Platoon (1986)

verhoogd naar 4,5. De film laat heel goed zien dat de Amerikanen meer tegen elkaar aan het vechten waren, dan tegen de onzichtbare vijand. Verder vond ik het een pluspunt dat de Vietnamezen niet werden afgeschilderd als de slechteriken (wat ik in bijv. the deer hunter het enige minpunt vond).

Veel erg sterke scenes, waaronder bij die Vietnamese boeren. Het acteren was goed, sheen laat zien dat ie ook drama kan, berenger in een erg sterke rol, net als dafoe. verder veel goede bijrollen.

De eerste keer dat ik deze film zag was op een 17 inch computerschermpje, maar toen maakte deze film toch nog een grote indruk op mij. Ik wou hem nu graag nog een keertje zien, omdat je op zo'n beeldschermpje toch nog wel het nodige mist.

Maar de tweede kijkbeurt (de film dus) maakte minder indruk op me dan dat ie de eerste keer deed. In de film zitten een paar goeie scènes, maar het geheel vond ik maar 'gewoontjes' (niet heel geweldig dus). De karakters zijn grotendeels niet goed uitgewerkt (op Sheen's karakter na dan wat dan ook wel weer erg goed was) en dat is in zulke films erg jammer. Ik doe er na de tweede keer kijken een half puntje af en kom dan op 3,5* uit.

Oke.

Dit is voor mij de enige rol van Charlie Sheen (met Wallstreet) waarin hij eens niet irritant is. Verder voegt de film behoorlijk veel toe en is het helemaal niet cliche. Het dicht op de huid zitten van iemand zonder enige ervaring of kennis van de Vietnam-oorlog, die opeens op het slagveld komt heb ik nooit gezien. Misschien The Deer Hunter, maar die draait om nog zoveel meer daarbuiten, dus een slecht voorbeeld.

Verder zijn de gruwelen die de Amerikanen daar (ook als individuen) verichtten ook nooit zo specifiek in beeld gebracht, met name de Friendly Fire acties, lage moraal etc.

Cliche en niets toevoegen is dan ook volkomen misplaatst bij deze film imo.

Maar jij weet vast veel voorbeelden van vergelijkbare films die beter zijn (De twee die je opnoemde tot dusver hebben namelijk helemaal niets met deze film te maken, de ene is meer een surrealistische benadering en de ander totaal anders qua opzet, bovendien kwam Full Metal pas na deze uit).

Schattig hoe sommigen afgeven op een Tiësto, maar wel luid applaudiseren als Stone een stukje muziek van een (neem ik aan) dooie een 5-tal keer door z'n film pleurt.

Niet dat het mij stoort, volgens mij meteen ook het beste aan de film, samen met enkele erg mooie shots (het licht door het bladerdak in het begin). Verder vond ik de film een nogal lange Tour Of Duty aflevering. Met wat meer kritiek naar de Amerikanen toe, maar dat maakt de film nu niet veel interessanter vind ik. Typische Vietnam groepsdynamiek die al tot treurens toe herhaald is, en veel boswandelingen.

Het onbreken van Robert Duvall maakt de film in ieder geval wel heel wat draaglijker dan z'n twee grootste concurrenten. 1.5*

Eindelijk weer eens een Stone-film die me wel kan bekoren. Sterker nog, duidelijk de beste die ik tot nu toe van 'm zag. Ik heb vaak nogal moeite met wat Stone schreef en regisseerde (Heaven and Earth, Scarface, U-Turn, Midnight Express om maar een aantal grote teleurstellingen te noemen) en toch blijf ik nieuwsgierig naar zijn werk.

Platoon is thematisch enigszins verwant aan Apocalypse Now. Alleen veel meer down-to-earth. De scenes in het dorp zijn het scharnierpunt. Jonge Amerikanen is verschillende stadia van een soort ontmenselijking. Sheen zoekt een evenwicht om uiteindelijk te kunnen overleven zo lijkt het. "There are times since, I've felt like a child, born of those two fathers.", wat Taylor op het einde zegt is uiteindelijk de kern van de hele film.

Ik begrijp de kritiek hier op Sheen totaal niet. Vond hem nagenoeg perfect eigenlijk, maar misschien is mijn beeld van hem niet vertroebeld door verwachtingspatronen, omdat ik nog maar erg weinig films met 'm heb gezien.

