The Untouchables (1987)

Behoorlijk kille film.

Kevin Costner met z'n uitgestreken gezicht acteert erg vlak. Een beetje a la Harrison Ford. En ik vond de Niro niet overtuigen als Al Capone.

Het verhaal is niet boeiend en meer dan eens ongeloofwaardig of te 'sterk'. Toch 2,5*

Prachtige film met een geweldige cast. Ster van de show is Billy Drago, die gemenerik in het witte pak.

Wat een coole gast is dat toch

Ach ja, mijn tweede misdaadfilm van DePalma en hoewel dit niet zo ernstig over de top schiet als Scarface is dit toch ook weer heel duidelijk een soort van stripverhaal. Niemand is echt menselijk in het script. Iedereen is behoorlijk karikaturaal.

Vooral Connery en DeNiro stralen uit dat ze enorm veel lol hebben in hun rol. Costner en Garcia spelen hun rollen veel ingetogener en lijken liever in een realistischer film te zitten. Die manier van benaderen botst soms een beetje.

Het is allemaal best redelijk te kijken, maar ik raakte mijn echte interesse toch ergens halverwege kwijt, om vervolgens nog eens op te veren tijdens de trappenscene. DePalma heeft nogal eens de neiging om vooruit te wijzen in zijn regie en dat komt de spanning niet altijd ten goede. Bijvoorbeeld in de scene in de lift, je ziet een close up van Drago en dan kun je de komende minuten al uittekenen. Zulke dingen vind ik een beetje jammer. De nadruk komt dan nogal te liggen op de vrolijke onzin. Maar daarvoor is het allemaal weer niet vrolijk en onzinnig genoeg.

Een niet onaardige maffiastrip. Meer zie ik er echt niet in. De cast en Brian hebben waarschijnlijk meer lol beleefd aan het maken dan ik aan het kijken.

2.5*

Mijn zesde De Palma en meteen ook de beste die ik tot nu toe van hem heb gezien. De film was, in tegenstelling tot mijn verwachtigen, geen moment saai en de twee uurtjes vlogen voorbij. Verder een uitstekend portie acteerwerk met een indrukwekkende Costner, Connery en Smith en niet te vergeten Garcia. De Niro viel me wat tegen.

Het plot was verder simpel, maar wist prima te vermaken en verder zag de film er ook uitstekend uit. Prima muziek ook. Wat dat betreft erg weinig op The Untouchables aan te merken. Was een zeer amusante tussendoortje. 4 sterren.

Ik vind dat deze film diepgang mist. De personages blijven oppervlakkig, bijvoorbeeld het karakter van Capone. Het is echter zeker amusant, met meer dan voldoende actie. Maar voor een echte topklassering mist de film toch wat. Diepgang, en ook een bepaald 'iets' waardoor je net niet helemaal meegesleept wordt in het verhaal

3,5 ster

Wat een tegenvaller. Opzich interessant verhaal over Al Capone, maar nogal saai en langdradig uitgewerkt. Topcast die allen enorm ondermaats acteren met als dieptepunt Connery met zijn quasi grappige oneliners. 2 scènes om echt van te janken zo slecht het onderscheppen van een dranksmokkel in Canada. Het schietgevecht wat daarop volgt is gewoon niet serieus te nemen met 'nerd' accountant als held. Een hoop jammerlijk geschreeuw om niets. En de 2de scène is de eindscène op het treinstation waar een gebeurtenis van een minuut uitgerekt wordt tot 10 tenenkrommende minuten door slowmotion beelden en een jankend kind. Je ziet al kilomters aankomen dat de babywagen naar beneden gaat vallen.

Naast het beroerde acteerwerk, de voorspelbare en clichématige gebeurtenissen ook nog een vervelende score. Ik denk dat Morricone wel eens trotser is geweest op zijn werk.

