The Game (1997)

Ja the game is best voorspelbaar maar ik bedoel Se7en en Fight club zijn echt meesterwerken voor mij. Dat zijn de enigste films die 5 sterren kunnen halen. Mijn favo films die ik elke dag wel kan kijken derest haalt geen 5 sterren. Perfecte films. Ben ook erg gecharmeerd van het werk van Fincher en Pitt.

Vond het zeker geen onaardige film. Maar had liever dat het niet allemaal gespeeld was zoals op het einde bleek, anders was het een zeker beter filmpje geweest.

Een van de betere films met Michael Douglas, heel apart maar toch heel cool! 4 sterren!

Nadat ik de geweldige films Fight Club en Se7en had gezien (en later de mindere Panic Room) was ik toch wel benieuwd naar deze film.
Het niveau van Fight Club en Se7en haalt deze film niet, maar hij was toch beduidend beter dan Panic Room. Het grauwe en duistere sfeertje van Se7en zie je hier weer een beetje in terug, maar dat werd voor mij een beetje verpest door het toch weer erg 'brave' einde.
Ik zou de film eerder laten hebben eindigen. Een leuker einde zou ik hebben gevonden als Douglas van het hoge gebouw afsprong en dan zelfmoord zou plegen. Dan zou je nooit precies weten wat er aan de hand was. Zo zou het een beetje mysterieuzer blijven.
Op zich een erg goeie film dus, met een uitstekende Dougas de steeds meer paranoïde wordt, maar het werd voor mij een beetje verpest door het einde. Wel een dikke voldoende dus. 3,5*

Tja braaf is het wel, maar wel volkomen onverwachts en dat vond ik juist wel goed aan deze film, een soort anti-climax...

Onverwacht was het einde voor mij ook wel, maar ik had toch wel een beetje het gevoel dat ik 'genaaid' werd. Zoals ik al zei had ik het leuker gevonden als je totaal geen idee had hoe het verhaal in elkaar stak en je dus verschillende visies op de film los kon laten. Nu lijkt het alsof Fincher er maar even een einde aan heeft gebreid voor het 'gewone' volk' (hiermee bedoel ik de mensen die niet verder komen dan Die Hard en Triple X).

Alien³ heb ik niet gezien en daar kan ik dus niets over zegge. Se7en vond ik erg goed (een nog duisterder sfeertje dan in The Game). Fight Club vond ik ook erg goed (nog net iets beter dan Se7en) en de minste en dan ook de laatste vond ik Panic Room. Die past totaal niet in dit rijtje films thuis.

Zeer matige film.

Ik zei niet dat het niet goed was (dat het einde van The Game een teleurstelling is t.o.v. de rest van de film ben ik best met je eens, hoor), maar ik reageerde op je opmerking dat het einde voor het 'gewone volk' bedoeld zou zijn. Zou het 'gewone volk' dan niet van een duistere sfeer kunnen houden? The Game is een degelijke thriller (en Se7en ook, om die er ook maar meteen bij te betrekken), maar waarom de gemiddelde Die-Hardliefhebber dat niet zou vinden, zie ik even niet zo in. Dat is niet zozeer een verwijt aan de films; er is op zich niets mis met mainstream zijn, maar pretendeer dan ook niet alternatief te zijn. Het lijkt wel alsof er hier een toenemende drang heerst al onze favorieten als 'alternatief' te bestempelen uit angst om op één hoop met het 'plebs' gegooid te worden...

(Fight Club echter is dan nog wel wat alternatiever te noemen, doch neigt met zijn ruime fanbasis ook naar de mainstreamkant nog. Maar 't zal na verloop van tijd wel cult worden, vermoed ik)

Vind ik ook. Fincher-films zijn gewoon main-stream films en dat duistere sfeertje zit in honderden anderen 'normale' films.

Wat ik bedoelde te zeggen is, dat als je het einde erg vaag houd (lees: je kan er vele visies op los laten)) dan zou het wel eens kunnen dat de film niet aan slaat bij het grote publiek. En volgens mij zou dit ook gebeurd zijn als Fincher zijn film eerder had laten eindigen, omdat dan veel mensen niet goed weten wat ze dan met zo'n film moet. Hiermee bedoel ik dat je niet moet verwachten dat iemand de films als Die Hard en Triple X gewend is gelijk een film van bijv. David Lynch er goed vind.

stukje script

NICHOLAS
You need anything?
CONRAD
No.
NICHOLAS
Really?
CONRAD
I don't need anything from you. I was laying on a beach somewhere in Spain, naked, and, it hit me Nickie's birthday. So, here I am, four layovers, twenty-seven hours flying and one donkey ride later. Not necessarily in that order.

Conrad drops an envelope on the table.

