Kumo no Mukô, Yakusoku no Basho (2004)

wat een nerdjesfilm

Laat ik dan maar de eerste serieuze reactie plaatsen.

Shinkai raakte een jaar of twee bekend met z'n Hoshi no Koe, 30 minuten durende anime op de wereld gebracht door Shinkai en Shinkai alleen. Geweldige prestatie, want de kortfilm ziet er werkelijk prachtig uit, en straalt daarnaast nog eens een zeer aparte sfeer uit.

Voor z'n opvolger kreeg hij een wat groter team toegewezen, al kan je tijdens de credits zien dat ook dit een echte Shinkai film is. Z'n naam duikt meer dan eens op. Maar niet alleen de credits verraden dit. De productie duurde wat langer dan verwacht, maar de totale lengte van de film is dan ook verdubbeld. Geen slechte zaak.

Wat een overheerlijke film is dit weer. Waar Koe romantiek met sci-fi mixt, ligt de nadruk hier meer op de mix van romantiek en mystiek. Geen beter regisseur dan Shinkai om de jeugdige romantische naïviteit weer voelbaar te maken. Dat wakker worden op een zonnige zaterdagochtend na gedroomd te hebben van je droommeisje, nog tinkelend, helemaal warm vanbinnen.

Alles in deze film straalt die sfeer uit. Uitzinnig mooie decors, geweldige muziek en een lekker gezapig tempo. Daarnaast vormen de toren en de fantasierijke designs een geweldige alternatieve wereld waar je zo in weg kan dromen.

Voltreffer dus, en samen met Innocence de films uit de befaamde "anime 2004" batch die totnutoe konden overtuigen. Aanrader.

Ah dank! Was deze man alweer helemaal uit het oog verloren, terwijl Hoshi no Koe nog wel tot een van mijn favoriete OVA's behoort. Ook zijn kleine filmpjes weten stiekem een warm gevoel los te maken. Ben erg benieuwd, maar snel op zoek!

Even voor de duidelijkheid; die Koe is dus Voices of a Distant Star . Zag 'm vorige week en wát een (kort)film was dat zeg. Zweverig, dromerig en ontróerend liefdesverhaal ..in 25 minuten!! Als ik Onderhond mag geloven gaat dit dus ook helemaal geweldig worden. Te gek

Ik was in ieder geval ongelofelijk onder de indruk van de trailer.

Niets aan Onderhond toe te voegen, wat een heerlijke film weer

een goed verhaal en grafisch mooi, het begin en het einde vond ik mooi, maar het middenstuk vond ik iets minder, daarom 3.5*

Gisteren deze film gezien, wat een pracht werk zeg.

wat een sweer zit er in zeg, zeker een aanrader voor iedereen.

4.5

(ot) waarom staat Voices of a distant star niet op deze site? Is van dezelfde regisseur, en net een tikkeltje beter.

Volgens mij duurt die korter dan 45 minuten, en die mogen er niet op.

Hele mooie en ontroerende film. Grafisch dik in orde. Vooral het oude station waar ze het vliegtuig aan het bouwen zijn ziet er zo sfeervol uit..

Fantastische anime van Shinkai! Opnieuw kent liefde geen grenzen: in zijn geweldige korte animatiefilm Voices of a Distant Star werden afstand en tijd overwonnen, en in The Place Promised in Our Early Days behoudt de liefde zelfs zijn kracht in dromen en een parallel universum. Bijzondere thema's plus een extreem mooie animatiestijl (samen met Ghost in the Shell 2 de mooist uitziende animatie ooit) maken van de jonge regisseur Shinkai een grootse belofte voor de toekomst.

Ik zag een interview met Shinkai en ik vraag me af hoe oud dat menneke is. Hij zag er erg jong uit. Mooie visie heeft die filmmaker op filmmaken. Hij wil een bepaalde esthetische schoonheid en een bepaalde puurheid via zijn films uitdrukken en hij sloot zijn interview af met de notie 'dat als iemand uit zijn publiek ook maar een moment van warmte gevoeld had bij het kijken naar zijn film, dat zijn missie dan geslaagd was'. Ik houd daar wel van.

