The Untouchables (1987)

Topfilm! Moet je gezien hebben! En zoals justmitchel zegt: hij staat inderdaad te laag in de top 250.

Afgelopen zondag eindelijk deze film gezien terwijl hij al een paar maanden in de kast lag.

Ik vond de film goed en zeker voor een film die inmidels toch al weer ruim 20 jaar oud is. Het verhaal is op feiten gebaseerd en goed in elkaar gezet. Mooie muziek en qua geweld valt het ook wel mee. Had meer harde actie verwacht maar zo kan het dus ook. En wat waren de Niro en Costner nog jong zeg. Ook leuk om te zien.

Zeker wel een zeer geslaagde maffiafilm: 4.00
Vooraf had ik hoge verwachtingen van deze film, en toen ik er achter kwam dat Sean Connery in deze film meespeelde kon het voor mij nauwelijks nog stuk. Ik vind Connery een briljant acteur, maar zometeen meer daarover. The Untouchables is een heerlijke grauwe maffiafilm die de nadruk vooral legt op het onderzoek naar Capone, dan de zaakjes van Capone zelf. Waarom mensen deze prent daarop afkraken is me dan ook werkelijk waar een groot raadsel. Elke film heeft zijn eigen opzet, en dient daar ook naar beoordeeld te worden, niet wat de film eigenlijk had moeten zijn in de ogen van bepaalde mensen, want dan kunnen we vrijwel elke film wel aan de straat zetten want dan deugt er eigenlijk niets meer aan een film..... De Godfather (om maar eens een vergelijking te gebruiken die hier vaak word beetgepakt) word toch ook niet afgekraakt omdat daar juist helemaal geen aandacht word besteed aan het feit dat de 'politie' zo weinig aan bod komt???? Tenminste, dat is mijn standpunt in deze kwestie.

Goed. Het verhaal dus. Dat is in The Untouchables toch wel van een heel behoorlijk niveau. Grotendeels op waargebeurde feiten gebaseerd met hier en daar wat fictie waar De Palma zijn eigen invulling aan kon geven. Echter verlopen alle gebeurtenissen in een dermate goed patroon dat je eigenlijk niet eens door hebt wat er nu fictie, en wat nu waargebeurd zou moeten zijn. Over het algemeen zit er voldoende spanning in het plot, al had hier naar mijn idee soms nog wel iets meer uitgehaald kunnen worden. Echter beschikt deze film toch wel over een aantal legendarische scenes die zelfs zonder de film te hebben gezien tot de verbeelding spreken. Natuurlijk heb ik het over de scene in het treinstation, de jacht op Nitti in de rechtbank, de openingsscene in de bar met het meisje, en de scenes in de rechtbank met Al Capone. Vanaf de eerste minuut wist het verhaal te boeien, en zit het gewoonweg erg goed in elkaar.

Ik zou de rest van de film te kort doen als ik zeg dat The Untouchables vooral op het acteerwerk leunt, dus dat doe ik dan ook maar niet. Feit is wel dat het blik aan topacteurs dat is opengetrokken stuk voor stuk een heerlijke prestatie neerzetten. Kevin Costner heb ik vooralsnog niet zo goed gezien als in deze film, en dus kan niets anders zeggen dan dat Costner gewoonweg een sterke rol neerzet. Echter gaat de meeste aandacht uit naar de bijrollen. Robert de Niro doet het ondanks zijn beknopte rol elke keer uitermate sterk als Al Capone, en had ik zelfs nog de indruk dat hij die rol niet uitermate serieus nam en er daardoor misschien zelfs nog wel wat meer in had kunnen zitten. Grappig om een jonge Andy Garcia te zien, die mij ook zeker heeft weten te overtuigen van zijn acteertalent in deze film, want in recente films van hem heb ik daar toch een beetje aan getwijfeld. Sean Connery is een fenomeen, en dat laat hij in deze film ook zeker weer zien. Hij zet een schitterende prestatie neer, waar volgens mij die gewonnen oscar (zijn enige overigens) wel op zijn plaats is, al ken ik niet echt andere films uit dat jaartal met acteerprestaties in een supporting rol. Daarbij zijn de dialogen over het algemeen om van te smullen.

