Proof (2005)

Ik snap niet dat je een cijfer geeft als je er niks van begrepen hebt.

Trebremmit ik geef deze film een cijfer omdat ik de film gezien heb.

Ik beoordeel wat ik er van vond. Ook al begreep ik de film niet zo goed maar toch beoordeel ik hem op wat goed is en wat slecht. En ik geef een cijfer.

En trouwens ik heb de film wel begrepen alleen niet zo goed. Als ik de film van het begin al niet snapte dan had ik hem meteen uitgezet en ook geen cijfer gegeven.

Best aardige film. Ik vond de aanloop wat te lang. Duurde wat lang voor het ging boeien.

Uitermate boeiende film waarin er een constante spanning heerst of de gekheid nou erfelijk is of niet. Die spanning wordt nagenoeg de gehele film vastgehouden en dat vind ik een prestatie. (Heerlijke hoofdrolspeelster ook, Paltrow). Minpuntjes? ja, helaas wel. Die 'over the top' zus en het toch weer erg brave hollyhout einde.

Ondanks het thema een zeer boeiend drama. Had een saaie,outbollige film verwacht met wat wiskunde nerds. Het tegendeel is waard. Ik werd vanaf het begin in het verhaal gezogen.

Dit kwam mede door de uitstekende acteerprestaties van Gwyneth Paltrow, Anthony Hopkins en Jake Gyllenhaal. Een pluim voor de cast om met een toch vrij saai thema z'on boeiende en onderhoudende film af te leveren.

Oooh my!! en daar bleef ik vanacht nog laat voor op???

Chick-lit met wiskunde-sausje, meer is het niet.

Anthony Hopkins is nog geen tien minuten te zien in de film.

Verschillende types zussen ruzieën wat af en Spiderman als wiskunde-nerd/love interest.

Voor de liefhebbers van romantische komedies nog te doen misschien.

Tsja, beetje soft drama.. maar desalniettemin toch nog wel interessant qua dementerende wiskunde professor en dochter die eigenlijk briljant blijkt. Wel irritante rol van Paltrow.

Zie niet hoe je deze film in dat genre kunt plaatsen. Spil van het verhaal is de vader-dochter-relatie, de romantiek speelt amper een rol en is ook niet overtuigend gebracht. Maar Paltrow en Hopkins spelen meer dan uitstekend 3,5*

Omdat ik niet kon slapen heb ik deze film, die ik van mijn zus en zwager heb gekregen omdat ik wiskunde studeer, maar eens opgezet. De andere optie was om te doen wat Hopkins in de film voorstelt: een wiskundeboek lezen. Vaak genoeg gedaan, maar daar had ik nu even niet zoveel zin in.

Ja, wat valt hier over te zeggen? Het eerste dat in me opkomt is weer een film over gekke wiskundigen. Die hadden we nog niet na Pi en A Beautiful Mind.Het lijkt alsof er alleen films over wiskundigen gemaakt kan worden als er een steekje bij los zit, want anders is het niet interessant. Aan de andere kant zie ik ook op de universiteit een aantal wereldvreemde types rondlopen die perfect voldoen aan het clichébeeld, maar toch ook meer dan genoeg gewone jongens waarvan je het niet zou merken dat ze wiskunde doen, behalve als je er naar vraagt.

Wat deze film betreft ben ik blij dat ik de omschrijving hier niet heb gelezen. Wat mij betreft een grote spoiler, gezien het feit dat de openbaring dat het bewijs van haar afkomstig is, pas halverwege de film komt. Verhaal kon op zich wel redelijk boeien, met als uitschieter in het script het moment waarop Hopkins Paltrow dwingt om naar zijn bewijs te kijken. Echt ontluisterend. Men doet wel erg moeilijk over of het bewijs nu van haar of van haar vader is. Ook als haar vader het haar uitgelegd zou hebben, kan je altijd dusdanige vragen stellen dat uit het antwoord blijkt of iemand het echt heeft geschreven. Snap ook niet dat het karakter van Gyllenhaal zo'n "omg, allemaal revolutionaire technieken waardoor ik er niets van snap" houding heeft. Voortgang in de wiskunde gaat nu eenmaal vaak hand in hand met het ontwikkelen van nieuwe technieken en als je je een nieuw vakgebied eigen wilt maken, kom je ook onherroepelijk nieuwe technieken tegen.
Karakters vond ik overigens maar lomp en vooral het karakter van Paltrow vond ik wel erg hysterisch en irrationeel, zeker gezien het rationele werk waar ze zich mee bezig houdt. Maar goed, zulke mensen bestaan vast ook binnen de wiskunde. Ben ze alleen nog niet tegengekomen. Gyllenhaals karakter was wel een beetje lulletje rozenwater met z'n bewering dat ie collega's fysiek heeft bedreigd. Kom op zeg, jongen!
Audiovisueel was het allemaal aardig. Niet slecht, maar ook weer niet fantastisch. Muziek was aangenaam, maar niet heel erg opvallend en het camerawerk beviel me ook wel, ik kon me er wel mee vermaken. Maar echt opvallende dingen heb ik nu ook weer niet gezien.
De film heeft een beetje de pech dat het onderwerp wiskunde me te dicht aan het hart ligt, zodat ik wellicht enigszins overdreven kritisch ben over hoe de wiskundige wereld wordt neergezet. Nu kost de uitwerking hiervan de film een halve ster. De ultieme wiskundefilm blijft voor mij Pi waar de manische gedrevenheid van de hoofdpersoon wat mij betreft meer in de buurt komt bij hoe wiskundigen echt kunnen zijn.
Voor Proof in ieder geval 2,5*. Moet erbij zeggen dat ik van te voren minder had verwacht.

