The Untouchables (1987)

Ja, hier moest ik inderdaad ook wel even om lachen.

Een tegenvaller deze film. Heb 'm in 3 etappes gekeken en met 2,5 sterren gewaardeerd.

Robert de Niro speelt wel een goede rol als maffiabaas Al Capone, met hier en daar een stevige harde geweldscene.

Deze film speelt in de jaren 30, en is gemaakt in 1987. Ik had echter het gevoel naar een film te kijken die gemaakt is in 1965. De scenes op straat gaven mij erg het gevoel naar een decor te kijken en naar figuranten. Ook op de brug, de ontmoeting tussen Kevin Costner en Sean Connery, ziet er uit als een scene van een Humphrey Bogart film.

Sean Connery speelt ook wel een aardige, sympathieke rol. Hij heeft een ijzersterk lichaam, want hij wordt doorzeefd door een machinegeweer, maar blijft nog wel een uurtje in leven en sleept zich nog op eigen kracht door zijn huis.

Maar de film is zo ongeloofwaardig. Een special agent gaat samen met een wijkagent, een leerling-agent (die alleen goed kan schieten) en een accountant, die ze een geweer in de handen duwen, als een soort van Donald Duck, Kwik, Kwek en Kwak op boevenjacht. Bijna struikelend over de loop gaan ze de strijd aan met Al Capone, en diens wijdverbreide netwerk. Hoewel Elliot Ness geen getrouwde mannen wil hebben in zijn team, denkt hij er kennelijk zelf niet aan dat de maffia zijn eigen gezin wel eens op het spoor zou kunnen komen en zou bedreigen, wat natuurlijk wel gebeurt.

De hele band tussen "The Untouchables" wordt nauwelijks opgebouwd vind ik. Op het eind van de film kijkt Ness nog eens weemoedig naar een foto van het oude team, maar nergens in de film wordt die band nou echt opgebouwd of zie je ook maar iets wat ze samen doen. Ik heb in ieder geval elke scene gemist waarin je dat gevoel krijgt van: hier staan de Untouchables en die gaan de georganiseerde misdaad bestrijden.

Kennelijk staat dit team ook geheel boven de wet, want ze mogen geweld gebruiken en mensen doodschieten, zonder dat iemand het er maar over heeft. Dat vind ik al heel onlogisch, en dat komt ook doordat je Al Capone nauwelijks echt slechte dingen ziet doen. Hij smokkelt en verkoopt drank, dat is alles wat je ziet. Ik bedoel: is dat dan de rechtvaardiging voor het gebruik van zoveel geweld tegen hem. Natuurlijk moet zijn misdaadorganisatie wel opgerold worden.

Ennio Morricone maakt schitterende muziek, dat zal ik niet ontkennen, ik ben zelfs groot fan. Maar het moet wel goed ingezet worden, in deze film lukt dat niet.

Ik ben er nog niet uit of deze film juist te lang is of te kort. Misschien had een langere film meer diepgang kunnen geven in het verhaal.

Wat was dat een lange zit zeg...
Helaas weer een actie-/misdaadfilm die me niet kan bekoren.
Het overbodige gebruik van de bombastische muziek, het overdreven sentimentele gezwemel door Costner en de soms rare overgangen maken het echt geen top-250 waardige film.

Rare scenes (zoals bij de brug, waar twee van de Untouchables geraakt worden en waar ook nog bij stil wordt gestaan, met uiteraard de bombastische muziek)
Het werkt gewoon niet, en bovendien is het ook binnen het genre moeilijk om niet in te zien hoe het gaat eindigen... Same old, same old

Dat kan wel eens gebeuren met films die op ware feiten gebaseerd zijn.

Toc een top-prestatieom met een dergelijke rolbezetting zo'n magere film af te leveren. Allereerst Connery, die ik eigenlijk, ondanks zijn grote naam, nog nooit vond imponeren. Dan Kostner die toch echt een wat vreemde Ness is. Garcia is nog wel oke, als wat verlegen schoffie opde police academy. De Niro dan. Groot acteur,maar hier in een karikaturesk rolletje als Capone. Dat was toch echt een leider van een misdaad imperium maar die indruk krijg je toch zelden, in deze film.