CONRAD
For you.
NICHOLAS
You shouldn't have.

Nicholas opens it, takes out a sappy, Hallmark B-day card. A BUSINESS CARD falls out. Nicholas picks it up...
CONRAD
What do you get for the man who has just slightly more than everything?

The card: "Consumer Recreation Services." With a PHONE NUMBER and ADDRESS below.

CONRAD
Call that number.
NICHOLAS
"Consumer Recrreation Services."
What, do they make golf clubs?
CONRAD
Trust me. Call that number.
NICHOLAS
Why?
CONRAD
They make your life fun. Their only guarantee is you will not be bored.
NICHOLAS
Fun?

Heel vermakelijke film, met een verassend einde. Echt zoiets dat ik helemaal niet verwacht had.**** is hij wel zeker waard.

Goeie film, heel lang in het ongewisse was wel leuk, maar soms kon ik me gedachten er niet bij, maar toen Michaeltje op zoek ging naar het achterliggende, begon het echt boeiend te worden!

Zo'n standaard achteraf dat het origineel was.

4*

btw ik wil ook wel zo'n verjaardag.....met zo'n orkest !

Ik vond t een goede film tot een kwartier voor t einde, toen vond ik m MEGA-goed 4*

zoals 3 van de 4 andere films van David Fincher heeft deze ook een lekker spooky psychologisch tintje....zo'n film waarbij je de spanning voelt niet omdat er een moordenaar achter je aanzit, of in een fysiek gevaarlijke situatie zit. Maar dat je psychologisch in de knel raakt en door het dolle heen gaat. dat zagen we bij se7en, maar ook een beetje bij panic room, and last but not least: Fight Club...in mijn mening de beste film ooit gemaakt, 2 jaar na de release van the game...

The Game zet je aan het denken wat echt is en wat niet, het zet je aan het denken wat andere mensen denken, en ten slotte laat het je nadenken of je wel aan het denken bent, of dat je gewoon gek bent geworden. Michael Douglas laat ook ontzettend goed zien hoe een beetje opgeblazen figuur de draad kwijt raakt en zich niet meer weet aan te passen aan zn omgeving. The Game is een film die je weet te pakken en een angstige sfeer over je heen gooit zonder dat je ook daadwerkelijk iets angst aanjagends ziet, puur het psychologische idee dat iemand zoals jij en ik in de situatie van Michael Douglas kan verkeren en dat de hele wereld op zn kop staat, dat je niet weet of je gek bent of niet...dat idee zorgt voor een beklemmende spanning gedurende de hele film.

Deze film krijgt van mij een welverdiende 4.5

Helemaaal mee eens! 4,5*

super originele film!

Een van de beste films uit de jaren 90

ik geef ook 4.5

(super trouwens hoe Michael Douglas een arrogante zakenman neerzet!)

When I saw the movie the first time, I really liked it. It fooled me totaly en ondanks het feit dat ik me enkele vragen stelde bij het einde, maakte ik er geen punt van. Nu, 5 jaar later kan ik toch wel een tiental vragen stellen, en dan vooral over de scène op het gebouw kan ik 4 'what if's' verzinnen. Het scenario rust te veel op toevalligheden en er zitten toch wel onweerlegbare gaten in het geheel. Niettegenstaande is de sfeer vaak ronduit beklemmend mede door het visuele talent van David Fincher, is Michael Douglas op z'n best, zijn de overige castmembers en hun inbreng mooi meegenomen en weet deze thriller ongetwijfeld te boeien tot het laatste moment. Al is hij tegenover de eerste ervaring een groot deel van z'n impact verloren.

The Game *** out of 5

Zeer goede film, nu ik hem voor de 2de keer heb gekeken. was eerst bang dat je deze film maar 1 keer echt kon beleven, maar dat was gelukkig niet zo.

Er zijn idd erg veel toevalligheden, vooral in de laatste scenes, maar het deed toch niet echt afbreuk aan de voortdurende spanning die de film meebrengt. 4 sterren....

Er wordt toch zoiets gezegd dat ze 'm er dan af hadden moeten duwen.

Vindt het idee erachter toch ook behoorlijk stupide, hoor.

Esteban somt hierboven mijn mening wel goed op

***

(-t)

Kan ik me iets bij voorstellen. Ik ging helemaal in het verhaal mee en heb er van genoten. Realiteit is niet zo'n interessant begrip nietwaar.

hoeveel is je leven waard als je miljoenen hebt, ongenoegen neemt met alles en niks een wonder voor je is, niets waar je tegenaan kan kijken. of de thema geloofwaardig is of niet, doet er niet toe, het laat zien dat het leven een groot spel is, gebonden aan emoties die de basis van je karakter vormen. Niet in stijl van Seven of FC, maar zeker niet slechter.

3,5*