Noot voor de vertalers: algebraic geometry vertaal je met algebraïsche meetkunde en niet met geometrische algebra (hetgeen een andere tak van sport is) en differential equations zijn differentiaalvergelijkingen en geen differentiaalquotiënten.

Mooie en onderhoudende film over de dunne scheidingslijn tussen genialiteit en krankzinningheid. Alhoewel de film over vergevorderde wiskunde gaat, wordt het nergens ingewikkeld. En het zijn dan ook de personages die centraal staan. En deze zijn boeiend, goed geschreven en bijzonder goed ingevuld door een uitstekende cast.

Op een gegeven moment had ik zoiets van: waar ben ik eigenlijk naar aan het kijken? 2.50 (2.50)

Onderhoudend drama, dat mijns inziens te weinig de focus legt op de verhouding tussen Catherine en haar vader, daar het leven van haar grotendeels door hem is beïnvloed. In plaats daarvan worden een stereotype studentje en dito zus uit de kast getrokken om als voornaamste personages dienst te doen en dat vind achteraf gezien een slechte keuze. Met name de zus voegt inhoudelijk nauwelijks iets aan het moraal van het plot toe, en die bovendien tamelijk misplaatst, zelfs tegen het irritante aan, wordt neergezet door Davis. Gyllenhaal heeft veel meer in zijn mars dan het doorsnee personage dat hij hier neerzet en datzelfde geldt voor de overdreven Paltrow. Het is zeker niet slecht, integendeel zelfs, maar ergens had ik het gevoel dat men de film totaal de verkeerde richting heeft opgeduwd.

Middelmatig, overdadig zwaar en eigentijds drama met een niet zo bijster interessant plot, neergezet als toneelstuk op het witte doek. De acteurs lijken niet echt de diepte in te (kunnen) gaan.

Ik ben het eens dat zus en student erg stereotyp neer werden gezet. Maar ze droegen beide wel bij aan het karakter van de hoofdrol. De 'stabiele' zus als tegenwicht voor het labiele genie en de verliefde student die in een soort aantrekken-afstoten tussen hem en de hoofdrol een weergave vormen van de moeite tot liefde en binding en tevens een houvast vormend. Tenminste, zo zie ik het. Dus: dat het wellicht wat beter kon, dat zou wel zo kunnen zijn. Maar overbodig vind ik beide rollen beslist niet.

Als film een volledige mislukking. Zo eentje waar je van zegt: "Het boek is beter" of "Dit had een toneelstuk moeten blijven". Er zat geen greintje overtuigingskracht in (zelfs niet van Hopkins). Gekocht voor 1 Euro in de Blokker en nu te bewonderen in mijn vuilniszak.

matig drama met een vleugje mystery, die net iets te lijzig uitgewerkt wordt. ik verwachtte geen snelle film, dus stoorde me daar niet teveel aan. het eerste kwartier is erg sterk met een aantal aardige wisselingen, maar als de verplichte romance zijn definitieve intrede heeft gemaakt zakt de boel toch wel weg en de laatste helft is dan ook moeilijker verteerbaar. de mysterie rond het notitieblok wordt dan teveel uitgesmeerd en het drama eromheen is net iets te. Hopkins speelt wat vlak, vond de rol van Paltrow erg prettig om naar te kijken (die trieste blik in de opening!) en het viel me nu eigenlijk ook pas op hoeveel zij en Sophie Hilbrand op elkaar lijken

Goed gespeeld door alle acteurs. Maar het verhaal gaat nergens naar toe vind ik. Misschien begrijpen wiskundigen eerder de spanning en de significantie van bepaalde aspecten. Voor een leek is dat wellicht iets minder interessant. Maar ik genoot weer van Paltrow en Hopkins.

