Hotel Rwanda (2004)

Echt zo'n film waarbij je geneigd bent met hoge beoordelingen te gaan strooien omdat "het allemaal zo erg is". Maar als film vind ik het eigenlijk niet zo gek veel voorstellen. Erg aardige (voor mij: verrassende) rol van Cheadle, maar er zitten allemaal nét iets te veel makkelijke film-trucjes in die mij af en toe wat tegenstonden. Krappe 3.

ps: de volgende filmmaker die van die vervelende Afrikaans-achtige Ali/Gladiator-muziek in z'n film stopt kom ik even opzoeken.

Hotel Rwanda is de eerste poging van de filmwereld om de gruwelijkheden van de genocide in Rwanda en de desinteresse van de westerse wereld omtrent dit conflict op de gevoelige plaat vast te leggen. Dat is grotendeels gelukt.
Een aantal critici hierboven vermelden dat "het niet schokkend genoeg is". Dit is een film voor het grote publiek, geen documentaire. Misschien dat sommigen 2 uur lang verkrachtingen, moorden en martelingen (etcetera) willen zien... Via het medium "film" wordt het grote publiek toch geinformeerd over de gebeurtenissen aldaar en wordt ze gestimuleerd na te denken over dit conflict en andere conflicten die heersen op deze aardbol.
Het beste van de film was dat er veel aandacht werd besteed aan de rol van de VN en het gedrag van een Westers land als Frankrijk. Rwanda staat nog steeds te boek als een zwart hoofdstuk in de schrijfsels van de internationale politiek. De scene met Nick Nolte aan de bar die vertelt over het besluit van de internationale gemeenschap alle blanken te evacueren uit Rwanda en de scene waarin dat daadwerkelijk tot uitvoering werd gebracht deed mijn bloed koken van woede en onbegrip. Ik denk dat dit de voornaamste reden is dat de film voor velen een grote indruk achterlaat. Het "Wir haben es nicht gewusst"-fenoneem [lees: met name Amerikanen, die amper over het Rwanda-conflict werden geinformeerd, aangezien Rwanda niet belangrijk genoeg gevonden werd door de overheid] En we mogen blij zijn dat het geen Hollywood produktie is geworden, omdat ik vermoed dat de westerse rol in dit drama minder uitgewerkt zou worden.
Natuurlijk zitten er genoeg Hollywood-elementen in de film [de muziek werd al genoemd, met namen het eindnummer, sjonges] die dit produkt net geen meesterwerk maakt. En jammer dat er een handjevol bekende acteurs meespeelden (Nick Nolte, Jean Reno, Joaquim Phoenix) die mij uit het verhaal haalden.
Een zeer goede poging, en een must-see [niet alleen voor jongeren hoor].

Erg indrukwekkende film, vooral met de echte journaalbeelden nog vers op mijn netvlies, die me in alles deden lijken op deze film.

Geweldig acteerwerk van met name Cheadle en Nolte en een goed script met veel aandacht voor zowel menselijk drama als politieke toestanden.

En ach...het is af en toe wat op z'n Hollywoods...en ach de muziek is soms wat te emotioneel (vond het erg meevallen trouwens).. en soms gebeurde er iets net te toevallig, maar verdorie, een verhaal als dit, dat verder zo goed wordt weergegeven en het tot zo'n belangrijke film maakt wil ik dat echt wel vergeven hoor.

Als iemand het presteert over een aantal jaar een betere film over dit onderwerp te maken zal ik mijn score misschien wel herzien, maar ik geloof niet dat dit zal gebeuren.

Zonder echt een duidelijk politiek standpunt in te nemen (misschien alleen voor de wat meer politiek onderlegden onder ons ) : deze film geeft een hele dikke reden om morgen 'een bepaalde' stem uit te brengen.

4 sterren.

