Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

Een film waarin bijna alles klopt en waar ook bijna alles inzit. Humor, tragiek, liefde, noodlot, wraak, oorlogsgeweld.

En een sfeer die je in bijna geen amerikaanse film tegen zult komen. Daarnaast schitterend camerawerk.

Zeer sterke film, die gerust een beetje hoger mag staan.

Idd een leuke afwisseling tussen de gruwel van de oorlog en grappige en speelse momenten.

Zeker de moeite waard!

Boeiende film die veel weg heeft van 'Amélie'
Audrey Tautou heeft weer eigenaardige karaktertrekken toegekregen (Herken je duidelijk als ze haar zin zegt: 'Als dit gebeurt binnen een bepaalde tijd, is er dat gebeurd')
Die ontploffing met de zeppelin vond ik wel héél mooi in beeld gebracht.
Let ook op de rol van Jodie Foster, als Elodie Gordes.
Maar de beste acteerprestatie was natuurlijk van Audrey Tautou
4*

Tatou is gebleven en het groen van Amelie is ingeruild voor het geel van Un Long Dimanche de Fiançailles, waarin Jeunet iets meer hooi op zijn vork neemt door de 1e wereldoorlog ook visueel een rol te laten spelen.

Met name het eerste uur is het even goed opletten, de namen worden met grote snelheid op je afgevuurd en er gebeurt zoveel dat het bijna niet bij te houden is. Eenmaal gewend en in touch met het verhaal ontspint zich een prachtige romantische story, waarin de warme tinten van het Franse rurale leven, ondersteunt door schitterende muziek en het lieflijke toetje van Tatou zich haast ongemerkt aan je opdringen.

Erg mooie film, 4*.

ga ik kijken

Vandaag op tv maar ik geloof dat ik hem al eerder heb gezien want de zappelin scene kwam me bekend voor.

Hoe mooi de films van Jeunet ook zijn, volledig overtuigen doen ze mij niet. De typische karakters en aparte, en toevallige gebeurtenissen zijn simpelweg niet mijn ding. Maar mijn bewondering voor de beelden in de film zijn groot. Waar ik een redelijk kleinschalige film had verwacht, is de film groots aangekleed met prachtige uitgerekte wide-shots. Wat dat betreft mag Jeunet rustig op dezelfde voet verdergaan.

Erg mooie film, vooral de authentieke 1e Wereldoorlog scene's daarvoor alleen al krijgt deze een verdiende 4,5 van mij!

SCHITTEREND

Aan de ene kant afschuwelijke oorlogsfeer, aan de andere kant een sprookje.

Deze film hebben we is stukjes op school bekeken, dus ik heb het verhaal niet helemaal begrepen en ook heb ik de laatste 10 minuten niet gezien... moet ik zeker nog doen.

Niet zo leuk. Tatou weet me niet mee te krijgen op haar zoektocht, mede doordat deze langs teveel personages voert. Lastig om ze allemaal uit elkaar te houden, waardoor de focus op het in theorie simpele verhaal teveel overhand krijgt. Het wordt er nodeloos ingewikkeld door. Verder wat koddige details in het plot, hoewel ze me uiteindelijk niet echt raakten, aangezien ik weinig betrokkenheid had met Tatous personage. Daarbij duurt de film net iets te lang en is die gele filter enorm lelijk.

Wel leuk! Mooi, meeslepend verhaal, dat mijns inziens geen seconde verveelt. Audrey Tautou schittert op heel andere wijze dan in de kaskraker Amélie en de zoektocht naar haar verloren liefde blijft boeien door prettige flashbacks, gekoppeld aan typische staaltjes Frans regisseurwerk (veel rare personages, afgewisseld met brute veldslagen op het oorlogsveld en een ludiek tintje). 4*

Ik kijk nog wel een keer Monty Python's The Meaning of Life of Starship Troopers, voor zulke stukken heb ik geen Franse regisseur nodig

Een prima film maar niet de ervaring welke Amélie was. Cinematografisch uitstekend met prima kleurgebruik en sfeer. Een hoop personages komen langs, maar toch blijft het overzichtelijk. Maar met het verhaal, met al zijn zijpaden, is het anders gesteld. Teveel zijwegen en toevalligheden waar de film teveel opleunt. De decors waren goed maar misten wat sfeer door de te nette aankleding. Ook het uiterlijk van de soldaten viel tegen, met hun opgeplakte snorretjes. Met de kostuums en het acteren zit het wel snor. Alleen jammer genoeg ziet het geheel er een beetje te 'amerikaans' uit.

6,9 uit 10 (3,5*)

2 weken geleden deze film gezien en moet zeggen dat ik positief verast werd. Mooie opnames en prima afwisseling van verhaallijn. Mooi contrast tussen de harde beelden vanaf het slagveld en het idylische huisje waar de hoofdrolspeelster bij haar oom en tante woont.