4.0*

Leuke film om te zien, met goed acteerwerk , goede actie, soms wel schokkende scènes en hoe de oorlog kan inwerken op iemand.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

Schitterende Vietnam film die de waanzin van die oorlog goed belicht. Het verhaal zit prima in elkaar en ontroerd zelfs. Het acteerwerk in deze film is prima en met de actie en geweld zit het ook goed. Samen met Apocalypse now de beste Vietnam film tot heden.

Een mooie oorlogsfilm.

In de film blijkt dat de echte vijand lang niet altijd de Vietnamezen zijn.

Chris Taylor (gespeeld door Sheen) belandt namelijk in een peloton waarin een strijd om de macht gaande is tussen twee sergeanten (gespeeld door Berenger en Dafoe). Charlie Sheen speelde aardig, en Willem Dafoe idem.

Ik heb overwogen om de film 4 sterren te gaan geven, maar uiteindelijk besloten het bij 3½ sterren te laten.

Nou nee, vind ik duidelijk niet. Waar AN gebaseerd is op een literair werkje Heart of Darkness is Platoon veel meer sec de ervaring van de zandhaas in het veld. Je ziet dat duidelijk terug in de veel grotere en universelere thema's die in AN worden aangehaald. AN zou ik zelfs niet eens een oorlogsfilm pur sang noemen (het speelt toevallig in oorlogstijd maar het originele boek doet dat bv al helemaal niet) deze film daarentegen is wel echt een oorlogsrelaas, gebaseerd op Stone's eigen ervaringen.

Nu is Stone niet echt de koning der subtiele regisseurs maar dat hoeft ook helemaal niet. Knappe van Platoon vind ik dat je heel langzaam maar zeker wordt ingeleid in de gruwelijkheden van de strijd in Vietnam, tot die tijd was zoiets zo goed als ongehoord. Niet zo vreemd ook dat Stone niet kon rekenen op de samenwerking en ondersteuning van de amerikaanse strijdkrachten want echt PR is deze film nauwelijks te noemen.
De film begint een beetje als een, bijna jongensboekachtige Tour of Duty aflevering maar de sfeer slaat echt totaal om wanneer de soldaten het dorpje vinden waar de VC zich verborgen zou houden. Ik zag deze film voor het eerst toen ik een jaartje of 12 was en die scènes maakte toen ontzettend veel indruk en zelfs nu als ik ze terug zie merk ik dat ik fysiek nog steeds een beetje reageer daarop. Hartslag een tandje hoger, adrenaline begint wat te stromen, bloeddruk omhoog, de ademhaling wat vlugger... Kan nog steeds pissig worden op Barnes als ik het weer zie. Een subtielere regisseur had dat waarschijnlijk niet bij mij voor elkaar gekregen!

Ook het einde is geweldig, wanneer Taylor definitief afrekent met Barnes, geen woorden, geen twijfels, geen gezeur over gerechtigheid of de krijgsraad. Nee, als een soort automaat zonder emotie wordt de trekker over gehaald. Gewoon het zoveelste slachtoffer van een zinloze strijd.

En wat zeurt iedereen toch de laatste tijd hier dat het zo'n stoerdoennerij is trouwens. Denk niet dat de jungle-oorlog het moment was om met je vrouwelijke kant in contact te komen zal ik maar zeggen. Bovendien zijn het allemaal laag of niet opgeleide jongens, daar kan je moeilijk van verwachten dat ze 's avonds bij het kampvuur elkaars diepste gevoelens gaan bespreken in een praatgroepje. Stoerdoenerij is natuurlijk ook een overlevingsmechanisme an-sich, het niet tonen van je zwaktes omdat je anders genadeloos wordt afgeknald door de tegenstander.

Nee wat mij betreft staat Platoon na al die jaren nog steeds als een huis, blijft een ijzersterke, ongepolijste film die van mij nog steeds 4 hele dikke sterren verdient.