Niets ten nadele van het acteren van Sean Connery, maar zijn personage vond ik een klein beetje 'to much'. Hij is sinds jaar en dag een dom straatagentje naar eigen zeggen, maar hangt echter wel eventjes de wijsneus uit binnen het team van 'de onaantastbaren'. Dit vond ik toch beetje misplaatst, en blijft er een ietwat ongemakkelijk gevoel achter omdat het juist Connery is die in andere films wel meer dan eens de 'smartass' uithangt. Dat zet zijn rol in deze film een klein beetje in het verkeerde daglicht, maar eigenlijk zou ik die vergelijking hier niet bij mogen betrekken, maar ik doe het toch. Verder was ik ook niet echt wild van de schietscene die plaatsvond in het huis van Malone (Connery dus). Het doet een klein beetje aan als de stereotype maffiamoord, en verbaast het me dat Malone met twintig kogels in zijn barst nog zolang in leven blijft. Verder loopt deze prent over het algemeen over van realisme, maar die paar kleine minpuntjes maken dit net niet tot een topper.

Cinematografisch zit de film ook nog eens geweldig in elkaar. Zo worden ze vandaag de dag nog nauwelijks gemaakt, wat ik wel eens jammer vind. Er hangt continue een uitermate toepasselijke sfeer over de film, zijn het juist die legendarische scenes die ik eerder noemde die wat trager verlopen dan de rest van de film wat juist die scenes een extra tintje meegeeft, en is het bovenal de degelijke stijl die de film dat klassieke meegeeft. Tegenwoordig moet het allemaal maar snel, bombastisch, excentriek, en weet ik het wat al niet meer, maar een film als The Untouchables is gewoon nog film zoals film (toendertijd) hoorde te zijn. En toch is deze prent pas 20 jaar oud, en veel films van die tijd al behoorlijk wat 'flitsender' in elkaar zaten. Maar goed ik wauwel weer door over 'die goede oude tijd'... (en dan ben ik nog niet eens zo heel oud, haha!). Terug naar de film, want daar gaat het eigenlijk om. Het gevoerde camerawerk is erg basic maar uitermate doeltreffend, de montage is heerlijk, de schiet- stunt- en vechtscenes zijn over het algemeen van een zeer aangenaam niveau, en is de muziek van Morricone ronduit geweldig.

Zoals al eerder aangegeven door iemand is deze film helemaal niet te vergelijken met The Godfather, de maffiawereld word in beide films (The godfather en deze) vanuit een volledig ander perspectief benaderd, maar ik moet in alle eerlijkheid bekennen dat ik met The Untouchables stiekem toch veel meer kijkplezier heb beleefd dan The Godfather (ondanks dat The Godfather 1 en 2 iets hoger scoren bij mij). Nu zal ik velen wel tegen het zere been schoppen, maar ik kan er niets anders van maken. Vraag me over een maand nog maar eens welke legendarische scenes deze film heeft en ik noem ze zo alle vier weer op, van The godfather Trilogy (die ik toevalligerwijs vanaf het moment van schrijven ongeveer een maand geleden heb gezien) zou ik zo een, twee, drie helaas geen legendarische scene meer op kunnen noemen.... Wat ik maar zeggen wil, The Untouchables staat me toch iets dichterbij dan die wereldberoemde trilogy. The Untouchables is al bij al een heerlijke wegkijker, die op geen enkel punt wereldtop is, maar tevens ook op geen enkel punt verzaakt: 4.00 (4.00).

Je kan wel bij een filmtijdschrift werken Weertenaar.

Ook altijd apart en mooi dat je je berichten altijd begint met bv: hele mooie film met een appart verhaal: 4,00 (dan altijd beginnen met de stem)

Als het aan hem zou liggen zou hij een film als Deep Throat nog een recencie geven van minimaal twee meter.

