Paradise Now (2005)

Interview met de regisseur. (cinema.nl)

Lijkt me een zeer interessante film.

Is nog op het journaal geweest gister.

Vanavond in Netwerk, herhaling later op de avond.

Ik vind het bijzonder moedig van Hany Abu-Assad om over dit onderwerp een film te maken. Ik ben zeer zeker van plan om hem te gaan zien, zodra de film uit is.

Ik ben tegen (zelfmoord)aanslagen op burgers, maar ik kan me heel goed inleven in de situatie waaronder de Palestijnen gedwongen moeten leven. Dat onder deze wanhopige omstandigheden, mensen wanhoopsdaden plegen kan ik goed begrijpen. Liever dood dan onder mensonterende toestanden te moeten leven en zowiezo het risico lopen dagelijks te kunnen worden gedood door Israelische kogels en raketten.

Paradise Now draait in competitie op het filmfestival van Berlijn!

Lijkt me echt spannend, ga hem zeker kijken.....

Paradise Now bejubeld in Duitse kranten

Geen slecht idee om een film uitvoerig in het buitenland te laten bekritiseren (en lauweren) voordat-ie in de Nederlandse kiftbak verzandt...

ik heb paradise now gezien

Is hij niet vroeger dan 20 oktober in de bioscoop? Ik heb de film in de bioscoop gezien en ik vond namelijk:

Een goede film die toch iets heeft laten liggen: wat drijft de mannen? Of liever: het proces dat ze hebben doormaakt om zoiets te doen.

Natuurlijk kan je je wel indenken wat hun drijfveren zijn maar dat aspect had ik toch liever nog meer uitgewerkt gezien.

De situatiehumor is bij bepaalde stukken (naar mijn gevoel) misplaatst. De scene met het broodje en de camera vond ik bijvoorbeeld schrijnend maar heel de zaal lag plat, uitgezonderd ik.
Het is een bewuste keuze geweest van de cineast om over dit gevoelige onderwerp niet te dramatisch te gaan doen, toch had ik liever gezien dat hij op sommige momenten dat lichtvoetige achterwege had gelaten.
In zekere zin is deze film een aanklacht en dat komt niet altijd over. Mensen verlieten bijvoorbeeld lachend de zaal.

Het einde is dan weer fantastisch (net als de acteurs) ...

Maar ik moet hem vast nog een keertje zien. Ik stoorde me te erg aan de lachende mensen rondom mij om helemaal in de film op te kunnen gaan... Er mag best gelachen worden (zeker in het eerste deel) maar jongens, dit is toch geen komedie?

Paradise Now Palestijnse Oscarinzending

Paradise Now, de speelfilm van de Nederlands-Palestijnse regisseur Hany Abu-Assad, is de Palestijnse inzending voor de Oscars. Al eerder werd bekend dat de film ook is geselecteerd voor een European Film Award.

Paradise Now is pas de derde film ooit die door Palestina kon worden ingezonden. Tot voor kort werden de Palestijnse Autonome Gebieden niet als land erkend. De twee voorgangers waren Divine Intervention van Elia Suleiman en The Olive Harvest van Hanna Elias.

Paradise Now is een van oorsprong Nederlandse productie, gerealiseerd in een Nederlands/Duits/Franse co-productie in samenwerking met een Israëlische co-producent. Hierdoor wordt de film als Nederlandse film en als Europese film erkend (Paradise Now won tijdens het filmfestival van Berlijn de Blaue Engel Award voor beste Europese film).

De Oscar Academy beoordeelt op taal en inhoud, en omdat de film Arabisch is gesproken en grotendeels in de Palestijnse gebieden is opgenomen, wordt hij door hen als Palestijns gezien.

Paradise Now is een psychologische thriller over twee jonge Palestijnen die worden gerekruteerd om een zelfmoordaanslag te plegen in Tel Aviv. Met de explosieven al op zijn lichaam, begint één van de jongens te twijfelen.