Zeer sterke Vietnam-film dat inderdaad een meesterwerk genoemt mag worden. Dit hoort beslist in het rijtje thuis van films als The Deerhunter en Acopalypse Now. De film bevat een gevarieerde verzameling acteurs. Charlie Sheen speelt fantastisch als een gevoelige soldaat terwijl Bergenger een keigoede rol neerzet als een emotieloze en meedogenloze commandant. Waar de film nou precies over gaat durf ik niet te zeggen. Het verhaal is gebasseert op de ervaringen van Oliver Stone tijdens zijn dienst in de Vietnam-oorlog. Verder is de film rauw, keihard en meedogenloos. De sfeer zit er goed in. Vooral die scene in dat boerendorpje zal me nog lang bijblijven. Wel meerdere scenes trouwens, waarbij ze in een slagveld zitten bv. Ook het apartheid en de racisme tussen blanke en zwarte US-soldaten zat er flink in. Dat heb ik weinig meegemaakt met oorlogsfilms.

Al met al een klassieker van Oliver Stone, die zijn eigen ervaringen op deze manier aan iedereen wil laten zien. Dat heeft ie inderdaad op een mooie manier gedaan en heeft daarbij gewoon een klassieker afgeleverd. Aanrader voor fans van Vietnamfilms, sterker nog: voor iedere film-liefhebber.

4,5*

Dit is echt een bijzonder sterke Vietnamfilm die op een sterke manier de gruwel van Vietnam weergeeft. Buiten een aantal bijzonder sterke actiemomenten zat er ook nog een verhaal in rondom de emotie en angst van een groep militairen daar. Dat zorgt ervoor dat je meeleeft met het leed wat zij meemaken. Ook het ethische moraal in de film, wat kunnen ze daar wel en niet flikken bij de locale bevolking, vond ik prima uitgewerkt.En ik vond deze film bijvoorbeeld een stuk vlotter en prettiger kijkbaar dan Apocalypse Now. Er zat meer actie in en het tempo was niet zo traag. Verder werd er prima geacteerd en ik vond dat het prettig kijken was.

4*

De waanzin van de Vietnam-oorlog wordt sterk neergezet in deze klassieker. Dafoe is meesterlijk. Zéér goed.

Mooie film. Geeft een erg goed en realistisch beeld over hoe het was als soldaat in Vietnam. En Stone kan het weten. Het verhaal is mooi en laat goed zien hoe het kan gaan in een groep. En daarbij komt dat ik de cast ook erg leuk vind. Veel acteurs eigenlijk die verder nooit hoogstaande films hebben gemaakt. (Met uitzonderingen daar). Zeker een leuke film in het oorlogsgenre.

Toppunt van de film vind ik toch de muziek. Dat stukje wat steeds herhaalt wordt is echt prachtig. (Kende het wel al ergens van)

4*

Had gehoopt als ik een hogere cijfer als een krappe 3 mocht geven
Zoals al boven mij is vermeld zijn de oorlog scene's onduidelijk verfilmd je weet niet wie wie is

Geen diepgang in de personen en de acteerwerk is ook niet van een hooge klasse.

Er zitten wel een aantal harde scene's in o.a In het dorpje en Als die gasje met die litekens Willem Dafoe neerschiet Maar dat zag ik al lang aankomen

De potentie heeft de film om een topper te worden maar is niet allemaal even goed verfilmd helaas

Wat een teleurstelling. Gek genoeg soort van product van de eighties, veel te cheesy. De voiceover van Sheen alleen al stapelt cliche op cliche en combineert dingen die we al in tal van andere films hebben gehoord, zonder hier een eigen identiteit aan te geven.

Gebeurtenissen zijn ook veel te random. Hierdoor ontbreekt en een lijn en, misschien nog wel belangrijker, een spanningsboog. Sheen kan dan wel zeggen dat hij hij gevangen zat tussen de twee, maar in de film kan je dat absoluut nergens voelen.

Verder is de muziek verschrikkelijk slecht getimed en voelt weer behoorlijk random aan. Het is natuurlijk geen prestatie om een prachtig muziekstuk af en toe aan te zetten, maar het leek wel een soort stoelendans. Dan liet Boe in 'Reconstruction' toch zien hoe je 'Adagio for Strings' kan gebruiken om meer emotie op te wekken.

Buiten dit is het nog wel redelijk te volgen en dat laatste gevecht is dan wel weer sterk. Maar van een klassieker als deze had ik duidelijk meer verwacht. 2.5*

Op Full Metal Jacket na toch wel mijn favoriete film over de Vietnamoorlog. De film is duidelijk een anti-oorlogsfilm en wil het punt overbrengen dat oorlog mensen corrupteerd en er maar wienig goeds van kan komen.