Om af te sluiten met nog een scène waarvan mijn haren recht over eind gingen staan. de moeder van het meisje dat slachtoffer werd van de bomaanslag aan het begin, komt bij Costner. En dit moment trekt hem over de streep de strijd met Capone aan te gaan.. hou eens op

1* voor Garcia

Onmisbaar meesterwerk met een superbe cast (Connery en Drago blinken uit) en een adembenemend sfeertje. De stad en de mannen zijn schitterend aangekleed, de oneliners zijn heerlijk (yeah well... he's not from Chicago) en de trappenscene is werkelijk bloedstollend. Daar kan Eisenstein met geen mogelijkheid tegenop.

Indrukwekkendste scenes: de openingsmonoloog van Capone, de dood van Malone, de scenes op en rond de brug en de genoemde trappenscene. De eindscene is werkelijk briljant; na het opruimen van alle papieren (de emoties lopen hoog op) loopt Ness naar buiten waar hem de laatste vraag wordt gesteld door de reporter:

'Word is they're going to repeal Prohibition. What'll you do then?'
Eliot Ness: 'I think I'll have a drink.'

De film was lang mijn favoriet, totdat een meisje uit Montmartre zich er tegenaan ging bemoeien. Dus nu op de nummer 2, uiteraard met de volle 5 sterren!

Goede film hoewel met de realiteit wel hier en daar een loopje wordt genomen:

in het echt hebben Ness en Capone elkaar NOOIT ontmoet

maar ok, zoals het hier is is filmisch natuurlijk wel leuker.

Costner bakt er weel helemaal niks van. Ik ben destijds de film met mijn vader gaan zien en hoewel ik nog nooit van Costner gehoord had, vond ik hem toen al slecht.

Hij acteert hier al als een houten indiaan (let bv op de scene wanneer een van zijn medewerkers zo juist in de lift is vermoord: lijzig zegt hij halfbakken "Oh no!" Slecht!!)

Connery en de geweldige DeNiro spelen hem compleet van het scherm.

De film kijkt vlot weg en is behoorlijk sfeervol en spannend, hoewel er wel wat jatwerk uit andere films op te merken valt (brugscene uit The Wild Bunch, trappenscene uit Pantserkruiser Potemkin), maar dat is zo'n beetje een trademark van DePalma!

Zeer goede muziek van Morricone!

Al bij al 4 sterren!

Best wel een mooie mafia-film met een leuk jaren dertig-sfeertje. De film is daarintegen wel een beetje saai maar dat geeft niet echt. Sean Connery heeft een prachtrol (alhoewel ik het wel jammer vond dat ie halverwege de film word neergeschoten) Daarnaast heeft Costner een mooie rol van een politie agent en uiteindelijk Robert de Niro een mooie van de enige echte Al Capone. (al zie je De Niro maar weinig)

Maar echt een toppertje vind ik het niet. Hij is wel leuk om te zien maar het niveau van The Godfather haalt hij niet helemaal.
De decors van Chicago van de 30er jaren waren wel mooi en sfeervol en het moest wel een helehoop geld gekost hebben om zoiets inelkaar gezet te hebben. De leuke scene vond ik die scene op het dak, ergens bij het einde.

Prima geslaagde film. Niet een toppertje maar wel een mooi tussendoortje voor Mafia-fans.

4,0*

Nou, ik ben niet zo negatief als Baksteen hierboven, maar wat is dít een overgewaardeerde film zeg!

Zo nep als een marsmannetje met de mazelen. Al Capone goes Hollywood! Een maffiafilm die meer kenmerken van een disneyfilm vertoont dan van een misdaadfilm. Wat een complete onzin!

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Bij het belachelijke overacteren van zo ongeveer alle hoofdpersonen, behalve Kostner, zodat alle personages karikaturen worden. Of bij de belachelijk verdraaiingen van het waargebeurde verhaal, die deze film tot een soort superhelden film maakt. Of misschien bij de ongelofelijke nepheid, en belachelijk details?

