Eraserhead (1977)

Deze wil ik heel graag zien. Ik ben in een David Lynch-bui. Spijtig dat ik hem nergens vind.

Ik meen te hebben gelezen dat Lynch zelf ooit eens een DVD heeft uitgebracht die nu alleen nog tweedehands te verkrijgen is.

Yeah right Eraserhead.

Vreemd, raar, wazig, bizar eigenlijk zijn het allemaal toch behoorlijke understatements voor Eraserhead. Eigenlijk is deze film zo vreemd dat ie zich maar moeilijk in woorden laat vangen. Neem Mulholland Drive en Lost Highway bij elkaar verdubbel de waanzin met een factor 10 en je komt denk ik aardig in buurt bij dit surrealistische werkje.

Nu, heb ik al aardig wat kijkjes genomen in het universum van Dhr. Lynch dus wist ik een klein beetje wel waar ik aan begon. Het vangt zeg maar de eerste klappen op, zo weet ik onderhand wel wat Lynch met licht en vuur graag wil zeggen bv. En dat hij alle mogelijke bewuste en onbewuste stadia tussen droom en werkelijkheid op een hoop veegt om het de kijker vervolgens lekker zelf te laten uitzoeken wat wat is.
Maar Eraserhead laat toch behoorlijk wat hiaten over in mijn begrip. Ik kwam gisteravond niet veel verder dan; Eenzame, gefrustreerde man is verliefd op zijn sexy buuv nadat zijn vorige relatie is uitgegaan maar durft niet echt contact te leggen. Hij ziet in zichzelf een freak en denkt dat zij dat ook wel zal zien. Nou ja, zoiets dus. De Lady in the radiator??? de man in de maan??? daar heb ik toch echt effe wat informatie voor op het web moeten opsnorren.

Verder een erg fijne Lynch film met weer mooie apparte fotografie en niet te vergeten muziek, dat orgeltje vergrote echt het nachtmerrieachtige freakshow gevoel van deze film, echt super! De donkere sombere Lynchiaanse intrieuren, de vreemde uh... personages , de onderhuidse spanningen en de typisch weirde humor, het zit er allemaal wel in. Toch zie ik het latere werk iets liever, dit is mij toch wel erg symbolisch en raar allemaal. Ga voor de 3,5* maar dat zou mischien nog wel kunnen toenemen want een Lynch film laat mij eigenlijk maar zelden onberoerd en vind ze bij herziening bijna altijd beter worden.

Madecineman. En ja, kijk hem gerust nog eens een keer. Ben er bijna zeker van dat je, je score dan gaat opwaarderen.

Blijft toch een echte landmarkfilm dit. Film waarmee Lynch een nieuw soort cinema lanceerde. Voor mij het eenzaam hoogtepunt uit de jaren 70, geen film die ook maar in de buurt komt.

Maar. Eén Zoetrope en Tsuburo na de vorige kijkbeurt moet ik zeggen dat Eraserhead z'n ouderdom wel begint te tonen. Hij heeft z'n dienst bewezen, 't is nog steeds een geweldige film op te kijken, maar die Top 10 notering mag wel weg. En of die 5* er nog lang zullen staan zal afhangen van hoe snel er iets full-length Zoetrope achtigs verschijnt.

Vooral qua editing begint Eraserhead wat oud aan te voelen. Visueel blijft het allemaal wondermooi, met veel indrukwekkende shots. Maar het had toch allemaal net wat fijner afgwerkt mogen zijn.

De 5* blijven nog even staan. Maar zullen naderhand wel verdwijnen, onder het motto "nieuwer en beter". Blijft wel een juweeltje, en een indrukwekkende film.

PS: nog mensen die vinden dat tovenaar wat lijkt op Jack Nance ?

Top 10 snap ik, maar het aantal sterren voor deze film is afhankelijk van andere films?

Uhm, ja . Goed en slecht zijn namelijk relatieve begrippen. Als er films zijn die beter doen dan wat Eraserhead doet, hoeven die 5* er voor mij niet meer te staan.

