Enter the Dragon (1973)

Laat ik vooraf even stellen dat ik geen fan van het genre ben en me er dus ook nooit echt in verdiept heb. Maar omdat dit één van mijn vader's favoriete films is heb ik hem ook nog eens gezien. En ik moet zeggen dat ik het, ondanks het jaartal waar de film uit stamt het best een vermakelijke film vond. Bruce Lee is gewoon het hoogtepunt van de film, en hij acteert (of beter gezegd: vecht) best goed in deze film. De andere acteurs deden het niet slecht of irritant, maar ik kon hen ook niet echt 'goed' noemen. Het verhaal van de film is best aardig, maar valt eigenlijk in het niet in vergelijk met de actie/vechtscenes. Deze zien er dan ook goed uit (het merendeel - en dan bedoel ik voornamelijk die met Lee zelf), met als hoogtepunt toch de eindscene bij de spiegels. Die zag er erg goed uit, en werd ook spannend in beeld gebracht. Ook de muziek komt de film ten goede. Over het algemeen is het dus best een vermakelijk filmpje geworden, maar niet iets wat ik heel hoog zou waarderen of waar ik heel erg gefascineerd door zou raken. Ook vermaakte ik me vaak tijdens de film omdat sommige dingen een beetje 'lomp' overkwamen op mij of wegens de kreten die Lee maakt tijdens zijn gevecht en de keiharde 'klappen' die je hoort als iemand geslagen werd. Toch ziet het er voor die tijd best wel aardig uit, en kan ik de fans van het genre de film zeker aanraden.

3*

Beste film van Bruce Lee met onvergetelijke gevechten en muziek.

Prima actie film waar de stukken vanaf spatten.Ook de rolbezetting is dik in orde.

18 januari te zien in EYE, in het kader van Cinema Egzotik Kung-fu Night.

Vreselijk.

En dat had ik niet bepaald verwacht na het zien van The Way Of The Dragon. Die film heeft een paar dingen die hier volledig ontbreken: tempo en humor.

Enter The Dragon doet meermaals denken aan de al even saaie Bondfilms met Roger Moore. Vechten komt er amper in voor: de intro duurt zowat een uur en zelfs dan is het wachten tot het einde eer er een zwak vuurtje in de pan schiet.

Bruce Lee valt overigens niets te verwijten. Naast zijn geweldige energie is hij de enige die zichzelf met een korreltje zout neemt. Wanneer de actie aan de beurt is, is dat voor hem het sein om als een losgeslagen, psychopatische brulaap rond te springen. Helaas heeft hij minder screentime dan verwacht.

Dat Enter The Dragon er gedateerd uitziet, kan ik door de vingers zien. Hetgeen me dan weer wel tegenvalt is de actie. Niet alleen is er een tekort aan, de actie die er effectief is is ontzettend zwak in beeld gebracht. Lee is zo'n vinnig en pezig ventje, maar daar is amper iets van te merken. Figuranten lopen hem voor de voeten, we zien een close-up van zijn brullende gezicht en daar is de volgende figurant weer. Hoe zij uiteindelijk uit de weg geruimd worden is amper te volgen.

Slecht, héél slecht.

1

Hollywood en kung fu. Vanavond bij Cinema Egzotik was mijn eerste kennismaking, en ik moet zeggen dat ik het een beetje slappe hap vond.

Het was ook mijn eerste Bruce Lee-film, en aan hem lag het in elk geval niet. Hij kwam erg sympathiek over en zijn techniek was bijzonder fraai voor zover ik dat met mijn leken-oog kon zien. Het was ook leuk om John Saxon te zien kung-fu vechten terwijl hij er ook nog een slaatje uit probeert te slaan. De leukste was trouwens Jim Kelly met zijn grote afro en hilarische teksten die hij vol overgave bracht.

Maar voor de rest viel er weinig te beleven. Er zitten maar een paar echt uitgebreide gevechten in de film, en voor de rest is het een matig spionnen-verhaaltje dat trouwens ook nog eens vol gaten in de aktie zit. De bad guy is ook niet echt memorabel, en de hele laatste confrontatie in een kamer vol speigels vond ik ronduit saai. Ook wordt een confrontatie die een grote emotionele impact had kunnen hebben al in het midden van de film beslist. Dat subplot over Lee's zus was er ook maar bij de ahren bijgesleept en had niet eens per sé in de film gehoeven.

