Meng Long Guo Jiang (1972)

Lee Vs. Norris. Geweldige scene, heb me uitstekend vermaakt met deze film.

Het misselijkmakende semi-melige begin deed me een beetje twijfelen of dit wel aan Bruce besteed is. Naarmate de film vorderde viel het wel mee, al blijft het een waardeloos verteld verhaaltje waar je continue smacht naar nieuwe Bruce-actie.

Einde tegen Norris is geweldig, het absolute hoogtepunt. Niet alleen in de film, maar in het hele actie-genre. De choreografie is dan niet best (op geen enkel moment) en echte uitdaging blijft uit tot het einde, tóch weet Bruce er een heerlijk werkje van te maken.

Wat een controle, wat een kracht...wat een uitstraling. Immense vechtmachine en een eeuwig gemis voor kung-fu cinema. Held

Als je het allemaal serieus gaat beoordelen, is de film niet hoogstaand. De dialogen zijn lachwekkend, het camerawerk is matig, en de aankleding en decors overtuigen ook niet echt. Dan hebben we het nog niet over het verhaal gehad. En toch is het een klassieker in zijn genre. Omdat Bruce Lee erin meespeelt. Ongelooflijk waar de man fysiek in staat toe was. En met wat voor een dodelijke controle. Enkel Bruce Lee zorgt er dan ook voor, met zijn fantastische vechtkunsten, dat de film vermakelijk is. Het eindgevecht tussen Lee en Norris is spectaculair. 3,5 Ster.

Dat speciale gevoel wanneer je een Bruce Lee film opzet en Chuck Norris op de credits verschijnt

Ik kwam gisteren tot de conclusie dat ik eigenlijk enorm veel kijkachterstand heb en daar wou ik gisteravond maar eens iets aan doen. Geen idee waar ik moest beginnen maar dan viel mijn oog op de Bruce Lee collectie die ik een tijd geleden heb gekocht en was het snel beslist. Op goed geluk één van de films gepakt en dat was deze Way of the Dragon. Op de hoes stond Bruce Lee tegenover een vrij behaarde man maar ik nam er verder geen notie van.

Tot de openingscredits over het scherm rollen en dat opeens Chuck Norris daar tussen blijkt te staan. De hoes er terug bij genomen en ja, onder al dat haar meende ik een flard van Chuck te herkennen. Ik geraakte helemaal in de sfeer en was erg benieuwd hoe dit ging uit draaien. Eerlijk gezegd, Way of the Dragon is een vreemd filmpje geworden. Geschreven en geregisseerd door Bruce Lee wordt dit op gebied van verhaal erg vaak een klucht en is het allemaal wel enorm slecht gemaakt. De humor is enorm kinderachtig, de film werd zonder geluid opgenomen en bijna alle rollen werden daarna door Lee zelf ingesproken en de muziek is echt tenenkrommend slecht. Het lijkt allemaal van een enorm laag niveau te zijn maar toch heeft het nog altijd wel een zekere charme. Het minieme misdaadverhaal is er één dat we al meerdere keren in andere films hebben gezien maar toch weet de film niet te vervelen. Alleen jammer dat de choreografie op sommige momenten ook vrij beroerd is. Lee is voor mij één van de groten in het genre, al moet ik eerlijk toegeven dat ik voor de rest alleen bekend ben met een handvol Shaw Brother films en een paar Tony Yaa films, maar van de gevechten episch in beeld te brengen heeft hij echter niet bijzonder veel kaas gegeten. Toch zijn de gevechten nog altijd van een degelijk niveau waardoor dit, zelfs nogal verknipt, nog wel interessant is om naar te kijken.

Ik heb me trouwens echt wel af en toe vergaapt aan het afgetrainde lichaam van Bruce Lee. Het is niet de eerste film die ik van hem heb gekeken (de twee Green Hornet films, Enter the Dragon, Fist of Fury en The Big Boss heb ik al verorberd) maar hier ziet hij er echt enorm droog uit. Geen idee of Lee in zijn tijd wat middelen heeft gebruikt om zijn lichaam een zetje te geven maar je zou het hem echt niet aangeven. Lee is ontzettend mager maar enorm pezig en ik zou hem niet tegenover mij willen hebben. Al blijft het natuurlijk wel hilarisch hoe hij vecht met al die trappen en de bijhorende kreetjes. Lee kan echter nog altijd niet acteren maar maakt dit goed door met een groot charisma de hoofdrol te spelen. De stompzinnige smile op zijn gezicht werkt natuurlijk wel erg vaak op de lachspieren. Eigenlijk nooit geweten dat Chuck Norris hierin meespeelde, ik ben me ook pas recent beginnen toeleggen op de Bruce Lee films maar het is natuurlijk geweldig om dit te zien. Norris kan ook niet acteren, zelfs niet in series als Walker, maar hier valt het eigenlijk best wel mee. Het is natuurlijk niet echt een diepgaande rol en hetgeen waar hij voor gekozen is doet hij wel uitstekend, namelijk een lekker robbertje vechten. Het eindgevecht tussen Lee en Norris is dan natuurlijk ook de perfecte afsluiter voor de film en tegelijkertijd het hoogtepunt waarop we zaten te wachten. De rest van de cast is redelijk waardeloos, al zijn de andere vechters vaak ook wel de moeite.

Ik twijfelde nog hoeveel ik dit zou geven. Langs de ene kant is de film echt verschrikkelijk slecht geacteerd, gemonteerd en trekt het verhaal op niets. Langs de andere kant is het wel weer met een geweldige Bruce Lee en krijgen we een confrontatie met Chuck Norris. Of dit echter goed genoeg is om de minpunten weg te werken? Nipt maar ik denk het wel.

3.5*

Heerlijk om weer eens te zien, lekker nep, lekker slecht acteerwerk, lekkere neppe vechtscenes.Maarrr... waar het bij de Bruce Lee films omdraait weten we allemaal en daarom kijken we er ook naar; de "moves" van Bruce Lee

Vandaar;

*3.5

De films van Bruce Lee hebben steeds een groot gebrek aan een degelijk verhaal, maar de gevechten zijn steeds mooi. Het duel tussen Bruce en Chuck Norris is uiteraard het hoogtepunt. In de jaren zeventig bestond er wel precies nog geen wax, Chuck. Was dit het laatste werkje van Bruce Lee voor zijn dood?

Technisch gezien is dit de laatste film waar hij de release nog van heeft meegemaakt. Enter the Dragon was echter bijna al compleet af (Lee begon pas problemen te krijgen tijdens het afwerken van de film) en die film is dan uitgebracht na zijn dood. Game of Death is geheel na zijn dood uitgebracht en bestaat geloof ik voornamelijk uit archiefmateriaal.