Glansrol in deze film is weggelegd voor Willem Defoe ondanks een heel sterke doorbraak van de nog jonge Charlie Sheen die eveneens als zijn vader in een film over de Vietnamoorlog faam inwint.

De film is naar mijn smaak op grond van de momenten in de dichtbegroeide jungles van de vietcong en hoe de amerikanen met de situaties daar omgaan met de omstandigheden een klassieker.

4.5/5

Een niet onaardige Vietnamfilm, die een redelijk realistisch beeld geeft van hoe het ook kan gaan bij een Amerikaanse gevechtseenheid. Qua actie en spanning zit het best okee. Alleen het teveel laten horen van het enorm overschatte semi-sentimentele Barber's Adagio for Strings vond ik een groot minpunt.

Geweldige Oorlog film.

Wat deze film mij vooral aanspreekt zijn de personages. In deze film wordt er rustig de tijd genomen om alle personages neer te zetten. Dat pakt zeer goed uit, je leeft je helemaal in de personages.
Daarbij komt ook nog dat dit echt een topcast in, dus over het acteerwerk valt helemaal niets te klagen, gewoon toppie!
De film gaat eigenlijk best diep, op het einde meldt Sheen ook dat ze eigenlijk in oorlog met zichzelf zijn.
Verschillende meningen en visies, waardoor er onderling ook een "oorlog"
woedt.

Verder is alles heel realistisch, het idealiseert de oorlog niet. Platoon laat alle rauwe en sadistische momenten zien van de soldaten die mentaal zo "fucked" zijn geworden door de Vietnamoorlog dat ze op een gegeven moment tot alles in staat zijn.

Verder is de film visueel ook een pareltje, heerlijk mysterieus en soms zelfs spannend (Charlie Sheen die op de wacht zit en achter een mistige walm zie je de Vietcong tevoorschijn komen) Prachtig!!

Verder een steengoede film die terecht deze score krijgt!!

4,5*

Standaard oorlogsfilm die alle standaard onderdelen van het genre bevat.

Berenger en Dafoe spelen hun rol schitterend en blazen de matige Sheen zo weg.

Wat kun je verder nog vertellen?

Mooie landschapsbeelden en gevechtslocaties, maar dat maakt eigenlijk al lang geen indruk meer.

Jammer van de vioolmuziek, die wel 6 keer terugkomt.

De paar zinnen die Sheen op het einde nog uitkraamt zijn ook werkelijk ge-lul.

"De echte vijand zit in onszelf." Jongens toch..

Enfin, drie sterren krijgt hij.

Een sterke film op veel gebieden, maar als psychologisch drama is Full Metal Jacket toch beter. Die film laat beter zien dat de soldaten eigenlijk geen idee hebben wat ze aan het doen zijn.

Apocalypse Now gaat m.i. nauwelijks over de Vietnamoorlog, de oorlog is daar slechts een achtergrond waarbij de film zelf gaat over een verknipte idioot die zich verschanst in de jungle. De avonturen van degenen die hem zoeken zijn zo absurd dat het geen geschikte film is voor als je iets wilt weten over de Vietnamoorlog.

Terug naar Platoon. Natuurlijk is Sheen niet de schim van zijn pa (hij weet dat zelf ook en houdt het tegenwoordig bij comedy, een briljante keuze als je het mij vraagt), maar de rest van de cast is wel erg goed, vooral Berenger. Ik vond het personage van Dafoe weinig geloofwaardig, met zijn grijs zonder helm Rambo spelen in de jungle. Maar goed.

Het is een erg meeslepende film met genoeg actie, waarbij sommige 'cuts' niet heel goed samenlopen met het geluid (het volume en toonsoort verschillen soms erg van shot tot shot).

Desondanks blijven mijn 4 sterren staan, vooral bij een eerste kijkbeurt een indrukwekkende film.