De vergelijking met Schindler's List is al vaker gemaakt, maar het knappe aan Hotel Rwanda is dat de kijker zich inderdaad gaat schamen. Iedereen is verantwoordelijk voor wat daar is gebeurd. Duidelijk wordt dat die verantwoordelijkheid ook geldt voor toekomstige conflicten.
Dit gebeurt in onze wereld.

De scene waarin de vrachtwagens wegrijden en de kinderen in de regen achterblijven, met daarbij dat zingen. Dat is indrukwekkender dan een slachtpartij.

4*

De waanzin in beeld gebracht, maar echt raken (in de zin van tranen in m'n ogen) wilde het maar niet, heel raar. Je kijkt ernaar en kunt het bijna niet geloven. Verder speelt Nolte heel erg slecht, dus ik houd het bij 3*.

Bij het zien van deze film was ik echt sprakeloos en ben ook meerdere malen in tranen uitgebarst.
Als Belg zijnde, die de actualiteit en politiek toch redelijk volgt, heb ik nooit geweten hoe het daar precies aan toe is gegaan. Dat zegt al genoeg over de "censuur" of weerhoudendheid van de media (onder invloed van de politiek welteverstaan) om over zo'n gebeurtenis verslag uit te brengen. Bijna elke week zie je een documentaire over Nazi-Duitsland, maar nooit wordt ook maar met enig woord gerept over dit conflict. En dit ondanks onze betrokkenheid bij dit conflict, of moet ik zeggen "omwille van" onze betrokkenheid.
Heb ook meerdere malen kippenvel gekregen van perfect overgebrachte emoties als wanhoop, moed, schaamte, haat en absolute horror. Dit is echt een film die je bij de keel grijpt vanaf het begin en je niet meer loslaat tot...Ik heb er zelfs over gedroomd vannacht!!
Enkele memorabele scènes als Phoenix die afdruipt uit schaamte en de conversatie tussen Nolte en Cheadle over het terugtrekken van de VN werkten echt in op m'n gemoed en zullen eeuwig op m'n netvlies gebrand blijven. Ik ben er nog steeds niet goed van.

Hotel Rwanda, geen makkie om te beoordelen deze film. Ik kan voor een gedeelte best inkomen in de kritiek dat deze film in cinematografisch opzicht niet bepaald opzienbarend is. Dat is hij ook niet, het is hele degelijke, traditioneel aandoende niets vernieuwende cinema. Maar... het doet er eigenlijk niet zo toe bij Hotel Rwanda. Dit is namelijk een film die iets wil vertellen, een historie over een van de grootste humanitaire rampen van onze tijd. Voor een groot gedeelte aan het westen voorbijgetrokken tussen de soep en de aardappelen door. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de film zijn punt heel goed duidelijk maakt zonder hippe filmtruuks.

Er wordt op een zeer menselijke en aangrijpende wijze een pijnlijke historie vertelt over een afrikaan en zijn gezin. De ene dag leefde ze gelukkig en slechts met de allerdaagse zorgen en beslommeringen, de dag erop bevinden ze zich midden in een van grootste lynchpartijen ooit plaatsgevonden.
Ik vind het goed dat in de film ook gekozen is voor de menselijke maat. Door het volgen van een man krijg je als het ware een idee van hoe groot de impact is op het dagelijks leven. Je voelt zo ook meer de spanning en de machteloosheid die deze mensen moeten hebben ervaren (een van de sterkste punten van de film overigens). Omdat Paul zijn dierbare wil beschermen wordt hij eigenlijk ongewild een "held", door de extreme situatie gedwongen dingen te doen die hij zelf nooit voor mogelijk zou hebben gehouden.

En hoezo; Happy End??? Je land ligt in puin, je hele bestaan is tot de grond afgebrand (letterlijk) en je moet vluchten naar een vreemd land, bovendien zijn je familieleden ook voor een groot gedeelte vermoord. Ja heel gelukkig hoor! Ik vond het wel prima zo, dat het einde toch nog iets van hoop op een betere toekomst gaf, alsof die mensen al niet genoeg meegemaakt zouden hebben.