Het dieptepunt in het toch al zo diepe dal dat The Untouchables heet was ongetwijfeld het stukje dat Ness de achtervolging op Nitti (nog zo'n karikatuur) inzet. Ze rennen dan over de daken van een hoog gebouw in Chicago, een plek waar nooit mensen komen. Er vind een schietgevecht plaats, Nitti vuurt op Ness. En ja hoor, wat staat daar eenzaam boven op het dak, precíes in de baan van de kogel? Een lege fles.. *#^$^& Een lege fles!! Toen ik dat had gezien, had ik het eigenlijk helemaal gehad met de film, maar omdat ik een groot liefhebber ben van maffiafilms heb ik toch verder gekeken.

Er zijn ook wel pluspunten, de beelden van het oude Chicago zien er wel mooi uit, de muziek van Morricone is mooi, en de scène met de kinderwagen in het station is wel aardig (zij het compleet misplaatst in een film als deze), maar verder is The Untouchables toch een beetje het Capone-gebeuren op het kinderjournaal.

Iedereen die iets wil weten over de mafia, zit bij deze film fout. Alleen deze quote al:

Neem alsjeblieft níets wat je ziet in deze film aan voor een waargebeurd verhaal, behalve misschien wat namen en de dikke kop van Capone.

Als je wél iets wil weten over de mafia, én een leuke film wil zien raad ik iedereen "Witness to the Mob" aan, over Gotti in de jaren '90.

The Untouchables had net zo goed een verfilming kunnen zijn van een Efteling attractie.

Toch nog 3*, omdat het een maffiafilm is.

Mooie misdaadthriller die omhoog wordt getild door zeer sterke vertolkingen van Connery en DeNiro. DePalma levert met deze wederom een goede film af.

Oei oei, wat glijdt De Palma hier hard uit de bocht zeg. The untouchables zit boordevol ongeloofwaardigheden (vooral als er geschoten wordt), gemakkelijke Hollywood-pathos, tenenkrommend slechte muziek en ga zo maar door. Een typische blockbuster dus die gemaakt lijkt om te cashen. Ik laat De Palma voorlopig even links liggen.

Meh.

DePalma kan in een goeie dag wel wat moois op het scherm toveren. 't Is allemaal niet geweldig speciaal of apart, maar kleurgebruik en camerawerk is zeker mooi en tilt deze film makkelijk boven het werk van Scorsese en Coppola uit.

Verder nogal kinderachtig filmpje dat mij op meerdere momenten aan Indiana Jones deed denken. Waarschijnlijk de aanwezigheid van Connery, maar ook verschijning van Costner, de muziek in sommige stukken en de luchtige jodel-sfeer die er af en toe hangt. Dat stuk bij de Canadese grens is pure kolder.

Muziek leek op sommige momenten zo gelift uit een Morricone Western, vond ik nu niet geweldig goed bij de rest van de film passen. Acteerwerk is vaak matig, met DeNiro als grootste minpunt. Lijkt meer op een voorloper van The Penguin in de Batman films dan op een gevaarlijke schurk. Droevige vertoning.

Blijft een vlot verhaaltje dat er soms fraai uitziet, maar verder ontsiert wordt door de nodige heroische onzin, misplaatste soundtrack en pover acteerwerk.

Edit: dieptepunt was de trappenscene, die zo opzichtig voorspelbaar was dat de hele setup de scene al vanaf het begin nekt. Steekt ook zwaar af tegen de rest van de film.

Edit 2: ook nog twee opvallende shots. Het ene is wanneer Drago van het dak vliegt, het andere dat buitenshot van het vliegtuig. Beiden érg slecht getruceerd en eigenlijk waardeloos binnen de film. Geen idee waarom DePalma deze er zo nodig in moest hebben.

2*

Goed, maar geen topfilm.