Na herziening toch een puntje er af moeten doen. Het blijft één van de betere Vietnamfilms en staat zelfs ver voor Apocalypse Now. Maar toch is geen echte topfilm. Gefilmd in de jaren '80 en visueel toch wat verouderd. Bovendien zou Charlie Sheen de hoofdrol moeten spelen, maar het is het karikatuur Berrenger die met alle aandacht gaat lopen. Moest Sheen niet de op het randje irritante voice over doen, zou je zelfs niet echt weten dat hij de hoofdrol heeft. Maar verder zit het wel goed gelukkig. Leuk team met verschillende personages, enkele harde scènes en ook wat persoonlijkheden in het platoon. Stone weet de spanning soms wel op te drijven en toch te combineren met sterke actie.

De klassieke muziek stort me zeker niet. Je kan ook niet veel kanten uit. Ofwel maak je zelf een soundtrack die de tijdsgeest wat moet meegeven, of je gaat zoals Tour of Duty alle bruikbare 60's hits afschuimen om te zien wat er bij welke scène past. Of je neemt zoals ook Apocalypse Now deed een stuk klassieke muziek dat het dramatische nog wat onderstreept. Bij Platoon was de muziekkeuze in elk geval naar mijn smaak en het stoort me echt niet dat Stone dit enkele keren herhaalt.

Een van de beste oorlogsfilms aller tijden, en de beste als je het over Vietnam hebt. Ja inderdaad, hij is beter dan Apocalypse Now.

Platoon geeft vele malen beter weer wat voor een krankzinnige oorlog dat was, en met name dat al die Amerikaanse GI's geen flauw benul hadden van waar ze in terecht zouden komen. Voorgelogen door hun regering en vechtend voor een zaak waar al snel geen geloof meer in was. Daarnaast het leed dat de Vietnamezen hebben moeten doorstaan. Al kiest de film wel heel duidelijk partij voor de met zichzelf worstelende Amerikanen.

Goeie actie, heel erg spannend, goeie muziek, erg sterk geacteerd (met name Willem Dafoe & Charlie Sheen) Een dikverdiende 5,0 en een top drie notering in mijn lijst.

Platoon

Zo zie je maar weer dat je bij de herziening heel anders over een film kan denken. Toen ik deze film voor het eerst zag vond ik het een vreselijk sterke film ik heb er zelfs nog over nagedacht om deze in mijn top tien te zetten. Nu ..... gewoon een aardige film niet super. Een paar goeie scenes en de actie was prima maar echt niet briljant ofzo. De acteerprestaties waren wel goed. Voor sommige dan. Charlie Sheen vond ik maar matig spelen tegenspelers als Tom Berenger en William Dafoe vond ik wel goed. In mijn ogen is dit eigenlijk gewoon een oorlog actie film zonder al te veel diepgang. Aardig maar niet super

Mooie oorlogsfilm. Het eerste film is een beetje traag, maar het tweede deel is fantastisch. Het tweede deel had mooie actie, je kende de personages beter en zo gaf het een veel duidelijker beeld.

Mooie film. Ik vond dat de film in het begin wat sloom op gang kwam, maar het tweede deel was wel een heel stuk beter. En wat deze film vooral doet, is een heel goed beeld geven van de Vietnamoorlog door het oog van de soldaten.

Ja dat is inderdaad Charlie Sheen

Boeiende film. Ben niet ondersteboven van Sheen maar de rest van die gasten (Dafoe, Berenger) zijn prima. Heb Platoon lang geleden eens gezien en kon me alleen de poster-scene herinneren, en eigenlijk vind ik dat ook het enige echt memorabele.

De rest is zeker niet slecht en het kijkt prima weg, maar ook niet veel meer dan dat (vooral vergeleken met andere grote oorlogsfilms die vaak ook nog eens uitblinken op audiovisueel vlak, wat bij Platoon veel minder of niet het geval is). Het thema van de onderlinge ruzies is wel goed en werd later nogal uitgekauwd door tv-series e.d. Het is trouwens wel erg navelstaarderig door te stellen dat je een oorlog zou verliezen door onderling gezeik.

Muziek is fraai maar het klassieke nummer komt te vaak terug om nog een impact te hebben op het einde.

Na deze relatief korte oorlogsfilm gezien te hebben, weet ik niet zo goed wat ik hier nu van moet vinden.

