The Untouchables (1987)

Nee, joh. Het is veel te theatraal allemaal. Iets waar De Palma wel vaker last van heeft. En Connery speelt Costner toch echt wel van het doek. De enige met echte flair.

Kun je The Untouchables met geen vinger aanraken of hoef je maar een tik te geven?

Brian De Palma's zoveelste misdaad klassieker, The Untouchables, is een persoonlijk favoriet van mij. Kevin Costner en Robert De Niro spelen zoooooooo geweldig! En de film is ook wel erg dichtbij de werkelijkheid, is het niet? Eigenlijk belachelijk dat deze film zo laag is in de top 250, verdient wel een trappetje hoger vind ik zelf. Met name de beruchte en geweldig brute basketbal scène is toch echt wel een must-see. En ook het verhaal zelf is natuurlijk is gewoon top. Sean Connery was trouwens ook dik in orde. Yes, naar mijn mening is dit toch wel een geniale gangster klassieker. Moet eigenlijk iedereen wel een keer gezien hebben.

'k Was eigenlijk heel aangenaam verrast. 'k Had al een paar keren die befaamde kinderkoetsscène gezien maar de rest eigenlijk nog niet.

'k Vond het een boeiende film die meer focust op de agenten en de strijdt tegen Al Capone ipv op Al Capone zelf.

Een heel indrukwekkende cast: Kevin Costner, Robert De Niro, Sean Connery, Andy Garcia, ...

Zeker een aanrader

Laat De Palma in los in donkere, vochtige steegjes en straatjes en je krijgt gegarandeerd fantastische plaatjes. Het Chicago van de jaren '40 staat er prachtig op en ook de rest van de aankleding is grotendeels een genot om naar te kijken, maar dat geldt niet of althans minder voor het volgen van The Untouchables. Ontegenzeggelijk heeft het z'n grimmige kanten, neem alleen al de opening, maar het gladde en hier en daar zelfs ludieke karakter van de rest haalt het meeste venijn er uit.

Alsof er een compromis gesloten is. Het is in ieder geval een mengsel dat voor mij niet echt (meer) wil werken. Wat zich afspeelt bij de Canadese grens is misschien wel het beste voorbeeld. Hetgeen Connery daar uitvreet, is best intens, maar het staat haaks op de de confrontatie daarvoor, die ontsierd wordt door (niet alleen daar) overdadige muziek en een accountant die kennelijk voor een glimlach moet zorgen. Dat geldt dan niet voor De Niro die alleen al vanwege z'n kop geknipt is voor dit rolletje.

Toch, een briesende Capone tegenover een snoezig momentje in huize Ness monteren is me wat te gemakkelijk en de meest in het oog springende scène wordt weliswaar lekker tergend langzaam opgebouwd, maar het is tegelijkertijd natuurlijk net zo goed een nogal doorzichtige. Zoals dat in wezen ook geldt voor de transformatie van Ness. Dat en het luchtige, avontuurlijke sfeertje zal de romantiek van die jaren wel ten goede komen, maar de kracht van deze prent wat mij betreft toch niet.

Ik vond het een geweldige film, heb er echt heel erg van genoten.

Al was hij soms wel voorspelbaar, daar stoorde ik me helemaal niet aan en heb de film met veel plezier bekeken.

Een echte klassieker in het genre, althans dat is mijn mening hierover.

Ik vond het vooral goed dat er meer werd gefocust op de jacht op Al Capone, dan op Capone zelf.

Vooral omdat De Niro zijn rol zo goed speelde, dat hij me wel wat beangstigde.

Verder vond ik het acteerwerk van Connery geweldig, al bestaat de cast verder uit nog heel wat goeie acteurs zoals Costner en Garcia.