The Untouchables hoort wat mij betreft net niet in de top 250. Dit heeft de film vooral te danken aan het eerste uur. Het eerste uur was erg avontuurlijk wat opzich niet erg is, maar eigenlijk te speels, misschien wel te kinderachtig is. Alsof je naar een avontuurlijke familiefilm aan het kijken was. Die Canadese Mounties speelden hier onder andere een rol in. Eigenlijk was de hele scene op de brug verkeerd gebracht. Ik moet wel zeggen dat ik het aardig vermakelijk vond, maar het maakt de film geen topper.

Gelukkig werd het na dit uur wat serieuzer en kwam ik beter in het verhaal. Ik leefde ook echt mee toen Wallace en Malone stierven. De gebeurtenissen zie je jammer genoeg al van ver aankomen en dat vond ik wel jammer. Niets was verrassend in mijn ogen. Er kwam tevens wat meer actie in het tweede deel van de film. Vaak over the top en daarom is The Untouchables -zoals anderen al eerder hebben vermeld - iets te hollywood-achtig, maar toch wel leuk.

Op acteervlak heb ik weinig op te merken. De Niro had ik eigenlijk wat meer in beeld verwacht, want ook al draaide het om Al Capone vond ik zijn rol niet echt groot. Wel een aantal mooie oneliners overigens! Kevin Costner vond ik zoals altijd lekker spelen en ook Sean Connery als grofgebekte Ier was goed bezig.

Verder ben ik het op een aantal punten met Nomak eens. De muziek was soms nogal ongepast en daarom storend. De personages mochten wat meer uitgediept worden en het gehele plaatje had wat serieuzer mogen zijn. Enige verschil is dat ik ondanks dit wel genoten heb. Maar toch, met deze punten erbij had het waarschijnlijk wel een topfilm geweest.

3,5*

Erg goede misdaadfilm met een heerlijke setting. Met acteurs als Costner, De Niro en Connery zit je op voorhand bijna al goed, maar ze maken het nog waar ook met stuk voor stuk puike rollen.

Het verhaal is boeiend en goed verteld. Ook een pluspunt voor de soundtrack van Morricone, die vooral de spannende scènes geweldig ondersteund.

4.0*

Toffe film over een Chicago-politieteam in actie, Al Capone en de drooglegging. Mooie rol vooral voor Sean Connery, zijn accent deed me denken aan Daniel Plainview. Soms was het een beetje over the top. The Untouchables is ook erg Italiaans op zijn best, maar normaliter is dat toch erg plezierig om te zien. Die scene op de trappen en de kinderwagen is natuurlijk classic.

Schitterende misdaadfilm.

Om te beginnen is de sfeer van het door en door corrupte Chicago in de jaren '30 al meesterlijk. Die straten, die auto's, die mannen met hun veel te lange jassen en hun hoeden, ... Echt prachtig in beeld gebracht, met veel oog voor detail, maar ook enorm vlot, met uitstekend camerawerk.

Ook het verhaal is heel goed. Je zit meteen vanaf het eerste moment in die verbeten strijd tussen de Untouchables en de al even 'untouchable' Al Capone, mede dankzij de schitterende vertolkingen van Costner, De Niro, Smith, Garcia en natuurlijk Connery. Dat accent!

Sommige scènes zijn wel wat over the top (bij de Canadese grens ) en daarmee eigenlijk enorm grappig en zelfs western-achtig. Dat maakt de film eigenlijk veel luchtiger dan ik verwacht had. Ook de oneliners hier en daar (bv. helemaal op het einde) zijn echt héérlijk.

En dan is er ook nog veel actie (de legendarische trappenscène!) en mooie muziek van Morricone. En dat allemaal magistraal geregisseerd door Brian De Palma. Echt een schitterende film. Ik heb twee uur lang genoten met volle teugen. Zo'n films moesten er meer zijn.

If you're afraid of getting a rotten apple, don't go to the barrel. Get it off the tree....

Één van de betere cultfilms die ik gezien heb. Bijna alles was top en verveelde nergens.