De film is niet perfect nee, maar heeft zeker een flinke impact. Hij laat mij iig nadenken en geeft me ook een onbestendig gevoel van schaamte, dat keer op keer Afrika vergeten lijkt te worden. De wereld rouwt om 6000 dode amerikanen, de natie komt te samen voor Azië maar opnieuw de grootste humanitaire ramp van de afgelopen 5 jaar, Dafur, er kraait geen haan na. Schijnbaar is er een vreemde hiërarchie van menselijk leed die wij voorgeschoteld krijgen.
Helaas is er allemaal nog niet veel lering uitgetrokken. Ik ben bang dat er over 10 jaar weer net zo hard gediscussieerd gaat worden bij een film over die ramp in Afrika tussen 2003 en 2006. Als deze film bij wat meer mensen de ogen zou open maakt hem dat al meer dan de moeite waard. 4* voor deze moeilijke materie.

O, ja en die RCV DVD is inderdaad knap waardeloos, maak je E5,- maar over naar een goed doel ofzo!

Ik keek deze film vol ongeloof, hoe mensen op basis van iets nog onzinnigers dan geloof elkaar genadeloos afslachten. En wat een waardeloos orgaan de VN eigenlijk is. Als Rwanda nou veel olie had gehad ofzo, dan was iedereen er wel naartoe gegaan.

De film voldeed aan mijn verwachting. De mooie kleuren van de beelden staan in schril contract met de slachtpartijen die je (gelukkig ook weer niet teveel) ziet. Ook wel eens leuk om een Afrika-film te zien vanuit het pespectief van een rijkere Afrikaan, toen ik de wijk zag waarin hij woonde realiseerde ik mij dat je normaalgesproken alleen maar sloppenwijken, woestijn en hongerbuikjes ziet, maar er zijn ook plekken in Afrika waar het gewoon goed gaat (al neigt het daar dan vaak weer naar decadente zelfverrijking).

Maar wel erg belangrijk dat hier aandacht aan wordt besteed, omdat de oorlog in Rwanda zo'n beetje de meest belachelijke reden heeft gehad van allemaal; en omdat het Westen zich afzijdig hield. Schandalig. Zeker als je ziet wat een smakeloze outfits die Hutumilities droegen.

4.5 sterren

'When the world closed its eyes, he opened his arms', vertelt de dvd-hoes. Toen ik dat las, vreesde ik het ergste, maar het sentimentele en boodschapperige viel mij erg mee. De omstandigheden dwingen Paul er in feite toe uit te groeien tot een held. En de wereld sloot daadwerkelijk zijn ogen...

Dit vond ik toch behoorlijk indrukwekkend. Met huiveringwekkende passages zelfs. Ik geloof de makers wel dat het zo ongeveer gegaan kan zijn. Belangrijk dat dit soort films gemaakt worden.

Het happy end was wel wat al te dik aangezet en graag was ik nog iets meer te weten gekomen over de motieven van de Hutu's. Maar dat is wellicht aan een andere film.

Ben ik trouwens de enige die het acteren van Nick Nolte hier niet zo kon waarderen?

Zware teleurstelling. Het is hier volgens mij al eerder genoemd: slechts een droge registratie van de gebeurtenissen en de weinige inbreng van de regisseur, is doorspekt met Oprah-sentiment met bijbehorende zwakke acteerprestaties.

Een veelbelovend begin en een redelijke score brengen me bij 1,5*.

Een film die een onderwerp behandelt dat te boek staat als een van de zwartste dagen uit de geschiedenis van de mensheid. Dat staat vast.