Verhaal was door de de vele verschillende karakters niet super goed te volgen maar aan het eind werd het plot toch wel duidelijk.

Ik geef hem toch 4 sterren omdat ik positief verast ben door deze voor mij onbekende film.

Gister deze film gekeken, prachtige beelden van het oude Frankrijk en ook de eerste wereldoorlog 'mooi' in beeld gebracht. Wat Ruubster al zegt, af en toe waren de namen niet meer te volgen met alle snorren en Franse namen maar naarmate het einde in zicht kwam vielen ook alle puzzelstukjes op zijn plaats.

Dikke 4,5 sterren voor deze film, super!

Overigens ook zeer apart dat ik ineens Jodie Foster tegenkwam in de film, vloeiend Frans en goede rol. Ze is niet een van mijn favo actrices, zodoende

Krachtige film. Een fijne combinatie van een onderzoek over wel heel veel schijven (dat onderzoek zorgt voor een eenvoudig te verdedigen samenhang), (oorlogs)drama, zwarte komedie en een mooi hedendaags sprookje.

Vond het er weer erg mooi uitzien. Kleurgebruik is misschien een beetje to much, maar de gewelddadige momenten zijn erg mooi in beeld gebracht. Mooi camerawerk. De film werkt op de meeste gebieden wel, alleen het dramatische deel blijft te afstandelijk. Dat is het probleem waar Jeunet eigenlijk in al zijn films mee kampt. De film werkt veel beter als zwarte komedie.

Goed geacteerde film, leuk om al die bekende koppen uit eerdere Jeunet films te zien. Zijplotjes zijn allemaal wel geestig, hoewel ze niet allemaal werken. Je krijgt een beetje filmpjes in een film. Vond het wel leuk, ook omdat het allemaal makkelijk terug te voeren is naar de zoektocht. Jeunet is toch wel een van de meest getalenteerde Europese talenten van de laatste jaren. Als ie nou nog wat makkelijker emotie over kan brengen en de afstandelijkheid in zijn film kan wegnemen, zal hij echt tot mijn favorieten gaan behoren. 4,5 sterren. Net aan.

Schitterende eclectische film. Jeunet weet als geen ander romantiek, komedie en actie te combineren in een diepgaand geheel. Bovendien weet hij telkens het beste te putten uit elk van deze genres. Deze film betekent voor mij dan ook het hoogtepunt in de carrières van Audrey Tatou en Gaspard Ulliel.

Minder dromerig en fantastisch als Amélie, maar minstens even intrigerend en hartverwarmend.

Met Un Longe Dimanche de Fiançailles heeft Jeunet opnieuw een visueel prachtige film afgeleverd.Prachtige shots worden uit de hoge hoed getoverd,mooie kleuren waarin geel de voornaamste kleur is.Goed acteerwerk en leuke kleine rollen van oa. Tcheky Karyo en Jodie Foster. en ook goed was het toch niet zo happy end

4*

Een ontroerende film die je rillingen bezorgt, waarin uitersten aan elkaar worden geknoopt, over liefde, verlangen en boosaardigheid.

Ontroerende film die naast het mooie verhaal een geweldig sfeertje mee heeft. Het sublieme kleurgebruik bij verschillende locaties en momenten is geweldig gedaan en voegt een extra dimensie toe aan de film. Mooie muziek, goeie acteurs en een ontroerend einde. Aanrader.

Morgen op tv! Allemaal weer kijken haha. Gelukkig heb ik 'm op dvd want ik moet werken.

En nu weer ot: Deze film staat bij mij op een gedeelde eerste plaats. Ge-wel-dig.

Hm, heb de film laatst gekeken en er zaten inderdaad een aantal mooie fragmenten in. Toch ergerde ik me wel vaak aan de lange verhaallijn. Ook de tegenstelling tussen de oorlog en het mooie plattelandsleven in Frankrijk werd mooi afgebeeld. Wel jammer dat in Franse films altijd dezelfde acteurs spelen, dat viel me weer op.

Zijn eerste (moviemeter) film vond ik niet zo super, deze daarentegen vind ik wervelend prachtig

Btw, wat is die Audrey een prachtige vrouw

Een film, geschikt voor iedereen, maar waar niet iedereen durft aan te beginnen. Die doelgroep van twijfelaars missen iets moois! Yep.

Een van de - vele - goede eigenschappen aan deze film is dat je niet alleen moet kijken, maar ook moet naar luisteren! Yep.

Wat opvalt zijn de "bizarre" pretjes die geregeld als een grappig sepia lint voor je ogen rollen. Hilarisch zijn die scene met "de hand" (rue Main D´or). Let ook op de postman, en de "plasscene! Heerlijk.