Kortom: er mankeert kwa rollen, acteerwerk en sfeer veel aan deze film. Het is, neem ik aan, toch op zijn minst een beetje spannend bedoelt maar spanning is er zelden. Het padvindersfeertje, eerder al genoemd, dekt de lading aardig.

gisteren maar weer eens een keer gekeken en ik blijf het een mooie film vinden en teminste ook goed geacteerd.

nou @Driello als dat niet duidelijk was dat Capone een leider was van een misdaad imperium dan heb je blijkbaar niet goed opgelet, ik dacht dat ie toch duidelijk liet weten wie de grote baas was, bv die scene waar ze allemaal aan die ronde tafel zaten en Capone die honkbalknuppel vast had. Daar was toch heel duidelijk zichtbaar wie de lakens uitdeeld. Maar de film ging toch ook meer over Eliot Ness en zijn untouchables en niet zo zeer over Al Capone, die kwam natuurlijk ook wel aan de orde maar het ging toch meer over Ness.

Ik denk dat ik het niet duidelijk genoeg heb beschreven. Het was wel duidelijk dat De Niro Capone speelt ('de leider van een misdaadimperium') maar ik vond hem nergens overtuigend in deze rol. Het straalde te weinig uit. Zo. Duidelijker kan ik het niet maken.

Leuk filmpje, de scene met de shootout op het station is absoluut een klassieker. Verder leuk acteerwerk van Connery, DeNiro, Garcia en Smith. Costner speelt Costner: niet slecht, maar het blijft typisch Costner. De film gaat verder nergens echt diep of ver[spoiler(afgezien van een typisch De Palma moment met een exploderend café/kind), maar vermaakt daarentegen uitstekend. Sean Connery blijft hier wel de grootste oorzaak van, want de beste man heeft gewoon een hoop charisma. Niet direct Oscar-waardig (al dacht de jury daar anders over), maar nog steeds erg leuk.

Maar goed, nergens had ik het idee dat Capone's dreiging echt sterk was, voornamelijk omdat ik zelf een groot tegenstander van de drooglegging ben en zelfs enigszins begrijp hoe criminelen hier probeerden een slaatje uit te slaan. Egoisme is de mens eigen en drank van de mens afpakken is nooit een briljant idee geweest. Gewoon een erg leuke film, maar nergens echt briljant.

Bericht verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Zo, na 3 dramafilms op een rij gezien te hebben werd het weleens tijd voor een mannenfilm en de keuze viel op deze.

Deze film is me prima bevallen, lekker weg te kijken en soms nog wat te lachen ook.

Het verhaal gaat nergens diep, de gigantische miscast van Kevin Costner is wel duidelijk en Robert de Niro speelt een wel heel nonchalante en rare gangster en overtuigd niet echt.

Toch is het absoluut geen slechte film alleen de finishing touch ontbreekt!

3,5*

Goede film. Kwam na jaren niet gezien te hebben een beetje oubollig over. Meer een 'bad boys' versie van de jaren 80. Niet echt geloofwaardig, maar wel leuk om te kijken. Jammer trouwens dat Kevin Costner mee doet, heb daar helemaal niets mee.

Wat een vreselijke teleurstelling zeg deze film. Onbegrijpelijk dat 'ie op deze site bij de beste 250 films ooit gemaakt staat. Ik heb eigenlijk alleen maar moeten lachen om deze film. Geen spanning, karakters worden totaal niet uitgewerkt.

En wat een complete onzin krijgen we te zien. Sean Connery die door een machinegeweer wordt doorzeefd en nog rustig blijft doorleven. Tuurlijk! De rechtbankscene sloeg ook totaal nergens op. Ineens, vanuit het niets, wordt er schuld bekend. Echt lachwekkend. Verzin dan wat beters.

De trappenscene is totaal misplaatst, zeer matig en ongeloofwaardig uitgewerkt. Sergei M. Eisenstein draait zich om in zijn graf als hij dit filmische gepruts zou moeten aanschouwen.

En dan heb ik het nog niet eens over de zeer slechte, totaal niet overtuigende, acteerprestaties van Costner en Connery.

Helaas, een onvoldoende voor deze film.

Geeft niets hoor, ik sta bij sommige ''topfilms'' ook van te kijken

Het spel van De Niro, dat in tegenstelling tot de andere hoofdrolspelers, WEL redelijk tot goed te noemen is. En natuurlijk zorgt de legendarische honkbalknuppelscene ook voor de nodige opwaardering van het eindcijfer.

Uiteindelijk dus een mager, erg mager, vijfje. Is voor deze film, waar toch het predikaat klassieker opgehangen is, natuurlijk een erg laag cijfer. Ook voor mijn doen is dit een lage beoordeling. Ik geef een film niet erg snel lager dan 3 sterren.