Alleen na films van Matthew Barney

Ik vind dat raar, onderhond.

Er zijn wel meer mensen die dingen raar vinden aan mij, dus ik neem daar verder ook geen aanstoot aan

Mijn 5* lijst is voorbehouden aan films die bepaalde sferen, genres of ideeën het best weten te brengen. Komen er films die dat op zich beter doen, dan vervalt die 5* gewoon. Zo werkt het bij mij in ruwe vorm denk ik.

Misschien wel de meest deprimerende en naargeestige film die ik ooit gezien heb. Maar weinig films hebben op mij zo'n impact gehad en mijn beoordeling switched eigenlijk voortdurend van 'afschuwelijk' naar 'geniaal' - en wellicht is deze film wel beide.

Helaas heb ik 'm niet meer anders zou ik 'm onmiddellijk opnieuw bekijken.

Bizar, weird, vervreemdend. Emotioneel parasitaire film.

Meesterwerk gaat me voor m'n gevoel wat ver - maar Eraserhead is wel overtuigend krachtig.

4*

Het is alweer 30 jaar geleden dat dit wanproduct de riolen van de wereldcinema is binnengesijpeld. Wellicht geroemd omwille van z’n experimentele waarde, is Eraserhead hét toonbeeld van hoe je een visueel wangedrocht kan omdopen tot een heuse cultklassieker als je maar David Lynch heet. Behalve het feit dat Eraserhead zwaar te lijden heeft onder onderbelichting is deze film wegens z’n oninteressante cadrages en gemakkelijke camerastandpunten sterk overschat op visueel vlak. Bovendien doet de geringe afwisseling in beeld en geluid de film geen goed en gaat hij al snel vervelend en saai worden, wat zich bij mij uitte in een aanhoudend afdwalen van m’n ogen naar de timer.

Dat Eraserhead een vat vol symboliek is zal niemand ontkennen. En dat is dan ook het enige pluspunt aan deze film. Ondanks het feit dat dit soort maatschappijkritiek in het verleden al vaak in een film is gestopt, krijgt dit thema in Eraserhead toch een heel andere, en jawel: originele, lading mee. Dit voornamelijk dankzij de grauwe sfeer die efficiënt in beeld is gezet. Maar helaas is dit enige pluspunt niet genoeg om de film te redden.

Eraserhead is voor mij nogmaals het bewijs dat Lynch sterke cinema afwisselt met afgrijselijk slechte en wansmakelijke werkjes, die door de filmelite (wat dat dan ook moge zijn) onvoorwaardelijk goed worden bevonden omwille van hun experimentele dimensie.

Een vat vol ongelofelijk bullshit. Jammer dat mensen die een experimentele film niet goedvinden altijd met zulk gewauwel afkomen.

Daarnaast is het allesbehalve een "feit" dat Eraserhead aan onderbelichting zou lijden.

Oh, maar ik vind deze film niet slecht omdat hij experimenteel is, maar omwille van alle andere redenen die ik aangaf. Ik heb trouwens genoeg experimentele films in m'n kast staan die ik wél goed vind.

Het was waarschijnlijk de zon die in m'n scherm scheen...

Sorry, maar je reageert twee keer naast de kwestie.

Het gaat mij er niet om waarom jij de film goed vindt, het gaat mij erom dat anderen de film enkel zouden goedvinden omdat het een experimentele film is. Onzin dus.

Verder is "onderbelichting" volgens mij geen waardeoordeel, en kan je het al helemaal niet als feit bestempelen dat een film eronder lijdt. Net het scherpe contrast en de extreem donkere toon spreken mij aan in Eraserhead. Voor mij een enorm pluspunt, die onderbelichting.

En nee, je hebt gelijk, niet iedereen die van experimentele films houdt doet dit omdat ze experimenteel zijn. Sorry als hierover onduidelijkheid bestond. Maar ik krijg soms het gevoel dat Lynch (en vele andere regisseurs zoals bv. Tarantino) zoveel succes heeft omwille van z'n naam die bij fans belangrijker blijkt dan z'n werk. Het kan een misvatting zijn van mijn kant, maar zo ervaar ik het soms.

