Death Wish (1974)

Lijkt me onwaarschijnlijk, met gemiddels 11.000 doden door vuurwapens per jaar. In buurland Canada zijn dat er gemiddels 30 per jaar. Nogal een verschil...

Vigilante

Even schrikken toen ik 'Death Wish' zag staan op de digicorder (op Prime dan nog). Verschijnt reeds en zondag alweer weg van het medium. Greep meteen mijn kans aangezien ik al eens de beschrijving las en daar niet onverschillig bij bleef.

Een interessant thema en Bronson's personage waar ik wel respect voor heb. Natuurlijk is het waanzin om dat in de realiteit te gaan doen maar het zorgt voor goede cinema. Actiegewijs valt hier niet veel te oogsten, maar dat was niet echt mijn hoofddoel bij het kijken van de film. Heb een voorgevoel dat die vervolgen zullen me nog meer zullen liggen.

Bronson acteert goed, maar verre van een geniale verschijning zoals in 'Once Upon A Time In The West'. Zijn uitgangspunt is echter zeer uniek, wat een originele combinatie van zelfverdediging en moord. In die tijd was het écht gemakkelijk om zoiets uit te lokken al lijken ze in de film op de hoek te staan wachten op hem. Almost as somebody tipped them off...

Toch een zeer vermakelijke film en goed om te zien hoe New York geëvolueerd is naar een valiesvriendelijke stad. Telde op Times Square laatst 13 politiewagens na elkaar. Harlem iets minder, maar het uitschot zoals die in 'Death Wish' wordt weergegeven is een "ver van mijn bed show" geworden voor elke buurt in de grootstad.

3,0*

Jij hebt toch The Wire gezien? Statistieken zeggen niets.

Deze eerste deel is een 3 uit 5 waard, maar wat dan volgt in de rest van deze series films zijn eigenlijk niks waard.

Na afloop kon ik alleen maar concluderen dat deze film me compleet verrast heeft. Ik had dan ook een totaal ander iets verwacht. De film begint sterk, je leert Paul Kersey 'kennen', die eerste luttele minuten dienen slechts als introductie voor de grote metamorfose later in de film. De verkrachting van zijn dochter, de slagen aan zijn vrouw worden op een brute maar realistische manier getoond aan de kijker. Ondanks ik A Clockwork Orange gezien heb blijf ik redelijk verbaasd dat ze deze scene op zo'n manier laten tonen aan de kijker. Ik weet dan ook helemaal niets over de jaren '70, als ik het hierin fout heb vergeef me dan.. Na de grote gebeurtenis zakt de film een beetje in elkaar. Het houterige acteerwerk van Charles Bronson zorgt voor een deuk in de film, hij lijkt er niet mee te zitten dat zijn vrouw vermoord is en zijn dochter verkracht. De film trekt maar niet op gang en na een tijdje is het toch volop genieten. Bronson herpakt zich meesterlijk, de metamorfose die hij ondergaat komt heel geloofwaardig over. Van liefhebbende vader tot Wreker. Ook in zijn daden uit zich dat, of eerder in het opzoeken daarvan. Wat mij ook verrast heeft is dat de 'echte' schuldigen buiten schot blijven zodat er na afloop alleen maar verliezers zijn. De straten van New York stralen een zekere charme uit, de constante dreiging is volop aanwezig. Zeer eng, even zelfs verschoten toen Kersey een steegje passeerde waar plots iemand een sigaret opsteekt. Het einde is fenomenaal, stopt abrupt maar laat je toch verlangen naar de volgende delen. 3.5*

Geinig om te zien dat Charles Bronson tegenwoordig een soort van cultheld is. De beste man is maar een matig acteur met een redelijk gebrek aan charisma. Met zijn stugge kop is het helemaal geen verkeerde acteur voor films als Once Upon A Time In The West en deze, Death Wish, maar zeg nou eerlijk, hij is nooit een wereldtalent geweest.