De gebeurtenissen in de film ervaarde ik vaak als luchtig, het raakte mij niet. Op een gegeven moment zag je een rode kruis busje langs de kant van de weg liggen. Een vriend van me lanceerde dan de volgende opmerkingen: typisch gevalletje van joyriden en dat krijg je met vrouwen achter het stuur. De impact van zulke gebeurtenissen werd door ons snel op een luchtige manier gerelativeerd waardoor we nooit echt betrokken waren bij de gebeurtenissen. Nou vroeg de film daar zelf gewoon om. Er werd nogal wat afgejankt en je kreeg wel erg veel close ups van zielige kindertjes te zien. Een overdaad aan zulk dik aangezet drama werkt meligheid in de vorm van satirische opmerkingen dan natuurlijk in de hand.

Ik kan er niet meer van maken dan een aardige wegkijk film die ik waardeer omdat hij een schokkende gebeurtenis wil tonen. De uitvoering faalt echter op alle fronten. De camera dient alleen om het verhaal in beeld te brengen en niet als vorm of stijlmiddel. Visueel gezien is het allemaal nogal pover. Geen mooie kleurencontrasten en nauwelijks beweging in het camerawerk. Het enige moment dat de film mij echt wist te raken was het moment dat wij, het westen, de toeristen evacueerden en de hulpeloze bevolking achterlieten . Wetende dat ze hulpeloos tegenover de rebellen zouden staan. Het westen wordt als een hypocriet stelletje neergezet en terecht. Alleen daarvoor heb ik deze film niet nodig. Dit was mij al langer duidelijk.

Daarbij acteert die VN gezant als een verloren Indiana Jones achtig typetje dat nooit de ernst van de situatie over weet te brengen op de kijkers.

Aardige film dus. Maar ik zie er absoluut niet in wat andere mensen erin zien. Daarvoor bewandelt de film teveel bewandelde paden. Het is niets nieuws onder de zon qua feiten en qua vormgeving. Maar zeker een bewonderingswaardige poging om een breder publiek te informeren over de verschrikkelijke genocide in Rwanda, die nooit plaats had mogen vinden. 3*

Deed me ook wel denken aan Schindler's List.

Vlotte vertelfilm over een verre oorlog die nogal wat sentiment kent en een onverbloemd heroisch persoon in de hoofdrol. Hij wordt een beetje gedwongen in z'n heldenrol en neemt die daarna maar al te graag op zich.

Cheadle doet het goed en daarmee is het dan ook zowat allemaal gezegd. De rest is niet beter dan een doordeweeks woensdagavond drama.

Heel erg wat daar gebeurd is maar daarvoor zijn er journaals en documentaires. Hoe erg deze film dan wel of niet op de realiteit steunt, jammer genoeg komt dat er niet uit naarvoor waardoor het hele conflict waarschijnlijk iets onbedoeld fakes over zich krijgt.

Bleh. 2*

Hier had ik minder van verwacht. Veel minder.

En dat is natuurlijk altijd mooi bij een film. Mijn eerste vooroordeel kwam voort uit het feit dat politieke drama's me over het algemeen niet zo liggen, niet echt mijn genre. Van dat soort 'tv-films' (ik noem het tv-films omdat ik ze echt niet op dvd ga kopen, de enige kans dat ik ze zou zien is als ze op tv komen) wordt ik vaak nogal slaperig en verlies ik zelfs mijn interesse in het medium een beetje. Deze keer 'had ik geen keus' toen het verreweg de meest interessante titel was die Filmvalley aanbood. En aanvankelijk leek Hotel Rwanda toch niet echt een uitzondering te vormen op wat ik had verwacht, de film bouwde voorzichtig maar degelijk op en al snel was het conflict waar de film om draait begonnen.

Maar vanaf daar gaat het geweldig. De twee beste punten van de film zijn Don Cheadle, die zijn rol van Paul overdonderend goed neerzet met als hoogtepunt de scène waar hij zich terugtrekt op zijn kamer en in huilen uitbarst, en het script, dat vrij vlot verloopt en toch een accuraat beeld weet te geven van zowel het conflict zelf als het leed dat Paul en de mensen om hem heen ondergaan. De rollen van Phoenix en Reno waren weinig boeiend, maar vooral Nick Nolte en Sophie Okonedo speelden hun rol met verve. De thema's die de film uitdraagt komen prima naar voren, de machteloosheid, de waanzin, de chaos, het menselijk leed en hoe mensen onder zulke omstandigheden leven en met elkaar omgaan; de film zet het allemaal prima neer en vormt een mooi en aangrijpend geheel.

