The Game (1997)

The Game is een spannende film, goed geacteerd vooral door Michael Douglas, maar met een twistplot aan het einde dat eigenlijk de hele film als een kaartenhuisje in elkaar doet storten en bovendien geheel ongeloofwaardig is. En zoals gezegd verraadt de titel van de film al teveel.

EINDELIJK gezien!

Al jaren dat ik zei tegen mijn eigen nu ga ik 'The Game' kijken, maar was er nooit van gekomen tot gisteren, en jawel hij is geworden wat ik hoopte.

Inderdaad beklemmende thriller. Dat is het juiste woord hier voor.

Dat het een David Fincher film is druipt er goed af met die beklemmende sfeer, en het is meestal donker. Ook die droge humor dat er inzit werkt perfect. Met hier en daar nog zeer geweldige quottes.

Michael Douglas is hier zeer sterk bezig (toch een heel goede acteur)

Verder Sean Penn als broer van Douglas is fijn, en daarnaast nog een heel goede Kara Unger.

Een echt geflipt thriller verhaal dat alleen David Fincher zo psychologisch spannend kan regisseren op zijn manier.

Zeer sterke film. 4,0

Volkomen kul. Destijds in de bioscoop gezien en toen al de bioscoop verlaten me een gevoel van: Dit was wel heel erg vergezocht. Het einde is ronduit belachelijk. Wat de film dan nog net red is dat er genoeg vaart in zit om de boel enigszins interessant te houden. Verstand op nul (of daaronder) en dan gaan kijken. Als je gaat nadenken wordt het wel erg slecht..

Tja, Alles wat hierboven wordt gemeld klopt wel. De film is tot de laatste minuten erg goed en zou zeker 4 of 5 sterren gekregen hebben, als het einde niet enorm bagger zou zijn. Te veel toevalligheden. Jammer...

The Game is een fantastische film voor een rustige zaterdagavond, zeker om voor de eerste keer te zien. De film heeft een fantastisch plot waarin Michael Douglas een sublieme hoofdrol speelt. Het verhaal sleurt je mee en laat je in de laatste minuten met een glimlach achter. De bijrol van Deborah Kara Unger is ook noemenswaardig, de cast tilt de film naar een hoger niveau. Zeker een herziening waard, vier sterren.

Déjà vu

Slechts drie berichten hierboven mijn reactie op de eerste kijkbeurt. Ik ben bezig om chronologisch de films van Fincher te bekijken en zodoende een vroege herziening voor The Game. Het plot heeft iets aan kracht ingeboet door de voorkennis maar blijft sterk en beklemmend, op sommige momenten wist oprecht niet meer wat ik wel en moet moest geloven.

Michael Douglas weet weer te overtuigen, zeer capabel acteur! Waar ik een half jaar geleden positief verrast was over Unger was ik dat na deze kijkbeurt voornamelijk door Sean Penn. Maar de gehele cast zet een sterke prestatie neer. Vier sterren blijven zeker staan.

Ben ik de enige die dit maar een domme film vondt ?

Nochtans had men neef verteld dat dit in zijn top 5 favoriete dilms aller tikdrn zat ....

zal hem morgen vertellen dat ik nooit meer naar hem zal luisteren als het over films gaat ?

Ik weet niet de hoeveelste film dit is van Fincher die ik gezien heb. De 5e of 6e denk ik, maar dit is voor mij wel zijn beste en ik denk niet dat hij nog beter zal doen met hetgeen me nog rest van zijn oeuvre. Toch vind ik ook dat deze film zich te intelligent voor denkt te doen. Ondanks dat het best goed in mekaar zit vond ik het toch ook wel een brug te ver. De grens was al lang overschreden, spel of geen spel. Nu ja om iemand echt te veranderen moet je misschien wel ver gaan. Ik kan het dus langs de ene kant wel begrijpen maar langs de andere kant vond ik het een twist te veel.

