Harvey (1950)

Beetje een oubollige film.

Komt regelmatig erg dicht in de buurt van de klucht. Het was eerst een toneelstuk, en dat is ook wel aan de film te zien. De zus en de directeur van de kliniek zijn echt toneeltypetjes.

Maar wel erg overtuigend, dat wel.

Voorgenoemde bezwaren gooide ik na een half uur ofzo overboord en ik werd gegrepen door het melige verhaal rond Harvey.

De film is wat voorspelbaar, maar dat is op zich niet zo storend. Feelgood films zijn misschien wel feelgood omdat ze in herhaling vallen.

James Stewart is weer erg goed op dreef. Doordat hij het stuk al een tijd op de planken had gespeeld, komt zijn samenspel met het konijn erg goed over. Bij een wat mindere acteur was 't hele gebeuren rond dit konijn volstrekt door de mand gevallen.

Stewart zegt in een interview dat het een van zijn favoriete filmrollen is geweest. Ook niet zoveel waarde aan hechten, het is tenslotte een publiciteitspraatje.

3,5 sterren

Charmant filmpje met een net zo charmante Stewart. Wel jammer dat Stewart zo vaak dezelfde zinnen moet zeggen. Je kunt deze film inderdaad met Donnie Darko vergelijken als je wilt, maar deze film is gelukkig heel anders. Veel leuker ook. Hij is niet supergrappig en verre van geloofwaardig, maar is wel erg geslaagd als feel good movie. Alleen die Josephine Hull deed op een gegeven moment pijn aan mijn oren. De Oscar die ze er voor kreeg was niet verdient. Gelukkig verdwijnt ze op de helft van de film een beetje uit het zicht. Leuke film.

3,5*

Wat een heerlijk komische film, met een geweldige James Stewart als de supervrolijke en vriendelijke Elwood P. Dowd. Verder is Harvey trouwens een film waar je zelf ook lekker vrolijk van wordt, feelgood ten top! De grappen zijn vaak erg geslaagd en de film is van tijd tot tijd echt hilarisch. Heb ontzettend genoten.

4,5 sterren.

Mee eens. Voor mij ook weer een duidelijk voorbeeld dat komedie ernstig tijdgebonden is. Ik heb een paar keer moeten gniffelen maar daar bleef het bij.

Toch kijkt het wel lekker weg en heb ik me niet verveeld. Stewart is erg goed in het spelen van supersympathieke mensen, al verwacht je elk moment dat hij een heel groot kapmes tevoorschijn haalt en wild om zich heen gaat slaan. Maar dat kan aan mij liggen .

Mijn interesse voor deze film werd trouwens gewekt door Who Framed Roger Rabbit. Daar zit namelijk een grap in die ik vroeger nooit begreep (toen ik deze film nog niet van naam kende) die refereert naar deze film. Daarom dus ook leuk om eens gezien te hebben.

3*

Eén van de mindere films uit de IMDB top lijst. Niet echt grappig, niet echt ontroerend. Een degelijke film door de immer charmante Stewart, maar weinig meer.

2,5*.

Eén van mijn favoriete films...

James Stewart speelt één van de meest sympathieke personages uit de filmgeschiedenis in dit uitermate grappige en hartverwarmende meesterwerk.

5*

Inderdaad de voorloper van Donnie Darko . Maar afgezien van dat konijn verder nergens vergelijkbaar. Ik vond dit nogal matigheid troef met wel ontzettend duffe grapjes.

Ik vond het niet zo heel bijzonder allemaal. De acteerprestaties kunnen er mee door maar zijn niet geweldig. Het camerawerk nergens bijzonder, en je hebt een teveel verschillende karakters die zich met Elwood en Harvey bemoeien.