De radio was de beste vondst van de film (en misschien zelfs de enige noemenswaardige, naast bovengenoemde punten). Vreemd, zelfs eng om te horen hoe mensen (weer eens) gemanipuleerd worden en zo tot gruwelijke daden in staat zijn. Het is logisch dat zoiets in de film wordt verwerkt natuurlijk, maar het had beslist slechter gedaan kunnen worden.
Toch had het (zoals ik toch wel een beetje verwacht had) verder weinig om het lijf, naast de sterke emotionele kern. Op het conflict zelf na weinig nieuws onder de zon, geen prachtige shots of briljante vertelstructuur, slechts hoe de hutu's en de tutsi's elkaar afmaken en alles wat daaromheen speelt. En dat soort dingen zijn natuurlijk al snel aangrijpend. Het einde stelde zelfs lichtelijk teleur, het had van mij wel wat wranger gemogen, bijvoorbeeld dat Paul de mensen in het hotel wel gered zou hebben, maar dat zijn twee nichtjes het niet hadden overleefd.

Maar dat is slechts een kleine smet op het verder prachtige script.
3,5*

Ijzersterke film die je even stil laat worden bij het feit dat mensen zich zo makkelijk laten beïnvloeden door anderen tot ze herleid worden tot gruwelijke beesten die totaal geen medelijden/medeleven meer hebben met hun medemens.

Let op: kies deze film niet uit voor een ontspannend avondje, maar indien het allemaal iets zwaardere kost mag zijn dan stompzinnige lachfilms à la Bio-dome (als het echt slecht mag zijn) of een billenkletser van het kaliber Louis De Funes dan is deze film de ideale keuze.

Voorlopig verdient hij een plaatsje in mijn top 10.

Het is altijd moeilijk om een film met zo een politieke beladenheid goed op waarde te schatten. Wat in Rwanda is gebeurd, is verschrikkelijk en moet eigenlijk op zoveel mogelijk manieren in de hoofden van alle mensen gestopt worden zodat een berg minder 'ignorance' er misschien voor zorgt dat dit soort misselijke taferelen nooit meer plaats vinden. Daarom is een film die vanuit een ander perspectief dan een journaal o.i.d. een probleem aan de kaak stelt, zeker welkom.

Het probleem is dat je dan al gauw enorm positieve reacties krijgt over een film die weinig meer biedt dan een standaard drama. Vooral het blik bekende acteurs dat is open getrokken doet verschrikkelijk afbreuk aan de film en haar serieuze verhaal. Nick Nolte als VN-colonel, hou eens op.

Goed datie gemaakt is, maar lastig serieus te nemen.

2,5*

Ik zeg mwah. Een moderne Schindler's List, maar dan slechter.

Film volgens het boekje. Met iets te vaak heroische muziek en bekende scenariotrucjes. Maar voelt ondanks dat wel oprecht aan en het is goed dat, al is het dan 10 jaar na dato, het conflict de aandacht krijgt die het verdient dankzij deze film. In elk geval een stuk beter dan die andere Amerikaanse film over problemen in Afrika die ik zag (Blood Diamond), maar het weer even enigszins duidelijk maken van het conflict (en het vluchtig aanstippen van de reacties van de wereld) maakten meer indruk dan de film an sich.

