The Game (1997)

Een heerlijke film waar veel diepe lagen inzitten. Dit zijn films zoals ze gemaakt horen te worden!

Deze film verliest alleen veel kracht, als je hem voor de 2e keer zou kijken. De verassing, en de kracht van de film vind je namelijk vooral in het einde.

Het '''oja-onee-oja-onee-tochwel'' einde vind ik prachtig. Dat heb ik nog bij geen 1 andere film gezien!

Gisternacht gezien, het was het opblijven waard.

Ik bestempel dit als de beste-plot-film die IK, ik dus, ooit heb gezien. Ik werd getrokken in een razend snelle thriller waardoor ik op het puntje van mijn stoel zat en er tot het eind niet meer vanaf kwam. Mooie, en vooral spannende, film met een paar mooie scènes. Zoals de scène wanneer Nicholas thuis komt en er blacklights aangaan, en er graffiti overal op de muur is gespoten, of de scène op het dak.. Mooie beelden, sterk geacteerd, wat minder vond ik Deborah Kara Unger, maar aan het eind kreeg ik wat meer begrip voor haar rol. Echt, ik kon mezelf op mijn kop slaan: het plot was eigenlijk best simpel te begrijpen, maar heeft mij toch ontzettend lopen sarren en uiteindelijk tot een grote vraagteken op mijn voorhoofd geleid. Zelfs wanneer er voor Nicholas werd gezongen, op het dak, had ik nog steeds het gevoel dat er iets niet klopte. Echt geweldig.

4,5* Helaas kwam er een clown in, met een clownsfobie alleen in de nacht was misschien achteraf geen goed idee, gelukkig een happy ending. Aanrader!

Aardige thriller, erg donker, razend spannend en paranoïde. Michael Douglas acteert zeer goed en ook Sean Penn is uitstekend als gewoonlijk. De duistere sfeer waarin de film baadt is meesterlijk.
Allen vond ik 'm het laatste halfuur (vanaf dat Douglas opduikt in Mexico) wat inzakken. Het einde is dan ook een lichte teleurstelling, voor mij was het meer een anti-climax.
Afgezien van dat een prima thriller met een origineel verhaal en enorm fijne vondsten (houten clown, spreken via tv, ...).

Een teleurstelling, en een beetje een flop in het algemeen.

Alles was gewoon zo voorspelbaar. Het einde kon je toch al voorspellen nog voor 'the game' begonnen was? Dat hij ging daten met die ene vrouw zat er toch ook aan te komen? Dat zijn broer in het complot zat idem? Dat hij zelfmoord ging plegen teneinde toch ook?

Af en toe probeert de film wel je te doen twijfelen, al was ik verzekerd van de goede afloop. "Please, surprise me!" spookte de hele tijd door mijn hoofd. Maar het mocht niet baten.


Dat ze films ingewikkeld en onrealistisch maken of proberen te maken kan me niet schelen. Zolang alles verklaarbaar blijft!
In elke scéne kan je je toch afvragen: "wat als?"
Voorbeeld: wanneer hij Christine terug ontmoet.
Wat als hij niet die rookdetector had kapot geslaan? Wat als hij niet was weggelopen en had teruggevochten tegen die kereltjes? Wat als hij weg zou gelopen zijn van die vrouw?
Dan loopt hun game toch vast!
Of als hij er niet aan dacht die zinkende auto te openen met dat ijzeren ding? Was hij toch gewoon omgekomen, of hadden ze hem moeten redden en was het spel ook verknalt!
De kans dat hij exact reageert zoals ze het willen is toch miniem?

Als ik de film nog eens zou herzien en alle rammelende delen in het plot zou noteren heb ik wellicht meer dan 1 pagina.

Bepaalde dingen zijn toch ook zo soap-waarschijnlijk. Zo schieten die ventjes met losse flodders blijkt achteraf. Maar de kogelgaten en heel de circ? En kom nu niet af met zever als: "trucage, er zullen spingstoffen gezeten hebben in die houten deur". Dat is zo onwaarschijnlijk! Dan moeten ze die springstoffen al op de juiste moment laten af gaan en moeten ze al net op die plek mikken met hun geweer.
Alle scénes bevatten wel zulk punten die niet of nauwelijks te verklaren zijn.