Met alle respect, maar ik denk dat ik voor mezelf wel kan uitmaken op welke aspecten ik een film naar z'n waarde beoordeel. Als de belichting mij tijdens de film danig heeft gestoord, dan eigen ik mij het recht toe om hier kritiek op te leveren.

Wat mijn punt dus was. In geen enkele reactie ga ik in op jouw persoonlijke redenen om deze film af te kraken.

Zeer zeker, maar het woord "feit" staat voor objectief en heeft niks meer met meningen te maken. Zoals ik al zei in een ander topic vandaag, je kan er vanuit gaan dat iedereen vanuit een "ik vind" mentaliteit spreekt, maar dat vervalt een beetje als je met feiten komt aandraven. Een feit "is", dat "vind je" niet

En als referentie: Eraserhead was mijn eerste Lynch en sindsdien ben ik hem interessant gaan vinden. Wat mij betreft heeft hij Eraserhead ook nooit meer geëvenaard.

Ik denk dat dit voor het eerst is dat ik het totaal niet met je eens ben Halcyon

Ik ben een grote Lynch liefhebber en ik lees erg vaak dat fans zijn werk al bij voorbaat goed vinden alleen omdat zijn naam er staat. Ik verwacht eigenlijk ook niets slechts van hem omdat bijna elke Lynch film wel iets gelijkends heeft met een andere Lynch film. En als de beste man een wat minder werkje maakt zal het ook wel toegegeven worden. Kijk maar naar Dune hoe slecht sommige recensies daar van zijn, ook van die hard Lynch fans.

Jammer dat je Eraserhead tegen vond vallen. Voor mij werkte, net als OH ook zei, het donkere juist perfect. Kan me ook geen Eraserhead in daglicht voorstellen eigenlijk. Lynch wil een deprimerende industriele sfeer scheppen en dat hoe wonderbaarlijk goed. Ook die constante industriele geluiden. Geniaal! Camerawerk is misschien niet zo vernieuwend ofzo maar wat dat ding op beeld vastlegt op het gebied van sets e.d. is een lust voor het oog.

Welke dvd/vhs kijken jullie? Ik heb de dvd van Lynch.com (Die transfer is nu voor iedereen beschikbaar) en daar valt het met die onderbelichting erg mee. Contrastrijk zou ik het hooguit willen noemen... Ik kan me overigens prima indenken dat dit werkje niet ieders cup of tea is.

Een Eraserhead in daglicht zou inderdaad bij voorbaat een flop zijn. Ik heb geen problemen met de duistere en rauwe sfeer die door de film waart, want die vind ik nog relatief sterk in beeld gezet. Ik heb er vooral problemen mee dat je bepaalde acties van de personages niet kon volgen omdat je ze gewoon niet zag! Ik begeef me misschien op glad ijs, maar ik zou graag de vergelijking maken met Tetsuo waar ook die rauwe en industriële sfeer hangt, maar de belichting van hogere kwaliteit is zodat je alles goed kan volgen. En die goede belichting heeft bij mijn weten niets afgedaan van de duistere sfeer, dus in mijn ogen kon het bij Eraserhead beter.

Nu wat je daar zegt over mensen die Lynch a priori goed vinden, dat is vooral een beetje frustratie van mijn kant dat eruit moest, dat geef ik graag toe. Maar wat ik zei geldt niet alleen voor Lynch, maar voor alle ietwat grensverleggende filmmakers, zo ook Tarantino, Aranofsky... (ik weet het, mijn kennis is beperkt). Ik hekel gewoon de mentaliteit van het zich afzetten tegen het gangbare en het a priori goedkeuren van het aparte .

Bah, Tetsuo

Welke DVD versie heb jij gezien eigenlijk? Ik kan me niet herinneren dat ik bepaalde acties niet kon volgen. Ikzelf heb de Universal DVD en die is van prima kwaliteit.