3.0*

Ik had al wel wat gehoord en gelezen over deze film, maar ik kende hem zelf niet. Hoogste tijd om hem eens te proberen na alle positieve reactie's.
De film is zeker een aanrader! Het is een mooi en sterk verhaal waarin je de waanzin van de oorlog in Afrika krijgt te zien. Hutu's en Tutsi's die elkaar afmaken om wat? De film wilt niet shockeren met veel geweld en bloed, dat zie je juist niet veel. De film wilt veel aan je verbeelding overlaten en dat lukt goed. Zeker ook door het overtuigende acteerwerk. Ik vond buiten de hoofdrolspeler ook de VN generaal sterk overkomen die probeerde zoveel mogelijk goed werk te doen.
Puntje van kritiek (niet echt kritiek, meer een opmerking) is wel dat ik me afvraag of dit volledig waarheidsgetrouw is. Ik bedoel, zou je echt op de lokale radio rebellen horen roepen een bepaalde familie die uit het hotel ontsnapt te zoeken en te doden? Ik vroeg me af of dit niet wat aangepast was voor de film, om zijn familiedrama nog wat aan te dikken.
Maar buiten die opmerking een erg goede film, zeker een aanrader.

4*

Boeiende en ook zeer ontroerende film. Ben blij dat ik niet in Afrika geboren ben. Goede rol van Don Cheadle.

Op zich mooie film. Hoewel ik natuurlijk wel weet van de gruwelijkheden in Rwanda, heb ik soms zulke films wel weer effe nodig. Juist bij een film waar ik twee uur echt mijn aandacht aan geef werkt een emotionele bewustwording van alle vreselijke dingen beter dan een artikel in de krant dat ik 's-ochtends half lees en dan mijn aandacht opeens besteed aan het op tijd moeten komen op werk (of toen school). Zo nu en dan heb ik een dramafilm nodig waarbij het voor mij aannemelijk is dat het zo is gegaan. En dat was zo. De film wist het vervelende gevoel dat nodig is, bij een dergelijke film op te roepen en vast te houden. Vandaar ook mijn 3,5 sterren.

Als ik wat afstandelijker kijk is het natuurlijk wel allemaal vaker gedaan. Een soort van compilatie van films die we al gezien hebben en ik denk dan vooral aan Schindler's List en the Killing Fields, die beide oneindig veel beter zijn. Alleen hebben we het nog niet eerder in Rwanda gesitueerd gezien (ik niet althans).
Echt bijzonder wordt het nergens, of het moet de weg langs de kust bezaaid met lijken zijn. Dat ik daar een spoiler voor moet gebruiken is eigenlijk al kwalijk te noemen. Vind echt dat dergelijke films geen spanningboog zouden moeten hebben, wat misschien ook wel het enige nadeel aan SL is. De scènes op het dak waar ze niet vanaf sprongen is daar een nog kwalijker voorbeeld van. Vind ik echt not done. Dat is toch precies wat je niet voor elkaar probeert te krijgen in zo'n film? Toch denk ik dat de film het hart op de juiste plaats heeft. Kan me niet aan een verder ondefinieerbare indruk onttrekken dat het een oprechte film is.

Toch wordt de film nergens echt bijzonder. Cheadle voldeed prima en ik geloofde zelfs zijn accent, maar een grootse prestatie vond ik het niet. De grote lijnen van et verhaal mogen dan echt gebeurd zijn, het werd natuurlijk behoorlijk clichématig gebracht. Visueel was het niet bijzonder. De film wekte best indruk, maar raakte me tegelijk nooit echt. Vanwege de in de eerste alinea genoemde punten 3,5 sterren dus.

Prima film. Regisseur Terry George weet zijn Hotel Rwanda boeiend en tegelijkertijd intrigerend te brengen. Met name een scène als de weg vol met lijken was behoorlijk aangrijpend en zeker in combinatie met het uitzonderlijke acteerwerk van Cheadle geeft het de film iets bijzonders. Het is des te jammer dat George in zijn film meer gebruik lijkt te maken van Hollywood clichés en scènes volgens het boekje dan dit soort sterke momenten.