Ook bevatten de personages nauwelijks diepgang en vind ik ze allemaal maar gemiddeld acteren.

De film bevat ook nauwelijks de sfeer die ze willen oproepen. Voor mij is de hele film dan ook 1 mislukte poging.


1,5*

Mijn vierde Fincher film, Curious Case of Benjamin Button en Se7en beschouw ik tot twee van mijn favoriete films, waarvan Se7en ook nog in mijn top 10 staat en Fight Club vind ik ook een hele goede film. Dus ik had wel de nodige verwachtingen van The Game, al zat me het dwars dat Michael Douglas in de film meedeed omdat ik echt nooit iets met hem had, maar dat had ik ook met Richard Gere en onlangs vond ik die ook erg goed in Hachi.

Het verhaal van The Game is echt gewoon briljant, het is super origineel en boeiend van begin tot eind, talloze twists en het is dus absoluut niet voorspelbaar. Tuurlijk moet je de film een beetje met een korreltje zout nemen want Een deel van de gebeurtenissen kunnen simpelweg niet doorgestoken kaart zijn. En het kan natuurlijk ook niet dat ze dit 'ongestoord' kunnen doen Maar dat is absoluut geen probleem omdat dit gewoon een top thriller is. Het is ontzettend spannend.

Ik vind het einde dan toch het enige teleurstellende. Of nou ja teleurstellend is het ook weer niet, het is ook een goed bedacht eind. Maar toch had ik het een sterker eind gevonden als z'n broer echt dood ging. Hoe luguber dat ook klinkt, een happy end was niet per se nodig geweest voor mij in dit geval. En daarnaast die val van het gebouw was wel een beetje overdreven, want volgens ben je in het echt vaak al dood voordat je beneden.

De cast is zeer sterk. Ondanks mijn aversie tegen Michael Douglas vond ik hem zeer sterk spelen. Was positief verrast, hij valt voor mij altijd in de schaduw van zijn vader en vind ik hem niet echt leuk overkomen in het echt. Ook Sean Penn speelde weer uiterst goed als zo vaak. En Deborah Kara Unger speelde ook prima, net als de overige acteurs.

Wat me wel verbaasd is dat The Game geen enkele prijs heeft gewonnen. Het was natuurlijk wel het jaar van The Titanic en Good Will Hunting, maar ik vind deze film sowieso veel beter dan The Titanic. Het script had zeker een Oscar moeten krijgen.

4.5*

Ongelooflijk originele film, met een sterk acterende Michael Douglas, die even geniaal speel als in zijn beste film Falling Down.
Sean Penn speelt uitmuntend zoals we gewoon zijn, en de sfeersetting is buitengewoon aangrijpend en spannend, op zijn Fincher's.
Hier en daar wat bedenkingen bij de film, zoals toevalligheden dat hij net in het kruis valt ipv van met zijn tanden tegen een dwarse pilaar te stoten en nog (veel) andere zaken.
Maar dat komt voor in elke film, en verstoort de film helemaal niet, want dit is topentertainment van hoog niveau.

Een weeral geniale Fincher.

De eerste keer dat ik deze film zag was in 1997 toen ik voor mijn werk naar China ging, toen vond ik er niet zoveel aan omdat ik hem niet echt volgde Een paar jaar later heb ik hem thuis nog eens gezien en toen vond ik wel goed (omdat ik hem wel al in het vliegtuig had gezien wist ik wel helaas hoe de vork in de steel zat). Het verhaal is goed en zeker ook origineel en er wordt prima ingespeeld door Michael Douglas. Maar ook Sean Penn vond ik het best aardig doen. De film is boeiend en zeker ook verrassend (vooral het einde). Hij mocht wel ietsje korter van mij zijn.