Moet ie hem eerst eens zien

Ik vond het heel spannend. Mooie actie zeker die scene met de strap. Voor de rest waren het ook hele aardige acteurs. (Al de kleren waren van Armani.) Een hele goede film over de mafia dus!!!

Net als een paar andere De Palma films erg lang geleden voor de laatste keer gezien, ik kan me nog goed herrineren hoe ik er destijds van onder de indruk was, sterk acteerwerk van de gehele cast, de sfeer en de settings zijn allen prima in orde maar juist omdat het alweer zo'n tijd geleden is durf ik het niet aan een al te hoog cijfer te geven, ik houd het daarom voorlopig op een (3,5) tot ik hem weer zie.

3,5 sterren

Daarnet gezien en wat vind ik het een geweldige film zeg! Hij basseerd zich rond het verhaal van Al Capone : Tijdens de periode van de drooglegging beheerste Al Capone in Chicago het leeuwendeel van de misdadige activiteiten met betrekking tot het uitbaten van casino's, het organiseren van prostitutie en de illegale handel in alcohol. Alhoewel de politie van zijn misdaden op de hoogte was, kon Capone lange tijd ongestraft zijn activiteiten voortzetten. Uiteindelijk werd hij gearresteerd en veroordeeld op beschuldiging van belastingontduiking en moest hij zijn straf uitzitten in de gevangenis op het eiland Alcatraz.

Belastingontduiking Agent Oscar Wallace wouw hem daar ook mee pakken, één van de beste scènes vond ik persoonlijk op de brug en daarna in het huisje, althans een zeer goede film over de periode van de drooglegging.

Op Wikipedia NL staat dat er in 2008 een prequel op komt, ook door DePalma, genaamd "The Untouchables: Capone rising."

http://www.imdb.com/title/tt0425602/

Wist ik al eerder, deze keer door een andere Jim Malone.

Goede film, enkel jammer dat er teveel feiten verdraaid zijn om als klassieker door te gaan.

Leg uit, welke feiten zijn er verdraaid?

Heel lang geleden gezien. De beste scène, voor zover ik mij nog kan herinneren was een kinderkoets-actiescène die langzaam naar beneden donderde.

- Bevoorbeeld de dood van Frank Nitti, die is helemaal niet vermoord door Ness. Die heeft na de veroordeling van Capone de leiding van de Chicago outfit opzich genomen en pleegde een paar jaar erna zelfmoord.

- Het team van Ness uit deze film bestaat uit 4 superhero's die op een week Al Capone in de cel krijgen terwijl het team van Ness uit 12 personen bestond die daar jaren over gedaan hebben.

Je moet maar eens kijken op de Engelse wikipedia, daar staat zo een hele lijst van feiten die verdraaid zijn

Ik werd heel erg verdrietig van deze film. Het eerste half uur was nog te doen maar daarna begon ik me toch wel te irriteren aan de nepheid die deze film uitstraald. En dan doel ik bijvoorbeeld op dat boekhouder "sukkeltje" die opeens iedereen in één schot overhoop knalt. Die stomme stomme stomme scene met dat babywagentje.. Ja hoor red hem maar op het laatste moment met zon shiney sliding. WTF!? echt na een uur begon ik al tergend naar de klok van mijn dvd speler te kijken. Het is dat ik de rest van de film al zo goed als vergeten ben, bah wat een rotzooi.

1* voor de mooie beelden, dat dan weer wel.

'The hottest mob movie since The Godfather' staat er op mijn dvd-hoesje, en ik moet zeggen dat ik het daar grotendeels mee eens ben.

De film toont een sterk geromantiseerde versie van wat er werkelijk is gebeurd. Wat me het meest daaraan stoorde is, zoals al eerder opgemerkt, dat het boekhoudertje uit Washington een enorm wapen oppakt en vanuit het niets (zonder enige ervaring) de grootste boeven van die tijd neer gaat knallen. Zelden zoiets ongeloofwaardigs gezien.