Dat neemt overigens niet weg dat Death Wish een leuke film is. Het plot is simpel en de uitvoering is voor een film uit de jaren ’70 vrij hard. De overvalscene in het begin is heel rauw in beeld gebracht. Bronson zet een prima vigilante neer. Ik ben stiekem wel benieuwd naar wat de gevolgen zijn geweest van deze film in de Verenigde Staten. In de film krijgt de (onbekende) vigilante veel waardering vanuit het volk. Death Wish is overduidelijk een politieke film. Ook de boodschap is helder. Ondanks dat de politie moord afkeurt, maakt de film duidelijk dat een goede crimineel een dode crimineel is. Verder weinig tot geen verrassingen. Death Wish is verder een vermakelijke en oubollige actiefilm. Het is alleen wat jammer dat de moordenaars van zijn vrouw niet alsnog hun verdiende loon krijgen

RuudC schrijft:

Wel prettig dat je meteen mijn enige spoiler ongedaan maakt.

Maar daar heb je wel gelijk, New York is natuurlijk ook een miljoenenstad.

Voor eigen rechter spelen is niet goed. Had liever een andere oplossing gezien.

Excuses voor de spoiler,RuudC, heb mijn bericht meteen aangepast.

haha, geen probleem hoor. Het ging me eigenlijk zelfs om dat zinnetje dat je van mijn bericht quote.

Ik snap sowieso nooit waarom de DW reeks deze kritiek krijgt. Mooi juist om te zien hoe drugsdealers, criminelen, tuig etc. hun verdiende loon krijgen. Laten ze nog maar meer van dit soort films maken.

marieke 1987 heeft feitelijk natuurlijk gelijk - maar film (en literatuur) is er ook om die dingen te doen en te onderzoeken die niet mogen of kunnen. Gewoon om te zien wat het resultaat kan zijn van een bepaalde hypothese.

Denk aan sci-fi als volledig genre. Of horror, uiteraard. Wat in horrorfilms gebeurt mag, neem ik aan, ook niet, maar we kijken er vaak graag naar om de angst eenmaal, veilig vanuit een stoel, te mogen beleven.

In Death wish leven we mee met een man die een geliefde verloren heeft en van justitiële kant geen steun krijgt. Hij grijpt naar eigen wapens. Tof, om anderhalf uur lang met een eenzame wreker, wiens emoties en motieven wij maar al te goed begrijpen, mee te mogen lopen, en die waarachtig uitvoert waarover de meesten van ons alleen maar kunnen dromen...

Zoiets?

Markie1978

Nou is "het recht in eigen handen nemen" niet iets wat we mogen doen. Maar wat ik in de "Death Wish" reeks zie gebeuren, vind ik het terecht dat Paul Kersey de wapens pakt en achter de daders aangaat. Sommige mensen vinden dat Paul Kersey bijvoorbeeld rustig op de bank had moeten zitten. Ik vind dat we mensen die nare daden als verkrachting, moorden etc. doen, niet moeten vergeven.

@ markie1978,

excuses voor fout spellen naam.

@ movie acteurs,

ik ben het daar volledig mee eens. Nederland zou overigens zijn eigen Death wish-film verdienen, aangezien wij hier zelf al voor het gerecht verschijnen als we een aanrander, inbreker of berover 'iets te hard spanken of bejegenen' wanneer wij onszelf verdedigen.

wat dat betreft zit er inderdaad een schroefje los aan het rechtssysteem dat daders teveel in bescherming neemt en waar slachtoffers te weinig mogelijkheden gegund worden hun gelijk te halen.

Aardig. Film bevat een aantal inkakmomenten maar is bij vlagen toch ook redelijk vermakelijk. Bronson komt echter totaal niet over als een brute vigilante waardoor er niet echt een dreiging van hem uit gaat. Gooi daar het fouten 70ies sfeertje met bijbehorende 'muziek' tegenaan en je krijgt een film als deze.

Overigens is de scene waarin zijn vrouw en dochter gemolestreerd worden best heftig. Mede hierdoor kom ik uit op

2,5*

Death Wish is een zeer mooi voorbeeld van een vigilantefilm. Paul Kersey’s vrouw en dochter zijn slachtoffer van een gewelddadige verkrachting, waarbij zijn vrouw overlijdt. Paul kan de toenemende criminaliteit niet meer aanzien en besluit om zelf de misdaad te gaan bestrijden.