Zo hee, erg genoten van deze film. Michael Douglas is geknipt voor rollen als deze. De in- en inslechte zakenman beleeft een onophoudelijke nachtmerrie (The Game), die de kijker gelukkig nooit verveelt. Telkens was ik verrast over de ellende die over hem uitgestort wordt. Ook ik voelde me menigmaal in het ootje genomen . Het heeft effect, want ook al is Douglas een eerste klas lul, ik vond wel dat onze grote vriend zo baas genoeg moest zijn om dit allemaal goed te kunnen verteren.

Gelauwerd regisseur David Fincher dompelt 'The Game' onder in een onheilspellend sfeertje en weet het verhaal wederom te plaatsen in een mistroostige stad waar Michael Douglas wanhopig op zoek is naar de uitgang van een sinister labyrint. Enkel het einde is jammer genoeg compleet over-de-top, wat de langverwachte apotheose degradeert tot een geëxagereerd slot. Maar dat is dan ook het enige minpuntje dat te noteren valt.

Michael Douglas in een soort gelijke rol als in Wall Steet, wat hem ook altijd erg goed afgaat.
Ook Sean Penn als zijn broer kwam erg overtuigend over.
The Game heeft een rustige maar daar door niet minder sterke opbouw, de film wordt des te vreemder als CRS in beeld komt, en wordt vanaf daar ook erg spannend en bizar.

Dit is nou typisch zo film waar je velen mogelijke eindes bij zou kunnen bedenken, je wordt de hele film op een dwaalspoor gezet en het voelde voor mij persoonlijk daarom ook als een teleurstelling toen de film zo makkelijk eindige, CRS was een verjaardags cadeau van zijn broer? is dit alles zat er dan echt niet meer achter?
Jammer om te zien dat het einde dan zo moest zijn, ik voelde me na het kijken van The Game met erg tegenstrijdige gevoelens achterblijven.

Kortom: spannende film met sterke rollen van Michael Douglas & Sean Penn, de film bouwt op naar meer en meer vragen en weet die voor mij persoonlijk niet allemaal goed in te lossen.

3,5*

Leuke thriller, met een goed acterende Michael Douglas.

Het idee achter The Game had ik al vrij snel door, maar je wordt toch een paar keer op het verkeerde been gezet. Ik dacht wel dat hij zijn broer echt had doodgeschoten en daarna succesvol zelfmoord zou plegen. Dat zou de film ook zeker niet slechter maken. Voldoende spanning en een origineel script.

3,5*

Laatst, na lange tijd, deze film weer eens gekeken. Iedere scene in deze film vond ik weer verrassend en de acteerprestaties, voornameljk van Michael Douglas, zijn geweldig. Enige nadeel blijft toch het einde, deze is erg ongeloofwaardig. Bij elkaar toch zeker een film die je gezien moet hebben.

Uitstekende en originele thriller waarin er een spelletje wordt gespeeld met Michael Douglas, of toch niet.....? Door het zorgvuldige en geloofwaardig opgebouwde plot blijf je tot op het laatste moment gissen of naar wat je zit te kijken echt is of een spel. Het gedeelte met het verleden van de vader is mooi verweven in het verhaal en zorgt voor een extra laag in het hoofdpersonage en versterkt de eindscene. Film is aan de lange kant, maar toch onderhoudend. Stijlvol geregiseerd door David Fincher, en Michael Douglas is werkelijk perfect gecast hier.

Fincher kan mij meestal wel bekoren, en ook met dit leuk stukje entertainment, wat overall niet altijd een hoog niveau weet te pakken.

Desondanks erg vermakelijk. Zoals de film doet vermoeden gaat het over een spel, maar niet alleen in de film wordt het spel gespeelt, maar Fincher doet dit ook met je als kijker door je continu op het verkeerde been te zetten. Visueel erg strak en ook het acteerwerk is dik in orde. Sterk einde ook

Wat een film dit!

Ik heb hem 3 dagen geleden gezien en ben er nog steeds van in de war. Hij komt ietwat traag op gang alleen na die 10 minuutjes heb je ook wat. Hij heeft mij de volledige speelduur op het puntje van de.... bank laten zitten.