Verder durft de film soms de aandacht wat te verliezen door een aantal inkakmomenten zoals dat noemt. Maar goed, ik wou deze al lang kijken en het is zeker een prima film. Ik had eigenlijk wel meer iets verwacht richting Saw toestanden, totdat Douglas ging spreken met die twee kerels uit de bar die het spel al gespeeld hadden er levend uit waren geraakt en die er bovendien zelfs erg blij uitzagen dat ze het gedaan hadden. Dat vind ik toch ook een beetje een rare reactie. Natuurlijk weet ik niet welk spel zij gespeeld hebben, maar van het spel dat Douglas moest spelen zou ik nu toch niet blij worden.

Ik vond het ook een domme voorspelbare film

Na een aantal jaren maar weer eens herzien en heeft nog niks aan kracht verloren. Ja, je weet hoe het verhaal loopt dus al bij de 2e kijkbeurt is het spannende er eigenlijk wel vanaf. Maar goed, ik heb me niet verveeld, ook niet bij een 4e of 5e kijkbeurt door de jaren heen. Zoals hierboven ook al benoemd zijn er een aantal zaken misschien wat vergezocht maar who cares .. Inmiddels al 20 jaar oud maar als je deze nog niet hebt gezien en je stoort je niet aan verouderde mobiels en laptops etc.. KIJKEN! Eén van de betere Finchers als je het mij vraagt!

Een spel die u aanvankelijk wel vasthoudt en nieuwsgierig maakt, maar na een tijdje ebt de verrassing weg want al wat onmogelijk is blijkt dan toch mogelijk en dan zeg ik toch "a game too far".

Puntjes voor de broeierige sfeer en wat spanning zou moeten voorstellen en natuurlijk voor een erg trefzekere Michael Douglas, uitstekend in dergelijke rol.

A game too far was een betere titel geweest

De titel van deze film heb ik nooit begrepen. Helaas gooit ie de term ook nog in het begin een paar keer uit. Zodoende kun je deze film geniaal vinden of een flinke teleurstelling. Zelf ben ik daar nog steeds niet uit. Hij is in ieder geval onderhouden goed opgebouwd en best wel spannend. Het laatste half uur vind ik zelf het boeiendste van deze film. Al had het begin ook wel wat met zijn authentieke momenten. Nu ik hem voor de tweede keer heb gezien ga je hem toch anders benaderen. hij was toch een ongelooflijke klootzak die eens goed te grazen genomen moest worden Well ik moet zeggen dat is zeker gelukt. Maar zoals ik hierboven ook al memoreerde. A game too far had ie ook mogen heten.

Beetje jammer vond ik het beeldmateriaal. De BD die zo goed geprezen is bij blu ray com lijkt deze transfer niet te hebben. Hoewel het beeld vooral buiten zeer mooi is, zien we toch regelmatig vlekjes in beeld. Jammer! Geluid is daarin tegen gewoon goed en mooi gekozen.

A game too far is boeiend onderhoudend, maar gaat daarbij wel over de grens

The game is al die jaren aan mijn aandacht ontsnapt. Eindelijk kwam het er dit weekend van. Nicholas Van Orton, een succesrijke gehaaide zakenman vertolkt door de uitstekende Michael Douglas, komt in een web terecht waar niet is wat het lijkt. Vanaf de intrede in het spel is er vanaf dan geen weg meer terug. Zijn leven wordt volledig op zijn kop gezet en wordt steeds ingrijpender gewijzigd. Het is niet iets waar controlefreak Nicholas Van Orten rekening mee gehouden had.

De idee is best intrigerend. Fincher slaagde er wederom in een spannende onheilsspellende thriller op ons neer te laten. Ook de muziek van Shore onderstreept dit nog even. Ondanks de vrij trage opbouw en introductie in "The game" blijft de film erg spannend. Michael Douglas doet het zoals gezegd erg goed. De metamorfose van zijn karakter naar een angstig ontredderd slachtoffer werd goed weergegeven. Ook Sean Penn doet het meer dan behoorlijk. Zijn optredens maken je extra alert omdat je weet dat er iets staat te gebeuren. En James Rebhorn heb ik steeds een leuke acteur gevonden in bijrol.

The game is een zenuwslopende zoektocht naar de puzzel. Het raadselachtige script zorgt ervoor dat je bij de les blijft en ook het einde blijft zeer goed en verrassend. Fincher bewijst nog maar eens dat hij de gave heeft om een thriller echt spannend te maken én te houden. Nog eentje te gaan van hem (The girl with the dragon tattoo). Degelijke film dus, geen absolute hoogvlieger voor mij, maar wel een mooie 3,5*.

