Back to the Future (1985)

“Great Scott!”

Back to the Future blijft één van mijn favoriete films. De film heeft een bijna magische aantrekkingskracht, en vanaf het begin waan je jezelf in 1985 door de muziek, sets, kleding, haar etc. Het verhaal over Marty McFly, die per ongeluk terug in de tijd reist en zijn eigen bestaan in gevaar brengt, heeft nog niets aan kracht ingeboet.

Het plezier waarmee Fox Marty speelt, de mooie Claudia Wells, het energieke spel van Christopher Lloyd, de iconische DeLorean, de muziek etc. Alles klopt. Robert Zemeckis is een meester in het creëren van personages waar je echt om gaat geven, en die aanvoelen alsof je ze al jaren kent. Marty McFly en Dr. Emmett “Doc” Brown zijn terechte iconen, en Michael J. Fox en Lloyd zijn weergaloos. De overige personages kunnen aanvoelen als karikaturen (vooral Biff en George McFly), maar dat stoort nergens omdat ze passen binnen de kleurrijke wereld die Zemeckis heeft gecreëerd. Back to the Future voelt na al die jaren nog steeds aan als een weerzien van oude vrienden.

Erg leuke film. Al heel vaak gezien (ben de tel kwijt). Kijk hem nu ook liever niet meer.... Ben bang dat ik hem niet zo leuk meer vind als toen.

Onweerstaanbaar.

Het moet toch geweldig zijn geweest om deze destijds in de bioscoop te kunnen zien. In een tijd waar de ongegeneerde hoeveelheid cheese al helemaal op zijn plek was geweest, moet dit echt dé film zijn geweest waarna je manisch aan al je vrienden vraagt: Heb je Back to the Future al gezien?!

Time travel voor dummies met hoog tempo, charmante karakters, effectief ingezette effecten en aanstekelijke humor. Grootste inzet is ongetwijfeld filmfun, dus mogen de karakters wat overdrevener, zitten er wat flauwe grapjes doorheen gemoffeld en vallen er genoeg gaatjes te prikken in de behandeling van het onderwerp.

De film gaat er echter lekker speels mee om en overtuigt voor de volle 100%. Vooral de manier waarop er met de kleinste terug- en vooruitverwijzingen gespeeld wordt, geeft de film onnoemelijk veel herkijkwaarde (klein voorbeeld: als George in het begin opbiecht slecht te zijn in confrontaties, maakt hij een verkrampte klauwbeweging met zijn rechterhand; een knipoog naar de dreun die hij later Biff zou geven).

Goede rol van Fox en ronduit iconische rol van Lloyd. Rest van de cast heeft duidelijk evenveel plezier en de film is lichtvoetig genoeg om iedereen lekker te laten schmieren.

Ruim dertig jaar na dato staat deze nog fier overeind. Misschien wat sleet op de soundtrack (met name dat theme-riedeltje), wat make-up effecten en die rare solo van Fox op het bal heb ik nooit gesnapt, maar verder is dit nog altijd de ultieme feelgood film. Ik verhoog naar 4,5*

Back to the Future blijft een tijdloze film. Enorm charmant, vlot en voor alle leeftijden. Wat me ditmaal vooral opviel was hoe strak de film in elkaar zit, er zijn maar weinig grammetjes vet te vinden. Daarnaast zit de film werkelijk propvol met foreshadowing. Al vanaf de eerste seconden van de film zie je in de decors, in de achtergronden en in alle dialoogzinnen elementen die later zullen terugkeren. Binnen slechts enkele minuten hebben we Marty zien gitaarspelen, praat hij over zijn vader en wordt er op de achtergrond geld ingezameld voor de klokkentoren. De film is prima te volgen met een half oog, maar als je alle referenties en elementen mee wil krijgen moet je goed opletten; in elke hoek zit wel iets van betekenis. Het komt soms een tikkeltje uitleggerig over, maar storend wordt het gelukkig niet.