Het uitgangspunt van de film is wel komisch, al kon ik het niet vermijden om af en toe aan Donnie Darko te denken

3.0*

Als enorm fan van de optimistische zwart wit komedies uit de jaren 30,40 en 50 was het vandaag de beurt aan Harvey. Aangezien James Stewart bovendien de hoofdrol vertolkt en dat een acteur is die in mijn top drie van beste acteurs aller tijden staat kan het eigenlijk al niet meer misgaan. Dat gaat het dan ook niet al moet ik eerlijk bekennen dat ik er nog net iets meer van had verwacht. Aan Stewart ligt dat niet want hij is weer ouderwets op dreef als de extreem vriendelijk Elwood Dowd. De bijrollen zijn echter te uitbundig en te geforceerd in hun spel wat regelmatig irritatie oproept. Uiteindelijk maakt dat van Harvey erg prettig vermaak maar niet de klassieker waarop ik gehoopt had.

3,5 ster

Een luchtige komedie met een geinig verhaal, dat vooral gered wordt door het prima acteerwerk van James Stewart, als oprechte goedzak, want verder zijn de grappen lang niet altijd even leuk en heeft de film de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Verder is het inderdaad goed te merken dat deze film gebaseerd is op een toneelstuk, want het acteerwerk is soms wel erg theatraal, waarbij vooral Josephine Hull soms in negatieve zin opvalt. Toch is het ondanks de voorspelbaarheid best een geinig filmpje, met dank aan Stewart en zijn grote vriend, het onzichtbare konijn. Die scene met het schilderij waarop Stewart en zijn vriend staan afgebeeld en het schilderij zelf is trouwens geweldig. Zeker leuk om een keer gezien te hebben.

3,0*

Dit is niks voor mij geloof ik. Erg oubollige film met beroerd acteerwerk, ook met Stewart had ik helemaal niets. Dat het op een toneelstuk gebaseerd is valt zeker te merken. Niet alleen aan het overdramatische acteerwerk, maar ook aan het feit dat alles gebaseerd is op van die misverstanden die je mijlenver ziet aankomen maar vervolgens gewoon 'ten tonele' worden gebracht. Inderdaad, een klucht.

Gedateerdheid kent wel tijd.

Zo geldt dat niet voor aardigheid. Hoe ernstig de geur van mottenballen ook riekt. Wat betreft die boodschap kan alle oubolligheid overboord.

Een aardige film in meerdere opzichten, maar feit is dat deze classic toch wel is gebeten door de tand des tijds. Veel grapjes werken daarom niet meer en tevens voelt deze klucht vaak aan als een live-registratie van het beroemde toneelstuk. Wel een verdomd knappe registratie overigens.

Goed.

Ietwat tegengevallen toch. Alhouwel Harvey best een redelijk film is. Stewart is uiteraard weer erg goed. Heerlijke acteur toch. Het verhaal kwam grotendeels toch wel wat oubollig op me over. Het is allemaal was duf, al is het sfeertje best prettig. Naja, vond Harvey dus wel redelijk, maar dankzij de wat duffe storytelling, vond ik het toch allemaal wat minder dan verwacht.

2,5* dan maar.

Ik vind Harvey best een komische film, waar de gebeurtenissen niet overdreven worden en dat maakt de film juist erg sterk. Het blijft eigenlijk geloofwaardig.

Echter zitten er wel wat irritatie factoren in en net zoals Jesper heb ik me ook dood geërgerd aan Josephine Hull. Ze bleef maar ratelen en ratelen, het hield maar niet op. Dat zijn helaas wel van die rollen die de tand des tijds niet doorstaan.

Jammer, voor de rest een makkelijke zit.

3,0*

Leuke comedy, maar qua tempo een beetje te langzaam naar huidige maatstaven en James Stewart is wel iets te veel een sullige goedzak.

Plot zelf is geweldig....en Harvey al helemaal!!

James Stewart maakt deze film de moeite waard! Helaas waren de andere personages een heel stuk minder interessant en de zus was redelijk aan het over-acten.

Het plot vind ik erg leuk verzonnen en volgens mij voor 1950 origineel en fris, helaas doet de film in mijn inzicht te weinig met dit gegeven en hangt er teveel van Stewart af.

Het onzichtbare personage Harvey had meer screentime moeten hebben!