Deze film krijgt voor mij een 4

Sterke film van Brian De Palma maar niet geheel overtuigend. De film heeft een sterk verhaal en de uitwerking daarvan is ook goed gedaan. De sfeer in Chicago wordt op een geweldige wijze neergezet. De scenes in de duisternis, in nauwe straatjes, het wordt ijzersterk neergezet. Ook het acteerwerk is overtuigend. Maar toch mistte ik een bepaalde diepgang, een bepaalde overtuigingskracht. De hoofdpersonages leren we toch te weinig kennen waardoor het inlevingsvermogen ook minimaal is. Dat is het grootste gebrek van deze film. Ik heb niet het gevoel dat ik iemand echt heb leren kennen en dat is jammer. Dat was bij deze film, voor mij, absoluut van toegevoegde waarde geweest. Ondanks dat gemis toch vier verdiende sterren, wat komt door de eerder genoemde pluspunten

Enkele overbodige berichten verwijderd.

Heerlijke film, met fantastische De niro en Connery.

4.5*

kijkt lekker weg deze film! had wel iets langer gekund denk ik en enigszins jammer dat je Al Capone niet zo heel vaak ziet maar al met al een goed einde en goede film!

Deze film viel wat tegen, zeker gezien de score; ik vond de film te bombastisch en teveel gebaseerd op puur geluk waardoor het helemaal niet meer natuurlijk/realistisch aanvoelt. Wallace had bijvoorbeeld al bij die raid aan de Canadese grens moeten dood zijn zoals hij daar zonder dekking staat te schieten terwijl er bijna niemand terug schiet. Enkele seconde later moet hij herladen en ja hoor.. die gangster vlak voor hem natuurlijk ook toevallig. En zo zit de hele film vol van toevalligheden. Voor mij scoort hij 3.25 maar dit zal ik maar naar 3.5 afronden om niet teveel mensen tegen de schenen te stampen.

Deze film legt de nadruk meer op corruptie ,omkoping en het harde ,maar risicovolle aanpakken van de misdaad dan over het geheel over Al Capone,maar toch is het een vermaak om naar de opoffering van de INTOUCHABLES en naar de vertolking van De Niro als Al capone te kijken.

Het is een geslaagde en gedurfde film die de meester van alle misdaadfilms THE GODFATHER eventjes mag aanraken in de wolken en met bijde voeten terug weer op de grond.

Bravo

Maar weer eens uit de kast getrokken. Toch kan ik mijn score niet verhogen. Ik had verwacht van wel. Het is een beetje als de beste seks zonder klaarkomen. De film laat je onbevredigd achter, ondanks het geweldige potentieel. Dat komt niet eens zo zeer omdat je eens niet aan de kant van de maffia staat, maar van de politie. Visueel is het allemaal prachtig, maar het verhaal is gewoon nogal mager. De personages zijn ook niet razend interessant. Een vreemde combinatie dus van een geweldige setting en goede spanning maar met een erg zwak script. Ook Costner blijft (in mijn ogen) maar een middelmatig acteur. Robert de Niro als Capone heeft (helaas) geen prominente plek in het verhaal.

Eerlijk gezegd heb ik het film gekeken omdat Robert De Niro de grootste maffiabaas Al Capone speelde.

En Robert De niro komt maar ongeveer 5 minuten in het beeld.

Het verhaal gaat meer over de agent die Al Capone probeert te pakken.

Mijn mening de film is een zwaare tegenvaller daarom krijgt ie van mij een 2,5

De ene maffiafilm is de andere niet. Robert de Niro speelt goed, maar zijn rol is inderdaad wat klein. Het gaat vooral om het team dat hem moet pakken. De film ziet er gelikt uit. Zeker op blu ray hebben ze er een plaatje van gemaakt. Schoon van vuiltjes is deze film fantastisch opgeknapt. Minder tevreden was ik over het script, dat hier en daar wat rommelig overkomt. Het is nergens echt onderhoudend, spannend, waarbij de gekke muziek ook al niet meewerkt. Daarbij mis ik de juiste serieuze ondertoon. Daarbij wordt er ook een gek uitstapje gemaakt naar Montana. Ziet er wederom fantastisch uit, maar het is het net allemaal niet.