Let op alles en je gaat van de film houden. Hij "vraagt" om bekeken te worden. Op zeker moment geloof je niet meer aan een drama, maar vergis je niet.

" Mannen zijn net grote kinderen, zolang ze maar geen soldaatje spelen. " (Confucius zou het niet beter gezegd kunnen hebben).

Eentje om te koesteren, deze prent. Drie Gouden pentagrammen.

Prachtig!

Eerst dacht ik ik ga niet kijken, want het is een Oorlogsfilm....

Ik heb gelachen en ook momenten van ontroering

en gruwel gekend.

'n Oorlogsfilm was het wel, maar ook weer niet

door het sprookjes-achtige liefdes verhaal; verweven door de film.

Met deze omschrijving ben ik het eens. Ik de film erg lang duren zonder dat het mij continu boeide..

Hoewel deze film mooier is weergegeven dan All quiet on the western front, is deze oorlogsfilm toch wat het oorlogsgedeelte harder in beeld gebracht. Ik hoop dat ik me wat goed kan uitdrukken hier. Zelfs met het sprookjesachtige rond de film, blijft het een film over de één van de meest gruwelijke oorlogen ooit. Het idee van een naïef meisje te laten zoeken naar haar geliefde met een ijzersterke hoop is een zeer goed idee voor een romantisch verhaal. De uitwerking en de kleurrijke weergave van Jeunet geven het geheel iets sprookjesachtig en romantisch mee. De vergelijking met Amélie moet je zeker niet maken, tenzij je het echt vanaf afstand wil bekijken en gewoon overeenkomst MOET hebben.

Het is wel goed opletten met al de personages, maar als je wat mee bent en ook met de schijnbare details rekening houdt, is het net heel intrigerend en inhoudelijk sterk. De flitsende montage zorgt ervoor dat het zowel boeiend en meeslepend als sprookjesachtig is. Er zitten weinig plotholen in, en laat gaandeweg de puzzelstukjes perfect in elkaar passen.

Een film met een lach en een traan, sprookjesachtig en realistisch, inhoudelijk sterk verhaal en toch mooi in sfeerweergave. Een aanrader.

Mooie ontroerende film van een meisje dat op zoek gaat naar haar verloofde die al of niet omgekomen is in de oorlog.

Theoretisch, zoals iemand hieronder het beschrijft, een simpel verhaal. Maar dat verhaal is wel heel mooi opgebouwd en werkt naar een mooi en toch geloofwaardig einde toe.

Knap aan de regisseur vind ik dat hij het verhaal met z'n vele personages toch overzichtelijk heeft weten te houden. Al aan het begin van de film krijg je als kijker een enorme berg informatie te verwerken van 5 verschillende personages en hun achterliggende verhaal, dat je denkt, dat ga ik allemaal nooit onthouden. Maar gaandeweg de film wordt je toch genoeg geholpen om niet in de war te raken van wie nou ook alweer wie was en wat zijn verhaal was. En dat is erg knap. Want daar ligt een grote valkuil, waar menig regisseur (scenarioschrijver) over gestruikeld zou kunnen zijn. Kan ik mij zo voorstellen.

Verder heeft Jeunet ook een heel erg eigen stijl van filmen die ik erg kan waarderen. Vanuit dat oogpunt gaat de vegelijking met films als Amelie en Delicatessen wel degelijk op. Kleurgebruik bijvoorbeeld.

De sprookjesachtige en surrealistische atmosfeer. Die voor mij ook in een harde en realistische oorlogsfilm als deze toch ook goed werkt. En typische elementen als het dwangmatige van de hoofdpersoon die voor zichzelf regeltjes verzint om dromen uit te laten komen. Knap hoor !!!!

Goede film.

Gewoon weg briljant. Mooi gefilmd, mooie karakters, goed verhaal.....wat moet je verder zeggen?

A Very Long Zit.

Wat een gedoe om zo'n eenvoudig -en niet bijster interessant- verhaaltje te vertellen. Enorm overgeproduceerd en overgestileerd. De makers lijken te hebben willen verhullen dat de film weinig om het lijf heeft door te steeds met nieuwe events en nieuwe snorren op de proppen te komen, maar daarmee valt de film alleen maar in herhaling. Je kunt wel puzzelstukjes op hun plaats laten vallen, een kutpuzzel blijft een kutpuzzel. Dramatische en psychologische diepgang is niet te bespeuren, er is geen spanningsboog, de humor werkt voor geen meter en de continu aanwezige muziek is oerlelijk. Tel daarbij op het pretentieuze quasi-poëtische geneuzel, het zoetsappige, melodramatische, sentimentele gedoe en je hebt een DRAAK van een film.