De film is weliswaar vlot en amusant, maar Back to the Future wordt pas echt leuk in de jaren 50. Het gegeven is al interessant; hoe zou het zijn om je ouders op je eigen leeftijd te ontmoeten? In het geval van Marty komt hij de schattige Lea Thompson, de sullige Crispin Glover en de eendimensionale pestkop Thomas Wilson te staan. Back to the Future zit vol met kleurrijke types, die vaak op de grens balanceren van geloofwaardige personages en compleet cartooneske figuren. Michael J. Fox speelt een sterke hoofdrol, hoewel Marty McFly niet echt geloofwaardig een rebelse rocker is. Wellicht nog leuker is de schmierende Lloyd als uitvinder Doc. Voorzien van de catchy deuntjes van Huey Lewis vliegt deze kleurrijke film van bijna twee uur met 140 kilometer voorbij alsof het maar een half uurtje is.

4,5 sterren.

Tegenvaller.

Een klassieker die ik op 1 of andere wijze nog moest zien, en daar ben ik dan gisteravond eindelijk aan toe gekomen. Uiteindelijk had ik deze film nog in mijn jeugd moeten kijken, want daar kwam ik dus achter. Het is me allemaal te sterk aangezet.

Acteerwerk van Lloyd is wel leuk, en hij zet een tamelijk iconisch personage neer en lijkt er ook echt zin in te hebben. Fox is echter wat minder, hij was sowieso nooit echt een heel bijzonder acteur, en ook hier weet hij de film nauwelijks te dragen uiteindelijk.

Daarnaast is de film vaak wel heel sterk aangezet helaas. Heel veel irritant overdreven scenario's waarbij ik me ging afvragen of deze film niet als klucht bedoelt was uiteindelijk. Zoveel drukte, zoveel nonsens. Erg jammer eigenlijk, het maakte de ervaring wat moeizamer.

Uiteindelijk is het verhaal zelf leuk gevonden, en de scenario's zijn soms over-the-top die wel werken, niet altijd echter. De Libiërs vond ik bijvoorbeeld wel grappig gevonden. Het avontuur mag er ook volop zijn en in de sciencefiction zit genoeg fantasie in uiteindelijk.

Daarbij duren de 116 minuten niet altijd enorm lang, en dat vond ik prima. Ik snap echter niet waarom deze film zo'n klassieker is en waarom hij zo hoog is geprezen. Wat ik erin zie is een typische kinderfilm met een tamelijk voorspelbaar verhaal en een hoop te sterk aangezette personages.

Uiteindelijk veel meer van verwacht, visueel wel aardig, maar ook niet heel bijzonder. Van een top 250 film verwacht ik wel iets aparts, en of deze film dat nu heeft? Niet echt. Dit soort drukte is niet allemaal aan mij besteed.

Back to the Future is de ultieme vorm van popcornvermaak zoals het ooit is bedoeld. De film biedt alles wat je van een film in dit segment verwacht. Actie, avontuur, science fiction en een flinke scheut coming of age... Het biedt zelfs nog meer dan dat ik eigenlijk zou willen. De film is tijdloos in haar opzet en ongeëvenaard, wellicht alleen door het vervolg. De film vormt het eerate deel van de beroemde trilogie. Het weet me keer op keer te vermaken en behoort samen met een groepje uitverkorenen volkomen terecht tot een van de beste trilogien die ooit op het witte scherm getoverd zijn.

5,0*

Een typische 80's avonturenfilm met humor die ondertussen toch wat belegen is. Michael J. Fox is zelfs met zijn jonge look nog te oud voor de rol van tiener, maar hij past wel in dit genre. Doet me wat denken aan Charlie Sheen in Hot Shots als acteur met het verstand op nul. Fox lijkt de enige normale in deze film.

Een film voor een vrij jong publiek, wat verklaart waarom ik er als kind zo van genoten heb. Spectaculair met de DeLorean, toch de 'coolste' tijdmachine uit de filmgeschiedenis. Weer eens iets anders dan een telefooncel. En het verhaal zelf is wel goed gedaan.

Vraag is nu hoe ik dit kan beoordelen. Ik zie er de klassieker in, in de jaren '80 was dit een topfilm. Goed gemaakt met iconische filmscènes, de DeLorean is een topauto en het geheel is evenwichtig vertelt. Maar er zit slijt op, de personages zijn echt wel cheesy en de humor is voor een jonger publiek. Al vraag ik me af of jongeren hier nog van kunnen genieten. Een klassieker dus, maar met een groot nostalgiegehalte.