Een DVD van het merk Pindakaas

Tetsuo vond ik overigens ook maar niks, maar dat doet hier verder niet er zake.

Pindakaas is geen merk

Daar heb je het, een dvd van het merk Pindakaas en dan klagen over de beeldkwaliteit..... Moet je maar een A-merk kopen.

Had die reactie wel verwacht vroeg of laat. Maar euh, de versie die ik heb is kwalitatief gezien dezelfde als een originele.

En dan is het ergste nog dat je Tarantino een grensverleggend filmmaker noemt. Het moet hier echt niet gekker worden

Ook ik kan me geen "onduidelijke" scenes herinneren trouwens.

Dat vraag ik me toch echt af. Bedoel je de zeer matige versie die in Nederland is uitgebracht of de HD transfer versie die eerst alleen via Lynch.com te bestellen was en nu ook op R1 uit is?

Deze dus:

The Video: How Does The Disc Look?

You won't believe your eyes. Here's an inside story. My housemate is a filmmaker, and he called me frantic from Fotokem (a film printing house in Burbank) to tell me that David Lynch had just left the building. Of course, I was as jealous as I'd ever been, but the more important issue was this: what was Lynch doing there? My housemate did some investigating. He talked to the film restoration expert Lynch had just met with, who said that Lynch was putting the finishing touches on the Eraserhead DVD transfer, and that it was one of the most beautiful things he'd ever seen. True story.

The DVD makes it seem like that urban myth may actually be true. This 1.85:1 anamorphic widescreen transfer is outstanding. From the previously published description of the restoration process:

“The first step was transferring a fine-grain interpositive of the film to high-definition tape, yielding a resolution of 1920x1080 at 23.976 frames per second, and a one-to-one correspondence to the original film frames, something you don't get with the standard video rate of 29.97 fps. And the amount of detail that you can see using this format is simply astonishing. Next the high-def tape was digitized to hard drives for the restoration and cleaning process. The files were digitized uncompressed to preserve as much quality and detail as possible. With these files in hand, a rigorous six-month process began, wherein the film was scrutinized frame by frame, one at a time, until all dirt, scratches, blotches, and other imperfections that weren't a part of the film, but detritus inherent to film technology, were removed. After the restoration process, the image files were ready for compression to MPEG-2 for DVD. Generally, this sort of compression is done using DigiBeta tape, which is a digital tape format, but at approximately 25% the resolution of high-definition tape. And because it is a digital format, anything transferred to it will undergo compression. To avoid this extra compression step, the MPEG-2 compression for this DVD was performed using the original high-definition files.”

Needless to say, it's astonishing. Such hyperbole is not an overstatement. Everything about this transfer is excellent. There is absolutely no dirt or detectable age-related artifacts apparent, which will likely prove to be a revelation to the film's enormous cult following. Blacks are perfect and contrast terrific. This film has for so long suffered from poor video transfers that the amount of detail here is at first hard to believe. Shadow delineation is excellent, with fine textures noticeable and many shots delivering a true three-dimensional quality. There are no apparent edge halos or compression artifacts detectable. Truly stunning .

Zie ook:

http://www.dvdfile.com/index.php?option=com_content&task=view&id=5191&Itemid=3

Ik somde gewoon een aantal regisseurs op, mijn persoonlijke mening staat daar volledig los van. Ik ben trouwens geen Tarntino-fan, wel ben ik er van overtuigd dat hij het misdaadgenre nieuw leven heeft ingeblazen met misdaadkomedies als Reservoir Dogs en Pulp Fiction. In die zin is hij dus grensverleggend te noemen, zeker als je ziet wat een invloed hij heeft gehad bij andere regisseurs en filmfans.

Mja, 'k heb er toch enkele gezien waar sommige handelingen slecht of niet zichtbaar waren, maar of ik daarmee veel gemist heb betwijfel ik, het waren maar details.