Matige film. Het is lastig om een band te krijgen met 'The Untouchables'. Costner vind ik niet geweldig als Elliot Ness, en sommige actiescenes komen erg slecht over. Bijvoorbeeld de scene op de trappen, of de scene waarin Connery wordt doorzeefd met kogel. Ik had hier toch wel iets meer van verwacht. Connery speelt aardig, De Niro komt relatief weinig in beeld en de rest van de cast vind ik niet overtuigen.

2*

Isn't that just like a wop? Brings a knife to a gun fight.

Bijzonder aantrekkelijke misdaadfilm!
Het misdaad genre is niet 1 van mijn meest bekeken genre's, maar ik wil toch ieder geval wel de grote klassiekers uit het verleden uit dit genre kijken. The Untouchables is 1 van die klassiekers..

Wat me opvalt is dat deze film wat meer geweld en vaart in het verhaal kent in vergelijking met andere misdaadklassiekers. Ik vond het wel prettig. De film begon al overdonderend met de bomaanslag op het cafe waarbij een klein meisje ook werd opgeblazen. Heftig en het zette meteen de toon van de film.

Het verhaalt wordt daarna prima opgebouwd met de strijd van de politie tegen Capone en co. Misschien niet altijd even origineel, maar het wordt wel lekker uitgewerkt. De film kent toch wel een stel erg goede momenten. De shootout op de grote trap met de wegrijdende kinderwagen was geweldig! De ''arrestatie'' op het einde van de film ook, waarna Ness Frank van de flat afgooide. Mooie oneliner er ook bij (Did he sound anything like THAT?). Het plot wist gewoon de hele film te boeien, zonder bijzonder te worden.

Maar de beste punten van de film zitten in de acteerprestaties en de soundtrack. WAT een cast bezit The Untouchables zeg. Connery, Garcia, De Niro, Costner..allemaal topkwaliteit. Duidelijk was wel dat Sean Connery boven iedereen uitstak. Wat een heerlijke acteur is hij toch zeg. Dat accent, prachtig! Maar hij weet ook zijn rollen altijd erg overtuigend neer te zetten. Echt 1 van de beste acteurs die ik ken. Wel jammer dat zijn dood wel suf was. Secondenlang werd hij overhoop geknald, maar hij wist het toch nog even te overleden. Beetje erg nep, jammer. Ik vond het trouwens spijtig dat hij doodging, zeker omdat de film toch nog wel even duurde na zijn dood. De Niro vond ik in de film niet helemaal uit de verf komen. Ik heb wel betere rollen van hem gezien.

Dat andere grote pluspunt was de soundtrack, wat ik al zei. Lekker opzwepend en bij vlagen bombastisch. Maar nooit op een te aanwezige en storende manier. Vanaf het begin tot het einde klonk het subliem!
Je ziet gewoon dat de film vakkundig is gemaakt. Veel mooie shots, veel mooie momenten, veel sterke dialogen...klassewerk van een klasse regisseur.

4*

Stijvolle misdaadfilm met veel sfeer en groots acteerwerk (vooral Sean Connory).

De soundtrack is prachtig en zorgt voor veel kippenvel en emoties.

De vertraagde shoot-out bij de trappen is ook heel mooi gedaan.

The Untouchables had wat mij betreft de Oscar voor beste film moeten winnen in 1987/1988.

Brian DePalma was in 80s gewoon de koning van misdaadfilms met Scarface en The Untouchables.

Een misdaadfilm van omvang. Werkelijk de ene grote scène na de andere met als absoluut hoogtepunt de scène met die kinderwagen in het station. Die spanning wordt op meesterlijke manier opgebouwd en is misschien wel één van mijn all time favoriete scènes. Ook het hele gebeuren op de brug aan de Canadese grens ademt klasse uit alsook de neergeschoten Sean Connery met aanzwellende operamuziek op de achtergrond . De Niro zet een schofterige Capone neer al zijn de scènes waarin hij speelt niet zo talrijk. Vond ik prima zo. Enkel op het einde komt er een zwak moment wanneer Ness achter Nitti aanloopt en hem uitendelijk de afgrond induwt met een erg flauwe oneliner . Zeer hollywoodiaanse manipulatie, vooral als je weet dat de echte Nitti op een heel andere manier aan zijn eind is gekomen . The Untouchables is het zoveelste meesterwerk van De Palma.

Wat een tegenvaller.

Alle acteurs vallen tegen, alleen connery maakt er nog iets van. De Niro zet hier een karikatuur neer die totaal ongeloofwaardig is, maar ook Costner bakt er niet veel van.

Het lukte mij ook geen moment enigzins met de personages mee te leven en vond ik veel scene's als los zand aan elkaar gemonteerd.