Charles Bronson speelt hier op zijn best. Knap hoe een gewone man zoals Kersey, die zelfs schrik heeft van een wapen, kan uitgroeien tot een moordenaar.

Verder geeft Death Wish een mooi beeld weer van Amerika in de 70’. Toenemende criminaliteit en angst bij de burgers.

Wie vigilante zegt, zegt Death Wish en omgekeerd. Het is één van die films die quasi instant bij geboorte een begrip werd en tot op de dag van vandaag aanzien wordt als prototype van zijn genre. Nochtans was het niet de eerste noch laatste prent met eigenrecht -spuiende figuren, al is het wel de enige waar een debuterende Jeff Goldblum even komt passeren met maffe rol en blote kont (ik had zelf even een deathwish). Wie had gedacht dat hij hierna nog in blockbusters ging schitteren als halve vlieg of potentieel tussendoortje van dinosaurussen? Respect.

Afijn, de cultstatus van Death Wish valt vermoedelijk te zoeken in zijn nogal expliciete en confronterend karakter, en zeker in de tijdsgeest bekeken bijt het door in zijn kritiek op de hoge criminaliteitsgraad in grootsteden als New York, de angstsfeer dat het met zich meebrengt en de aanpak ervan. Terecht, alleen heb je als kijker al snel het gevoel dat het zijn dubieuze antwoord erop (lees: knal dat schorem gewoon in gatenkaas en de criminaliteitcijfers zullen wel dalen) wel heel erg serieus neemt, en allerlei rechtse standpunten wel heel erg door onze strot wil rammen.

Ik geef toe, na het zien van Goldblum’s maanoppervlak kreeg ik ook spontaan de neiging een vuurwapen te kopen, maar ik hoef geen 20 keer te horen hoe naïef een uitspraak is die ook maar een beetje gematigd links klinkt of wat voor heilzaam effect wapendracht met zich mee zou brengen. Death wish lijkt wel een regelrecht fabricaat van de NRA vol productplacement van de republikeinen. Langs de ene kant is dat vrij geestig in al zijn exuberantie, maar tot op zekere hoogte stoot het ook af.

Maar goed, Charles Bronson is aanwezig en zit gegoten in zijn rol als stoïcijnse wreker. De transformatie van teneergeslagen huisvader naar revancherende executeur gebeurt heel geleidelijkaan en derhalve best geloofwaardig, de detective die op zijn zaak zit is een interessante bijrol en de dialogen tonen soms wel klasse ondanks de politiek opdringerige bijklank.

"What do you call people who, when they're faced with a condition or fear, do nothing about it, they just run and hide?" "Civilized?" Wablieft? Mensen die zich gedeisd houden beschaafd? Een kogel planten in dat crapuul, dat is beschaving! Death Wish, de wegwijzer voor al uw morele vraagstukken.

3,5*

Opnieuw zeer goed verwoord.

Begin van de Death Wish reeks en tevens ook de beste uit de hele reeks (hoewel ik het 3e deel zeer vermakelijk vond). Verhaal is boeiend en zit best goed in elkaar en het oogt zelfs realistisch. De cast deed het goed en dan vooral natuurlijk mister Death Wish himself Charles Bronson.

Lauwe film met te weinig spanning, voorspelbare actie en hier en daar een minimale poging tot wat humor. De film loopt anders af dan je zou verwachten. Je blijft achter met een onvoldaan gevoel. Eigenlijk een film onwaardig aan het acteertalent van Charles Bronson. Na meer dan 30 jaar is de prent dan ook oubollig en totaal gedateerd. 2,5*.

Ieder zijn mening uiteraard. Ik blijf het een van Bronsons sterkste films vinden, die vandaag de dag niets aan zeggingskracht heeft ingeboet. En dat zgn. 'onvoldane gevoel' aan het einde geeft de film nu juist zijn kracht, denk ik.