Heerlijke vermakelijke film vooral. Een komedie zonder dat je echt moet lachen, een actiefilm zonder echte actie, een coming-of-age dat er ook maar een beetje bijhangt maar dat alles samen is enorm plezierig om te zien. Knap hoe zowel dat 80s sfeertje als de jaren 50 enorm goed worden overgebracht. Bij een herziening na zoveel jaren, en je het verhaal door en door kent, valt op hoeveel informatie door personages in het eerste halfuur wordt gegeven waar even later op wordt teruggekomen. In feite slecht schrijfwerk en het stoort nu ook wel een beetje. Verder leuke personages. Zo'n Doc is eigenlijk heel ver over the top, maar in deze film past het en vooral zijn chemie met Fox is geweldig. Maar ook de andere acteurs, vooral de jongeren die de ouderen imiteren: het klopt gewoon. Visueel verder wel wat saai en ook niet heel diepgravend (de film racet voorbij), maar als avondje vermaak telt deze absoluut. En leuk hem eens in de bios te zien. 4,0*.

Het zeer vreemde jaar 2020 heeft een alweer verrassende wending genomen want 35 jaar na datum heb ik deze film eindelijk gezien. Ik was 2 toen de film uitkwam, dus heb ik veelvuldig de kans gekregen om dit eerder te doen, doch nooit gegrepen. Enerzijds beklaag ik me dat nu wel, want als bijna veertiger naar een film voor jeudigen uit een heel ander tijdperk kijken, is natuurlijk nooit fair ten opzichte van de originele waarde van het ding. Anderzijds lijkt het me nooit zo mijn ding te zullen zijn...

Back to the Future gooide me meteen terug in de jaren 80 tv sfeer. Die erg lange intro met de klokken zou vandaag als storend en te traag beschouwd worden, toen was het schering en inslag. De nostalgist die ik ben, vind het echter allemaal ok. Het geeft de kans om rustig te lezen wie er allemaal aan de film werkte en dat heeft ook zijn waarde.

Het verhaal op zich heeft aanvankelijk nog wel een goede opbouw maar eens het Marty duidelijk wordt dat hij * zijn ouders opnieuw verliefd moet laten worden, vervalt het toch algauw in een "... en dan.... en dan.... en dan..." afhaspelen naar het einde.

Michael J Fox doet het natuurlijk behoorlijk, maar ik geloof geen moment dat hij een 17-jarige scholier is. Het lijkt wel alsof Marty alles al eens gezien heeft en steeds raad weet met de situaties. Behalve wanneer hij met zijn moeder in de wagen zit, maar meer dan wat bekkentrekkerij krijgt Fox er in die scènes niet uit. Jammer...

Vermakelijk is het allemaal zeker, maar ik had er meer van verwacht. En toch heeft deze film een zekere aantrekkingskracht, die er voor zorgde dat ik ook deel II wou zien. Dat heb ik dan ook maar gedaan en ik vond hem vreemd genoeg beter dan deel 1.

* voor de plot van deze film een spoiler

Dit is en blijft een heerlijke film op alle fronten. Herzien na een stuk of zes jaren, en de film blijft voor mij fier overeind staan. En dat zal over tien jaar nog steeds zo zijn, ongetwijfeld.

Back to the Future is gewoonweg enorm vermakelijk. De geslaagde humor, de feelgood sfeer, het heel prettige tempo, de toffe personages, spanning, science-fiction, wat lekkere rock and roll. Deze film gooit zoveel elementjes bij elkaar en letterlijk alles werkt. Michael J. Fox als Marty McFly schreeuwt in alles coolness uit, en Lloyd balanceert dat goed met z'n typetje als Doc de gestoorde wetenschapper. De andere personages zijn niettemin ook fijn. BTTF is wat mij betreft echter niet enkel heel erg vermakelijk, maar ook gewoon erg goed geschreven. Elke scène heeft een doel, elke zin geeft een opzetje naar een latere callback of resolutie. Personages leer je kennen door hun acties, niet door ellenlange dialogen. Van een sterk script gesproken, dat zit gewoon uitstekend in elkaar. Het hele tijdreizen creëert natuurlijk evengoed wat plotholes, maar voor het doel van de film zit dat goed genoeg in elkaar. Zemeckis heeft hiermee een tijdloze klassieker afgeleverd in ieder geval. Ik ga er nu ook snel deel 2 en 3 opnieuw achteraan gooien. Vooral 2 is in mijn herinnering toch ook heel sterk, dus ik ben benieuwd.