Was dan alles slecht nou nee, decors en kleding zag er prachtig uit en het waargebeurde verhaal blijft ook intressant dit samen met een tweetal klassieke scene' s zorgd voor een krappe voldoende.

ik had een gevoel dat ik naar een soort gay-maffia film zat te kijken met de stomme muziek en stomme personages.

Offtopic discussie verwijderd.

Té glad.

De Armanipakjes, de cowboyknipoogjes, het deed me allemaal weinig.

Ben niet zo dol van deze mythologisering van Ness en zijn trawanten.

Die Armani-modeshow bleef me trouwens tot het einde dwarszitten.

En er is niets mis met een hommage aan je helden (de trappenscène) van Eisenstein, maar erg boeiend was het toch niet allemaal.

Lijkt al vrij gedateerd, allemaal.

De Niro vond ik overigens wel goed. Eén van de weinige figuren die niet uit bordkarton leek opgetrokken en echt gevaar uitstraalde.

En Connery heeft zoveel charme dat hij zelfs een stuk bordkarton de nodige flair kan meegeven.

De film is oké, maar geen meesterwerk voor het nageslacht.

Deze film mag best wel in de top 250 staan. Had hem rreds gezien toen hij pas in de bioscopen uit was en vond hem toen geweldig. Nu ik hem terug op DVD gezien heb vind ik hem nog steeds geweldig goed. Eén van de betere filmen van De Palma.

Sterke film, en imo bij de beteren in z'n genre.

Waargebeurde verhalen kunnen mij zo te zien meer interesseren. Na het geweldige Donnie Brasco, viel ook deze goed in de smaak. Het verhaal voelt veel echter aan. Ik ken de gehele historie van de drooglegging en Al Capone en z'n vriendje Elliot Ness niet, maar dat maakt mij weinig uit bij het zien van een film.

Goed acteerwerk ook. Sean Connery was het beste, toch wel. Een Oscar is wat te veel van het goede, maar de Academy heeft al vreemdere keuzes gemaakt. Rob De Niro zet een ietwat ongeloofwaardige Al Capone neer. Bij momenten gewoon te veel overacting met die scheve smoel. In het begin van de film was hij nog dreigend, maar ook dat vervaagde. Dat was direct ook een minpuntje: iedereen weet dat Capone een gevaarlijke crimineel was, maar in de film komt dat niet echt tot uiting. Kevin Costner is wat statisch, en zal nooit mijn favoriete acteur worden. Andy Garcia tot slot vind ik wel de juiste kop hebben om in een misdaadfilm op te duiken.

Goeie sfeer ook die Brian De Palma creëert. Af en toe viel het wel nogal op dat het om een decor ging, maar door oa de kostumering krijgt deze film toch een 'oud' gevoel. De muziek van Ennio Morricone vond ik wisselend. Van zeer goed passend tot erg slecht. De scène waarin Ness Nitti volgt op dat dak wordt wat teniet gedaan door de veel te speelse(?) muziek. Toen had ik effe het gevoel naar een actiekomedie te kijken. Spijtig.

Een 4* voor deze geslaagde misdaadklassieker.

Hij begon sterk deze film en ik dacht zowaar dat Costner van plan was geloofwaardig te acteren. Helaas na een kwartier had ik meer het gevoel naar een persiflage van een maffiafilm te kijken dan naar een film die zich serieus neemt. Behoorlijk wat scenes waar ik hoofdschuddend naar heb zitten kijken, en ik ga me dan meer en meer ergeren. Toch ook wel wat sterke momenten (vooral met Garcia/Connory) dus twee sterretjes verdient het wel. Moet een van de weinige maffia films zijn die ik niet met veel plezier gekeken heb!

'Waargefantaseerde' verhalen zul je bedoelen.

Hoewel Wikipedia als bron nu ook weer niet echt op en top te betrouwen is, natuurlijk.

Ik zal het anders zeggen. Gebaseerd op feiten.

Vreemd dat het niet hoger staat in de top 250. Want dat verdiend deze film echt wel. ECHTER, vele gebeurtenissen in deze film zijn verzonnen. Totaal niet gebaseerd op waargebeurde feiten. Dit is heel jammer. Als kijker moet je dit wel in jou achterhoofd houden. Dus geen film om de Amerikaanse geschiedenis te leren. Het mooiste voorbeeld daarvan is namelijk dat de drie namen van de collega's van Ness verzonnen zijn (wel gebaseerd op echte personen). Echter het blijft een prachtige klassieker.