Heerlijke klassieker.. na een lange tijd weer terug gekeken, en wederom een prachtige film.

3.5 ***

Blijft een topper met een eigentijds karakter en in die tijd vond ik hem ook super verassend!

Aardig maar niet bijzonder.

De vele onwaarschijnlijkheden haalden mij af en toe uit de film. Het is een grote rollercoaster waarbij niet duidelijk is wie te vertrouwen is danwel waar het spel begint of eindigt.

De ontknoping komt bovendien ineens op het eind uit de lucht vallen. Vervelende soundtrack zat er ook onder. Nee, deze film zal niet lang in mijn geheugen blijven hangen.

Ok.

Deze film gekeken vanwege Fincher, die me maar zelden teleurgesteld heeft, maar ook zelden overtuigend heeft. Slechts Se7en vond ik echt goed. The Game heeft ook een top 250 notering, maar wist me nou niet echt te overtuigen.

Het is soms wel leuk gedaan, soms weet je niet meer wie je moet vertrouwen en wel, en dat heeft Fincher goed gedaan. Spanning is vrijwel afwezig, en het verhaal boeide me nou niet echt. De twists zijn eigenlijk de enige dingen die de film overeind houden.

Prima acteerwerk van Douglas, die vooral in het eerste gedeelte van de film een overtuigende klootzak speelt. Penn doet het ook leuk. De eindtwist vind ik ook origineel gevonden. Maat de film boeide me uiteindelijk toch echt wat te weinig.

Al diverse malen gezien, in mijn ogen een absolute topfilm. Dat is het na de zoveelste herziening absoluut nog steeds. Het was al een paar jaar geleden dat ik de film voor het laatst zag dus nodig tijd voor een herziening.

Wat me altijd opvalt in positieve zin is de sfeer die de film de gehele speelduur ademt. Op en top mysterieus, ondersteunt door een soundtrack die haast nog mysterieuzer is. Ook al weet je precies wat er gaat komen en hoe het af gaat lopen, het blijft boeiend van begin tot eind.

Over het eind gesproken, de reden dat ik er een halfje af doe is daar de schuldige van. Ik heb het vaak, tegen beter weten in, proberen te weerleggen en mezelf wijs te maken dat het wel meevalt, maar ik kan toch niet anders dan concluderen dat het einde net over het randje is, letterlijk en figuurlijk

Michael Douglas kan ik meestal wel waarderen, maar dit vind ik zijn beste acteerprestatie. Een geweldige rol, je hebt na vijf minuten al een gigantische hekel aan zijn personage en het knappe is dat hij dat erg lang vol weet te houden.

Verder is de cast prima verzorgd en heb ik verder eigenlijk helemaal niks negatiefs te melden over deze absolute topfilm.

Wel een halfje eraf, 4.5*

Dom is vondt met dt maar ik ben een zeikerd qua Nederlands. Ga deze opnemen vanavond...

Om nog maar te zwijgen over de rest van de fouten?

Kwam deze film vanavond tegen tijdens het doelloos zappen op Net 5. Jaren geleden hadden wij deze thuis op VHS en destijds heb ik de film toen wel minimaal 6 keer gezien, zo gefascineerd was ik als kind/puber van het spannende verhaal en het beklemmende sfeertje. Na het verlaten van het ouderlijk huis en verliezen van de VHS dus nooit meer gezien tot vanavond. In 1 klap zat ik net weer gekluisterd aan de tv en besefte ik me weer waarom deze film zo vaak gedraaid werd vroeger. Echt niks aan kracht verloren. Dus hup 4 dikke sterren.

David Fincher is natuurlijk een vakman en dit zit ook weer goed in elkaar. Maar echt verrassend wordt het niet, daarvoor geeft Fincher in het begin teveel weg. Prettig is wel dat er geen romantisch gedoe of preutse seks door het verhaal wordt geweven. Daarin onderscheidt deze film zich sowieso van de meeste Hollywood bagger.