Verhoging naar 4.5*, verdiend.

Heel vermakelijke en sympathieke film. Het aantal scènes waar ik echt bij moest lachen waren echter toch wat schaars. Het heeft allemaal net iets te weinig om het lijf om echt indruk te maken.

Typische tiener.

Voor eenieder die opgegroeid is in de jaren 80, behoort Back to the Future tot een van de leukste bioscoopervaringen. Niet eens van tovenaar Spielberg zelf, maar van zijn leerling Robert Zemeckis, die goed keek waar Abraham de mosterd vandaan haalde. Alle ingrediënten zijn aanwezig in deze avonturen- annex sciencefictionfilm, die grotendeels wordt gered door humor. Niet van het soort waarvan je gaat schaterlachen, maar wel eentje die een terugkerende glimlach veroorzaakt. Kluchtig en luchtig bij tijden, maar zelfs zoveel jaar na dato blijft het vermakelijke kost. En vanaf overmorgen dus zelfs in 4K, samen met de 2 andere films en heel veel bonusmateriaal.

De tijdreisfilm aller tijden blijkt nog best goed houdbaar te zijn, mede dankzij de aanwezigheid van Michael. J. Fox. Officieel was het de bedoeling dat Eric Stolz de hoofdrol zou vertolken, want Fox had het te druk met dé televisieserie van de jaren 80: Family Ties. Samen met The Cosby Show een van de meest succesvolle sitcoms van dat decennium. Het filmen met Stolz was al begonnen maar niet met het gewenste resultaat. Toen de regisseur zijn producent Steven Spielberg het materiaal toonde werd vervolgens hemel en aarde bewogen om met de producenten van Family Ties tot een overeenkomst te komen. Desnoods zou er alleen 's avonds gefilmd worden. De rest is geschiedenis, hoe lullig voor Stolz ook.

De ster van Fox ging nog feller schijnen en stond dankzij het enorme succes van de film hoger dan ooit aan het firmament. En terecht, want de timing van de kleine grote acteur is perfect en zijn uitstraling geweldig. Zonder hem was de film ongetwijfeld een minder succes geweest. Het verhaal over de typische tiener die bevriend is met een ietwat bijzondere wetenschapper gooide hoge ogen. Dat zit hem vast in de mix van verschillende genres en in de luchtige benadering van het aloude thema der tijdreizen. Van Chuck Berry tot Ronald Reagan, een kleine knipoog zorgt voor onvergetelijke scènes. Zelfs zoveel jaar na dato is Back to the Future nog steeds de moeite waard.

***½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Deze film is sowieso PERFECT. Ik geef deze een 5/5. Het verhaal is perfect, de muziek is perfect, de logica is perfect. Er kan niets beter worden aan deze film.

Deze filmreeks zal ongetwijfeld fijn jeugdsentiment zijn voor sommige mensen, iets dat bij mij al ontbreekt aangezien ik ze nooit zag in die tijd. Dan komt er de Zemeckis stijl bij die ik nooit helemaal echt aanvoel, op zijn twee magnum opusen na wat ik twee hele goede films vind, plus al dat tiener gedoe, met wel erg flauwe typetjes en grappen, die niet op de rand zijn maar er over. Is het dan verschrikkelijk? Nee, dat nu ook weer net niet...