Ook erg ongeloofwaardig was de scène waarin Sean Connery wordt neergeschoten. HIj krijgt een stuk of 30 kogels in z'n lijf, maar heeft toch nog de kracht om een tijd te blijven leven. En helaas krijg je dan weer zo'n typisch Hollywood-moment waarop de bijna-dode nog even iets belangrijks vertelt tegen de mensen die bij 'm zijn. Erg cliché, en dat viel me tegen.

Dit was echter wel het enige wat me niet beviel. Het echte verhaal kende ik al, en alhoewel er natuurlijk een hoop kleine feiten zijn verdraaid is de hoofdlijn in deze film hetzelfde. De beelden zijn prachtig en er wordt zeer sterk geacteerd. Zowel Connery, Kostner, De Niro als Garcia zetten een puike prestatie neer.
Van Sean Connery kan ik al genieten als hij slechts praat. Die man heeft zo'n verschrikkelijke mooie stem.

Ook moet ik natuurlijk nog even de 'baby-scène' vermelden. Nu weet ik eindelijk hoe ze in The Naked Gun 3 op die scène zijn gekomen. Indrukwekkend geheel, dat echter ook sterk geromantiseerd is.

Het einde is formidabel, met de omgekochte jury. De ravage die volgt nadat de rechter heeft bevolen dat er een jury-wissel plaats moet vinden is fantastisch. Eén van de beste scènes die ik ooit heb gezien.

Al met al een prachtige film: 4,5*.

Nou, ik ben niet zo negatief als Baksteen hierboven, maar wat is dít een overgewaardeerde film zeg!

Zo nep als een marsmannetje met de mazelen. Al Capone goes Hollywood! Een maffiafilm die meer kenmerken van een disneyfilm vertoont dan van een misdaadfilm. Wat een complete onzin!

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Bij het belachelijke overacteren van zo ongeveer alle hoofdpersonen, behalve Kostner, zodat alle personages karikaturen worden. Of bij de belachelijk verdraaiingen van het waargebeurde verhaal, die deze film tot een soort superhelden film maakt. Of misschien bij de ongelofelijke nepheid, en belachelijk details?

Het dieptepunt in het toch al zo diepe dal dat The Untouchables heet was ongetwijfeld het stukje dat Ness de achtervolging op Nitti (nog zo'n karikatuur) inzet. Ze rennen dan over de daken van een hoog gebouw in Chicago, een plek waar nooit mensen komen. Er vind een schietgevecht plaats, Nitti vuurt op Ness. En ja hoor, wat staat daar eenzaam boven op het dak, precíes in de baan van de kogel? Een lege fles.. *#^$^& Een lege fles!! Toen ik dat had gezien, had ik het eigenlijk helemaal gehad met de film, maar omdat ik een groot liefhebber ben van maffiafilms heb ik toch verder gekeken.

Er zijn ook wel pluspunten, de beelden van het oude Chicago zien er wel mooi uit, de muziek van Morricone is mooi, en de scène met de kinderwagen in het station is wel aardig (zij het compleet misplaatst in een film als deze), maar verder is The Untouchables toch een beetje het Capone-gebeuren op het kinderjournaal.

Iedereen die iets wil weten over de mafia, zit bij deze film fout. Alleen deze quote al:

Neem alsjeblieft níets wat je ziet in deze film aan voor een waargebeurd verhaal, behalve misschien wat namen en de dikke kop van Capone.

Als je wél iets wil weten over de mafia, én een leuke film wil zien raad ik iedereen "Witness to the Mob" aan, over Gotti in de jaren '90.

The Untouchables had net zo goed een verfilming kunnen zijn van een Efteling attractie.

Toch nog 3*, omdat het een maffiafilm is.

baksteen en leidsehoodie verwoordden het al prima: het zijn gewoon allemaal een stel karikaturen, dit KUN je toch nooit serieus nemen??