De animatie is verbluffend: landschappen, lucht en wolken, voorwerpen, weersomstandigheden, een ondergaande zon, machines, oorlogstuig etc zijn zo gedetailleerd geanimeerd dat het me bij momenten de adem ontnam. Het brengt een enorme sfeer met zich mee ook. Shinkai verklaart in het interview dat hij zoveel aandacht aan de achtergronden besteedt omdat de aanblik van het landschap (en de schoonheid ervan) hem door de moeilijkheden van zijn pubertijd had gesleept.

Toch geef ik uiteindelijk maar 4* en niet meer. Het komt niet vaak voor, maar de taalbarriere zat me ditmaal erg in de weg. Ik heb de USA dvd thuisliggen en in vooral de eerste 3 kwartier komt er zo veel dialoog voorbij, dat ik me te veel op de engelse ondertitels moest concentreren en dus minder kom wegdromen bij de fantastische animatie. Aan de andere kant: bij een herziening hoef ik me niet meer zo erg op de subs te concentreren, dus een opwaardering sluit ik verre van uit.

Welke films nog meer Onderhond?

Waar is deze film verkrijgbaar met Engelse subs?

Overal in de VS denk ik. Wel als onderdeel van de Shinkai-collection, met zijn twee korte films als bonus. Er zit ook een UK release aan te komen onder dezelfde titel. Dus dadelijk ook bij oa play te bestellen meen ik. (ik zie dat zijn films ook al los te bestellen zijn in de UK, maar ik zou wachten op de collectie, scheelt flink qua prijs)

Bedankt! Goed nieuws in ieder geval dat hij binnenkort een Engelse release krijgt.

Deze was wel goed, maar 5 centimeter per second vind ik nog veel beter. Wacht met smart op deel 2 en 3 van die OVA`s

Een film die een geheel eigen universum weet te creëeren door zich te richten op de belevenissen van 3 Japanse kinderen. De wereld van de volwassenen doet er ogenschijnlijk niet toe. Daar waar menigeen zijn tijd vroeger spendeerde met het bouwen van hutten, slootje springen of andere buitenactiviteiten zijn de kinderen hier gefascineerd door een wat verlaten plek. En zoals altijd verken je als kind graag de wereld om je heen, zoiets is voor je gevoel natuurlijk al snel een spannende onderneming. Wat overigens ook echt van de personages afstraalt:

Zo `n monoloog waarin een meisje vol van heimelijk verlangen, blijk geeft van wat ze na schooltijd gaat doen. Terwijl ze over een verlaten spoorlijn in een plattelandschap loopt. Een soort van magisch coming of age achtig ogenblik gemixed met een vleugje passie voor het onvoorspelbare, voor iets waar je naar uit kijkt. Zulke momenten zorgen voor een grof onderscheid tussen normale zaken als school en je eigen vrije tijd waarin jij je eigen tijd in kunt delen en er lekker op los kunt fantaseren.

Na Byousoku 5 Senchimeetoru, wat voor mij een complete verrassing bleek te zijn laat Shinkai hier ook al zien dat hij met vele facetten rekening houdt tijdens het animeren van een landschap of ruimte. Zo laat hij het zonlicht weer als een duveltje uit een doosje opdoemen vanuit vele posities. Zelden gezien, van die scenes waarin de kieren van een deur bijna bezwijken onder de druk van zoveel licht die zich meester wil maken van de duisternis. Voor Shinkai dus geen simpele, hoekige animatie. En dan die onovertroffen scene waarin wat jongens en meisjes aan het schaatsen zijn onder het genot van een oranjegekleurde horizon terwijl hun hete adem verdampt in de koude lucht om hen heen.

Uiteindelijk vond ik de film qua uitstraling niet zo sterk als Shinkai `s laatste film. Hierin experimenteert hij nog meer met verschillende kleuren en laat hij echt elke scene als een schilderij overkomen. Verder merkte ik dat ik de simpele, maar doeltreffende en wat rechtlijnigere liefdesverhaaltjes in Shinkai `s Byousoku 5 Senchimeetoru interessanter vond dan het pendelen tussen 2 werelden. De muziek was trouwens wel lekker relaxed in overeenstemming met de sfeer in de film. Al wordt de film naarmate hij vordert wel wat grimmiger. Twijfelde tussen 4* of 4,5*. Vandaar dat ik deze film nog wat kans op progressie gun. Kijk alweer uit om deze film gauw nog eens te zien. 4*

Minder dan Byousoku 5 Senchimeetoru en Hoshi no Koe maar nog altijd een prachtige film.