The Untouchables is enigszins erg theatraal met enkele scènes die wel erg over-de-top zijn. Dit mag echter de pret niet drukken. De cast, het verhaal en het mooie camerawerk met bijbehorende shots zorgen voor een geweldige film in het 'gangster' genre, mocht deze bestaan. De muziek gedurende het eerste uur was naar mijn mening slecht gekozen. Het past niet echt bij deze film als je het mij vraagt. Een erg interessante film die de juridische strijd rondom Al Capone en de 'prohibition' in beeld brengt.

Tip: Boardwalk Empire (serie). Dit voor de personen die geïnteresseerd zijn in de drooglegging (prohibition). Al Capone komt meerdere malen aan bod in deze serie.

“People are gonna drink! You know that, I know that, we all know that, and all I do is act on that.”

Een mooie misdaadklassieker van Brian De Palma. De Palma is vooral bekend geworden met Scarface, maar persoonlijk geef ik qua misdaad de voorkeur aan deze film. The Untouchables heeft een boeiend verhaal, dat zich afspeelt ten tijde van de drooglegging in Amerika, eind jaren twintig, begin jaren dertig van de vorige eeuw.

Allereerst verdient het acteerwerk een absolute pluim. Hoofdrolspeler Kevin Costner doet het goed als de man, die enthousiast te werk gaat om misdaadbaas Al Capone achter slot en grendel te krijgen. Vooral zijn twijfel en onzekerheid, die hij af en toe heeft, komt erg overtuigend over. Robert De Niro is nog een tandje beter als Al Capone. Hij tiert en slaat er regelmatig op los en er gaat een ongekende dreiging van hem uit. Toch is hij niet de ster hier. Dat is wat mij betreft Sean Connery, die als de eenvoudige en eerlijke politieman meehelpt om Capone te pakken te krijgen. Hij overtuigt elke seconde dat hij in beeld is en geeft zijn personage een grote dosis geloofwaardigheid mee.

Daarnaast kent The Untouchables een erg sterke montage, met enkele fijne trucjes, zoals De Palma graag gebruikt in al zijn films. Vooral de manier waarop van boven gefilmd wordt is erg mooi. De fantastische trappenscène met de babywagen, is nog vele malen mooier dan in de film van Eisenstein, waar De Palma blijkbaar goed naar gekeken heeft. Er zit veel dynamiek in de camerabewegingen en het gebruik van slowmotion geeft alles daarbij nog eens een extra dimensie.

Ik vond het alleen wat jammer dat The Untouchables op een gegeven moment wel erg op een voetstuk geplaatst werden en dat het echt overduidelijk een strijd tussen goed en slecht is. Een ietwat minder zwart-wit beeld had het hele gebeuren zeker nog iets beter gemaakt. Verder overigens nog complimenten voor de aankleding en de sfeer, die meer dan goed is. Hetzelfde geldt voor de muziek, die afkomstig is van Ennio Morricone. Tsjonge, wat heeft die man muziek gemaakt voor een hoop goede films. Het is bijna niet meer bij te houden.

The Untouchables is al met al een erg mooie film, die een prima beeld geeft van de strijd tegen Al Capone. Een boeiend verhaal, prima acteerwerk en een erg goede montage drukken overduidelijk de kleine minpuntjes van deze misdaadklassieker weg.

4,0*

Het was al weer zeven jaar geleden dat ik deze gezien had en hoewel hij mij niet bijstond als van een kaliber dat vergelijkbaar is met The Godfather, dacht ik wel dat dit toch een bovengemiddelde misdaadfilm was. Het viel erg tegen. Zeven jaar geleden keek ik totaal anders tegen films aan dan nu, waardoor het me waarschijnlijk niet opgevallen is dat dit complete pulp is.