Na een tijdje vertrouwde ik echt niemand meer. Ik begon te denken dat iedereen er bij hoorde en dan die ontknoping! Hij springt van het flat gebouw af en wordt plotseling toch nog opgevangen. Dit is toch wel de plotwending die ik het minst zag aankomen. Wel benieuwd wat er zou zijn gebeurd als hij het andere randje had gekozen om vanaf te springen.

Zeer sterk acteerwerk door vrijwel iedereen maakt het een stuk aangenamer om naar de film te blijven kijken.

Zeer geslaagde film met een verdiende top 250 positie en persoonlijke top 10 notering.

5*

Beklemmende thriller die je nauwelijks loslaat, ondanks de lichtelijke ongeloofwaardigheid die het met zich meedraagt. Ik vond het namelijk niet honderd procent begrijpelijk dat een standvastige miljonair zijn leven vanuit het niets op z'n kop zet. Een beetje afleiding is oké, maar vanaf het moment dat hij die houten clown in zijn tuin vond was ietsjes meer argwaan wel op z'n plek. Pas na een aantal gebeurtenissen stapt hij naar de FBI, die maar weinig kunnen doen vanwege het gebrek aan motief en bewijs. Het ging allemaal nèt iets te gemakkelijk. Telefoongesprekken die afgeluisterd werden, inbraken in het huis en de auto, televisie-uitzendingen op de juiste plaats en tijd, de val van het gebouw door het glas, etc. Vooral doordat het geen echte zwendel bleek te zijn, vond ik het nogal sterk dat de werknemers van CRS zo eenvoudig de controle op Nicholas konden houden. Maar goed, Conrad wilde een uniek cadeau geven en dat is 'm zeker gelukt met deze bizarre grap waarbij je als kijker even weinig weet als de jarige en Fincher zorgt natuurlijk weer voor de sfeervolle beelden die rustig blijven voortvloeien.

Bijzonder spel.

Een spannende film van Fincher over zakenman Douglas die door zijn broer op een bijzonder spel wordt getrakteerd voor zijn verjaardag. Sfeervol en origineel, maar tegen het einde beginnen de plothiaten op te vallen en vliegt de film behoorlijk uit de bocht. Douglas draagt de film echter met verve door zijn eigen spel en er blijft continue suspense hangen.

Goed.

Een hele erge goede film, die niet zo ging als ik verwachtte. In het begin moet ik er nog even inkomen. De film startte een beetje traag op, maar toen het verhaal begon, pakte het ook meteen. Het gegeven zorgt voor een heel aparte sfeer. In elke film heb je hoofdrollen en bijrollen, maar hier waren er eigenlijk geen bijrollen. Iedereen die je zag was belangrijk in de film: ik keek naar ieder karakter alsof het een hoofdpersoon was. Een lekker onheilspellend sfeertje. Er gebeurde veel en ik kon de verbanden niet meteen leggen. Daarvoor moest je echt voortdurend opletten. Ik heb dan ook regelmatig even teruggespoeld om zeker te weten dat ik geen klein detail gemist had, want ik wilde de film echt goed volgen. Gelukkig was dat wel goed mogelijk. Toen die Christine vertelde dat The Game een afleiding was zodat de rekeningen van Nicholas geplunderd konden worden, was ik teleurgesteld. Zo'n interessant gegeven en dan zo'n makkelijke ontknoping? Ik had al in mijn hoofd om deze film op MovieMeter een krappe 3.0 te gaan geven, maar toen kwam er een twist.