The Untouchables werden geweldig vertolkt door Costner, Connery, Smith en Garcia. De Niro speelde, zoals gewoonlijk, ook een prachtige rol als Al Capone.

De film was uitstekend uitgewerkt en de dialogen verveelde nergens. Het waren niet de topdialogen, zoals bv. Tarantino kan maken, maar toch..
Opvallend goed was de muziek! Het kwam me al bekend voor. Ik keek op de achterkant van de DVD en jawel: Ennio Morricone! Ik herkende de stijl van o.a. Il buono, il brutto, il cattivo en C'era una volta il West. Vooral tijdens de achtervolging van Ness op die maffiaman leek echt op een western. De muziek, de sound effects. Ook de mondharmonica bij de scène waarbij Malone vermoord wordt was precies het begin van C'era una volta il West.

Beetje een mager plot en een beetje zwak ook. Zoveel moorden en dan wordt ie gepakt op belastingfraude. Nu is het een waargebeurd verhaal en hadden ze weinig keus, maar toch..

Een uitstekende maffiafilm en zeker een aanrader!
4,0*

'You just fulfilled the first rule of law enforcement: make sure when your shift is over you go home alive. Here endeth the lesson.'

Ik vond het een uitermate zwakke en karikaturale misdaadfilm. Vooral erg slecht geschreven personages en dialogen. Het lijkt wel of de vier Untouchables op geheel eigen kracht het netwerk van Capone bestrijden. Lijkt af en toe wel een comicverfilming. Ook een waardeloze soundtrack van Morricone, veel te aanwezig en frivool.

De intenties van DePalma zijn maar moeilijk in te schatten. Dan is de film weer dramatisch, dan weer flauw, avontuurlijk, komisch. Soms lijkt The Untouchables op een ode aan de klassieke gangsterfilms (met evenzo karikaturale personages), soms op een serieuze, meer moderne misdaadfilm en net iets te vaak op een parodie. Ik mis de balans, of in ieder geval de nuance.

Her en der blijkt gelukkig nog wel dat DePalma kaas at van regisseren, zoals in de veelvuldig geprezen trappenscène. Visueel is de film in orde. Mooie sets en costuums en dat ook fraai in beeld gebracht. Dat is dan ook het meest positieve aan de film, want inhoudelijk kan ik hier maar weinig mee.

Goede misdaad film. Sterk geacteerd, leuke actiescenes en een goed verhaal. Er zitten een paar hele mooie scenes in. En de film blijft boeiend.

Vroeger in de jaren 60 had je een geweldige serie van de Untoucheables. De muziek / de sfeer / de acteurs was geweldig.

Daar moest deze film tegen vechten.

Ik moet zeggen dat dat wel redelijk gelukt is.

De cast met Kevin Costner, Robert De Niro en Sean Connery was goed gekozen en de sfeer met de oude straten van Chicago zorgden voor een geslaagde film.

Een 4.5

Dat de personages geen echte diepgang hebben is omdat Ness alleen maar mensen in zijn team wilt zonder gezinnen. Hierdoor hebben de mannen niet erg veel te verliezen, maar bij Ness zie je wel goed de haat ontwikkelen.

Was weer een lekkere maffia film met een goede sfeer. Personages waren erg goed bedacht: De oude veteraan die alles weet, maar hier niet mee te koop loopt, de schutter met een grote mond, de kneusje die ook probeert stoer te zijn en dan de leider. Ik heb de volle 2 uur zitten genieten en afvragend hoe ze Capone gingen pakken, met de gedachte in je achterhoofd dat Capone ongeveer iedereen in zijn macht heeft, inclusief het rechtssysteem. Je zit ook meteen in de film door de eerste scene waarin er meteen een bar wordt opgeblazen, door dit schrik effect te vergroten wordt er ook nog een meisje vermoord, waardoor je meteen de ernst van de zaak inziet. Je ziet goed hoe Ness omgaat met het dilemma van zich aan de regels houden of volgens de regels spelen waar de badguys zich aan houden.