Een ervaren regisseur en een goede cast zouden een theaterstuk om moeten kunne zetten tot een goede film. Dat lukt enigzins, maar hij faalt op sommige punten behoorlijk

Ten eerste is dit niet echt een verhaal voor verfilming. De spanning is eruit gehaald en voor een theaterstuk is het clichematig blijven van de karakters minder erg zijn dan in zo'n film.

Het acteren hier is nogal subtiel. en dat is precies goed voor Catherine, maar niet voor de rest. de karakters zijn veel te oppervlakkig. en hier zijn de "zijlijnen", de overige verhaallijnen nogal storend.

Toch wordt de kans gegrepen om verschillende thema's naar voren te halen, zoals vertrouwen, waanzin. de dialogen zijn van goed niveau, al duren sommige net wat te lang en gaan ze vervelen.

Ik had toch meer gehoopt van deze film.

2,5

Heb de film wel uitgekeken maar het is niet mijn genre.Beetje van alles wat. Liefde, dood, gekte.

Het kon mij niet bekoren. Wat overblijft is de vraag of wiskundigen de hele godganse dag zitten te rekenen. Daar had ik eigenlijk nooit zo bij stilgestaan.

Nee, dat wisselen ze af met heel veel koffiedrinken. Niet voor niets is er een uitspraak van Erdos dat een wiskundige een machine is die koffie omzet in wiskundige stellingen.

Gwyneth Paltrow vind ik vooral goed spelen. Verder vind ik het onderwerp mij wel liggen. Echt origineel is het niet allemaal, maar ja.

Proof me wrong dat deze film slecht is.

Kon prima meekomen in dit toneel-achtige drama die het van psychologische aspect moet hebben. De hoofdrollen worden op die ontzettend onsubtiele en irritante zuster na uitstekend vertolkt. Wat dat ritje naar het vliegveld nog toevoegt behalve de "indrukwekkende en onverwachte" terugkeer van Catherine richting Hal is me niet helemaal duidelijk, maar als geheel toch behoorlijk interessant.

Lief breekbaar klein verhaal dat de overgang van toneel naar film prima verdraagt. Gwyneth Paltrow is heel, heel goed als de af en toe knettergekke en briljante dochter van de knettergekke wiskundige. Door de details die je steeds meer te zien krijgt komt langzamerhand het verhaal er uit. Of is het alleen de zoveelste illusie? En wat is dan de werkelijkheid helemaal?

Mooie settings, mooie beelden, mooie locaties. Mooie film.

Niet mijn film, best jammer.. want de meeste films van Anthony Hopkins vind ik goed..

maar deze even niet.

1**

Dit is geen film van Anthony Hopkins

Geen Topper, maar toch onderhoudend genoeg om te vermaken. Hopkins, Paltrow en Gyllenhaal acteren overtuigend. Het geboden verhaal is niet spectaculair, toch is de film boeiend genoeg om uit te kijken. 2,5 Ster.

Deze stond al een hele tijd in m'n kast en eens bekeken. Tja, het was geen misse film, maar 'k vond het zeker geen meesterwerk, daarvoor was hij toch niet meeslepend genoeg.

De cast deed het wel overtuigend en 'k heb hier niet direct een slecht woord over.

Niet direct een must-see, maar 'k heb het me ook niet beklaagd. Goed voor een keertje.

In het begin een krachtig en boeiend drama met veel emotie, diepgang en een opbloeiende liefde. Uiteindelijk verzandt het verhaal in nogal langdurige en saaie verhandelingen over wiskundetheorieën en het bewijs over wie deze geschreven heeft. Af en toe komt er weer wat vaart in het verhaal. Het blijft echter de vraag of de dochter, die zich de laatste jaren over haar dementerende vader heeft ontfermd, nu wel of niet lijdt aan een psychische aandoening. Sterke cast met prima acteerprestaties en rustig en helder camerawerk waardoor de film goed te volgen is. Helaas vind ik het geheel toch iets te langdradig waardoor de film me niet helemaal kon blijven boeien. De afsluiting van de film viel me tegen en ik heb het gevoel dat het einde open blijft. Mijn waardering: 3 sterren.

De film is gebaseerd op een toneelstuk en dat is in de lange scèens wel te merken, het onderwerp op zich zelve is niet bepaald boeiend, er komt wat psychologie met zwaarwichtige inzichten aan te pas en bovendien zijn de vele tijdssprongen niet altijd van aard om het geheel echt boeiend, duidelijk en levendig te maken.

Niet echt enthousiast om deze film. De acteurs maken er wel het beste van en uiteindelijk vond ik Jake Gyllenhaal goed in zijn studentikoze rol.

Wellicht zullen toneelliefhebbers van stukken met karakterstudies hier meer van genieten.