Erger nog: ik weet niet zeker of Brian De Palma wel wist dat hij pure pulp maakte. Soms kreeg ik de indruk dat de film zich bewust niet serieus nam, maar andere momenten kwam het over alsof het bittere ernst is. Deze rare wisselwerking zorgt ervoor dat het nooit helemaal werkt als een guitig jongensavontuur of als een volwassen misdaaddrama. The Untouchables is beiden en allebei niet. Zo zit je naar de meest afgezaagde familiemomenten met Ness en zijn vrouw te kijken, waar Spielberg nog een beroerte van zou krijgen, vervolgens schakelen we over na een scène bij de Canadese grens die Onderhond treffend beschrijft als "pure kolder" en daarna is er ineens een grimmige scène waarin Connery een maffiafiguur op nogal onorthodoxe wijze laat praten. Dat dit allemaal uit dezelfde film komt lijkt onmogelijk. De acteerprestaties zijn even afwisselend, want Costner en Garcia spelen naturel, terwijl vooral Charles Martin Smith en Robert De Niro het geheel lijken te benaderen als een komedie.

Daarmee is The Untouchables vooral het beste voorbeeld van het probleem dat ik bijna altijd met De Palma heb: de man lijkt toondoof. Zo'n beetje altijd wisselt hij serieuze, realistische momenten af met stompzinnige pulp en zitten er zowel geloofwaardige personages in als wandelende cartoons. Daardoor werken zijn films zelden in hun geheel en moet hij het meer van individuele momenten hebben, evenals van de stijl. Daar zit het hier ook weer goed mee, want sommige scènes zijn prachtig (de trappenscène blijft meeslepend) en het geheel is weer erg sfeervol. Als luchtig vermaak werkt het allemaal ook gewoon prima, maar er had meer gezeten in het verhaal van Elliot Ness en ik vraag me af of De Palma zelf ook niet meer had willen leveren.

Ik verlaag naar drie sterren, al zit het echt op het randje van onvoldoende.
3*

Stijvolle misdaadfilm met veel sfeer en groots acteerwerk.

De soundtrack is ook prachtig en zorgt voor veel kippenvel en emoties.

Vroeger de videoband op de plank zien staan in de videotheek maar nooit gehuurd. Ik wou dat ik het wel gedaan had, dan had ik hem waarschijnlijk meer kunnen waarderen. Nu overheersten de talloze onvolkomenheden en soms ronduit lachwekkend slechte scenes waar films tegenwoordig niet meer mee wegkomen. En de soundtrack werkte hier en daar ook totaal niet mee, soort van jolige, heroïsche overwinningsmuziek tijdens een aantal van de schaarse spannende (actie) momenten haalden me helemaal uit het moment.

Wat meer Capone had de film nog enigszins kunnen redden, maar helaas.

The Untouchables

"I want him DEAD! I want his family DEAD! I want his house burned to the GROUND!"

Zalige quote

Ik was toch wel erg benieuwd naar deze klassieker maar ik ben niet overtuigd. Het verhaal gaat over de 4 good cops die trachten een einde te maken aan de alleenheerschappij van Capone tijdens de drooglegging

Deze film heeft in principe alles om er een topper van te maken, maar zoals ik eerder al zei, was ik niet geheel overtuigd. Omdat het om de Untouchables gaat, krijg je ook enkel maar een beeld van hun verhaal (logisch natuurlijk), maar toch had ik graag wat meer gezien van Capone, want de film draait uiteindelijk rond hem en DeNiro is gewoonweg Capone. Daar had veel meer ingezeten dan 10 minuten van de hele film...
Ik bleef gedurende de hele film (buiten het einde gerekend) op mijn honger zitten. Sommige scène's waren gewoon voorspelbaar (bijv. de scène waar Connery niet neergestoken maar neergeschoten werd), en had mits betere uitwerking voor een heel ander verhaal kunnen zorgen. Bovendien lijkt het me bij die scène ook heel onwaarschijnlijk dat wanneer je 25 kogels in het lijf krijgt toch nog de kracht vindt om je lichaam 2meter voort te slepen en dan bovendien nog een half uur leeft. Oke, ik heb het zelf nog niet meegemaakt , maar denk toch dat dat niet echt realistisch is..