Ik ben gek op films die zich in de jaren 70 afspelen in het grijze en grauwe New York. Deze was ook zeer geslaagd! De dialogen zijn wel traag, maar voor de rest ligt het tempo hoog. Er gebeurt van alles en het blijft boeien. De muziek, die verzorgt wordt door Herbie Hancock is ook erg goed en past precies bij de film! Deze film is zeker de moeite waard

Toch alweer de derde dan wel vierde keer dat ik hem gezien heb. De laatste keer is nog niet eens zo heel lang geleden en ik heb de dvd toen weggedaan. De eerste keer is wel lang geleden, ik geloof van zo'n tv als in de film te zien is, met van die drukknopjes opzij. Bronson was toen wel erg bekend als speler van harde rollen maar dat lijkt me nu wel wat achterhaald.

Ik heb de dvd toch weer opnieuw aangeschaft en ik moet zeggen ik vind het vaak best wel vermakelijk om te zien, vooral vanwege de leuke oude tijdsbeelden in deze film. Zover ik weet heb ik geen van die vervolgdelen ooit gezien. Ik vind dit deel wel voldoende.

Bronson speelt ook niet altijd bijster goed maar hij komt wel sympathiek over en dat maakt de film juist aantrekkelijk. En het acteerwerk van de overige spelers is vaak ook niet zo geweldig maar vooral die lastpakken zijn wel grappig. Het hoofd van de politie, die verkouden is, lijkt me ook wel een cliché, maar ik kan het mis hebben.

Aardig reclame-filmpje over mensen die het recht in eigen handen nemen maar een echte wraakfilm haal ik er toch niet uit.

Ik vind eigenlijk de eerste helft het beste, waarin rustig de tijd wordt genomen voor Bronson als Paul Kersey en diens naaste omgeving, zijn werk en zijn verleden. Daarna gaat de film langzaam achteruit met een wat te gemakkelijk pief paf poef maar waarbij je ook wel een mening kunt gaan vormen over of het nou wel of niet goed te praten valt. De maatschappij is ondertussen hartstikke veranderd maar voor mensen, zoals ik die helemaal niet zo van die gewelddadige actiefilms houden is het een leuke film om te zien. En zo mooi als de film begint, zo wordt hij ook weer afgesloten. 4.0/3.0

Eerste deel van een vijfluik en ook veruit het beste deel, waarbij Charles Bronson een vredelievende man speelt, wiens vrouw op brute wijze wordt vermoord.

Ik moet zeggen dat het best een goede film is, al ben ik van de vervolgen dan weer totaal niet onder de indruk. Bronson zet op geloofwaardige wijze een man neer, die langzaam maar zeker de ommekeer maakt van iemand die niets met geweld heeft, naar een man die het uitschot uit de weg ruimt. Die ommekeer gaat vrij geleidelijk en dat is samen met het prima spel van Bronson toch wel de voornaamste reden, dat dit alles vrij goed werkt.

Regisseur Michael Winner slaagt er daarnaast ook in, om er een vrij harde film van te maken. Er zit niet bijzonder veel actie in, maar wat erin zit is best goed. Het kijkt allemaal lekker weg en ondanks dat sommige zaken, zoals het politieonderzoek, met een klein korreltje zout te nemen zijn, komt het allemaal vrij overtuigend over. Daarnaast krijgt Bronsons personage voldoende diepgang mee, waardoor je toch op een bepaalde manier met hem kunt meeleven.

Een fijne film dus. Er zijn beteren in het genre gemaakt, maar ook een hoop slechtere. Death Wish biedt echter toch wel veel vermaak en krijgt daarom van mij een ruime voldoende.

3,5*

Ah cool, heel lang geleden gezien, vanavond maar weer eens kijken.

Ik bedoel de wraakfilm:

Akmareul Boattda, Old Boy, A Bittersweet Life, Dead Man's Shoes, Hard Candy, Kill Bill zijn wat mij betreft betere films in het genre.

Roerend mee eens: Death wish is the grand daddy of 'em all....