Filmtechnisch is het allemaal niet al te bijzonder en de an sich prima muziek is hier en daar veel te aanwezig, wat een gemiste kans is om het geheel meer impact te geven. Het leek hier en daar wel erg geromantiseerd. Vooral het einde zat me een beetje dwars. Het zal dan wel echt gebeurd zijn, maar dat hele 'meisjes worden dan toch nog nét op tijd teruggevonden, de bus reed al weg' gedoe ging er bij mij niet echt in.

Uiteindelijk is Hotel Rwanda een prima film met een paar erg sterke scènes en prima acteerwerk, maar daar is het ook wel mee gezegd.

3,5 sterren.

Boeiende film van het begin tot het einde. Waar andere film over deze onderwerpen als The Last King of Scotland en The Constant Gardener kiezen voor nog nutteloze randanimatie gaat Hotel Rwanda enkel over oorlog, eindelijk! De gruwel tijdens de genocide in Rwanda wordt perfect weergeven denk maar aan die scène waarin Paul uit zijn auto stapt en op al die lijken valt. Paul is schitterend gespeeld door Don Cheadle die weer rust uitstraalt enzo ook andere laat schitteren. Ook wel absurd dat VN troepen niet mogen schieten tijdens hun opdracht in conflictzones.

****

Het nadeel is dat het onderwerp tevens nefast is voor de beoordeling van de film. De oorlog in Rwanda is zo'n ver-van-mijn-bed-show in verhouding met oorlogen als WO II, Vietnam, Bosnië, Irak, Koeweit, ... zodat het moeilijker is om zo aangegrepen te worden door deze films. Het verhaal is dat ook een zeer waarheidsgetrouwe spiegel die ons voorgehouden wordt.

De film probeert niet te overdramatiseren, wat velen hier blijkbaar te doorsnee vinden. Omdat het te rationeel zou zijn. Door dit ietwat droger te maken komt het verhaal veel duidelijker en sterker over.

Vooral het acteerwerk is de sterkhouder in deze film. Vooral Don Cheadle is ideaal als de hotelmanager die vol frustaties zit door de machteloosheid, ondanks alle beloftes, connecties, pers, VN-soldaten, ... Dit toont aan dat de VN ook maar ingrijpt als het er zelf z'n belang aan heeft (zonder al te politiek te willen gaan hier). Nick Nolte komt wat stroef over, maar als militair kan dat eigenlijk geen kwaad. Jean Reno als Belg is wel ironisch, maar valt nog vrij goed mee.

Een aangrijpend verhaal, dat jammer genoeg in onze Westerse wereld blijft tot een blad uit de geschiedenis en een film die ons doet denken aan Schindler's List. Als Belgen rouwen we meer om de 10 gestorven militairen (wat uiteraard ook jammer is) dan de miljoen onschuldige slachtoffers.

Brok in mijn keel werkelijk waar. Heel aangrijpende film, met ontzettend schokkende beelden, en om eerlijk te zijn wist ik ook niet dat het waargebeurd was (het hotel etc. bedoel ik dan natuurlijk). Maar wat een respect verdient die Paul Rusesabagina, echt een ware held. Tuurlijk de film is hier en daar wat aangepast van de realiteit, maar toch wat die man allemaal heeft gedaan is werkelijk waar niet te geloven!

Verbaasd me niks dat Don Cheadle was genomineerd voor een Oscar voor zijn rol, hij was echt heel erg goed in deze film. Ik heb sowieso wel een beetje een zwak voor Cheadle. Het lijkt me niet makkelijk om zo'n zware rol op je te nemen, maar hij heeft het heel goed gedaan. Sophie Okonedo speelde ook zeer overtuigend, maar is verder een grote onbekende voor mij. En natuurlijk een zeer leuke bijrol van Jean Reno, doet hij weer erg goed. Zelfde geldt voor Joaquin Phoenix.