David Fincher is een regisseur met een behoorlijke status, maar het is alweer even geleden dat ik wat van hem gezien heb. Se7en vond ik goed, maar films als The Social Network, The Curious Case of Benjamin Button en de derde Alien-film zorgden er niet meteen voor dat ik uitermate benieuwd werd naar zijn andere werk. Het concept van The Game sprak me echter erg aan, waardoor ik de film toch graag een kans wilde geven.

En dat bleek een verstandige keuze, want dit is inderdaad echt een film voor mij. Ik ben gek op films en series waar de hoofdpersonages voor een (ogenschijnlijk) onverklaarbaar mysterie komen te staan en dat is precies wat The Game te bieden heeft. Michael Douglas speelt een goede rol als de keurige, arrogante zakenman die van het ene op het andere moment in een wilde achtbaanrit terechtkomt, waarbij hij niet kan voorspellen wat de volgende zet zal zijn en hij niet meer weet wie hij kan vertrouwen. Ik leefde en dacht constant met hem mee. Het is een behoorlijk akelig idee dat een dergelijke machtige organisatie alles van je weet en je op de hielen zit. Ik vond ook Deborah Kara Unger sterk als Douglas' tegenspeelster in de rol van Christine, waarvan het lange tijd een raadsel blijft in hoeverre zij bij het spel betrokken is.

De film is razend spannend, omdat de voorspelbaarheid klein blijft en Nicholas steeds verder in de penarie raakt. Je krijgt een scenario voorgeschoteld waarbij letterlijk alles kan gebeuren. Tijdens het einde op het dak lopen de emoties hoog op, Nicholas is er klaar mee en jij staat als kijker volledig aan zijn kant... en dan wordt er gekozen voor een plottwist die zijn weerga niet kent. Ik vond het een geweldige zet! Volstrekt absurd natuurlijk en ergens zelfs wat komisch, maar de film komt ermee weg. Het plaatst alles wat je zojuist gezien hebt in een ander daglicht. Of beter gezegd: het zorgt ervoor dat je de gehele film als een soort waanvoorstelling gezien hebt. Nicholas krijgt precies waarvoor hij de organisatie in eerste instantie benaderde, maar het lijkt allemaal zó echt dat er wel iets mis moest zijn.

Een eigenzinnige en unieke filmervaring. De film kent een beklemmende sfeer en wist me van de eerste tot de laatste minuut geboeid te houden. Het spel dat gespeeld wordt is te krankzinnig voor woorden, maar ik heb ademloos zitten kijken. En wat is het gebruik van het nummer White Rabbit van Jefferson Airplane een schot in de roos! Voor een ieder die van spannende films houdt, kan ik The Game van harte aanbevelen.

4,5*

Vorige week weer een keer gezien. Wat een spannende en verrassende thriller is dit. De vaart zit er goed in en je wordt steeds op het verkeerde been gezet. Douglas speelt geweldig maar ook de rest van de cast is prima. Het slot had wel wat realistischer gekund. Voor mij een dikke 4**** waard.

Deze film bekeken vanwege Fincher, jammer dat Douglas de hoofdrol heeft. Gelukkig maakte Deborah Kara Unger ook haar bekoorlijke entre. De film zelf is goed gemaakt, daar ligt het niet aan. Het verhaal is echter erg zwak en spannend vond ik het nergens. Dat kwam vooral dat ik steeds het idee had dat het echt een game was en dat aan het eind een feestje zou zijn voor zijn verjaardag. En jawel, zo liep het ook af.

Afijn, de film stond al lang op mijn lijstje vanwege de hoge score hier en kan ik hem afstrepen.

Ik herinner me dat ik deze film in het jaar van release in de bios heb gezien met een goede vriend. Af en toe deden we dat wel eens als we geen zin hadden om naar die saaie les te gaan. Hoewel het hele uitgangspunt toen bijzonder origineel en verrassend was, waren we niet echt onder de indruk. We voelden ons een beetje gefopt door de vele onwaarschijnlijkheden en de uiteindelijk uitkomst. De spannende thriller waar we op hadden gehoopt, hadden we niet gekregen. Verrassend dat deze zo een hoog gemiddelde heeft.