Het acteerwerk vind ik verrassend, maar voor sommigen niet in de positieve zin. De Niro en Connery (toppunt was wanneer hij zijn overste aanpakt, wat een krachtige scène)staken er voor mij bovenuit, maar zeker ook de (te korte) bijrol van Garcia mag niet onopgemerkt voorbijgaan.

Het mag dan wel een goede film zijn, de tijd heeft het in ieder geval geen deugd gedaan. De film oogt al voor zijn leeftijd ouder uit - Scarface ziet er een stuk 'moderner' uit -, dus dan is het gedateerde nog een stuk zichtbaarder. Ook vond ik dat de score wel goed was, maar absoluut misplaatst. Ik dacht met momenten dat ik naar een western zat te kijken. Voor de rest was de cast wel goed (De Niro deed het 'm weer) en was het met uitzondering van een aantal dingen een kwalitatieve film. Alleen eentje die ik niet zo snel terug ga kijken.

Gedateerd? Op welk vlak dan?

Het strookt niet helemaal met de werkelijkheid, maar de klopjacht op Al Capone wordt toch wel erg tof weergegeven. Het verveelt geen minuut en de acteerpresaties zijn dik in orde, met de Niro als hoogtepunt

Hoe het er uit ziet. Het deed me vaker denken aan een jaren vijftig film dan aan een film uit eind jaren '80.

Eerder iets uit de begin jaren '30.

sterk!Schitterende acteurs en een goed verhaal die laat zien hoe de jacht op Al Capone in beeld gebracht wordt.

De niro is gewoon geniaal. Moesten ze allemaal als hem acteren dan was het een vijf.

Film keek lekker weg dit soort misdaad films kijk ik graag

old school was altijd al mijn genre, misdaad van vroeger

was altijd al beter geweest van wat ze nu maken.

1 van mijn favoriete films, een tijdje terug, maar moest toch even ruimte maken in mijn persoonlijke top 10.
Niet dat ie slechter word, integendeel.
Ben ook fan van DePalma, De Niro, en Costner.
De film op zich vind ik nog steeds even goed als in 1987, in de bios.
Heb em van de week nog even gezien, en moet zeggen.....niks van z`n charme verloren.

De film zet gelijk al de standaard hoe hard ie word, als een gangster zijn tas laat staan, en `t kleine meisje nog probeerd em te achterhalen....de rest weet de filmkenner wel.
Okay, niet echt `t begin....dat is De Niro als Capone die de pers te woord staat.
Maar, in ieder geval blijft dit klein meesterwerkje nog steeds 1 van m`n favo films, en ook nog dat er pure nostalgie bij komt.
Ik weet nog wel, we gingen eerst naar Lethal Weapon, die aan de overkant in een ander theater speelde, en een half uurtje daarna, The Untouchables.
Morricone`s soundtrack is soms ook schitterend, en ja, `t hoogtepunt is nog steeds de scene die rechtstreeks overgekopieërd is van Battleship Potemkin.
Trouwens wel zonde dat ie al uit de top 250 is....op IMDB staat ie al op 248, dus dat duurt dan ook niet lang.
Maar vergeten zal ik deze natuurlijk nooit.
Die 4.5 * blijven nog steeds staan.

Na het zien van de film "Gangster Squad" zag ik dat ik deze film nog niet beoordeeld heb en dat is best zonde want dat verdiend deze film zeker. Dit is toch zeker één van de beste misdaadfilms met een ijzersterk verhaal wat zowel weet te boeien als spannend is. M.b.t. tot dat laatste bevat deze film een aantal memorabele scènes (o.a. het gedeelte in de Grand Central Terminal in New York). De uitvoering van het verhaal was subliem en hetzelfde geldt voor de cast die geweldig en zeer overtuigend speelden. Maar ja wat wil je ook als je sterren als Kevin Costner, Sean Connery, Robert De Niro en in iets mindere maten Andy Garcia weet te strikken voor een film. Dat deze film inderdaad niet in de top 250 staat verbaasd me wel want dat verdiend hij zeker.