Ontgoocheld. Te onecht, te karikaturaal.

Zeker niet beter dan het zaterdagavondvertier op TV, enkele decennia geleden en dit ondanks een supercast..

De Niro in bloedvorm. Hoe hij de rol van Al Capone neerzet is heerlijk om te zien! Hadden we het met een andere acteur moeten doen, was mijn waardering zeker een halve ster minder geweest. Want eerlijk toegegeven, de andere steracteurs halen in mijn ogen niet het niveau om de film als topper te bestempelen.

4*

Deze film heeft mij desondanks toch wat teleurgesteld. De cast is gewoonweg supergoed.Daar is niets op aan te merken, maar de personages komen te oppervlakkig over. De film heeft wel een leuke soundtrack.

De film is iets te kort en het verhaal is soms te vaag. Ik had echt het gevoel dat ze niet diep genoeg in het verhaal gingen.

Ik vind het jammer, want mijn verwachtingen van deze film lagen toch iets hoger.

Na eindelijk mijn HDMI kabel heb aangesloten, kan ik films van mijn computer op mijn tv bekijken. Briljante uitvinding! Maar goed, kreeg vanmiddag erg veel zin om The Untouchables maar weer eens een herziening te geven. Dat zal zo ongeveer de derde zijn denk ik. Zo langzamerhand heb ik ook wat films van De Palma gezien en daar ben ik dus ook zeker geen fan van. Dit is samen met Scarface dan ook zijn beste film (van de films die ik gezien heb natuurlijk).

The Untouchables was dan ook best leuk, al vond ik hem in mijn herinnering wat beter. Het blijft allemaal net wat te braaf en te mooi vond ik. Maar verder waren er best positieve punten te vinden. Zo is en blijft de sfeer erg goed. Het heeft allemaal een lekkere jaren 30 uitstraling. Het acteerwerk was ook prima verzorgt, al blijf ik Kevin Costner een vreselijke acteur vinden. Houterig en vervelend, zo acteert hij. Sean Connery deed het dan wel best leuk, maar natuurlijk is het Robert de Niro die de show steelt. Wie anders zou in die tijdperiode Al Capone moeten spelen?

De muziek van Morricone was op sommige momenten best oké, al komt het geen moment in de buurt van de soundtrack van bijvoorbeel The Good the Bad and the Ugly, en natuurlijk C'era una Volta il West. Verder was dit dus wel een vermakelijk en leuk maffiafilmpje. Wel vond ik het allemaal wat te braaf. Natuurlijk wel gewoon een voldoende.

3*, halfje eraf dus.

Het is al meer dan 10 jaar geleden dat ik deze film voor de laatste keer gezien heb en toen was ik er zeer over te spreken. Nu bij herziening toch wat minder. Hoewel ik Robert de Niro als Al Capone uitstekend gecast vond kon ik dat nu niet bepaald zeggen van Sean Connery als Malone. Ik vond zijn 'Ierse' accent niet om aan te horen. Ook de soundtrack vond ik eigenlijk maar niks, ze hadden beter voor muziek kunnen kiezen uit de tijd waarin dit verhaal zich afspeelde. De actiescènes vond ik daarentegen meer dan geslaagd. Bij de scène met de kinderwagen op de trap van het station moest ik onmiddels denken aan de film "Battleship Potemkin" van Eisenstein. Verreweg de mooiste scène vond ik die van Robert de Niro met de honkbalknuppel. Je voelde gewoon aankomen dat het voor een van de heren aan de ronde tafel heel slecht zou aflopen.