De flauwe overdreven humor is meteen wel heel nadrukkelijk aanwezig, wellicht iets dat in het tijdsbestek gezien moet worden. De DeLorean en zijn tijdreizen ziet er eigenlijk hopeloos slecht maar krijgt nog het voordeel van de twijfel. Het is echter dat vreselijke karakteriture gedoe rond zijn familie en Bif dat ik echt té vind. Ik snap dat de cirkel op het einde weer rond moet, maar het is soms echt flauwer dan flauw. Wel vermakelijk, zijn ontvangst in het verleden, en de wijze waarop hij bijna de ruiten van zijn eigen bestaan ingooit. De sjans met zijn eigen jonge moeder is voorspelbaar maar juist wel grappig. Zijn optreden tijdens het schoolfeest als gitarist is weer op het flauwe af, to much, de wijze waarop vader en moeder bij elkaar komen en Bif een lesje krijgt is dan juist wel weer aardig.

Het maakt Back to the Future voor mij iets dat niet heel erg blijft hangen en het op enkele aardige momenten gewoon niet is. En dat komt voor mij toch grotendeels door die onvolwassen en flauwe sfeer, iets dat inherent is aan de film en zijn personages en daarom niet aan mij besteed. Toch voor de moeite en de eeuwigheidswaarde die het zal vertegenwoordigen een 3.0.

Fantastische film met de nodige humor (De scene met Goldie Wilson vind ik geweldig! Niet alleen door het gesprek tussen George, Marty en Goldie, maar ook die blik van George naar Marty. )en verrassende wendingen. De scenes zijn zo goed dat ik bij iedere keer dat ik ze opnieuw zie weer mee leef met de personages door het overtuigende acteerwerk. Ik heb deze film al ontelbare keren gezien en word hem nooit moe, hij verdient 5 sterren!

Plots wilde ik Back to the future nog eens zien, wat volgens mijn Moviemeter log alweer een 14 jaar geleden is, maar de DVD box staat gelukkig nog steeds in mijn kast, dus geen probleem. Destijds zeer van genoten (het is voor mij geen jeugdsentiment helaas) en nu gelukkig weer. Deze film zit vol met memorabele karakters en zowel de jaren 80 als later de jaren 50 komen geweldig funny en treffend in beeld. Zowel Marty als Doc zijn filmiconen geworden en dat is verdiend, want ze geven deze film meerwaarde, overigens samen met de legendarische DeLorean wagen. Ergens is het plot dat Marty zijn ouders op elkaar verliefd moet laten worden in het verleden een beetje awkward, omdat zijn moeder als een blok valt voor Marty, maar dat levert ook meteen wel weer grappige momenten op, net als dat Marty regelmatig refereert aan historische zaken die nog in de jaren 50 moeten gaan gebeuren. Wel is Michael J. Fox een tikkeltje te oud om een jonge puber te spelen, maar ach.

De meeste bijrollen zijn wat karikatuur, zoals de pestkop of Marty zijn nerdy vader, maar dat past hier wel. De special effects ogen wel wat gedateerd, maar storend is het absoluut niet. Sterker, ik vind het bijzonder leuk om ze te zien. De film straalt sowieso vooral vermaak uit. Ook de muziek is heerlijk, wat meestal in de 80's wel zo was. Het blijft wel mijn favoriete filmtijdperk, zo ontzettend veel klassiekers werden toen gemaakt zeg. De jaren 70 is wat meer cult en de jaren 90 soms iets te serieus, maar in de jaren 80 zijn ze echt los gegaan. Eigenlijk is een verhoging net iets te veel voor de film, maar toch doe ik het omdat ik er een top avond mee heb gehad.

4,5* (was 4*)

Blijft een onvergetelijke eighties classic.

Tijdloos en ontzettend leuk.

Een legendarische classic.

Met de super ster Michael J.Fox en Christopher Lloyd.

Blijft genieten.

Formidabel natuurlijk. Nog steeds. Goed tempo, leuk geacteerd, gek en toch geniaal. Kijk ernaar uit om nu de volledige trilogie nog eens af te werken.

Van de week BTTF sinds heel lange tijd weer eens op tv gezien. Het eerste half uur dan. Dat was lang genoeg om te constateren dat na al die jaren de film mij nog steeds niet kan bekoren. In 1985 de film in de bioscoop bekeken, ik herinner me alleen nog dat mijn vrienden mij wakker moesten maken.

Die het overigens niet begrepen aangezien zij het wel een leuke film vonden. En dat geld uiteraard voor de meeste reacties op Moviemeter.

