geldt voor Miss Piggy trouwens. Gelukkig zijn er evenveel nummers die wel geslaagd zijn waardoor dit nog altijd wel leuk was om naar te kijken. De soundtrack zou ik er echter niet van kopen. De film is al zeker en vast voor één reden de moeite waard en dat is zien hoe de makers er in geslaagd zijn om de Muppets te laten bewegen. Het zijn en blijven poppen maar als filmmaker zijn er bepaalde scènes waar je enorm inventief moet zijn om het geloofwaardig te brengen. Denk aan Kermit op de fiets, Fozzie Bear in de auto, ... Erg knap hoe ze dit hebben klaargespeeld.

The Muppet Movie gaat voornamelijk over de origine van de Muppet Show maar dit resulteert in een road-trip waarin de bekendste personages in voorkomen maar ook een paar leuke cameos. De echte sterren van de show zijn natuurlijk aanwezig in de vorm van Kermit, Miss Piggy, de geniale Fozzie Bear en Gonzo en die hebben elks hun momenten, al blijf ik Miss Piggy en in mindere mate Kermit toch altijd de minste van de hoop vinden. De film was dus al vrij leuk qua personages maar dan komen ze opeens aan bij de kerk en wie zit daar? Dr. Teeth and the Electric Mayhem! Sowieso één van de leukste acts die de Muppets hebben en hun rol is dan ook nog eens vrij groot dus ik was helemaal gelukkig. De geniale Animal (komt zelfs nog even terug na de credits), Dr. Teeth zelf, Zoot met zijn sax, Floyd en Janice.. Samen met Stadler & Waldorf het leukste wat de film te bieden heeft. Voor de rest zitten er nog veel bekendere Muppet koppen in de bijrollen dus dat zit wel snor. Voor de rest zitten hier nog een groot aantal echte acteurs cameos in waaronder Mel Brooks, James Coburn, Elliott Gould, Steve Martin, Telly Savalas en natuurlijk de acteur die je soms in de meest onverwachte producties tegenkomt: Orson Welles. Een rol van één lijn maar samen met Steve Martin wel ontzettend memorabel.

Soms een gemengd gevoel vanwege een paar muzikale nummers die niet altijd even goed tot hun recht komen maar het vlotte verhaal en de typische Muppet humor zorgen ervoor dat dit nog altijd wel een vermakelijke film blijft. De film heeft een aantal knipogen en de cameos van een aantal echte acteurs maken het af. Christmas Carol is nog net een tikkeltje beter maar dit mag er ook wezen.

3.5*

Best een gezellige Muppetmovie. De film tracht de humor en de charme van de bekende Muppetshow weer te geven in hun eerste langspeelfilm. Dat levert een leuke, maar tegelijk ondertussen gedateerde film op. De echte sterren blijven natuurlijk de muppets, waarbij alle bekende figuren aan bod komen. Het verhaal is bijkomstig, op dat vlak vond ik The Great Muppet Caper en Muppets Take Manhattan toch beter. Maar wel leuk zijn de vele cameo's. Op dat gebied heb je weer het gevoel in een Muppetshow te zitten waar de grote sterren ook gasten zijn.

De serie is uiteraard beter en de vele films hebben deels wel bewezen dat Muppets daar thuis horen en minder in film. Ook de humor op sommige momenten is te slecht om leuk te zijn. Ik denk aan Steve Martin en Mel Brooks. Al is dat meer kwestie van smaak.

Conclusie is dat Muppet Movie nog zo slecht niet is, en de liedjes zijn wel aangenaam. Ik kan hier best van genieten, al was ik vroeger ook al een grote fan van de reeks.

Ik ben nooit een grote Muppet volger geweest, maar vond het wel altijd geinig om te kijken. Met het oog op de bioscoopfilm van dit moment ga ik de oude delen maar eens kijken. Deze film komt alweer uit 1979, ik had geen idee dat de Muppets alweer zo oud zijn. Maar schijnbaar is het wel een tijdloos fenomeen, want ik vind het nu nog steeds leuk. Kermit is de leukste, maar ook van de rest heb ik zeker genoten. Miss Piggy is weer lekker irritant en te aanwezig, zoals het hoort. De rest doet het ook prima. Jammer dat de Swedish Chef (bork, bork!) er maar heel kort in zit, toch wel een hilarisch personage. De film kent gelukkig genoeg leuke momenten, vooral omdat je een hoop diverse locaties treft dankzij de roadtrip van Kermit en Fozzie. Ik moet sowieso al snel lachen om bepaalde blikken met Kermit, haha. De film zit technisch overigens ook best aardig in elkaar. Toch knap hoe ze een fietsende kikker en een rijdende beer zo leuk weten te tonen.

Ik ben nu nog meer benieuwd geraakt naar de andere films. Volgens mij ga ik me er goed mee vermaken.

3,5*

Niet zo best.

Eigenlijk serieus verouderd deze film. En dan niet enkel de erg fletse cinematografie of de humor (drinks are on the house ... pfoe!), maar eigenlijk het hele gebeuren. Het groepje van Muppets is hier verder ook nog redelijk klein, waardoor het een beetje saai wordt. Sommige Muppets zijn naast hun voorkomen verder redelijk saaie figuurtjes.