Na alle Shinkai's te hebben gezien ben ik zwaar onder de indruk maar er valt me ook iets op. Elke keer verteld hij min of meer hetzelfde verhaal, gebruikt hij dezelfde locaties en zelfs scenes kunnen erg op elkaar lijken. Toch heeft elke film iets eigens en creeeren ze elk hun eigen universum en gevoel.

Groot verschil ook is dat het hier niet zozeer om verliefdheid maar meer om vriendschap gaat. Drie personen die hun jeugd de beste vrienden waren gaan hun eigen weg en worden zelfs vijanden. Op sommige momenten was het ook vrij grimmig, zeker als je aan Shinkai's andere film denkt. Maar het mooie, simpele en liefe gevoel blijft intact en werkt ook hier erg goed.

De animatie is weer verbluffend, mmoie pans en rijders ook. De soundtrack is eveneens goed uitgekozen en gebruikt, editing is subliem. Toch raakt de film me wat minder dan Byousoku en Hoshi maar ik kan niet goed zeggen waar dat door komt. Byousoku was wat emotioneler en raakte me meer, Hoshi creeerden de mooiste wereld. Maar ook deze heeft toch zeker z'n kracht. Zal hem ook vast nog wel vaker gaan kijken.

4*

Nu 6,99 Euro bij play.com (incl. verzending).

En hoe zou je geen warm gevoel krijgen van zijn films

Andere films vond ook ik net even iets beter, Byôsoku 5 Senchimêtoru was iets simpeler, mooier en liever. Het

liedje aan het eind van deze film was wel weer beter.

Dat Shinkai ons nog maar vaak een warm gevoel mag bezorgen!

Echt de Stalker van de anime. Eigenlijk gewoon na Tenshi no Tamago de beste anime ooit. Ik doe die halve ster er nu vast bij. Ook dán is er nog een verhoging mogelijk!

Een tegenvaller dit.

Visueel nog steeds uitstekend. werkelijk verbluffend geanimeerd. Helaas verhaal daarop tegen zwak. Kwam mijn inzien te langdradig over. Daarnaast kon de gehele concept wat betreft ''de toren'' me absoluut niet boeien, waardoor het leek alsof visueel alleen wat valt te bleven. Shinaki lijkt hier epische te werk gaan, en mede daardoor verliest de film dat fijn en hartverwarmende gevoel dat ik bij 5 Centimeters Per Second had kwijt. Suffe zet van me overigens om de film tijdens extreem vermoeidheid te bekijken. Gelukkig ligt de DVD hier vast en klaar voor herziening en die zal tevens niet lang op zich laten wachten. Voor nu krappe 3*

Visueel erg sterk deze film, vooral het begin (bijvoorbeeld de lichteffecten in een treincoupé), maar helaas qua verhaal, met dat gedoe over parallelle werelden, toch eigenlijk nauwelijks te volgen.

sluit ik me bij aan

Mooi filmpje, maar toch minder dan 5 Centimeters. De mystieke waarde van de toren was erg interessant, het ongrijpbare ervan en de fascinatie ervoor die leeft bij de 3 jongelingen. Alleen vond ik de link tussen de toren het meisje iets te ver gaan. Daarnaast vond ik de muziek ook maar zo zo. Niet onaardig hoor, maar het ondersteunde de prachtige beelden niet genoeg. Vooral als je het weer met 5 Centimeters vergelijkt (wat ik misschien iets teveel doe). Het was iets teveel nét niet.

Maar er valt natuurlijk ook genoeg te genieten bij The Place Promised in Our Early Days. Vooral de gevoelens en emoties van het drietal zijn mooi en zeer voelbaar. Shinkai weet als geen ander verliefdheid in beeld te brengen. Aan een paar woorden en gezichtsuitdrukkingen heeft hij genoeg.

En het is al genoeg gezegd, maar de film is inderdaad prachtig geanimeerd. een ondergaande zon zal waarschijnlijk nooit meer zo mooi in beeld gebracht worden als in deze film.

Ben benieuwd wat een herziening zal opleveren, voor nu 3,5*.

Na mijn eerste kennismaking met Shinkai en zijn visueel verbluffende Byôsoku 5 Senchimêtoru ben ik direct op zoek gegaan naar deze prent.

