A Clockwork Orange (1971)

Ik vond de verkrachting in "Clockwork ..."gewoon komisch, zeker als ik hem moet vergelijken met de verkrachting in "Irréversible". Dié was pas echt walgelijk en shockerend.

Ik vind geen enkele verkrachting komisch! Dat jij dat wel kan vinden zegt al heel wat over jou!

Ik vond de verkrachting kunstzinnig. Een prachtig ballet.

(de eerste in het theater bedoel in dan.)

Ik kan me die verkrachting niet eens meer herrineren. Dus dit gaat volgens mij nergens over.

Even je geheugen opfrissen! Klik. En dit is alleen het begin van de scene.

Luister eens even! De verkrachting in "Clockwork..." is niet echt. Er wordt maar gedaan alsof. "Clockwork" is geen snuff movie. Dus, dan mag ik die scene toch best komisch vinden.

Tja, er komen weer dingen opdagen (de knuppels en het ballet).

Het is ongeveer 8 jaar geleden dat ik hem zag. Wat ik nog wel weet is dat ik het een erg boeiende film vond, ook op visueel vlak.

Het verhaal was niet een hapklare brok dus verdient zeker een 2e kijkbeurt.

Ja, zo ken ik er ook nog wel een paar. In alle films wordt gedaan alsof. Snuff movies zijn geen films, dan kun je elke tape van een crimineel wel een film noemen.

Ja, zo kun je elke criminele activiteit wel tot kunst verheffen. Ik zou bijna wensen dat je 't zelf eens aan den lijve zou meemaken, benieuwd of je 't dan nog kunst kunt noemen.

Doe eens even normaal vent! Het gaat hier om een film. Daarnaast is dit een portret over geweld, in dat kader is die "verkrachting" functioneel voor het onderwerp. Als je niet tegen geweld kan, kijk dan ook geen films zou ik zeggen.. nogal veel films hebben geweld in zich. Verkrachtingen heb ik ook al in minstens 100 andere films gezien. En stukken smakelozer dan hier is te zien.

Waarom denk je dat ik een vent ben?

Ah, een vrouw. Hadden we kunnen weten. Nu is het ietsjes begrijpelijker.

Is dat je enige reactie? Beetje dom. Lees mijn bericht nog eens door. Probeer het te begrijpen en vermijd daarna ieder contact met het medium film (vooral geen oorlogfilms, Straw Dogs, Irreversible e.d.). Je zult jezelf een hoop ergernis besparen.

En als je mannenhater bent: Deliverance is een film waarin een kerel verkracht wordt, misschien vind je dat wel ok?

Als je je ergert aan verkrachtingscenes (en vooral de grafische) wil dat niet zeggen dat je een hekel aan mannen hebt.

Ik zeg dan ook "als".. blijven lezen he?

Nee, zoals ik al zei vind ik geen enkele verkrachting komisch. Of het nu om een man of een vrouw gaat. Ik ben absoluut geen mannenhater en zelfs geen feministe.

En inderdaad, sommige films mijd ik liever.

Ik geef toe dat ik sommige dingen walgelijker vind om naar te kijken dan andere. Bijvoorbeeld twee criminelen die elkaar liquideren veel minder erg dan onschuldige slachtoffers etc. En geweld tegen kinderen en dieren ook onverteerbaar.

Ook als het om cujo en damien gaat?

Damien minder, Cujo wel. 't Beestje kon er tenslotte ook niks aan doen dat 'ie hondsdolheid kreeg.

Maar goed hij greep wel bijna danny pintauro (?), het lievelingetje uit whos the boss. Dan moet je een keuze maken he?

De vormgeving van ACO is absurdistisch (soms komisch), dat wil niet zeggen dat die scène ook komisch bedoelt is.

Maargoed, je krijgt amper wat te zien. Irreversible is een film waarin je er 15 minuten met de haren wordt bijgesleept. Met de bedoeling walging op te wekken bij de (mannelijke) kijker. Als dat lukt is zo'n scène toch functioneel en geslaagd? Zo'n kijker zal in elk geval niet snel meer bedenken om ooit een vrouw op zo'n manier te behandelen..

Jullie doen nu net alsof de verkrachting in A Clockwork Orange niet schokkend was, en daar ben ik het toch echt niet mee eens...

Nouja, hij is niet super realistisch in elk geval.

Terug zo eentje dat we moesten bekijken op school. Ik weet nog dat ik met momenten ervan kon overgeven, dat ik me zo ziek voelde van wat ze toonden.

Wat is dit toch een geweldig en toch schokkend meesterwerk, een film die door niemand anders dan Kubrick gemaakt kan worden.

dat was dan zeker in de jaren 70........

ik bedoel, anno nu is er toch weinig schokkends meer aan?

(het idee nog wel, maar grafisch.....)

Ik denk dat het vergelijkbaar is met de film die Alex voor z'n "behandeling" moet zien: je ziet dat het nep is, maar toch raakt het je. Kubrick heeft de afstand wel net wat meer vergroot, genoeg om je emotioneel te raken maar met tegelijkertijd een bepaalde afstand waardoor je gaat nadenken waarom je die emoties hebt. Het ziet er allemaal zó stijlvol en anders uit dat er vanzelf een bepaalde afstand ontstaat. Wat dat betreft is het echt een Kubrick-film, waarbij altijd gestoeid wordt tussen emotie en verstand.

Ik denk wel dat hij een grotere emotionele reactie probeerde te krijgen dan nu bij velen het geval is, maar wat dat betreft is het een beetje een kindje van z'n tijd: wat schokkend gevonden wordt verandert nou eenmaal met de loop der jaren. Denk echter niet dat hij het erg zou vinden dat er nu anders tegenaan gekeken wordt, het draait uiteindelijk toch om de achterliggende boodschap.

Geef je daarom een 1?

Dan gaven ze bij jouw op school de Ludovico behandeling.

Dit is het grootste bewijs dat Stanley Kubrick revolutionair was op filmgebied. ik zou zeggen: Kunst met de grote K