Gelukkig was de werkelijke ontknoping veel beter dan die van Christine, want wat was dat einde briljant. Ongelofelijk zeg. Bij het gegeven van de film en de sfeer van de film verwachtte ik zo'n Game Over-einde net zoals in Saw. Het einde was precies het tegenovergestelde. De film eindigde, tegen al mijn verwachtingen in, met een goede dosis humor. En dat is precies waarmee deze film onderscheidt van andere films met dergelijke gegevens. Hij heeft geen deprimerend Saw-einde, maar het einde is de film wel waardig. Het spel blijkt uiteindelijk ook echt niet meer dan een spel te zijn. Mooi gedaan. Heel slim verzonnen, dat einde, en het maakte een grote indruk op mij. Mooi aan het gegeven is dat de film voor je gevoel niet eindigt. Ik verwachtte in ieder geval nog steeds een twist toen de film al afgelopen was. Zo hield de film me in zijn greep, terwijl de meeste 'goede eindes' me altijd vervelen. Mijn eindcijfer is een 4.0, omdat niet de hele film zo indrukwekkend was. Maar toch, een hele goede film.

Over een anti-climax gesproken..

Het begint nochtans goed. De film raast als een trein voorbij. Het is beklemmend. Nicholas en die clown bv. Spannende scène. Zo zitten er een aantal in en de film haalt dan ook gedurende anderhalf uur een hoog niveau. Maar dan...
Het hele einde is een serieuze tegenvaller. Dat alles een vergezocht, zelfs ziek spel is, oké, maar de hele essentie, de bedoeling van het spel slaagt werkelijk nergens op. Nicholas wordt de stuipen op het lijf gejaagd, bijna getraumatiseerd, en dat alles om wat? Eens te kunnen lachen? Neen, dat einde staat me dik tegen en doet de film absoluut geen goed. Ook die eindscène met Nicholas die een koffietje gaat drinken met Claire trekt ook op niets. Waarom weer per se zo'n romancetje er bijflikkeren?

Het acteerwerk gaat wel. Michael Douglas heb ik al beter gezien, maar ok, slecht is hij niet. Sean Penn heeft een makkelijk vervangbare rol. Deborah Kara Unger (wie?) doet het uitstekend.

Strak geschoten wel, de sfeer zit er helemaal in. Daar lijkt Fincher wel goed in. Af en toe een cliché'tje er tussen gegooid, maar oke. De muziek was ook wat te voor de hand liggend.

Spijtig van dat vreselijke einde, anders had dit zeker een 4 geweest.
Voor nu een krappe 3

Vorige week eindelijk deze film weer eens herzien, laatste keer was zo’n vijf jaar geleden.

Hoewel ik het nog steeds een erg sterke film vind, is de film niet meer zo krachtig en verrassend als destijds. Maar ook als je de afloop weet en weet wat echt is en wat niet blijft het een krachtige film, die behoorlijk spannend is. Michael Douglas speelt overtuigend als de gewiekste zakenman, die een cadeau krijgt dat hij nooit meer zal vergeten. Sean Penn doet het ook goed als de man die zijn broer een bijzondere verjaardag wil laten beleven.

Fincher schept hier een heerlijke paranoïde sfeer, waarbij je jezelf als kijker voortdurend afvraagt, wat nu echt is en wat niet. Hoewel de film soms op het randje balanceert, blijft het allemaal erg geloofwaardig, ondanks dat sommige zaken soms wat vergezocht zijn. Het tempo van de film is hoog en het voelt soms echt bijna als een achtbaanrit, die geen paar minuten duurt, maar die maar blijft voortrazen.

Al met al blijft het dus een fijne film met een sterke sfeer, een prima verhaal en goede uitwerking. De film heeft wel wat van zijn kracht verloren, maar ik heb er toch wederom van genoten.

4,0* (was 5,0*)

Ik heb deze zojuist gekeken. Ik moet nog even bijkomen, Wat een geniale film is dit! Na de eerste paar minuten tot aan de laatste paar minuten is deze film ongelofelijk spannend. De sfeer is beklemmend en mysterieus, de muziek erbij perfect gekozen. De meerdere twisten in het plot zie je totaal niet aankomen en zijn echt genieten! De enige reden dat deze film niet de volle vijf sterren krijgt is vanwege het kleine beetje ongeloofwaardigheid en het ietwat saaie begin. Verder een meesterwerkje!

Zo geweldig vond ik The Game niet.

De spelletjes en pesterijen die door 'het bedrijf' worden uitgehaald met hem zijn vaak flauw en niet spannend. Dit kon veel pittiger gemaakt worden d.m.v. betere ideeën.