*0,5, omdat ik niet lager kan geven.

Mooie misdaadthriller die omhoog wordt getild door zeer sterke vertolkingen van Connery en DeNiro. DePalma levert met deze wederom een goede film af.

Robert de Niro speelt sterk in de rol van Al Capone. Ondanks dit valt deze film mij erg tegen.

Best een goede film, wel wat minpuntjes. Kostner vond ik niet erg sterk acteren. Connery was best aardig, maar dat accent past echt niet bij de film. Evenals de in principe prima ''trappenscène'', maar erg jammer van de kinderwagen, past totaal niet bij de film.

Verder snap ik de kritiek van de mensen hierboven ook, de boekhouder wordt ineens een held en ook Sean Connery die eigenlijk maar een gewone agent is, wordt de alwetende superheld. Erg ongeloofwaardig.

Wat wel goed is aan de film. De beelden van Chicago zijn prachtig. Sommige scènes zijn erg mooi, bijvoorbeeld die, waarin Sean Connery wordt vermoord Erg mooi gefilmd!
De muziek is natuurlijk ook prachtig, Ennio Morricone. En Robert de Niro vertolkt een sterke bijrol.

4*

echt een goeie film waarvan ik had verwacht dat ie goed zou zijn maar zo goed had ik echt niet verwacht. Er zit ook een hele goeie cast in en het verhaal is ook goed met als slot een mooi einde

klassiekertje!

5*

Die oliemafketel van je avatar wel..?

@leidsehoodie:

Mooi verwoord, een flinke tegenvaller. Ook 3* voor mij.

Goeie film. Misschien een paar minpuntjes (nerdje dat ineens goed kan schieten enzo) en misschien niet 100% waarheidsgetrouw, maar dat deed niet echt af aan de film op zich. Alleen jammer dat ik het verhaal omtrent Al Capone al kende en de film daarom een beetje voorspelbaar werd (de afloop en de grond waarop ie berecht zou worden).

Desalniettemin een goeie maffiafilm. 4 sterren.

Ik snap het echt niet.

Hóe kunnen zoveel mensen nou zó positief zijn over deze film? Meestal ben ík juist degene die nog wel iets ziet in mindere films, maar deze bagger kromde mijn tenen in hoeken waar een geodriehoek het moeilijk mee heeft.

Ik ga mezelf niet quoten, maar die scène op de daken met die fles die kapot wordt geschoten.... Dacht toen níemand vanneh: "Nou, nou, nou, wat een rommel!" (iets anders mag ook, als het maar negatief is)? Ik moest bijna kotsen, werkelijk waar één van de slechtste stukjes ooit in een film.

Dat ik een 3* geef ligt puur aan het genre. Niet aan de film zelf.

Voor het eerst vroeger (in mijn maffiaperiode) gezien toen ik (een heel klein beetje) ziek was en niet naar school moest. Daar doet deze film me altijd weer aan denken... op de bank liggen met een deken met een vader die me voortdurend warme chocomelk bracht terwijl de rest op school zat. Leuke herinnering....

Dat wou ik even kwijt, hoewel het waarschijnlijk niemand interesseert (omdat het een redelijk waardeloze anekdote is).

Leuke film, soms behoorlijk hard en De Palma kan toch wel erg goed de spanning opbouwen, hij is dan ook een leerling van Hitchcock. Jaja, in mijn maffiaperiode vond ik die shoot-out op de trap met die kinderwagen echt geweldig.. Nu vind ik dat trouwens nog veruit de beste scène, een van de beste shoot-outs die ik ken. Die blijft je bij.

Het genre is misdaad/drama maar daar kan ik me toch echt niet in vinden. Dit is meer een misdaadthriller of misdaad/actie en daarin is ie ook goed.

De acteerprestaties zijn goed, vooral De Niro en Connery.

*** 1/2

We weten ondertussen al dat je de film niets vind hou jij het maar bij je Road to Perdition