Waardering; van 4,5* naar 3,5*

Nah nee dit is het gewoon niet. Het is maffiaweekend op rtl7 en dat is leuk, maar ik ga het niet beter maken dan het is.
Wat een cast Connery, Costner, DeNiro, Garcia. Waarom al deze toppers? Om hiermee te kunnen imponeren? Het resultaat wordt er echt niet veel beter op hoor. Costner doet het wel gewoon prima maar de rest hoeft echt maar weinig te doen.
Wat een muziek zeg, echt verschrikkelijk en totaal niet passend soms. Dat gedoe met de kinderwagen duurt veel te lang. Die hele scene is slecht. Het originele geluid is opvallend weggelaten en er zijn geluidjes ondergemonteerd. De pistoolschoten zijn ook verassend nep. En ook hier is de muziek erg raar. Wanneer die badguy is doodgeschoten en de boekhouder veilig is, gaat die 'spannende' muziek nog veel te lang door.
Camerawerk was vrij standaard, maar soms een beetje vreemd aanwezig. Wanneer Eliott uit de rechtzaal is gegaan en op zijn luciferdoosje kijkt: er wordt vanaf onderen gefilmt. Vaak wordt hier een machtige positie mee aangeduid; Eliott is hier gewoon bezig met een aanklacht.
Ook nog wat rare overgangen tussen scenes. 1: De scene met de paarden op de heuvel gaat fade-out naar de scene in het huisje. Daar moet toch aardig wat tijd tussen hebben gezeten.
2: Eliott is in de kamer met de rechter, Garcia staat achter hem en er zitten nog twee andere mannen. Hij stuurt ze weg, om met de rechter te praten. Dan gaat het ineens weer over naar de rechtzaal. Ze mochten echt wel een zinnetje of twee laten horen van dat gesprek alvorens ze verder gingen.

Na het einde had ik een leeg gevoel en ondanks de veroordeling van 11 jaar voor Capone is het allemaal niet echt boeiend. Door het spel van Costner en het thema dat me wel ligt toch een 1,5.

Maffia-fan dat ik ben toch maar weer gekeken. Maar nu is het punt aangebroken om te gaan verlagen.

Ik kan zowel de goodguys als de badguys niet serieus nemen.
Kevin Costner, you love him or you hate him. Ik vind het zo'n ongelofelijk beroerde acteur. Irritante stem ook, emoties die niet overkomen.

Sean Connery maakt nog wel iets goed, maar die wordt juist weer op een vrij domme manier afgemaakt. Waarom alleen maar iemand wegjagen uit je huis die jou komt vermoorden? Afschieten die hap en om je heen kijken. Na zoveel jaren politieman te zijn had hij wel wat minder naïef mogen zijn.

De muziek slaat kant nog wal, erg naar aan de oren ook in bepaalde stukken.

Ik vind het allemaal karikaturen van zichzelf. Ook Robert De Niro kan mij hier niet overtuigen. Het is meer de Joker uit Batman.

Het blijft allemaal te braaf en ongeloofwaardig. De speelduur leek ook veel langer te duren dan de 119 minuten. Dat is sowieso geen goed teken natuurlijk.

Nee, voor mij duidelijk 1 van de slechtste uit het Maffia-genre.

Ik was toch niet zo onder de indruk van deze film. Hij viel me echt een beetje tegen terwijl ik er hoge verwachtingen van had. Ten eerste heb ik zo weinig van Al Capone gezien in deze film dat ik niet echt het idee heb dat ik iets nieuws over hem heb geleerd. Heel jammer, zeker omdat De Niro hier zo'n meesterlijke rol neerzette. Daar had ik graag wat meer van gezien.

Helaas kregen we juist veel te zien van Ness. Kevin Kostner zette hem veel te flauw neer. Ness stortte zich met heel zijn hart en ziel in deze zaak met gevaar voor zijn eigen leven en dat van zijn gezin. Maar zijn beweegredenen om dit te doen blijft voor mij een beetje vaag.

Op zich wel een spannende film om naar te kijken. Er zitten genoeg spannende momenten in. Maar ik heb eerlijk gezegd wel betere Maffia films gezien.