Zonder enige introductie start de film met het vertrek van een aantal soldaten naar Vietnam, waaronder Chris (gespeeld door Sheen). In het peloton waarin hij belandt speelt zich een interessante machtsstrijd af tussen de sergeanten Elias en Barnes, welke erg goed worden vertolkt door Dafoe en Berenger. Die twee stelen wat mij betreft de show en geven de film een beetje de waanzin-sfeer die een Vietnam-film behoort te hebben, en een film als Apocalypse Now ook zo ontzettend goed maakt.

Politiek gezien blijft het allemaal erg neutraal en wordt er nergens een statement uitgedragen. Het uitgangspunt van de film is ook vooral volgen van een willekeurig peloton in de Vietnamoorlog, zonder de psychologische kant hiervan te belichten.

Op zich speelt Sheen aardige maar vind hem niet helemaal geschikt in zijn rol als soldaat. Misschien dat hij toch z'n vader probeert te evenaren. Alleen richting het einde wordt hij wat overtuigender en merk je dat hij emotioneel gezien wat veranderd. Wat Depp hierin deed was me trouwens helemaal een raadsel, maar hij was dan ook niet meer dan een paar seconden in beeld.

De scenes in de jungle zijn mooi gefilmd en geven je het beklemmende gevoel dat er ongetwijfeld zal heersen. Het is duidelijk dat Stone weet waar hij het over heeft. Ook de spanning wanneer ze bijvoorbeeld in het dorp aankomen wordt goed opgevoerd en verwacht je ieder moment dat er iemand doordraait en een kettingreactie van geweld in gang zal zetten. Toch blijft het allemaal binnen de perken en worden er geen extremen opgezocht.

Ondanks de meesten hier vond ik de muziek juist niet veel bijdragen aan het geheel en soms juist vervelend, met name Adagio for Strings die ieder 'interessant' shot werd ingezet. Ook de keuze voor White Rabbit in de drugsscenes vond ik een beetje te gemakkelijk.

Toch ontbreekt het de film vooral aan diepgang om echt te kunnen raken. Misschien dat dit komt door de vergelijking met AN, die wat mij betreft superieur is aan Platoon en deze op alle fronten overklast en de ultieme oorlogsfilm is.

Goed maar niet geweldig.

3,5*

Iets anders dan de mystieke ervaring van Apocalypse Now maar toch evengoed één van m'n favoriete oorlogsfilms. Surrealisme heeft plaatsgemaakt voor keihard realisme. De oorlogswaanzin wordt door Stone veel meer geserveerd als een stomp in de maag.

Vond de fotografie best geslaagd. Erg jaren '80 maar bij momenten zeer knap en sfeervol. Op sommige momenten lijken de kleuren wel platgebombardeeerd. De muziek en dan zeker het beruchte Adagio for Strings lag mij minder. Niettemin sterke scène, waarbij Elias op de hielen wordt gezeten.

Defoe is dan ook in vorm, net als Berenger. Ook de jongensachtige Sheen doet het wat mij betreft voortreffelijk, waarschijnlijk zelfs zijn beste rol.

4*

Weinig bijzondere film. Het is wel aardig om te zien, maar ik krijg geen enkele binding met een van de karakters. De film biedt verder ook weinig bijzonders. Sheen maakt weinig indruk, Dafoe en Berenger acteren wel aardig. Doorsnee oorlogsfilm.

3*

Hier moet ik op terugkomen. Platoon is op een aantal punten een (stuk?) beter dan Apocalypse Now. Allereerst de zuigkracht. Daar waar Apocalypse Now bij veel scènes "mild" is, omdat het ver van het front is, word ik bij Platoon (en met name door Sheen) echt het verhaal in gezogen. Erg aangrijpend. Daar waar Apocalypse Now af en toe wel eens een scène heeft die me niet helemaal kan pakken, heeft Platoon dat niet. Het is vanaf de eerste seconde tot aan de laatste seconde bijna perfect gedaan. Het was ook weer lang geleden dat ik de volledige aftiteling heb gekeken (eigenlijk beluisterd, want de muziek was zo mooi! ).

Ja, wat moet je hier nog meer over zeggen? Perfecte casting, prachtige muziek, aangrijpende beelden, een enorm intimederend verhaal. Wat samen een totaalplaatje maakt waar ik u tegen zeg. Ik denk, weet eigenlijk wel zeker, dat deze in mijn top 10 komt.