Paradise Now beleeft tijdens het Nederlands Film Festival op 30 september de Nederlandse première. Vanaf 20 oktober draait de film landelijk in de bioscoop.

Bron: Cinema.nl

Wat een goede film. Ik hoop dat ie veel wint in Utrecht.

Inderdaad een erg goede film dit. Sterke motivaties, fijne nuance, spannend, subtiel, grappig en bitter tegelijkertijd. 4*

Vooropgesteld: ik vind het een zeer indrukwekkende film. Maar ik houd er wel een discutabel gevoel aan over. De film belicht de Palestijnse kwestie geheel vanuit Palestijnse optiek. Dat levert daardoor een zeer indringend en zelfs plausibel beeld op van de drijfveren achter de acties. Dat is het geslaagd doel van deze film. Maar ik houd er zelf bij politieke zwaar beladen films van om ook een andere kijk door de kaleidoscoop van het zionisme te nemen. Zeker bij precaire zaken als radicale zelfmoordcommando's.

Dat vond ik ook. Om iemand die zichzelf en tientallen anderen gaat opblazen, kan ik niet (alleen al om respect voor degene die hij van plan is mee te nemen in zijn dood) hartelijk gaan lachen.

Maar goed...wel een gewaagde en geslaagde film waarvan ik hoop dat hierdoor meer begrip voor onderdrukte Palestijnen en niet olie op het vuur ontstaat. Script-advisor was ene Hugo Heinen las ik nog net op de aftiteling

4*

Juist de relativering vind ik wel van noodzakelijke lef getuigen. De humor had een hele duidelijke functie.

Ik ben het met je eens wat betreft de scene waarin bleek dat de camera niet liep. Daar werkte die relativering sterk. Toen zuchtte ik bijna mee. Maar daarna ging het te ver richting meligheid toen hij zijn moeder op de afscheidstape ook nog een tip gaf waar ze het best filters kon kopen. Die was bedoeld om op een voor mij verkeerd moment de zaal aan het grinniken te brengen.

Dat zag ik anders, en ik weet vrijwel zeker dat dat niet het doel van dat gedeelte van die scene was.

Maar oogstte hoe dan ook gezien het gegrinnik uit de zaal wel dat effect.

Het toont heel pijnlijk (en grappig) hoe iemand zich ineens iets bedenkt wat hij nog had willen zeggen. Tegenover het geïndustrialiseerde recrtuteringssysteem staat iemand die oprecht bezig is naar zijn einde toe te leven. Hoe dan een trivialiteit je gedachten kan domineren is wat deze scene mij liet zien. Die lach is een gevolg, geen doel.

Viel me toch ietwat tegen. Ik ben met drie sterren de laagste stemmer tot nu toe en, om het es heel simpel te zeggen, dat komt hierom: het begon allemaal veelbelovend, daarna heb ik me een half uur tot drie kwartier redelijk verveeld tot geërgerd en dat duurde tot vijf minuten voor het einde, een einde waardoor ik overigens erg geraakt werd. Verder leefde ik maar weinig mee met de personages, voelde nergens de vriendschap en ook het liefdesverhaal was niet aan mij besteed. Alle respect voor de regisseur natuurlijk wel dat hij dit thema aandurfde en erin slaagde nergens te veroordelen of goed te keuren.

Blijkbaar heb ik niet te goed opgelet bij momenten, want ik weet niet waarover je het hebt bij scène met het broodje en is dat wel een spoiler overigens.

Ik heb dat dan ook tussen spoilers gezet.
De scene waarin een van de beleidsmannen een broodje eet als Khaled zijn betoog doet voor de camera . Die scene dus. De hele zaal kwam niet meer bij.

Prachtige poster trouwens, ben erg benieuwd.

Dat het slechts vanuit Palestijnse optiek wordt bekeken vind ik legitiem. Dat het zowel voor- als tegengeluiden laat horen en uiteindelijk geen eindoordeel velt vind ik des te knapper.

Je vind hem dus niet mooi Dat kan