De soundtrack van Lalo Schifrin is trouwens wel erg fijn en de klassieke vechtgeluiden zijn ook erg leuk om te horen. Helaas werkte Lee's gebrul en geschreeuw eerder op mijn lachspieren dan dat ik ervan onder de indruk was.

Ik had meer verwacht van een Bruce Lee-film, want hij is nu eenmaal een legende. Misschien was het met een beter script allemaal leuker geweest, want hoewel Lee wel mijn sympathie had was dit maar een saaie bedoening.

Het werd hoog tijd, dat ik Bruce Lee ook eens een keertje aan het werk zag. Al die verhalen over dat hij de grootste vechter ooit is, moeten dan ook maar eens gecheckt worden en daarnaast vind ik een martial arts filmpje op zijn tijd wel leuk.

Lee maakt zijn faam in ieder geval wel waar. Het tempo waarmee hij zijn handelingen uitvoert is soms ongekend en daarnaast is hij enorm lenig. Enter the Dragon zelf ben ik overigens niet zo enorm van onder de indruk. Het is een leuke film, met een redelijke hoge fun factor, maar de gevechten vielen soms wel wat tegen. Dat komt vooral door de choreografie, die bij de gevechten vaak verre van optimaal is en ervoor zorgt, dat alles niet altijd even goed in beeld wordt gebracht.

Maar verder is het gelukkig wel amusant. Saxon en Kelly vullen Lee op een leuke manier aan en het verveelt geen seconde. Mooie eind scène ook trouwens in de spiegelkamer. Best leuk vermaak dus, maar er zijn genoeg betere martial arts films.

3,0*

Qua genre is dit natuurlijk wel een invloedrijke film geweest. Hoeveel keer hebben we nadien geen toernooi gezien met de beste vechters, terwijl er een ander motief meespeelt. Bovendien was het de eerste Chinese martial arts film die gemaakt werd door een grote speler uit Hollywood. En dat merk je ook wel helaas. Qua choreografie en het in beeld brengen van gevechten, zijn ze dat zeker niet gewoon. De makers zijn meer gewone vuistgevechten gewoon, terwijl je hier toch op een andere manier moet filmen om alles in beeld te krijgen.

Maar de sfeer zit verder wel goed en doet zeer sterk denken aan een James Bond film. Een eiland met een man met een ijzeren hand die zelfs even een kat vasthield, het licht allemaal dichter bij Dr. No dan je zou denken. Een jaar na deze film kwam trouwens The Man With the Golden Gun uit, dat dan weer martial arts in een James Bond film bracht. En op het eiland van Scaramanga (de vijand van die Bond film) maakt gelijkaardig gebruik van een spiegeldoolhof zoals hier.

Als liefhebber van het genre was het ook wel uitkijken naar Jackie Chan en Sammo Hung. Chan heb ik herkend, Hung niet direct. Het waren dan ook figuranten natuurlijk.

Dat de film Amerikaanse invloeden kent is duidelijk. Het zal ook wel bewust gedaan zijn. Ten eerste omdat men in Hollywood nog niet de kennis had van de martial arts films en ten tweede om het publiek geleidelijk aan te leren kennen met het genre. Regisseur Robert Clouse was pas aan z'n tweede film bezig en Enter the dragon is na een mysterie film iets helemaal anders. Script zelf kwam deels wel van Bruce Lee zelf, maar in onervaren handen kan je er ook de maximum niet uithalen. Opvallend was wel de componist van de film: Lalo Schifrin. De man van Mission Impossible, Dirty Harry, Bullitt en Cool Hand Luke die vooral met jazz vertrouwd was. Je zou het niet verwachten in dit genre.

De film kwam uit 6 dagen na het overlijden van Bruce Lee, dus ik heb geen idee of hij helemaal tevreden was met het resultaat. Bovendien volg ik ook enkele gebruikers hier dat het jammer is dat hij niet meer de kans heeft gekregen om met een sterkere regisseur en choreograaf z'n martial arts kwaliteiten kon tonen op film.