Af en toe wel geinig, maar doorgaans duren scenes te lang en gaat de film zelf ook veel te lang door. Qua cameos herken ik te weinig mensen (Orson Welles, echt?), terwijl andere (Steve Martin) niet echt tot veel blijdschap leidden.

Echt rampzalig is het niet, daar is de charme van sommige poppetjes (Animal) gewoon te groot voor, maar als film is het niet echt geslaagd, duurt het te lang en is er gewoon te weinig animo.

1.5*

Orson Welles zijn tronie trekt deze film nog naar een ruime voldoende. Achja, het is een gaar rommeltje geworden met allemaal aan los zand hangende scenes met poppenfiguren en wat cameo's hier en daar. Maar hee, die Muppets kun je toch niet haten? Vond het wel aardig en de grappen waren zo flauw dat je er toch nog om kan lachen.

Leuke eerste film die hier en daar wat chaotisch is meer wel makkelijk weg kijkt.

De overdreven home alone achtige bad guys hadden ze weg mogen laten, die waren eerder irritant dan dat ze echt een meerwaarde voor het verhaal betekende.

Ik kende voorheen enkel nog de kerstfilms maar dit eerste deel is ook leuk om eens mee te pakken.

3*

De eerste Muppetfilm, en een van de laatste die ik nog wilde zien.

Het is niet de beste of de leukste, daarvoor is alles wat te weinig beklijvend, oogt het allemaal wat brak en goedkoop en is het op momenten wat irritant, zeker met die badguys die ze achtervolgen. Ook zitten er wat mindere liedjes tussen (hoewel ik het over het algemeen altijd wel leuk vind als er een liedje komt).

Maar de muppets zelf zijn eigenlijk gewoon altijd leuk om te zien, zeker in deze film waarin je dan ziet hoe het allemaal begonnen zou zijn. Dus het is wel uit te kijken, maar voor de rest geen hoogvlieger.

2,5*

Hysterisch maar toch kalm. Dat is het bijzondere aan deze eerste Muppet film. Enerzijds is het een zooitje eersteklas, wat je krijgt als je zoveel mogelijk Muppets bij elkaar gooit. Anderzijds neemt de film uitgebreid de tijd voor het uiterst simpele verhaal van een kikker die naar Hollywood afreist om bekend te worden. Het meest memorabele moment daarin is eigenlijk het shot waarin Kermit op de fiets zit, nog steeds een fantastische special effect. Vanaf dat moment ontmoet de kikker de bekende figuren en krijgt een deel van poppen een eigen liedje. Scherp of hilarisch wordt The Muppet Movie eigenlijk nergens, maar een vrolijke en kleurrijke kermis is het wel.

Vooruit; 3,5 sterren.

Aardig.

Dit soort films zijn de films die vooral nostalgie uitstralen. Het is dan ook jammer dat ik nooit echt met de Muppets ben opgegroeid, en nog nooit een nummer van deze film had gehoord. Niettemin heb ik de film laatst gevonden en maar opgezet of ik misschien iets bijzonders had gemist als kind. Ik denk dat ik dit als kind ook beter had gewaardeerd, maar nu blijft er niet veel meer over.

The Muppet Movie opent met een heerlijk nummer, die helaas nergens in de film meer overtroffen wordt. Zelfs met een imitatie weet Henson een geweldig pakkend nummer mee te geven aan zijn kikker, en zo kent The Muppet Movie wel meerdere nummertjes die erg pakken. Toch blijft 'The Rainbow Connection' het hoogtepunt van de film, en dat is jammer, want zo heb je de beste scene al in de eerste minuten gehad.

Er flitsen in deze film veel scenes voorbij die ik waarschijnlijk nostalgisch had gevonden als ik klein was geweest, maar nu maken ze wat minder indruk. Het leukste om waarschijnlijk te zien was dat er veel sterren een cameo maken zoals Orson Welles of Steve Martin. Die tweede zet ook meteen het grappigste personage neer, wat eigenlijk meer zegt over de mensen die wel langer in beeld komen dan 2 minuten.

Het voornaamste probleem van de film is dat scenes met personages die eigenlijk helemaal niet zo leuk zijn te lang doorgaan waardoor het tempo weleens de neiging heeft om eruit te knallen. Hoe verder de film vordert, hoe minder leuk de personages worden en dat is wel jammer. Het eerste halfuur vormt zo waarschijnlijk het beste gedeelte van de film omdat de flow er daar wel lekker inzit.

Het blijft best schattig allemaal, maar ondertussen best veroudert en aangezien ik dit gemist heb in mijn kinderjaren kan ik weinig nostalgie meer bekennen. Het voelt allemaal niet fris genoeg meer aan, en de grapjes vond ik ook maar weinig geslaagd. Echt vervelend wordt het nergens, maar perfect is het zeker niet. Leuk om eens gezien te hebben, maar waarschijnlijk geen film die ik nog een keer ga kijken.