Maar ook deze heeft naast zijn overdonderende visuele pracht weinig aan te bieden. Het verhaaltje was vaak iets te langdradig en nietszeggend om mijn interesse vast te kunnen houden. En dit vond ik ontzettend jammer. Doordat alles zo ontzettend flauw bleef, begonnen uiteindelijk zelfs de prachtige animaties te vervelen. Hoewel hij bij wijlen echt prachtige scènes toont, zoals de pan-beweging bij het treinstation.

Hopelijk kan zijn Hoshi no Koe mij wel heel de rit door boeien en is die dan eindelijk Shinkai's schot in de roos.

3.5*

Mijn eerste Shinkai:

De animaties zijn prachtig en zoals eerder gezegd het oog voor detail is verbluffend.

Muziek en verhaal overtuigen me echter niet. Het bleef voor mij allemaal net in de mineur hangen.

Na 5 centimeters ook maar eens deze op zoeken binnenkort !

Dit deed me nog het meest denken aan een mix tussen Wings of Honneamise, The Dark Tower serie van Stephen King en Neon Genesis Evangelion:

Een oorlog die op het punt staat om uit te breken en een raket (in dit geval een vliegtuigje) die koste wat kost af moet (Honneamise), Een mysterieuze toren waar niemand precies weet waar deze voor dient (The Dark Tower), een paar tieners die (ongewild) betrokken raken bij deze ontwikkelingen en een stel wetenschappers die de toren nauwlettend via ingewikkelde videoschermen in de gaten houden (Evangelion).

Als er één thema is dat in alle films van Shinkai naar boven komt dan is het wel eenzaamheid. Ook in deze film worden de hoofdpersonen verscheurd door eenzaamheid, en dit wordt de kijker ook goed duidelijk gemaakt. Je zou er bijna depressief van geraken.

Gelukkig zorgt Shinkai voor fantastisch mooie plaatjes, die je één voor één op een ansichtkaart kan plaatsen. Ook de muziek is weer prachtig en van hoge kwaliteit, en de animaties gaan ook wat vloeiender. Licht en schaduw spelen zoals bij de voorgaande animes van Shinkai nog steeds een grote rol. Het tempo is laag, maar dat is niet erg want zo komen de mijmeringen beter over.

Het is alleen jammer dat het einde een beetje is afgeraffeld. We komen te weten dat Sayuri's grootvader de toren heeft gebouwd en dat Sayuri een link vormt met deze toren, maar niet hoe hij dat in godesnaam heeft bewerkstelligd. Uiteraard slagen onze helden met vlag en wimpel om het dreigende gevaar te stoppen. Maar ja, hadden ze er dan niet beter gelijk een bommetje op kunnen gooien? Dit maakt het hele mysterieuze verhaal van Sayuri's coma en haar link om dit geheime 'wapen' te doen ontwaken een beetje overbodig als je het mij vraagt.

Shinkai heeft het zeker in zich om één van de groten te worden, maar dan moet hij zich wel wat meer gaan concentreren op het schrijven van een goed sluitend verhaal, zich niet teveel verliezen in mooie ansichtkaartplaatjes, te ver doordraven bij het wel en wee van de hoofdpersonages (je kunt overdrijven) en wat meer aandacht besteden aan de rest van de omgeving.

3,5*

Wat een geweldige animatie weer. Shinkai kiest ervoor om de achtergronden en omgevingen zeer gedetailleerd in beeld te brengen en dit ziet er niet alleen adembenemend uit, het schept bovendien, zeker in combinatie met de prachtige muziek, een sfeer wat je maar weinig tegenkomt in (animatie)films.

Waar ik echter bij 5 Centimeters per Second en Voices of a Distant Star ook door het verhaal gepakt werd, lukte dat The Place Promised in Our Early Days helaas een stuk minder. Ramon gaf het ook al aan, er zit te veel dialoog in de film. Hele stukken gebrabbel over dimensies en oorlogsdreigingen en in mindere mate de stukjes van de dromende Sayuri waren gewoon niet bijster interessant en als je, zoals ik, de Japanse dub kijkt dan ben je teveel gefocust op de ondertitels en dus minder op de fantastische animatie.

Toch zijn de hoofdlijnen in het verhaal zeker boeiend, met de verhoudingen tussen de drie tieners, het bouwen en het doel van de straaljager maar bovenal de oorsprong en betekenis van de mysterieuze toren.

Twijfel tussen 3,5* en 4*. Toch 4* door de animatie.