Mijn eerste Bruce Lee film. Mijn conclusie:

Ben ik de enige die vind dat Bruce Lee niet kon acteren?

Had misschien ook de verkeerde verwachtingen na het kijken van Aziatische toppers als Crouching Tiger Hidden Dragon en het meesterwerk Hero, maar dan nog.

Oke natuurlijk sterk staaltje kung-fu en dergelijken, maar voor een film? Ja zeg...

Een halve ster, dit moet wel een van de slechtste films zijn die je ooit hebt gezien of niet?

Nee dat nu ook weer niet. Kijk, een film die toch een bepaalde aanzien heeft (en dat heeft Enter the Dragon toch zeker geloof ik?), en die dan zo tegenvalt voor mij, geef ik slechts een halve ster, maar dat maakt hem nog altijd beter dan laat ons zeggen de Twilight-reeks (maar daar stem ik niet bij).

Hele mooie film. Wel een oudje, maar dat zegt soms niks.

Dit soort films zijn meestal heel erg nepperig.

Maar deze film blinkt boven al die films uit.

Mooie film, daarom een 4,5

een hele logische redenering inderdaad om aan te houden tijdens het stemmen.

dat een film voor jou persoonlijk tegenvalt betekent niet dat het een halve ster verdient.

Bedoel je dit sarcastisch of ...?

Ik kan een film toch moeilijk 3 sterren of meer geven als ik hem maar niks vind. Dan zou ik hem meer sterren moeten geven omdat hij over het algemeen beschouwd wordt als een goede film, terwijl ik er persoonlijk niets aan vind...? Dat zou het hele doel van stemmen voorbij gaan...

"You have offended my family and you have offended the Shaolin Temple."

Geweldige film! Echt het optimale in Martial Arts!

Bruce Lee doet het geweldig. Jim Kelly en Saxon doen het ook wel goed. Alleen de Aziaten hebben niet allemaal optimale prestaties. Kien Shih sprak duidelijk geen woord Engels en werd telkens ingefluisterd wat ie moest zeggen. Bolo Yeung had hier best een klijne rol maar deed het wel redelijk, later speelde hij ook in Bloodsport.

De gevechten zijn hier echt heel goed. Ik kan me niet herinneren ooit betere gezien te hebben! Je merkt ook een beetje dat Bloodsport een paar dingen van deze film leent.

De muziek is erg goed en past goed bij de film. Lalo Schifrin componeerde later ook de Mission: Impossible Theme.

Erg goede film! Zeker een aanrader!

Oef, de actie is ongelooflijk lelijk gefilmd in deze film. Dan kan je echt beter deze kijken:

Meng Long Guo Jiang (1972)

En..... Schifrin had het M.I. theme al in de jaren'60 gecomponeerd, omdat toen de gelijknamige TV serie al uitgezonden werd.

Ga ik zeker doen! Heb alle Bruce Lee-films gevonden en besloot met Enter the Dragon te beginnen omdat een vriend die getipt had.

Klopt heb je helemaal gelijk in!

Deze Enter the dragon is wel het meest toegankelijk voor ons Westerlingen en het minst gedateerd geraakt.

Die The Way of the Dragon heeft een bepaald soort van typische Chinese humor met enige uiterst irritant (komisch bedoelde) figuren.

Benieuwd hoeveel martial arts films de mensen die Enter The Dragon de beste martial arts film ooit noemen hebben gezien, ik kan het me nog steeds niet voorstellen dat dit als het hoogtepunt gezien wordt. Misschien in Lee's carriere, maar zijn films stellen op het grote vlak toch ook vrij weinig voor (films, niet zijn vechten).

Dat geldt overigens ook voor de mensen die Kickboxer of Bloodsport de beste MA film ooit zouden noemen, dat kan ik evenmin begrijpen.

De manier waarop de actie in Enter The Dragon geschoten is, is een ware belediging voor een meester als Bruce Lee. Zelfs een film als The Game Of Death heeft in mijn ogen meer te bieden (een ongelooflijk gave finale namelijk) dan Enter The Fist.

Vandaag herzien, blijft in mijn ogen de beste Bruce Lee film van allemaal.