Ik hou gewoonweg niet van die flauwe, kinderachtige humor, en MJF is ook niet mijn favoriete acteur.

Ik heb wel enorm respect voor hoe hij omgaat met zijn ziekte. Petje af voor de man!!

Vanavond een poging wagen met BTTF2, ik zal waarschijnlijk wel weer in slaap vallen

De films zijn klassiekers, en volgens mij zijn er maar weinig mensen – van de mensen geboren voor 2000 althans – die de films niet hebben gezien. Of in elk geval het eerste deel. Het eerste deel van de Back to the Future trilogie kwam uit toen ik welgeteld -5 was en het laatste deel toen ik net 3 maanden oud was (althans toen hij in Nederland uitkwam). Toch ben ik er mee opgegroeid en zijn ze in mijn jeugd vaak uitgezonden op de televisie.

Het eerste deel was fantastisch om opnieuw te kijken na zoveel jaren. Des te verder we in de film kwamen des te meer ik begon te herinneren over het verdere verloop van de film. Hoewel de film al meer dan 30 jaar oud is, is het nog altijd enorm vermakelijk. Natuurlijk is het lichtelijk gedateerd, maar de humor en de verhaallijn werken nog altijd goed en ook het acteerwerk is zeker niet slecht. Daarnaast: wie zou niet de mogelijkheid willen hebben om door de tijd te reizen? Het is eerlijk gezegd ook bewonderenswaardig te noemen dat dit eerste deel ervoor zorgt dat fouten en onlogische wendingen – voor je gevoel – amper voor komen.

Als ik heel eerlijk ben vind ik dit eerste deel ook het beste deel uit de trilogie. Dit is waar het begon met de DeLorean en Doc, Marty en ook Einstein. Marty eindigt per ongeluk in het jaar 1955, gaat het hem lukken om terug naar 1985 te geraken, maar bovenal: lukt het hem om de scheur in de tijdlijn te herstellen zodat zijn bestaan niet in het geding komt? Ik weet hoe het afloopt, en toch weet de film de spanning erin te houden. De grime is verschrikkelijk – acteurs waaronder Leah Thompson (Switched at Birth) spelen zowel hun jongere als oudere zelf -, maar voor de standaarden van 30 jaar geleden juist erg goed. Daar moet je even doorheen kijken. Hoewel de special effects niet geweldig zijn, moet ik zeggen dat ze best goed zijn als je bedenkt dat het special effects zijn van 30 jaar geleden! Ik ken films en tv-series die het in het heden soms nog slechter doen.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Mooie trilogie, in deel 1 met kenmerkende 80's aspecten gekoppeld aan dromen, wensen, verlangens en rationaliteit. De zoon van Chuck Berry op t podium is briljant gevonden.

Eindelijk maar toch, de klassieker herzien. Vrijwel het hele gezin is nu 6+ dus een ideale zondagmiddagfilm. Het duurt even voordat het op gang komt, maar als Doc verschijnt, krijgt het allemaal wat meer vaart.

Maar dan verschijnen er Libische terroristen (!) in een VW busje (!) en vindt er plotseling behoorlijk wat grafisch vuurwapengeweld plaats, waardoor ik mijn twijfels heb bij die 6+ rating. Maar goed, de jaren 80 waren nou eenmaal wat minder gepolijst.

Dat kan ook gezegd worden van het absurde personage Lorraine, dat een orgasme krijgt na iedere blik die ze wisselt met Marty McFly. Ze praat en hijgt geiler dan een babbelbox-truus van Menno Buch in de jaren 90 die iemand met een licht verstandelijke beperking aan de lijn heeft en met overdreven gespeelde hitsigheid zijn telefoonrekening opdrijft tot astronomische hoogte. Dat had een tandje minder gekund.

De filmmuziek van Alan Silvestri is de afgelopen 40 jaar eindeloos gerecycled in talloze toepassingen en dat is natuurlijk niet voor niets. Het geeft een gevoel van simpel avontuur, nostalgische goedmoedigheid, 80 kitsch en gewoon een lekkere klassieke familiefilm.

4 sterren