Het laatste half uur van de film werd dan eindelijk beter en spannender, en het moet gezegd worden.. het einde was zeer origineel en was ik zelf nooit opgekomen. Dat was het leuke aan de film.

The Game had ik een hogere score gegeven als hij korter was geweest en wat spannender.

2,5 sterren

Een leuke film, dat zeker, maar op het eind word het allemaal zo onlogisch dat ik het moeilijk nog serieus kan nemen.

Het begint prima. Douglas zit duidelijk goed in zijn rol en Sean Penn komt ook erg natuurlijk over. De kennismaking met "The Game" is mooi om te zien en het is vanaf het begin al spannend. Ik wou echt weten hoe het af zou lopen. Iets wat ik heel goed vind aan deze film is dat ik als kijker zelf niemand meer durfde te vertrouwen in de film. Elke situatie was verdacht.

Echter, wanneer je er uiteindelijk achterkomt hoe de vork in de steel zit dan lijkt alles opeens erg onlogisch. Ik zit met meer vragen dan dat ik antwoorden heb gekregen. Bijvoorbeeld:

1. Van Orten is een drukbezette zakenman die al zijn tijd in zijn werk stopt. Waarom zou hij bereid zijn om zoveel belangrijke afspraken af te zeggen alleen om aan zo'n dom spelletje mee te doen, waar hij uberhaupt de bedoeling niet van weet.

2. Waarom is hij nooit terug gegaan naar het CRS kantoor (behalve die keer na de lift). Waarom heeft hij nooit geprobeerd ze op te zoeken zodat hij het af kan blazen.

Dit zijn de belangrijkste punten:

3. Het is fucking onmogelijk te plannen! Hij stapt ook precies in die ene taxi, hij zoekt alleen mensen op die bij The Game horen en ze nemen veel te veel risico. Als Nicholas een andere hoek van het gebouw had gekozen om af te springen, of zelfs een paar meter naar links of naar rechts dan was hij hardstikke dood geweest. Hij kiest er ook voor om door het glazen dak van een ander gebouw te vallen. WTF. Hij had ook een kogel door zijn kop kunnen jagen. Leuk plan heeft die broer bedacht zeg.

4. De kosten mogen wel miljoenen euro's bedragen. Als je zoveel mensen moet inhuren, dat kan dan nog, maar om bijvoorbeeld een heel ziekenhuis zonder stroom te zetten, een lift saboteren etc., als dat al is toegestaan mag dat wel heel erg veel kosten Dan moeten ze ook nog zorgen dat er op elk moment iemand in zijn buurt is en dat alles klaarstaat om mis te gaan.

Andere minpunten zijn dat Sean Penn soms slecht acteerde. Op het moment dat hij een "paniekaanval" heeft in de auto Ik zag hem laatst in Carlito's Way, daar was hij fenomenaal. En ook in het begin van deze film acteerde hij erg goed trouwens. Op het eind van de film was het net of er niets gebeurd was. Van Orten is nu een ander mens en zal beter omgaan met de mensen in zijn omgeving dankzij deze indrukwekkende ervaring... wauw

Wat je nu overhoud is een zeer entertainende film maar niet meer dan dat. Geen top 250 materiaal.

Een brede grijns wanneer Nicholas van Orton thuiskomt en Jefferson Airplane's psychedelische White Rabbit wordt ingezet. Heerlijke scène in een strak verpakte thriller. De nieuwslezer is ook een geinige. Het spel is al snel op de wagen en aangezien je niet veel meer weet dan de hoofdrolspeler zelf, een control freak die alle controle kwijtraakt, is het gemakkelijk meegaan in zijn achterdocht en paranoia.

Michael Douglas in z'n beste jaren met een ideale rol die ergens tussen die van Wall Street en Falling Down in hangt. Stijlvol in beeld gebracht met enkele fraaie plaatjes van Frisco, sfeerverhogende muziek in een film die, net als van Orton, steeds intenser wordt. Uiteindelijk wordt er erg hoog spel gespeeld, maar de film heeft dan al zoveel krediet opgebouwd, dat dat de pret niet meer kan drukken.