Ook een mooie score, zeker het gebruik van de Afrikaanse kinderstemmetjes is slim gekozen en wekken nog meer emoties op bij de kijker.

4*

wat een goeie film.. erg mooi en goed gespeeld.. dit is een film die je nog lang na zou blijven.

Kuszjess gina

Zeer aangrijpende film die de geschiedenisles kundig weet te koppelen aan een mooi verhaal. Iets te sentimenteel, maar nooit storend. Zeker gaan zien als je hem nog niet gezien hebt.

Ik wil mensen dit toch onder de aandacht brengen, het andere Afrika dat er OOK is: No. 1 Ladies Detective Agency, The (2008)

Meerdere woorden heb ik voor Hotel Rwanda. Aangrijpend, ontroerend, indrukwekkend, maar ook mooi. Dit waargebeurde verhaal is prachtig verfilmd op deze manier. We zien de gruwelijkheden die toen gebeurd zijn en het mooie verhaal van Paul Rusesabagina. Deze man gaf zijn leven voor de tutsis terwijl hij zelf een hutu was. Hij deed er alles om ze te beschermen. Omkoperij was noodzakelijk. Hoge piefen wilde er iets voor terug, anders kon hij de bescherming op zijn buik schrijven. Dit is mooi in beeld gebracht en vond ik dan ook fascinerend.

Er hangt een spannende sfeer tijdens de hele film. Steeds ben je benieuwd wat er staat te gebeuren. De gruwelijkheden wisselen af met steun en toeverlaat en dat laat deze film heel goed zien.

Op acteervlak is het gewoon heel goed. Don Cheadle speelt de rol van Paul Rusesabagina heel sterk. Rustig, degelijk en bij momenten emotioneel. Ook de overige cast doet het gewoon goed.

Voor mij de 2e ziening van Hotel Rwanda.

Bij de eerste kijkbeurt was ik geschokt. 'Neem de weg langs de rivier, die is nog goed begaanbaar'...
Dat had ik nu veel minder. Sowieso valt me op hoe eufemistisch het slachten in beeld wordt gebracht.

Na 1e ziening had ik nog mijn twijfels bij dit Rwandese hotel, juist door dit kennelijke verlangen de film geschikt te maken voor veel leeftijden.
Ach, ik moet niet zo zeiken.

De sfeer van dit geschiedenisfragment vormgegeven rond Don Cheadle neemt mij zeer voor zich in.
De f straalt aan alle kanten uit dat zij met veel liefde is gemaakt. Er wordt geacteerd met een groot hart. Zonder uitzondering.

Om de gruwelijke, haast niet te bevatten gebeurtenissen te vertellen en te laten zien vanuit hotel-perspectief en dat van zijn Rwandese chef is een geweldige vondst.

Een juweeltje van een film.

Hotel Rwanda is een buitengewoon indrukwekkende verfilming van een man, die tijdens de burgeroorlog in Rwanda, tussen de Hutu's en Tutsi's zijn eigen leven in feite op het spel zet om dat van vele anderen proberen te redden. De film kent een goede verhaallijn en opbouw en zit ondanks wat typische filmische drama-elementen gewoon zeer sterk in elkaar. Don Cheadle zet hier echt een buitengewoon sterke rol neer en weet al zijn emoties op zeer overtuigende wijze over te brengen. Cinematografisch is de film niet bijzonder, maar de gruwelijke beelden spreken op sommige momenten al voor zich. Daarnaast geeft de film gewoon een realistisch beeld want hoe het er destijds in Rwanda aan toe heeft kunnen gaan. Ik vond het in ieder geval overtuigend overkomen en werd er op sommige momenten zelfs even stil van. Daarnaast zet de film je aan het denken, dat er aan de andere kant van de wereld ook gruwelheden plaatsvinden, die net zo erg zijn als bijvoorbeeld de gebeurtenissen in een film als Schindler's list. Erg goed dat een film als deze daar op deze manier ook aandacht aan durft te besteden!

4,0*