Hier is een remake van, misschien dat die het plot beter heeft benut? Al heb ik zo mijn twijfels of de acteer prestatie van Stewart zo makkelijk te evenaren is.

2,5*

Een film die je niet zal doen schateren van het lachen maar een glimlach weet hij mij zeker wel te ontlokken .
Het hoogtepunt vond ik de verwarring van het instituut die dachten dat zijn zuster de weg kwijt was en haar lieten opsluiten .
Het gesprek met Stewart en de dokter en zijn assistent is ook zeker komisch al word het soms net wat te
ver doorgevoerd .
al met al zeker een leuke komedie met uiteraard de sterke suggestie dat het konijn wel degelijk aanwezig is .

De acteerprestaties zijn niet altijd goed moet ik zeggen. Al is James Stewart wel charmant in de hoofdrol. Opvallend dat Josephine Hull (Veta) net een Oscar heeft gewonnen. Andere tijden... Langs de andere kant heb ik wel regelmatig moeten lachen, dus op één of andere manier werkte het wel. Vooral hoe Stewart's personage eigenlijk overal mee weg geraakt.

De film is duidelijk gebaseerd op een komisch toneelstuk. En als liefhebber hou ik daar wel van. Misschien hier en daar iets van rust had deugd gedaan. Harvey is geen hoogvlieger, maar het blijft beter hangen dan ik had verwacht. En meer dan het eigenlijk verdient.

Wat te doen met een man die ze duidelijk niet allemaal op een rijtje heeft omdat hij een levensgroot onzichtbaar konijn met de naam Harvey als beste vriend heeft, maar tegelijkertijd ook een man is die onder alle omstandigheden heel charmant en menslievend is. Een ongevaarlijke man die je nooit kunt betrappen op manipulatief of onaardig gedrag. Een man die met zijn aardige gedrag anderen een vrolijker gemoed bezorgt. Een excentrieke man die geen vlieg kwaad doet.

De film Harvey gaat in op de vraag welk gedrag moreel en cultureel als acceptabel mag worden gekwalificeerd en neemt als grens het moment waarop het middel het doel niet meer heiligt. Elwood P. Dowd gaat in gezelschap van zijn vriend Harvey onbezwaard door het leven. Objectief gezien is de verschijning van Harvey waarschijnlijk het gevolg van een combinatie tussen een psychose, een onderdrukt trauma, sociale incompetentie en overmatig alcoholgebruik. Die feitelijke kijk gaat al snel overboord als blijkt dat Harvey van grote betekenis is voor het welbevinden van Elwood en zijn omgeving. Bovendien merkte ik dat de illusie van een niet bestaand konijn al kijkende steeds minder illusionair werd. Ik ging in Harvey geloven.

Sympathieke rol van James Stewart in deze screwball-achtige film met heerlijke dialogen. Stewart met zijn lijzige verschijning en aarzelende stemgebruik is de perfecte personificatie van de excentrieke Elwood P. Dowd, die aan iedereen visitekaartjes uitdeelt en de uitgifte daarvan vergezeld doet gaan van een uitnodiging om bij hem thuis te komen dineren. De vriendelijke dorpsgek die samen met zijn vriend Harvey martini’s drinkt aan de bar van de plaatselijke kroeg. De ongevaarlijke zonderling met een afwijkende levensfilosofie. Zelf zegt hij het zo: “Years ago, my mother used to say to me, she'd say "In this world, Elwood, you can be oh so so smart, or oh so pleasant”. Well, for years I was smart... I recommend pleasant. You may quote me”.

Tja, wat te doen met Elwood P. Dowd. Let him be, zou ik zeggen.

Deze film wordt nog enigszins gered door het zeer behoorlijke acteerwerk van James Stewart. Hij speelt een rol die erg goed bij hem past en zet een sympathiek personage neer. De film is echter wel wat oubollig en heeft de tand des tijds wat mij betreft niet al te best doorstaan. Het eerste uur valt nog wel te doen, maar daarna had ik het wel gezien en was het vooral een kwestie van uitzitten.