Goede actiefilm waarin Douglas een bijzonder verjaardagscadeau krijgt van Penn.

Op een gegeven moment weet je als kijker zelf ook niet meer wat nu echt is en wat niet.

Ook het einde heeft wat mij betreft een verrassende wending.

Onderhoudende film, maar dat is vooral te danken aan de strakke regie van Fincher, want het verhaal leunt iets te zeer op 'plottwists' om 'm daarvoor vaker te kijken. Ik heb The Game al zeker een stuk of vijf keer gezien en elke keer is hij vermakelijk, maar dat komt vooral door het mooie kleurgebruik en goede camerawerk. Douglas speelt een leuke rol en Penn kan er goed mee door. Spijtig wel dat de film je nooit écht doet geloven dat het toch geen spel is, waardoor de afloop - ook bij de eerste kijkbeurt - nooit helemaal als een verrassing aankomt. Maar zoals gezegd, dat is niet per se waar je de film voor moet kijken; Finchers regie daarentegen blijft uitmuntend.

Erg lang uitgesteld om deze te zien en ik weet niet waarom. Sterke film die vanaf het eerste moment - oke, na een kwartiertje - boeiend is. Je hebt namelijk precies dezelfde vraag in gedachten als Nicholas en die wil je beantwoord zien; wat is The Game?

Voor de zure Nicholas van Orton is maar weinig sympathie voor op te brengen en dat weet Michael Douglas op perfecte wijze over te brengen. Het spannende aan de film is dat je niet weet wat het spel nu eigenlijk is, wie er achter zit en vooral tot in hoeverre het doorgaat. Op een gegeven moment lijkt alles zo tot in de puntjes uitgewerkt dat je bijna verwacht dat je te maken hebt met iets wat boven de mensheid staat. Van Orton valt van de ene probleemsituatie in de andere en wordt daardoor helemaal gek gemaakt.

Bij het einde heb ik zo mijn twijfels. Natuurlijk blijft het steeds door je hoofd spoken dat het allemaal opzet is, maar dat Penn vervolgens wordt neergeschoten is begrijpelijk. Vervolgens blijkt dat niet het einde te zijn, maar er komt zelfs een mislukte zelfmoordpoging achteraan. Happy ending uiteindelijk, maar toch jammer dat er niet iets van een gedachte achter zat. Het spel is ook wel heel erg extreem waar makkelijk doden bij kunnen vallen, en dat lijkt me niet de bedoeling van CRS. Ondanks dat een erg spannend mysterie.

Sterk geacteerd zeg!

Een ietwat zieke film ( Gezien de geest van Conrad om zoiets uit te halen )!
Af en toe geestig en spannend, maar soms ook te traag.

Bij tijden enigszins voorspelbaar, maar juist ook weer veel wendingen.

Zag hem nu pas voor de eerste keer, een aanrader!

Geweldige film dit... ook geweldig acteerwerk van Michael Douglas. Het leek net alsof je zelf in de film zat.

In het begin snap je er niet veel van. Dan komt je bijna aan het eind en denk je het te snappen. Dan komt het eind en zit je toch wel even te kijken....

Geweldige film met een geweldig en spectaculair einde.

AANRADER!!

4.0

Dit was een soort film die je ofwel mag, ofwel niet. In mijn geval het laatste. Het begin en het midden van de film zijn zeker boeiend en mysterieus, maar het einde slaat naar mijn mening volledig de plank mis. Dat het allemaal draait om zijn verjaardagsfeest vind ik iet of wat vergezocht en kon mij totaal niet smaken. Beetje jammer. Dan schiet hij z'n broer neer en springt hij van een gebouw af en vervolgens staan ze beide oog in oog. Nee, dat vind ik helemaal niets. Dan had ik de film beter gevonden als hij gewoon gestopt was na de sprong.

Jammer, maar zoiets kan je verwachten bij dit soort films. Je komt voor een verrassing te staan en deze bevalt je of bevalt je niet.