Het oppervlakkige verhaal nam ruim de tijd en was ondergeschikt aan de actie (in het algemeen waren de gevechten kort voordat de tegenstanders in het rond vlogen). Bruce Lee was de grote ster onder de kung-fu vechtsporters. Zijn leven was geheimzinnig, maar zijn onverwacht tragische dood was nog een grotere mysterie. Enter the Dragon was de laatste film waaraan hij had meewerkte.

de beste bruce lee film

sterke john saxon en jim kelly

bullshit mr hanman

Redelijk onderhoudend, maar kan me amper voorstellen dat dit een van de beste martial arts-films is. Het grootste probleem van de film is dat er wat mij betreft veel te veel aandacht aan het oninteressante verhaaltje wordt besteed. Ook moeten we na de openingsscène een uur wachten voor Bruce Lee weer even een gevecht aangaat. En pas op het einde gaat het wat dat betreft los. Alleen de 1-op-1-gevechten missen emotie. Dat wraakmotiefje met de zus van Lee voelt alsof het er even snel aan is toegevoegd, en deed me ook maar weinig.

Roper en Williams zijn holle personages die net zo goed niet mee hadden kunnen doen. Wat dom ook die scène waarin Roper Williams geld in laat zetten op zijn eigen gevecht, en tijdens het gevecht zelf regelmatig heel opzichtig met Williams communiceert. Alsof niemand dat door zou hebben. De film deed me trouwens nogal aan James Bond-films denken met Han met zijn prothetische klauwen, zijn witte kat en O'Hara met zijn litteken. Ben niet de enige zo te lezen.

Bruce Lee zelf is natuurlijk wel een geweldenaar. Hij is zo snel en heeft echt uitstraling. Zijn gevechten in de film zijn helaas niet zo boeiend, mede door het ontbreken van echt interessante choreografie, maar het gevecht met de spiegels is wel het hoogtepunt van de film, ook al vond ik Kien Shih niet echt een waardige tegenstander. Bolo Yeungs personage dan weer wel (dat is toch een fijne bad guy-acteur) maar daar mocht die suffe Roper mee afrekenen. Slecht idee ook, die massale knokpartij op het einde. Ik moest lachen. Overigens is Lee in moreel opzicht niet eens zoveel beter dan Bolo, aangezien hij onnodig wat mensen doodt. 2.5*.

Ook de tweede Lee film die aan mijn netvlies voorbij ging vind ik wel aardig. De vechtscenes met Lee zijn om van te smullen en zijn acteerwerk is nog best aardig. Verder vind ik dat Saxon wel genoeg ondersteuning wiest te bieden in wat voor mij zo'n beetje zijn eerste rol in een film buiten het horrorgenre is.

Een degelijke martial arts flick did mij van begin tot eind wel wist te vermaken.

Een goeie martial arts film met een sterk acterende Bruce Lee, leuke vechtscenes! Al bij al een goede actiefilm deze Enter The Dragon! 7/10

Dit leek me al niet veel aan, maar omdat het zo'n klassieker is en ik erg kan genieten van moderne martial arts-films heb ik de blu-ray toch maar voor € 3 meegenomen.

M'n gevoel bleek helaas te kloppen: niets aan. Maar dan ook écht níéts. Werkelijk waar tenenkrommend slecht 'acteerwerk' dat alleen in negatieve zin wordt overtroffen door het camerawerk. Ik sluit me dan ook aan bij de tendens hier: waarom een vechtfilm maken als je de gevechten niet ziet?

Nee, die oude martial arts zijn toch echt mijn ding niet. Heb er een handjevol gezien, maar stuk voor stuk loop ik tegen hetzelfde op: nietszeggende verhaaltjes, infantiele dialogen/acteerwerk, redelijk interessante gevechten die zonder opbouw echter geen moment imponeren, oerdegelijk en in dit geval ronduit slecht camerawerk, enzovoorts.

Best jammer, want als fan van Wu-Tang Clan zou ik me graag eens meer verdiepen in hun bronmateriaal. Op deze manier is het echter niet te doen. Of heeft Onderhond of een van de andere kenners hier nog tips voor oudere films in dit genre die de tand des tijds wél doorstaan?